Tag: christos

Droom: Het paard met de vier ruiters


Ik was met een groep in een groot gebouw bezig met een speurtocht.
In elke zaal zagen we een raadsel die we moesten oplossen.
Als laatste zag ik een middeleeuwse afbeelding van een paard met vier ruiters.

4filsAymon-XIVe
Drie waren duidelijk afgebeeld, van de voorste was alleen het silhouet zichtbaar.
Bij het onwaken moest ik denken aan de legende van de vier heemskinderen.

Duiding van thema’s:
Verzet tegen de Frankische expansiedrift van Karel de Grote.
Een paarden-offer als weergeld.
Wellicht sporen van lokaal heidens verzet tegen christelijk imperium?

‘t Ros Beyaard doet zijn ronde
in de stad van Dendermonde.
Die van Aalst die zijn zo kwaad
omdat hier ‘t Ros Beyaard gaat.
De vier Aymonskinderen jent
met ‘t blanke zweerd in d’ hand
ziet ze rijden, ‘t zijn de schoonste al van ons land.
‘t Ros Beyaard hoog verheven
hij is in het vuur gebleven.
Zie ‘t Ros Beyaard hoog verheven
zie ‘t Ros Beyaard zeer charmant.
‘t Ros Beyaards ogen fonk’len
zijne brede manen kronk’len
en hij wendt hem fraai en vlug
met vier broers op zijnen rug.
De vier Aymonskinderen jent
met ‘t blanke zweerd in d’ hand
ziet ze rijden, ‘t zijn de schoonste al van ons land.
Hun harnas, schild en lansen
blinken bij de zonneglanzen
en den beiaard ‘t vooisken geeft
daar het ros zijn eer in heeft.

O Dendermondenaren
blijft altijd den roem bewaren
van het peerd zo wijd vermaard
als den grootsten man op aard.
De vier Aymonskinderen jent
met ‘t blanke zweerd in d’hand
ziet ze rijden, ‘t zijn de schoonste al van ons land.
‘t Ros Beyaard is ons glorie
en benijdt g’ ons die victorie,
Aalst, gij hebt nog min verstand
als ons ridderros vaillant.

‘t Ros Beyaard is verheven
heeft hem in het vuur begeven
en het week op ‘t oorlogsveld
alles voor zijn groot geweld.
De vier Aymonskinderen jent
met ‘t blanke zweerd in d’hand
ziet ze rijden, ‘t zijn de schoonste al van ons land.
‘t Ros Beyaard doet zijn ronde
in de stad van Dendermonde.
Die van Aalst die zijn zo kwaad
omdat hier ‘t Ros Beyaard gaat.

 

Op zoek naar…een nieuw begin


Overdenkingen bij thema voor de eerste sessie van de ontmoetingsgroep ‘ op zoek naar…’

Een nieuw jaar…
Een nieuw begin.
een nieuwe kans?
een nieuwe planning?
een nieuwe keuze?
of een nieuwe nieuwjaarsvoornemen?
Hoe kijk je naar je 2018?
Wat is jouw nieuwe begin?
Kom en praat mee.

In 2018 ga ik verder met mijn persoonlijke ontwikkeling op het gebied van spiritualiteit en zingeving via ontmoetingen, workshops, literatuurstudie.
Telkens zal ik me opnieuw moeten afvragen inhoeverre een bepaalde richting nog bij me past op dat moment.
Mijn rode draad voor de tocht door het labyrinth van spiritualiteit en zingeving is ook in 2018 het Sjamanisme

In 2017 worstelde ik met de vraag: wat heb ik te doen met de Witte Christus?
In mijn voorouder-lijn ging mijn grootvader over op het Christendom, en was mijn vader met hart en ziel toegewijd aan die specifieke God-Vorm.
Ikzelf voel me niet meer thuis op het Pad van Witte Christus, maar in mijn zoektocht naar zingeving in mijn wijk kruiste ‘op zoek naar…‘ mijn Pad, en kon ik een tijdlang meelopen.

Naarmate ik me meer ging verdiepen in de publicaties die ik kon vinden over pioniersplekken zoals Zinnig Noord, voelde ik me steeds ongemakkelijker bij termen als ‘missionair’ , ‘een nieuwe reformatie’, ‘een nieuwe vorm van kerk-zijn’.
Ik voel me niet geroepen om ‘de goede boodschap naar de wereld te brengen’.
Actief en betrokken meedoen aan diverse activiteiten van Zinnig Noord (labyrinth, storytelling, stiltewandelingen) heeft me tot nog toe de meeste kansen  op inspiratie en uitwisseling gebracht.
In deze context een actief dialoog aangaan past beter bij mij.

Wat is het gedeelde geloof waarover gesproken wordt in de uitgangspunten van de pioniersplek?
Inzoverre het geloof in het Pad van de Witte Christus als enige Weg en Waarheid de voorwaarde is voor gemeenschapsvorming, voel ik me niet aangesproken!
Voorzover de vertaalslag gemaakt kan worden naar de Christos als een van de vele modellen  voor het werken aan een humane samenleving op Midden-Aarde, zie ik de mogelijkheden voor een actieve uitwisseling en dialoog.

Zinnig Noord stelt:
Het doel is om die oude verhalen, die grote vragen opnieuw te onderzoeken. Zijn ze nog steeds relevant in het hier en nu? En in ons eigen leven?

Impliciet word hier uitgegaan van de Christelijke Bijbel.
Als dit het enige erkende brondocument zou zijn, haak ik af!
Persoonlijk geef ik de voorkeur om de ruimte te bieden aan meerdere klassieke brondocumenten uit diverse tradities, en parallel daaraan het werken aan de verwerving van directe ervaring zoals beschreven door mystici en gnostici.

De vraag is nu in hoeverre ik bij Zinnig Noord voldoende ruimte ervaar om een gelijkwaardige ontmoeting aan te gaan.
Ik heb het gevoel dat in de context van mainstream Christendom,  Sjamanisme moeilijk ligt .

In de eerste sessie van ‘Op zoek naar..’ in het nieuwe jaar begonnen we met een meditatief moment, om te observeren welke beelden/gevoelens/inspiraties naar boven kwamen bij het thema ‘nieuw begin’.

Beelden: poorten, sleutels, kruiswegen…
Associatie: Eshu-Elegbara, beschermer van de poort en de kruiswegen.
Concepten: keuzes maken, oude projecten afsluiten, nieuwe projecten aangaan, processen bewaken.
Thema: nieuwe keuzes maken op het sjamanistische pad dat ik volg, andere prioriteiten stellen. Inspiraties, die ik bewust opzoek in de andere werkelijkheid, integreren in de dagelijkse praktijk.
Mijn wens voor dit jaar: dat ik meer gelegenheid vind om deze werkwijze op niveau uit te wisselen met anderen in een veilige setting.

eleggua

Overige referenties:

Het project ZINNIG NOORD is in januari 2014 gestart is door twee kerken in Noord, de Ark en de Bethelkerk. Deze kerken zijn op zoek naar nieuwe manieren om van betekenis te zijn in een moderne, seculiere tijd en stad. Het doel is om die oude verhalen, die grote vragen opnieuw te onderzoeken. Zijn ze nog steeds relevant in het hier en nu? En in ons eigen leven? Dat doen we op open en creatieve manieren, vaak in samenwerking met kunstenaars en theatermakers uit Noord.
zie ook: http://www.zinnignoord.nl/over-ons

Reisblog: Yogyakarta, herinneringen


Gister uit eten geweest met Jacobus, waarmee ik als kind nog Lego had gespeeld. Dat herinnerde hij zich nog, omdat dit spel in onze stad toen nog niet beschikbaar was. Ik herinnerde me nog dat ik destijds regelmatig bij hun kwam spelen, zijn vader was ook dominee, en mijn moeder ging bij hun in de buurt naar de markt. Hij herinnerde zich dat mijn Maleis destijds nogal stijf was, het heeft er dus nooit goed in gezeten. Wat dat betreft is mijn zus vanaf haar geboorte te Yogyakarta veel meer ingeburgerd dan ik ooit kan zijn, ik heb hier niet zulke diepe wortels.
Het huis bezocht waar ik het langst heb gewoond, en waar mijn zus is geboren. ..
IMG_5030
Op die plek staat nu een bank en een universiteit met drie verdiepingen; oorspronkelijk was dit een koloniaal zendingshuis in oude stijl, maar nu is alles anders. We hadden een grote tuin met allerlei bomen: kokos, mango, papaya, jambu, moerbij….alles weg, afgezien van een tweetal grote bomen op de binnen plaats.

IMG_5031.JPGDeze plek heb ik destijds nog ervaren als mijn ouderlijk huis, het is toch wel verdrietig dat dit er niet meer is.
Een troost is, dat een hele collegezaal is vernoemd naar mijn vader, die goed was in fondsenwerving voor de kerk.IMG_5032.JPG

Het allereerste huis, waar ik heb gewoond, was gelukkig nog terug te vinden:
IMG_5036.JPG
vlak naast een Balinese Tempel; ik herinner me dat ik wel eens met vrienden op de aangrenzende muur heb geklommen, om de meisjes te zien die leskregen in Balinese dans. Deze keer ben ik voor het eerst die Tempel binnen gegegaan.

IMG_5041De middelbare school, waar ik naar toe ging, was door Indische Chinese Christenen gebouwd op het terrein van de Chinese Tempel; zo hebben wij in de schoolpauzes nog kunnen zien dat een Javaanse poppenspeler het schimmenspel op opvoerde in de Tempel .

IMG_5045Ook deze Tempel ben ik voor het eerst binnengegaan, en voortbordurend op vorig orakel (bij Sam Po Kong) extra steun gevraagd voor het knelpunt van dat orakel, maar het vervolg orakel kon me als beste antwoord alleen geduld aanraden.
IMG_5053.JPG
Vers 11 moet ik weer nalezen!

IMG_5064.JPGDe kerk en bijbehorende school waarmee ik begon in deze stad, waren nog goed herkenbaar, maar in mijn kindergeheugen was dit alles groter!

Deze excursie afgesloten met Gudeg als lunch.

Terug op hotel, tijd voor rust en reflectie!

Op zoek naar Zin @Zinnig Noord 


Sinds 10 October 2015 ben ik lid van de gespreksgroep ‘Op zoek naar…’, mede georganiseerd door leden pioniersplek van de PKN, ‘op zoek naar nieuwe manieren om van betekenis te zijn in een moderne, seculiere tijd en stad’.

Zelf ben ik in de jaren vijftig protestants opgevoed in de multi-religieuze setting van Midden-Java, met sterke invloeden uit de Chinese en Javaanse tradities.
Toen ik merkte, dat mijn multi-religieuze achtergrond niet werd geaccepteerd in de toenmalig verzuilde kerken, heb ik me in de jaren tachtig afgekeerd van de kerkelijke dogmatiek en ben ik andere Wegen gaan bewandelen.

Tot mijn verrassing blijkt  dat de gespreksgroep ‘Op zoek naar…‘ veel meer ruimte biedt voor multi-religieuze zingeving.
Zo ervaar ik Zinnig Noord als een uitgestoken hand van de pioniersplek naar de maatschappij in groter verband, terwijl ikzelf tegelijkertijd mijn hand uitreik naar de PKN.
Overigens ervaar ik bruggen bouwen op deze manier als een uitdaging, het zoeken naar overeenkomsten zonder tegenstellingen te verbloemen.
In tegenstelling tot de missie van de  pioniersplek , ben ik geen onderdeel van de PKN, ik kan me niet vinden in de gangbare dogmatiek van het Christendom.
Als belangrijke overeenkomst zie ik onze gezamenlijke behoefte om op diverse manieren op zoek te gaan naar zingeving.

De gespreksgroep ‘Op zoek naar…’ ervaar ik als een goede mogelijkheid voor het uitwisselen van verschillende invalshoeken op het gebied van zingeving.

Zelf heb ik vanuit mijn invalshoek de meeste inspiratie gevonden bij onderstaande onderwerpen:
Op zoek naar…
Innerlijke kracht
Het wonderbaarlijke
Muziek
Zomer 2016
Nieuwe hoop
Verbinding

Zie ook: Zinnig Noord – Over ZINNIG NOORD

Desire


This is my deepest wish for now: being TOGETHER with my beloved, to share our lifepath.

Challenge: TRUST.
What is witholding me, what is blocking me to open up to Spirit?
lack of trust, fear to be taken, loss of control, having to sacrifice my heart’s blood.
My meetings with messengers from the Otherworld often have been intense:
Having the messenger of death riding on my shoulders, to cut the silver thread of the dying…
Not an easy task, but a necessary task to easy the suffering.

Standing meditation:  Observing my feelings & thoughts, clouds passing by.
BEAR comes through my body. 
Greetings, Healer!
This is the road to be taken…

What might happen if I dare to trust:
growing up, becoming stronger, cleaning up the old mess.

Storytelling my dreamquest:
Going down the rabbit hole, falling down into the Otherworld…
Meeting the bloodyminded headhunting Queen of Swords.
Here rules Lady Death, Santa Muerte
What is she hiding behind her skull-mask?
Her palace is build with human bones.
The good, the bad and the ugly…all come here in the end.
What is she baking in her oven?
Certainly not apple-pie but flesh and bone ‘double double toil and trouble’ in her Cauldron.
Here comes the harvest from the killing fields, the sacrifice from Slaughterhouse Five.
Here is the boulevard of the Broken Dreams.
Death and taxes I can trust, they are unavoidable.
At least we all end up here for a long stay to rest.

This is Hell, not as seen by the followers of the White Christ.
This is the home of Hulda, Hel, Frau Holle.
She stirs her Cauldron until the the mixture becomes a thick dough, she kneads the dough into buns, then put them in her Oven until they become babies to be sent out again in the world of the living.
Is this the endless cycle of the wheel of Karma, neverending Samsara?
The path of the Buddha: renouncing the world, disconnect from society…is not my path.
Neither is the path of the White Christ: to surrender to the one and only true path according to their priests.

So this is my path: to journey into the dark, confronting shadows, bringing light in dark corners. Sharing my vision in community…

 

 

http://zinnignoord.nl/activiteiten/45-storytelling-dag-in-noorderpark-verlangen

Op zoek naar…het wonderbaarlijke


Unknown
Vandaag een miniworkshop gegeven:
‘Op zoek naar…het wonderbaarlijke’ met  een knipoog naar Ouspenky’s boek ‘In search of the miraculous’ (Fragments of an Unknown Teaching) waarin hij zijn speurtocht naar zingeving in een periode van crisis (eerste en tweede wereldoorlog) beschrijft.

Voor mij was het een coming-out om mijn huidige pad van spiritualiteit te presenteren.
Gezien de setting (een zaaltje in een kerkgebouw) en de doelgroep (mensen met een christelijke achtergrond) was het voor mij een uitdaging om een vorm te kiezen die in deze context zou passen.
In dit geval vond ik het wel passend om te werken met engelen-energie.

Het was mijn bedoeling om na een korte inleiding een aantal fysieke meditatieve oefeningen aan te bieden, waarmee men via veranderde staat van bewustzijn in contact kon komen met intuïtie. Na de oefeningen zou ik de gelegenheid geven aan iedereen om  aantekeningen te maken, waarna er  gelegenheid zou zijn om met elkaar te delen (eerst in tweetallen, daarna in de groep).

Over het algemeen heb ik een vrij klassieke structuur aangehouden:
Smudgen, losschudden, check-in met spiegel,  cirkel trekken, wachters op de kwartieren aanroepen.
Met Trommel, gezang en beweging, de groep via geleide meditatie gestuurd in de richting van de inspiratieplek.
Zodra iedereen weer terug was gekeerd van zijn ‘reis’, kreeg men de gelegenheid een kaart te trekken.
Het boekje met uitleg heb ik maar achterwege gelaten, de nederlandse vertaling van het duitse origineel is ronduit slecht en voegt weinig toe, terwijl de beelden van de kaarten an sich al bijzonder krachtig en inspirerend zijn.
ivoi-441
De kaart die ik trok, kwam ik reeds eerder tegen; het doet men denken aan Melek Taus, hoofd in de bovenwereld, voeten in de benedenwereld.

Thema’s:
Donkere stukken uit de benedenwereld aan het licht brengen in de middenwereld voor genezing, bronnen van kracht uit de diepte aanboren.
Inspiratie/informatie opzoeken in de bovenwereld, het handen en voeten geven in de middenwereld.
Bruggen zoeken/maken tussen de werelden, met de nadruk op practische toepassing in de middenwereld.

Observaties:
Bij de uitwisseling over de beeldvorming van engelen, hadden de meesten wel het traditionele beeld van de gevleugelde lichtwezens die bescherming en boodschappen brengen.
Wat me aangenaam verraste, waren een paar die bij ‘Engel’ ook aan Reiger moesten denken, met voorbeelden van hoe Reiger boodschappen/voortekens gaf uit de Andere Werkelijkheid.

Evaluatie:
De deelnemers waren positief over de workshop, ze hebben kunnen proeven aan een (voor hen) nieuwe methode en ervaring op het gebied van bewustzijnsverandering en spiritualiteit.
Voor mezelf krijg ik het gevoel dat ik met dit pad op de goede weg zit.

 

Sol conjunct Luna in Pisces


A Master instructing His Disciple…

Shapeshifting between these roles:
I have been the one or the other in diverse circumstances: the teacher, the student.

Learning different things in each role:
– Adapting the teaching to the level and the need of the student.
– Accepting the lessons I had to learn the hard way

Preparing myself for the theme ‘in search of the miraculous’ :
Realising I like to share skill & knowledge; I have to tune in to time, place and persons.
The setting is a liberal church, but in one room there are regular meetings held by an evangelical group: the presence of Elohim-banners create a special vibe!
Recently I was inspired by Angelic energies…this path might be suitable for this meeting!
On the other side: I feel the need of coming out with my personal path, will this mix well with the followers of the White Christ?

Decisions, decisions

Inspiration: Pisces 18-19 A Master Instructing His Disciple

Zinnig Noord – Storytelling 13 december 2015 @ Tolhuistuin


Considering the community as if it were a body, which aspect/body part am I?
My main skills are being a teachter/writer, symbolised by the mouth.

—————————————————–

Óss er algingautrok ásgarðs jöfurr,
ok valhallar vísi.
Jupiter oddviti.
(Óss is aged Gautr
and prince of Ásgardr
and lord of Vallhalla)

—————————————————-

speaking as a prophet
of the doom that comes
winter is coming
fimbulwinter
twilight of the gods

the dark is rising
who will listen
please wake up
heed my words

beware of the jujub bird
and shun the frumious bandersnatch

where is the hero
when we need him
is there still hope
for us all

this story has been told
again and again
when will we learn
do we have to repeat
the age old drama
again and again

fimbulwinter is coming
will we humans survive

gaia is complaining
to the other gods
the weight of humanity
is too much upon me

they plunder
and pillage
desecrate
my body

let there be
flood and fire
war and famine

cleanse the earth
of this terrible cancer
called humanity

will nothing be spared
maybe a few
to start all over again
and again and again

times after times
repeating this story
till gaia dies

will there be other stories
on other planets
have they been through
this story before

what destroyed
the canals of mars

is there a god
who cares

will god reset
the universe
again and again

this is samsara
wheel of endless repetition
is there any release

becoming a monk
retreating from world
is not my path

so i stay in the world
playing my role
as good as i can

standing up
against the gathering dark
even as the tides
are against me

is this not my wyrd
is there any other option

the game has to be played
to the very end
no happy ending
guaranteed

i do not know
i do not know
i do not know

but i have been called
to play this piece
so i respond
to this call
to action

looking for others
on this same path

do i have anything
in common
with the followers
of the White Christ

some part of me
was brought up this way
but the blood of the ancestors
tell another story
the will of heaven
striving for
a humane society

no place for those
who flee from the world
not for me the path
of the wise man
in the woods
or the nun
in her cell

but to wander
over the earth
looking
searching
questing
a voice
in the desert

the white crane calls
its young answers
I have a cup
to share

——————————–

i am also a shapeshifter
changer of form
i have different seemings
i am a trickster
so i can fool the world
i am an opener of the gate
an open road creates freedom
the road not taken
makes all the difference
you never know
where it ends
only heaven and earth knows

Zinnig Noord – Storytelling 13 december @ Tolhuistuin: het Grote Verhaal

Kennismaking workshop levenswiel


Stralend weer, perfect voor fietstocht. Ik was te vroeg, dus nam ik eerst een terrasje bij Wilhelminadok, het uitzicht was schitterend!wilhelminadok

Na een zonnige pauze ging ik naar de workshop.
Het wiel stond al opgesteld:
levenswiel

Het kwam zo uit dat ik in het Westen zat, een plek waar ik bijna nooit zit!
Kennelijk was het nu de juiste tijd hiervoor, want ik ben nu in een periode van bezinning, reflectie op mijn leven nu ik binnenkort zestig word: wat heb ik geoogst, wat draag ik over?

Oefening;
Op het wiel acht stenen geplaatst als representant van personen die nu belangrijk voor me zijn.
8 personen op het wiel

In het Noorden:
de mythische verre voorouder uit de bronstijd, dichterbij het centrum staat mijn vader.
In het Zuidoosten:
mijn zus, mijn dochters…aan de rand van de cirkel.
In het Zuidwesten:
mijn sjamanenmaatje, en nog dichterbij mijn buurvrouw
In het Noordwesten:
mijn moeder op het grensgebied, dichtbij mijn vader.

Zo’n opstelling maakt weer veel duidelijk voor mij!

Oefening: per windrichting twee positieve herinneringen opschrijven.
Noord: de voorouders
De verhalen van Pa, die op zijn manier de overleveringen van de chinese voorouders wist te plaatsen in christelijke context, zoals het verhaal ‘waarom chinese kinderen een blauwe vlek op de billen hebben’: omdat ze niet graag van de hemel naar de aarde incarneren, worden ze door de voet van God ‘een zetje gegeven’ .
Het warme contact dat ik had met Opa tot mijn vierde jaar.
Oost: speelsheid
Omstreeks mijn derde of vierde jaar, spelen met de hond in de tuin van mijn grootouders.
Als tiener worstelen en knuffelen met mijn neef.
Zuid: passie
De verliefdheid die mijn hele zelfbeeld op z’n kop zette, ik wist  niet dat ik het in me had, het doorbrak mijn vastgeroeste patronen.
De trancereis waarbij ik Grote Boze Wolf aspecteerde, zijn bloeddorst en kracht door me heen kon voelen.
West: bezinning
Het seminar Systemic Ritual voor indische mensen, waarbij ik de spagaat tussen mijn drievoudige roots (chinees-indisch-nederlands) kon helen door deze in de opstelling te mogen ervaren.
De tantratraining, waarin ik de grenzen van mijn comfortzone kon verkennen en verleggen, me blootgeven.

Oefening:
Als representant/krachtdier bij de windrichtingen staan:
West: Gier, de grote schoonmaker. Omdat ik wat moeite had met Gier, kwam Jakhals erbij, Anubis!
Noord: Rendier, die als een oude wijze bemoedigend knikte.
Oost: Dolfijn, die met een grote glimlach speels rondzwom.
Zelf ook de cirkel gelopen, contact gemaakt met de krachtdieren/windrichtingen.
Oost maakt me vrolijk, speels.
Zuid laat me mijn bekken voelen
West vraag ik of Gier mij wilt helpen om overtollige ballast van me af te halen, Gier haalt met haar klauwen heel wat troep weg, een soort spirituele operatie
Noord: ik ga op mijn hurken zitten, voel rust, hoef helemaal niets. Zo wil ik begraven worden, op mijn hurken en de aarde troostrijk om me heen.

Vooral deze laatste oefeningen vond ik intens, vooral het aspecteren van de krachtdieren.

Terugkijkend op deze hele middag, heb ik wel veel inspiratie/inzichten opgedaan.
Wel miste ik het trommelen/ratelen; in een andere context heb ik ervaren hoe dat kan helpen om de energie sterker te laten stromen, maar in deze context had de begeleider ervoor gekozen om dat achterwege te laten omdat de meesten meer vanuit de hoek van systemic ritual kwamen en dus minder bekend waren met de sjamanistische benadering.
Ik realiseer me dan ook, dat ik in de afgelopen paar jaar steeds meer inspiratie heb opgedaan in de sjamanistische benadering, daar voel ik me meer thuis bij dan bij andere methodes.

Qabbalistische Sabbat 28 mei 2010


Het was volle maan toen ik met mijn lief fietste naar de Qabbalistische Sabbat bij Geert Kimpen en Christine Pannenbakker.

Het was door de uitgebreide uitleg van Geert en Christine een eenvoudig, goed toegankelijk ritueel, gebaseerd op Qabbalistische duidingen van de traditionele Sabbat-gebruiken: het aansteken van de kaarsen, het wassen van de handen, het zegenen van de partner, het delen van brood en wijn.

Aan onze tafel van acht mensen was er al snel een sfeer van geconcentreerde verstilde aandacht,
Het aansteken van de kaarsen voelde aan als het aanroepen van het licht in de cirkel, hiermee werd Sjekinah als vrouwelijk aspect van het Goddelijke verwelkomd.
Toen mijn handen werden gewassen, hielp dit mij om alledaagse onrust van me af te laten vloeien
Het was een bijzonder magisch moment om de wijnbeker tot aan de rand te vullen als symbool van overvloed die gedeeld kon worden.
Het ontvangen van brood met zout was als een vredewens.
Bij de gezamenlijke maaltijd, onstonden fijne gesprekken met tafelgenoten; het leukste vond ik om via de Indische roots in gesprek te gaan met een bijzondere soulsister, waarvan later bleek dat ze op dezelde dag als ik jarig was!

De afbeelding van de gesluierde Sjekinah, deed me denken aan de processie die ik vorige week liep met het gesluierde beeld van de Godin, zo paste ook dit ritueel naadloos in de stroom waar ik nu in zit