Tag: zin

Zinnig Noord: De Dode Hoek-00


De dode hoek is een leergang die in het teken staat van onze persoonlijke en maatschappelijke omgang met de dood.

 

Waarom vind ik dit thema zo belangrijk?

Sinds Corona is de dood heel zichtbaar geworden in het maatschappelijke bewustzijn in het algemeen en in mijn beleving in het bijzonder.

Voorafgaande aan de pandemie had ik een gevoel van dreiging die ik niet concreet kon plaatsen, wel kreeg ik apocalyptische beelden in de droomtijd: de Fimbulwinter komt!

Rondom begin chinees nieuwjaar van de Rat legde ik de link tussen de pandemie en de Vier Ruiters van de Apocalyps.

En hun werd macht gegeven over het vierde deel der aarde om te doden, met het zwaard, met de honger, met de zwarte dood en door de wilde dieren der aarde.

Als tegenhanger van duistere beelden over de dood heb ik behoefte aan een lichtere benadering, meer in de richting van Dia de los Muertos
Kleurig, vrolijk, muziek, zang, dans…

12th_annual_dia_de_los_muertos_celebration_8489

In deze context voelt het voor mij wel passend om bezig te zijn met de personificatie van de Dood, zoals deze zich toont in de vesrchijning van Santa Muerte.
Met name de humoristische variatie van Calavera Catrina spreekt me aan!

Posada2.Catrina

Een andere bijzonder humoristische variant vind ik Death of Discworld

Death-Guitar-A1-400x400

In deze context moet ik ook denken aan Carlos Castaneda:

Death is our eternal companion. It is always to our left, an arm’s length behind us. Death is the only wise adviser that a warrior has. Whenever he feels that everything is going wrong and he’s about to be annihilated, he can turn to his death and ask if that is so. His death will tell him that he is wrong, that nothing really matters outside its touch. His death will tell him, I haven’t touched you yet.’

Ping: De Dode Hoek<

 

40 Dagen Anders-05 vallen en opstaan


Mijn thema voor de  ’40 dagen anders’i s : ‘carpe diem’, het is dus mijn streven om meer vrolijkheid in mijn leven te brengen, want ik ben al meer dan genoeg zwaar op de hand en serieus.

Aan de slag met…Voice dialogue: gesprek met de saboteur versus de supporter.
Mijn saboteur noem ik de Dominee die me steeds te les leest: “plicht komt voor plezier”
De supporter is de Vrolijke Frans die allerlei streken weet uit te halen waar ik om moet lachen.
Beiden zijn onderdeel van mij, maar hebben een bloedhekel aan elkaar, het valt niet mee om beiden tegelijkertijd in mij te omarmen.

Afgelopen tijd ging had ik te maken met vallen en opstaan…’zeven keer vallen, acht keer opstaan’.

We gaan dieper met …automatisch schrijven...
We beginnen met het woord VALLEN en beginnen dan onafgebroken zonder zelfcensuur te schrijven.

Losse woorden en beelden schieten door mij heen…

vallen…in de put (van Holda) …diep omlaag de benedenwereld in…het dodenrijk…de plek van de verloren zielen…de hongerige geesten…Dante Inferno…het rijk van Ereshkigal

in de diepste donkerste laag wordt ik geconfronteerd met de stemmen van de hongerige geesten:
“je hebt me in de steek gelaten”… “je hebt gefaald”…”het is jouw schuld”…”je bent zwak” …

allemaal saboteurs die ik onder ogen moet zien…hun kille stemmen, hun koude handen…allemaal reiken ze naar mij om de warmte uit mijn ziel te roven….

Later, na een nacht rust komen nog meer beelden boven:
Het gevaarlijkste  spook,  de gebbeth…helemaal uitgehold en overgenomen door het numineuze…het is dit spookbeeld wat me vaak weerhouden heeft om me helemaal over te geven aan spontane impulsen!

En toch ben ik ervan overtuigd dat ik een beter balans nodig heb tussen Apollo en Dionysos

De eerste was tot nog toe teveel overheersend in mijn bewustzijn, waardoor de tweede onderdook in mijn onderbewuste…

Hier heb ik nog veel werk te doen!

 

40 Dagen Anders-04 Katabasis


Begin deze maand had ik een gesprek, waarin bleek dat een breuk in een vriendschap definitief zou zijn, ‘agree to disagree’, meer zat er niet in.
Ik moest denken aan de uitspraak van Hetty, toen ik me voornam na mijn scheiding nog goede vrienden met mijn ex te blijven:

‘je moet eerst goed scheiden voordat je weer vrienden kan zijn’

Met andere woorden: ik kan het pijnlijke proces van afscheid en rouw niet overslaan, ik ben nu nog niet in staat om een Ode te schrijven.

Mijn thema voor de ’40 dagen anders’: ‘carpe diem’ gaat dan even in de pauze stand, ik moet eerst door een pijnlijk stuk voordat ik weer vrolijk kan zijn.

Het orakel vertelde het me al:

Darkness: Take a moment pause observe the signs and pray to the Protector

40 Dagen Anders-03 mijn kernwaarden


Wat zijn de kernwaarden die me ondersteunen bij 40 dagen anders?

  • Bevrijding
  • Bezieling
  • Passie
  • Speelsheid
  • Vitaliteit

Dit doet me denken aan de Joker van het kaartspel!
Het lijkt me een goed idee om zo’n kaart als affirmatie te gebruiken 🙂

 

 

Bron: 40 Dagen Anders-00 – Dreamquest

40 Dagen Anders-02 hoe gaat het tot nog toe?


In mijn geval heb ik doordeweeks in de ochtend een vast ritme: fysieke oefeningen doen, schrijven. ‘s avonds na het eten journaal kijken, lezen.
In de vrije momenten dienen zich de verleidingen aan via beeldscherm: social media, chats, games.

Sinds de 40 dagen challenge ben ik me meer bewust van de momenten dat de verleiders langs komen, dan probeer ik ad hoc een heldere beslissing te nemen: wil ik dit echt, wordt ik hier vrolijk/energiek van?
Ik vergelijk het maar met een ex tegenkomen, die zegt ‘ zullen we bijpraten?’ Dan is het aan mij om helder te blijven in mijn keuze.

Als ik ja zeg tegen de verleider, ook grenzen trekken, bijvoorbeeld ‘ik heb een uurtje de tijd voor jou’ .

Als ik nee zeg aangeven wanneer het wel kan, of zeggen dat het definitief over is.

Ping: 40 Dagen Anders-00 – Dreamquest

40 Dagen Anders-01


Wat ga je 40 dagen anders doen? 

variaties aanbrengen op mijn standaard oefeningen, selectie maken uit: 

Hoe vaak?
dagelijks 

Wanneer?
na de lunch

Waarom?
meer ruimte geven aan het zielsdeel in mij dat vrolijk is, als alternatief op het zwaarmoedige deel.

In welke situaties steekt jouw gewoonte / patroon de kop op? 

Als ik moe ben, dan word ik hangerig

Als ik me verveel, dan grijp ik de tablet

En wat zou een alternatieve gewoonte / patroon kunnen zijn in die situaties?

Als ik moe ben, dan sluit ik even mijn ogen

Als ik me verveel, dan ga ik lezen, schrijven of oefeningen doen

Nieuwe gewoonte / patroon:

Als  ik oefeningen doe, dan breng ik daar speelse variaties in

Als  ik ga schrijven, dan maak ik ook een kort gedicht

Als  ik ga lezen, dan wissel ik intensieve stukken met lichte

Wat zijn jouw verleiders, concurrerende doelen, of andere valkuilen?

1.de interne criticus: plicht gaat voor plezier

2. de luiaard: ik heb geen zin in gedoe

Hoe zou jij ermee om willen gaan als je de fout ingaat? 

Als ik mij niet houd aan mijn voornemen, dan …deel ik dit met mijn vertrouwenspersonen

Als ik mij niet houd aan mijn voornemen, dan …herhaal ik de spreuk ‘zeven keer vallen, acht keer opstaan’

Wie zou jij op de hoogte kunnen brengen van je voornemens? Hoe kunnen zij je steunen?

  1. mijn 40 dagen appgroep….kan me steunen met…mindful luisteren en spiegelen

  2. de vrolijke voorbeelden van mijn voorouderlijn… kunnen me steunen met…het laten zien hoe zij hebben geleefd

 3. de vrolijke archetypen die onderdeel zijn van  mijn spiritueel raamwerk… kunnen me steunen met…het geven van voorbeelden uit de overgeleverde verhalen.

Op welke manieren kun jij je leefomgeving aanpassen aan je voornemens?

  1. affirmatiekaarten op mijn altaar

  2. schrijf/tekengerei binnen handbereik

ping: https://hgoei.com/2021/02/15/40-dagen-anders-00/

40 Dagen Anders-00


“Elke groei is een sprong in het duister.” – Henry Miller
Waar wil jij naartoe groeien in 2021? Met 40 Dagen Anders kun je de sprong wagen met een persoonlijke uitdaging: 40 dagen geen snoep of social media, of juist 40 dagen wél bewegen, of mediteren, of …

40 Dagen Anders

10 februari 2020, introductie 40 dagen anders
Overdenking: Waarom is verandering zo moeilijk? Welke factoren in mijn omgeving en in mezelf werken tegen?
En als ik in mezelf kijk: welke ‘stemmen in mijn hoofd’ blokkeren mij, welke patronen uit het verleden?

Oefening uit voice dialogue…
Ik geef zo’n deelpersoonlijkheid, de Pusher, een stem: “eerst plicht, dan plezier”. Deze is heel handig als ik mijn werk af wilt krijgen, maar beperkt mijn spontaniteit en mijn vermogen om los te laten en plezier te hebben. Ik word door deze stem vaak een zwaarmoedige Gereformeerde Dominee en/of een strenge Confucianistische Ambtenaar.
Dan geef ik als tegenpool de Vrolijke Frans een stem: “neem er nog eentje” (een wijntje, een trijntje, enzovoorts).
Van deze stem wordt ik een stuk vrolijker, losser! Hij doet me denken aan een ‘stoute’ overgrootvader van grootmoeders kant.
Beide stemmen zijn onderdeel van mij, maar Vrolijke Frans mag best wel meer stem krijgen!
Voor mij voelt het aan alsof ik stemmen hoor uit de voorouderlijn, de Pusher uit de lijn van de voorvaders, de Vrolijke Frans uit de lijn van de voormoeders

11 februari, op de vooravond van Chinees Nieuwjaar, ontving ik overlijdensbericht van een oom, die met recht een Vrolijke Frans genoemd zou kunnen worden. Mijn grootmoeder noemde hem met een glimlach ‘stout’, want als kind haalde hij kattekwaad uit en als volwassene hield hij van een drankje, meer dan gebruikelijk was onder Peranakan.
Volgens familie, die bij hem was in zijn laatste uren, waren zijn laatste woorden ‘geef mij een glas whisky’ (ik heb inderdaad apps gezien met een foto van hem in een ziekenhuisbed, met een glas whisky in zijn handen).
Zijn rouwkaart begint heel toepasselijk met ‘Cheers’ !

Terugkijkend vind ik het heel treffend, dat ik vlak voor Chinees Nieuwjaar de stem van de Vrolijke Frans hoor, eerst via Voice Dialogue en later via een rouwkaart.

Kennelijk heeft ‘Vrolijke Frans’ me meer te vertellen, en vraagt het mijn aandacht in de periode van de 40 Dagen.

Zo te zien zullen de komende ‘ 40 dagen anders’ voor mijn NIET passen in het stramien van ‘vastentijd

Voor mij zullen de komende ‘ 40 dagen anders’ staan in het thema van de Theophany, het verwelkomen van Mitra Sol Invictus:
‘joying in sacred food and free from sickness’.

Mijn thema voor de komende ’40 dagen anders’: ‘carpe diem’

Brief 02: Lectio Divina


Bij het schrijven van deze brief werd ik uitgedaagd om te werken volgens de methode van Lectio Divina … een heel andere manier van lezen/schrijven dan ik normaal zou doen, ik voel me hierdoor overvallen, mijn eerste reactie is ‘ik weet niet wat ik hiermee aan moet’.
Lectio Divina verwijst expliciet naar een oude christelijke traditie van schriftlezing zoals die door de oudste kerkvaders werden gedaan.
Bij het beeld van monniken die helemaal ingebed zijn in de kerkelijke structuur, hierarchie, doctrine…gaan mijn haren recht overeind staan, dan komen mijn herinneringen naar boven: de pijnlijke botsingen die ik heb gehad toen ik in aanvaring kwam met de orthodoxie die ik beklemmend vond.

Dus voordat ik aan de slag kan, moet ik dat oude zeer onder ogen zien en zoveel mogelijk zien te helen!

Mijn uitdaging was om dwars doorheen mijn oud zeer te gaan, om goed te kijken naar de methode Lectio Divina, los van de traditionele dogmatiek.
Het wordt voor mij toegankelijker als ik deze methode herleid naar voor-christelijke tradities:
Het idee dat het lezen en reciteren van ‘heilige geschriften’ an sich, in eerste instantie zonder interpretatie maar als beleving, een inspirerende meditatie kan zijn.
Voor mij werkt dit het beste als ik zo neutraal mogelijk, zonder ballast, meditatief lees als een Fair Witness.

Een echte oefening in Mindfulness!

Het werd een brief van acht A4 in kriebelig handschrift, een lange en zware bevalling, een worsteling met de Engel…een donker stuk weer onder ogen gezien en opgeruimd.

En nu is het weer tijd voor rust, alles laten bezinken.

Ik ben blij met de kans dit alles te kunnen en mogen delen.

 

Zinnig Wandelen in Amsterdam Noord


‘We ontdekken de mooiste plekjes van Amsterdam Noord (en omgeving) tijdens deze meditatieve wandelingen. We overdenken een thema dat past bij het seizoen, van loslaten tot in bloei komen’

zie: Stiltewandelingen

Aansluitend op deze publicatie van Zinnig Noord, brainstorm ik opnieuw over Zinnig Wandelen.

Ik onderzoek de manier waarop wandelen heilzaam kan zijn voor lichaam en geest.
Zomaar wat zegswijzen die ik tegenkom:
‘Even wandelen, de benen strekken, het hoofd leegmaken’
Als ik echt in volle bewustzijn kan wandelen, dan kan ik mijn eigen lijf en tevens mijn omgeving goed ervaren, mijn relatie met mezelf en mijn omgeving verbeteren.
Als ik dit ook met anderen in dezelfde intentie kan doen, versterken we elkaars aandacht en aanwezigheid!

zie: Wandelen in schoonheid

In neopaganistische kringen is het vrij gebruikelijk om de seizoensrituelen te vieren:

De Lente-equinox (omstreeks 21 maart)
Equinox: de dag is net zo lang als de nacht.
Lente: Vanaf dit punt worden de dagen langer dan de nachten
We vieren de definitieve doorbraak van het licht.
Thema: nieuwe bloei van het leven.

De Zomerzonnewende (omstreeks 21 juni)
De zon staat op het hoogste punt, dit is de langste dag, de warmste periode, maar hierna gaat het zonlicht weer afnemen.
We vieren het hoogtepunt van het licht.

De Herfstequinox (omstreeks 21 september)
Equinox: de dag is net zo lang als de nacht.
Herfst: Vanaf dit punt worden de nachten langer dan de dagen.
We vieren het afscheid van het licht.
Thema: oogsten, loslaten.

De Winterzonnewende (omstreeks 21 december)
De zon staat op haar laagste punt, dit is de langste nacht, de koudste periode, maar hierna gaat het zonlicht weer toenemen.
We vieren de wedergeboorte van het licht.
Thema: nieuwe hoop

Zie: Seizoensfeesten

Ter overweging:
De gangbare neopaganistische seizoensfeesten zijn gebaseerd op het klimaat van Westelijk halfrond, verder is het een mix van oude volksgebruiken en nieuwe reconstructies van geidealiseerd voorchristelijke heidendom.

In mijn visie is een seizoenswandeling een beleving van het seizoen, los van dogmatiek maar met erkenning van bestaande oude en nieuwe tradities

Brief 01: Mijn levensboom


Aan de stam van een boom kun je zien hoe oud die boom is.
De breedte van de jaarringen geven aan hoe snel de boom is gegroeid en dus hoe vruchtbaar de omstandigheden van dat jaar waren.

Als ik mijn levensloop als een boom bekijk, dan ben ik geen rechttoe-rechtaan boom zoals de recht groeiende bamboe…dan ben ik eerder een wilg met veel kronkels en holtes waar de vogels in schuilen.

Omdat ik in veel verschillende streken heb gewoond, kan ik me ook wel vinden in het beeld van de wandelende boom!|

Ping: Vriendschap in twaalf brieven