Tag: rambling

Volle maan, eclips november 2012


Een paar dagen terug ging ik met een vriendin naar een kringloopwinkel; meteen bij binnenkomst viel mijn oog op een bijzonder krachtig wayang-pop: Duhsasana! Felblauwe ogen, rood aangelopen gezicht, stevige snor en baard, een echt demonische kop.
Meteen beetgepakt en bij de kassa apart laten leggen, hier moest ik iets mee!
Tot nog toe had ik alleen poppen van de ‘goede partij’ , de Pandawa, dit was de eerste Kaurawa. Kennelijk moest ik aan de slag met mijn Schaduw.

Later werd me meer hierover duidelijk:
Ik had een paar weken terug via internet een afspraak gemaakt met een vrouw die mijn interesse wekte, na wat heen en weer mailen was al een principe-afspraak voor een bepaalde datum gezet.
Maar toen het een week duurde voor definitieve bevestiging van afspraak, rook ik al onraad en mailde ik of ze nog wilde afspreken.
Wat bleek nu: ze kende mijn ex-vriendin, en ‘wist hoe we uit elkaar waren gegaan…het voelde niet goed om de afspraak door te laten gaan’.
Nu wist ik dat mijn ex-vriendin op sociale media uitgebreid haar verhaal over onze soap uit de doeken had gedaan, maar het viel me wel tegen dat ik nu op deze manier zonder toepassing van hoor en wederhoor in de kou werd gezet.
Ik heb meteen mijn correspondent van repliek gediend, dat ik deze gang van zaken wel bijzonder kwalijk vond!

In die nacht het ik een stevig gesprek gehad met mijn Daemon, die ik visualiseerde als Duhsasana.
Hij verbeeldde mijn woede en gekwetsheid.
Hij bracht me in de verleiding om een gremlin te sturen naar mijn correspondent en mijn ex-vriendin, maar wist me gelukkig te beheersen.

Later in die nacht kreeg ik een droom: ik was bij een groep (Engelen? Ze waren in ieder geval gevleugeld en in het wit) die aan Engelenhealing deed, ze omringden me en genazen mij en mijn Daemon.

Ja, de volle maan eclips heb ik goed kunnen voelen!

Herfst 2012, vakantie in de Ardennen


Aangekomen in Ny-Hotton, vlak voor de herfstequinox:
Het is een mooie herfstdag, een aantal geel/rood verkleurende bomen staan mooi tussen het groen, de rode besjes steken vurig af.
Een aantal bomen hebben clusters van maretak, jammer dat ik mijn gouden sikkel niet bij me heb 🙂

Het is een mooie omgeving om wandelingen te maken: ‘s ochtends rijden naar leuke stadjes/dorpjes voor cultuurwandelingen, ‘s middags/’s avonds wandelen naar het dorp en door natuurgebied.

Eindelijk tijd gehad om de Zhou Yi half door te ploegen, daarnaast ook nog twee romannetjes gelezen ter ontspanning.

Bezinning over vriendschap en relaties:
Zoals ik omga met mijn beste vriendinnen, lijken we op stellen die lang samen zijn: geen hartstocht maar veel genegenheid, een soort neef-nicht gevoel.
Opvallend, dat ik zo vaak dit soort contacten met vrouwen aanga.
Een weekeinde of weekje samenzijn is fijn, maar daarnaast heb ik het ook nodig om op mijn eigen stek me te kunnen terugtrekken zonder iemand te zien en te spreken.
Ik zou niet meer willen samenwonen!
Idealiter zou ik me graag willen verbinden met iemand waarmee de hoofd-hart-buik match ‘stroomt’, maar in de praktijk is twee van de drie (hoofd-hart of hart-buik) het meest haalbare voor mij.

Terugkijkend op de bezienswaardigheden die de meeste indruk op me maakten, zie ik weer het thema van de benedenwereld, grotten en grafheuvels. In die diepste donkerte kom ik het licht tegen…

Hotton, grotten van 1001 nacht:

Weris, dolmen:

De ontmanteling van een driejarige relatie in drie dagen


maandag 4 july 2011, mijn vakantie is begonnen….

Ze is bij mij om zich voor te bereiden op de operatie, dinsdag wordt ze al opgenomen voor de operatie van woensdag, donderdag is weer terug op zaal, vrijdag mag ze naar huis.

Ik ga met haar mee…
Oorspronkelijk zou ze bij mij revalideren, maar ze vond het praktischer om toch naar haar huis te gaan: haar dochter zou in de maandag erna een operatie ondergaan.
Terugkijkend, had ik eigenlijk nu al een bezinningsmoment moeten inlassen om de verandering van plannen goed door te nemen, maar ik liet me overrompelen en ging mee in de stroom van gebeurtenissen, dus kwam het erop neer dat ik in een minder vertrouwde omgeving probeerde het beste ervan te maken.

Dinsdag gingen we op ziekenhuisbezoek bij haar dochter; volgens de dokter kon ze al naar huis, maar volgens de ouders was dat te vroeg: de wond was nog niet goed dicht, ze liep nog wankel, en de opvang moest nog geregeld worden omdat het logeeradres uitviel.
De puber was er behoorlijk chagerijnig over, maar moest toch blijven.

Toen we weer thuis kwamen, waren we allebei helemaal op.
Ze zei dat ze haar hapje ging klaarmaken, en ik ging aan de slag met mijn hapje.
Vervolgens stormt ze boos naar boven, toen ik ging kijken wat er aan de hand was bleek dat ze impliciet had verwacht dat ik zonder woorden begrepen zou hebben dat ik het hapje voor haar zou kunnen klaarmaken.
Toen gaf ik aan dat ik ook aan mijn tax zat, en die onuitgesproken wens niet kon opvangen.
‘dan kan je misschien beter naar huis gaan’ zei ze.

Ik pakte mijn tas boos in, ze riep me nog toe:
‘ga maar weg, ik moet je niet meer’

Ik heb nog even de hond uitgelaten om af te koelen en heb daarna nog haar ex geholpen om het kinderbedje te installeren.
Toen we klaar waren nog even wat rustiger met haar gesproken, en de afspraak bevestigd dat ze in dat weekeinde na de ziekenhuiscontrole bij mij zou zijn.

Toen ik eenmaal thuis was in mijn eigen huis kwam de klap pas echt aan, tot dat moment had ik in shock volkomen verdoofd rondgelopen.

In de dagen erna nog pittige gesprekken gevoerd met mijn makker die ons beiden kent, en na een lange worsteling alsnog per mail de lopende afspraak opnieuw bevestigd, met het idee om dan ook goed door te nemen wat was gebeurd.
Maar toen kwam de mail dat ze de afspraak niet door wilde laten gaan..
Toen brak ik definitief. We hadden al eerder drama’s uitgevochten, elke keer ervoer ik als een barstje in de relatie waar we weer overheen konden komen, maar nu trok ik het niet meer.

Tenslotte heb ik een mail geschreven waarbij ik deze definitieve breuk bevestigde, en overlegde ik over manieren waarop we dit zo goed mogelijk konden afronden.

Uiteindelijk hebben we wat spullen over en weer per post teruggegeven (kleren, sleutels, ringen etc.) en zijn alle uitstaande claims op waardevolle eigendommen (auto, fiets, etc) tegen elkaar weggestreept.

De rest van mijn vakantie ben ik bezig geweest om zoveel mogelijk puin te ruimen:
Stevige gesprekken bij de koffie en aan de telefoon met hartsvriendinnen…
Steun en hulp uit onverwachtse hoek!
Met een goede vriendin nieuwe spullen voor mijn huis aangeschaft, waardoor er nieuwe energie in mijn huis en mijn leven kon gaan stromen!

En natuurlijk zijn er momenten dat ik verdriet en boosheid naar boven voel borrelen.
En tegelijkertijd voel ik me opgelucht, een paar honderd kilo lichter, alsof ik al die tijd veel te veel over mijn eigen grenzen ben gegaan om de relatie te ondersteunen.

De komende tijd wil ik me opnieuw bezinnnen over mijn Pad, over wat ik eigenlijk met mijn leven wil, hoe dat nu eigenlijk zit in mijn balans tussen vrijheid en verbondenheid.

Onverwachts komen nieuwe ontmoetingen op mijn pad, krijgen bestaande vriendschappen extra inhoud.

En natuurlijk blijft het leuk om te flirten en daten, maar voorlopig wil ik dat luchtig en speels houden, ik zou het jammer vinden als ik bestaande vriendschappen zou verpesten door te snel in een troostrelatie te vluchten.

Defriending


Recently I started to clean up my hyves connections, throwing out everything & everybody that did not fit in with my current mood.
Considering the need to write more personal comments on my hyves, I questioned the presence of several lurkers on my hyves:
Should this person really know my heartfelt ramblings? No way!
The same happened with several hyves groups: I questioned myself: how often do I really feel the need to post any comment on that community?
Zero? So I dumped a lot of communities.

Feels like a rough way of cleaning up of the mess I made with just accepting any connection on hyves.

Ah well, let’s chop some more wood…

Inspiration: Defriend – Encyclopedia Dramatica

Blogged with the Flock Browser