Tag: zin

Dialoog met zinnig noord


V: Wat is jouw link met Zinnig Noord?

A:
In 2015 deed ik voor het eerst mee aan interessante projecten van Zinnig Noord: storytelling, labyrinth; later deed ik mee aan stiltewandelingen. Kun je iets meer vertellen over jouw ervaring met de stiltewandeling destijds? Hoe heb je die destijds ervaren?
Wat me toen aansprak, was het idee dat deze community een poging deed om een brug tussen kerk en maatschappij te slaan. 

V: Waarom sprak dit je zo aan?

A:
Als kritische kerkverlater ben ik een tijdje bezig geweest met post-kerk rouwverwerking , in die community kwam ik teveel dogmatiek tegen.
Bij het programma van Zinnig Noord proefde ik de poging om gedurfd te experimenteren met meer hedendaagse spiritualiteit, met bruggetjes naar andere tradities


V: Wat inspireerde je tot het ontwikkelen van de wandelingen?

A:
Na het aangaan van een aantal coachwandelingen, herinnerde ik mij de stiltewandelingen die ik eerder liep, en ook de speurtochten naar magische plekken in de stadsjungle zoals ik die vroeger samen deed met een goede vriendin. 

V: Wat maakt dat je deze positieve ervaring wilt doorgeven aan anderen?

A:
In mijn beleving zijn magische/spirituele ervaringen te vinden op allerlei plekken. Ik vind het belangrijk om die ervaringen met anderen aan te gaan en te delen.


V: Waarom spelen de seizoenen een belangrijke rol in de wandelingen?

Sinds eind negentiger jaren vorig millenium deed ik regelmatig mee met seizoensrituelen volgens het framework van wicca/moderne hekserij (met name de Reclaiming-traditie), en sinds dit millenium ben ik meer bezig met neo-sjamanisme. 
Seizoensrituelen helpen me om meer contact te krijgen met de natuur en de spirits van dit land. 

V: Kun je dat laatste uitleggen?

A:
Toen ik begon met tuinieren, kon ik ervaren hoe ik me meer verbonden kon voelen met mijn leefomgeving, ik kon meer wortelen en gronden, me hier echt thuisvoelen.
Seizoensrituelen zoals het Jaarwiel vieren, bieden me een framework waarmee ik de seizoenen sterker kan markeren en ervaren.


V: Nog niet erg lang ben je met pensioen, heeft dit jouw manier van zingeven verandert?

A:
Sinds kantoorwerk geen onderdeel meer is van mijn dagelijks ritme, heb ik tijd voor mijn ‘neven-activiviteiten’ die nu mijn hoofd-activiteiten zijn geworden: taijiquan, qigong, orakelen, bloggen, schrijven, vrijwilligerswerk (Doras & Zinnig Noord), wandelen, workshops zingeving. 

V:
Hoe is het om deze activiteiten meer aandacht te kunnen geven?
Wat doet dit met je?
Ben jij / is je leven daardoor verandert?

A:
Enerzijds is het een uitdaging om dagelijks zelfstandig structuur aan te brengen in mijn dagritme.
Anderzijds is het bevrijdend om echt ruimte te ervaren voor de dingen die ik echt belangrijk vind:
bezinning, oefeningen, kennisoverdracht.
Mijn leven is een stuk interessanter geworden!

V: Wie of wat is jouw community op dit moment?

A:
Sinds de lockdown zijn een aantal groepen, waar ik onderdeel van was, uit elkaar gevallen.
Ik zie mezelf dus niet als onderdeel van een community, maar eerder als onderdeel van diverse losse netwerken.

V:
Wat is het verschil tussen een community en een netwerk?
Welk van de twee heeft jouw voorkeur en waarom?

A:
Verschil Community versus netwerk: ik vergelijk deze met het verschil tussen ‘close friends’ en ‘bekenden’.
Ik heb maar een handvol ‘close friends’ waarmee ik intensief kan samenzijn en een groot aantal ‘bekenden’ op social media waarmee ik incidentele uitwisselingen mee heb online.
Voor echt contact geef ik de voorkeur aan Community.

V: Zinnig Noord heeft dit jaar als thema ‘Grond’. Wat doe jij om te gronden?

A:
Ik doe taijiquan, (chinese gevechtsdans), qigong (chinese yoga), wandelen (in het groen). 

V: Hoe helpen deze activiteiten jou bij het gronden? Wellicht helpt het om in te zoomen op één van deze drie.

A:
Met name Qigong helpt me met fysiek meer in balans te komen, te gronden, en mijn innerlijke kracht te versterken.
Door specifieke houding en beweeg-oefeningen kan ik steviger staan, vloeiender bewegen, effectief kracht uitoefenen.

V: Is er nog iets dat je zelf wilt toevoegen?

A:
In mijn contact met Zinnig Noord ervaar ik de humanistische benadering als een goed werkbare brug tussen Kerk en Maatschappij. 

V: Kun je een voorbeeld geven waarin dit zichtbaar wordt?

A:
Tijdens mijn contact met de Zinnig Noord programmamaker van 2020-2021, ervoer ik het als een verademing dat deze vanuit een Humanistische achtergrond kwam, dit sluit voor mij beter aan dan een christelijke theoloog.

Brief 06 – wortels – een boom is geen bos


Volgens Peter Wohlleben hebben bomen verbinding met elkaar via ondergronds netwerk van wortels en paddenstoelen, dat doet denken aan mensenselijke interacties.


Hoe zit het dan met het onderscheid tussen individu en groep?

In de antropologie wordt onderscheid gemaakt tussen ik-cultuur en wij-cultuur, die elk hun voor en nadelen hebben.

Ik hoor wel eens van mensen die eenheids-ervaringen hebben dankzij meditaties en/of drugs, maar zelf heb ik dit niet meegemaakt.

Er zijn momenten geweest dat ik verbinding voelde met een groter geheel in een hechte groep.
Enerzijds gaf dat gevoel van veiligheid, ondersteuning.
Anderzijds was dat ook benauwend door de groepsdruk van specifieke normen en waarden.

Ik heb vaak genoeg de schaduwkanten van groepsvorming gezien: bendes, hooligans, sectes, populisten.
Anderzijds ken ik de schaduwzijde van (sociale) isolatie: eenzaamheid, vervreemding.

Het gaat dus om balans tussen ik en wij, en dat kan per cultuur en context verschillen.

In mijn geval hecht ik waarde aan mijn autonomie, maar vind ik de gelijkwaardige uitwisseling met de ander net zo belangrijk!

Hierin laat ik me graag inspireren door Martin Buber.

Brief 05 – wortels – aarden


Voordat ik deze brief schreef, volgde ik eerst de aanwijzingen van de grondings-oefening:

Variaties van deze oefening kwam ik reeds eerder tegen bij qigong
Staan als een boom

In deze variatie worden eerst de voeten goed gegrond, zodat de ruggengraat een stevige verbinding maakt tussen e voetzolen en kruin.
De voeten maken als wortels verbinding met de aarde, de kruin maakt verbinding met de hemel.

Zodra de verbinding tussen hemel en aarde goed is gelegd tussen kruin en voetzolen via de ruggengraat, strekken beide armen zijwaarts schuin omhoog waarbij de palmen naar boven gekeerd zijn.

Na verloop van tijd ervaar ik vanuit de voetzolen een impuls die ervoor zorgt dat de benen gaan schudden en de ruggengraat in beweging komt, dan voel ik hoe stijve stukken in mijn rug loskomen. De aarde-energie komt binnen via mijn voetzolen en gaan via mijn ruggengraat door mijn kruin naar de hemel.

Door de strekking vanuit voetzolen naar de vingertoppen, voel ik hoe ik de hemel-energie kan opvangen en laten doorstromen via mijn ruggengraat door mijn voetzolen, naar de aarde toe.

Ik sluit de oefening af door beide stromen, van aarde naar hemel en van hemel naar aarde via mijn lijf, te verzamelen in mijn buik, door mijn handen op mijn buik te leggen en mijn adem daar te concentreren.

Door deze oefening voel ik me weer opgeladen, fitter, helder.

Voor mij geeft deze oefening de fysieke beleving van de wisselwerking tussen aarde-mens-hemel, dit laat me voelen hoe belangrijk het is om als mens het balans te houden tussen het aardse en het spirituele.

Evaluatie van De Dode Hoek


De dode hoek is een leergang die in het teken staat van onze persoonlijke en maatschappelijke omgang met de dood.

Na het afronden van de leergang ‘De Dode Hoek‘ ga ik aan de slag met de evaluatie aan de hand van een aantal vragen:

Welk(e) moment(en) is / zijn je sterk bijgebleven uit de bijeenkomsten? 

Thema: Uitvaart:
beelden/muziek/tekst uitzoeken,  de engel, “this ae night“, “now i walk in beauty

Thema: Rouwen:
het beeld van santa muerte die de poort bewaakt tussen leven en dood

Thema: Hiernamaals:
intuitief tekenen: tocht door de benedenwereld, via het doornige pad en de smalle brug door het doolhof, intense ervaring die later een heldere droom gaf, waarbij de Engel Rah-el me beschermde tijdens mijn tocht.

Thema: Palliatieve Fase:
herinneringen aan het sterfbed van mijn moeder, waarbij ik graag meer begeleiding/ondersteuning  voor ons allemaal had willen hebben van het verzorgingstehuis

Thema: Nalatenschap:
boodschap van liefde aan mijn geliefden

Thema: Herinnerdingen:
herinneringen aan het overlijden van mijn grootvader toen ik vier was,  het heeft zeker tien jaar geduurd voordat ik de angst voor de dood onder ogen kon zien.

Thema: Eigen regie:
confrontatie met de vraag, wie durf ik te vertrouwen om namens mij te beslissen als ik dat niet meer kan.

Heb je iets gemist in het programma?

Bij Eigen regie had ik graag meer aandacht willen hebben voor het omgaan met  zelfdoding in directe omgeving.

Wat vind je van de duur / intensiteit van het programma?

De aangeboden onderwerpen waren zeer intens!

Wat vond je van de prijs? 

Prijs/kwaliteit verhouding was goed, maar je selecteert dan wel een doelgroep die dit kan betalen.

Heb je ‘tips & tops’ voor mij als begeleider?

TIP:
de Dode hoek is een bijzonder intens programma,  in mijn beleving zijn de sessies in de huidige vorm goed  te verwerken als het om de twee weken gedaan word.

Beeldbellen aan het einde van de dag blijft een uitdaging, om voldoende energie en focus te houden.

TOP:
Alle bewondering voor wat de begeleider heeft kunnen doen met dit pittige onderwerp.

Wat vond je van de werkvormen?

De interactieve werkvormen, waarbij de deelnemers zelf met een opdracht aan de slag konden,  waren voor mij het beste onderdeel

Wil je verder nog iets vertellen?

De oefening met intuitief tekenen, waarbij we werden uitgenodigd om door te poort te gaan naar hiernamaals, vind ik een waardevolle oefening die veel voorbereiding en nazorg verdient.

Ping: De Dode Hoek

Zinnig Wandelen in Amsterdam Noord –de seizoenen


Seizoenswandelingen
“Wij mensen zijn geneigd de seizoenen en de wisseling ervan te zien als iets, dat buiten ons om plaats vindt. Wij maken echter deel uit van de cyclische beweging ervan. Sterker nog: wij zijn de seizoenen. Wij zijn de belichaming van dat ritme.” – Jaap Voigt

Tijdens de Seizoenswandelingen van Zinnig Noord maak je kennis met mindful wandelen.
Dankzij een aantal gerichte oefeningen word jij je bewust van je eigen lichaam en een constant veranderende natuur. Het gevoel van krakende sneeuw onder je schoenen, de allereerste groene knopjes aan de bomen, de geur van regen na een warme zomerdag, het geritsel van bladeren, de warmte van de zon… Zinnig Noord wil dit jaar alle pracht van de seizoenen met je delen!

 

wheel

Over de lente zegt Susan Smit

Het Engelse ‘Easter’ ontleent zijn naam aan de godin Eástra, en het Duitse ‘Ostern’ aan de Angelsaksische godin Eostra. Vroeger vierden wij in Nederland ook ‘Ooster’, maar de Kerk stelde de verhalen over de godin Ostara gelijk aan het Joodse Pesach feest, vandaar dat wij het hebben over ‘Pasen’ (dat we vieren op de eerste zondag na de eerste volle maan na de lente-equinox).

Na de lente-equinox verschuift de balans naar de lichte kant: tot en met Midzomer zullen de dagen steeds langer worden en de nachten korter. Er begint een nieuw levensgetijde. Niet alleen dag en nacht oftewel licht en donker zijn nu perfect in balans, maar ook innerlijk en uiterlijk, intuïtie en verstand, het bewuste en onbewuste, mannelijk en vrouwelijk zouden rond deze dag in balans kunnen komen. Benut het!

In Japan wordt het jaar verdeeld in 72 micro-seizoenen van zo´n 5 dagen per stuk.
Deze seizoenen kennen namen zoals `Eerste kersenbloesem’ en ‘Rupsen worden vlinders’.
Met micro-seizoenen wortelen mensen zich in hun omgeving en komt er aandacht voor de steeds terugkerende patronen van de natuur.
Welke 72 micro-seizoenen zijn in de Nederlandse natuur te herkennen?

Seizoensbeleving hangt af van tijd, plaats, cultuur, weersomstandigheden…

De vier seizoenen, zoals die bekend zijn in Europa, worden heel anders beleefd en ingedeeld in landen zoals Japan en China, en dan hebben we het nog niet eens gehad over de moessons!

De seizoensbeleving van de ene cultuur kan je dus niet zomaar overplaatsen naar een andere cultuur.
Dit wordt des te duidelijker als je een specifiek seizoensfeest zomaar overzet naar je tegenvoeters.
Zo is het heel bizar om Kerst, de winterzonnewende, op dezelfde kalenderdatum te vieren in Australie waar de mensen op dat moment eigenlijk de zomerzonnewende vieren!

En omgekeerd, kan je de microseizoenen van Japan, niet zomaar toepassen in Nederlandse setting!

En toch wordt ik wel getroffen door de synchroniciteit van de 72 micro-seizoenen, omdat ik sinds enige tijd bezig ben met de 72 aspecten van het goddelijke, zoals uitgewerkt in de Qabbalah.

Zinnig Noord: De Dode Hoek -09 Eigen regie


Aan de slag met ‘‘Oog in Oog. Samen praten over als en dan’ …vragen over de toekomst die voor iedereen komt’

Bij deze sessie worden we ondersteund door Joke Hogenhout

Centraal in de gesprekken staat het hebben van de eigen regie over de laatste fase van je leven. De kwaliteit van de beslissingen die genomen mogen worden. En de waardige manier waarop je eventueel zelf het levenseinde wilt regisseren.
Deze counseling gesprekken zijn vaak uniek; de counselor is nogal eens de enige met wie je op deze manier over het levenseinde kunt spreken.
 
Omdat de uitgangspunten vanaf de start helder zijn, zul je vrijheid en ruimte ervaren om je gedachten en wensen uit te spreken. Dat maakt de situatie concreet en toetsbaar voor jezelf. Wat het resultaat ook zal zijn.
 
Het is van belang dat je op tijd nadenkt over de laatste fase in je leven. Het komt nogal eens voor dat mensen die vanuit eigen regie willen handelen te laat zijn om vanuit diezelfde eigen regie voorbereidingen te treffen. Immers, zolang waardige levensbeëindiging vanuit eigen regie in de maatschappij nog niet volwaardig ondersteund wordt (in welke vorm dan ook), zolang zijn de mogelijkheden beperkt en de stappen soms complex.

Hierbij word ik uitgedaagd om het confronterende gesprek aan te gaan over eigen regie in de laatste levensfase.

Kun je je voorstellen dat de kwaliteit van leven op gegeven moment belangrijker wordt dan de duur van je leven?
Wie mag er voor jou beslissen als je het zelf niet meer kunt?

Het liefste zou ik willen dat ik mijn wilsverklaring in alle vertrouwen kan laten uitvoeren door een gemachtigde professional zoals NVVE, het lijkt me namelijk heel zwaar om als naast betrokkene zoiets te moeten uitvoeren voor een geliefde.

Deze sessie was de laatste van de serie workshops ‘De Dode Hoek’

De dode hoek is een leergang die in het teken staat van onze persoonlijke en maatschappelijke omgang met de dood.

Het was een intense cyclus die de komende periode bij mij nog zal nawerken, ik heb een aantal bijzondere gesprekken gehad met interessante mensen.

Partir, c’est mourir un peu,
C’est mourir à ce qu’on aime :
On laisse un peu de soi-même
En toute heure et dans tout lieu.

C’est toujours le deuil d’un vœu,
Le dernier vers d’un poème ;
Partir, c’est mourir un peu,
C’est mourir à ce qu’on aime.

Et l’on part, et c’est un jeu,
Et jusqu’à l’adieu suprême
C’est son âme que l’on sème,
Que l’on sème à chaque adieu :
Partir, c’est mourir un peu…


Weggaan is een beetje sterven,

sterven aan wat men bemint.

Je laat iets na van wat je vindt,

altijd weer, op alle erven.

.

Spijt zal steeds een eed bederven,

een vers verwaaiend in de wind;

weggaan is een beetje sterven.

.

En men gaat; het lijkt wel zwerven.

Tot het afscheid echt begint

kunnen vrienden, vrouw en kind

van elk afscheid iets verwerven.

Weggaan is een beetje sterven…

Zinnig Noord: De Dode Hoek-08 Herinnerdingen


Workshop van Ida van der Lee:

We gaan dieper in op het thema nalatenschap

Testament Ongekend! gaat over het delen van levenservaringen en het ontdekken van de inzichten en wijsheden die daar uit voortgekomen zijn.

Hierbij gebruiken we Herinnerdingen

Bij Herinnerdingen fungeren objecten als bemiddelaar. Via het ding voer je een gesprek omdat het associaties oproept of iets representeert.

Uit een willekeurige collectie van voorwerpen kies ik er eentje die mijn aandacht trekt…

…Hoewel, het zijn er twee!…

Het kompas

De schedel

 

Voor mij zit de meeste lading in de Schedel:

Herinneringen aan het overlijden van mijn grootvader van moeders kant toen ik vier jaar oud was…
Ik heb jarenlang nachtmerries gehad van schedels, skeletten, doodskisten…totdat ik de scouting kampdoop onderging, waarbij ik alleen in het donker door het bos moest lopen.

Sindsdien hebben diverse rituelen me verdeer geholpen om beter om te gaan met mijn angst voor de dood:

De reis van Inanna door de benedenwereld
Sjamanistische trancereizen naar de benedenwereld

De Schedel brengt mij in contact met de benedenwereld en in contact met de voorouderlijn
Ik realiseer me hoe ik via die lijn veel heb meegekregen: genetische bouw, overgedragen gedragspatronen en overtuigingen, datgene wat mijn innerlijke Kompas mede heeft vormgegeven.

Thuis heb ik een kristallen Schedel, die me helpt met contact met de benedenwereld en de voorouderlijn

Deze meditaties/overdenkingen/symbolen vormen allemaal een belangrijk deel van mijn nalatenschap voor degenen die na mij komen.

Ping: Zinnig Noord: De Dode Hoek-07 ‘Wat zou je nalaten en aan wie?‘ – Dreamquest

Brief 04 – wortels – Radix


illustratie van Mathilde de Vriese

Welk van jouw overtuigingen is diep geworteld?
Waar vindt deze overtuiging haar
oorsprong?
Waren er specifieke personen of gebeurtenissen die haar vormden?

Sommige diepgewortelde overtuigingen werken in ons voordeel, maar sommigen niet.
Hoe zit dat met de overtuiging waar jij over schrijft?

Mijn radicale overtuiging:
Ergens in mij is er een Innerlijke Stem die mij de juiste Weg wijst.
Deze overtuiging komt deels  uit de joods-christelijke traditie, met name de Hassidim zeggen expliciet dat ieder mens en goddelijke vonk in zich heeft
Vanuit de Chinese traditie hecht ik waarde aan het belang van Innerlijke Waarheid. 
Die overtuiging werd verder gevormd door twee belangrijke invloeden:
Mijn vader volgde vol overtuiging zijn roeping als pastor.
Mijn belangrijkste lerares leerde mij:  “wees trouw aan jezelf”.
Ze stimuleerde mij om mijn eigen weg te volgen, ook al zou dat betekenen dat ik haar zou moeten verlaten.


Mijn overtuiging dient als kompas dat mij de juiste weg aanwijst.
Maar het kan gebeuren dat ik in aanvaring kom met mensen waarvan het kompas diametraal tegenover het mijne staat.

Ping: Brief 01: stam – Mijn levensboom – Dreamquest

Zinnig Noord: De Dode Hoek-07 ‘Wat zou je nalaten en aan wie?‘


Na tweeëntwintig jaren in dit leven
Maak ik het testament op van mijn jeugd
Niet dat ik geld of goed heb weg te geven
Voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd
Maar ik heb nog wel wat mooie idealen
Goed van snit, hoewel ze uit de mode zijn
Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen
Vooral jonge mensen vinden ze nog fijn
Aan mijn broertje, dat zo graag wil gaan studeren
Laat ik met plezier ‘t adres na van mijn kroeg
Waar ik teveel dronk om een vrouw te imponeren
En daarna de klappen kreeg waarom ik vroeg
En dan heb ik nog een stuk of wat vriendinnen
Die welopgevoed en zeer verstandig zijn
En waarmee je dus geen donder kunt beginnen
Maar misschien krijgt iemand anders ze wel klein
Voor mijn neefje zijn mijn onvervulde wensen
Wel wat kinderlijk, maar ach, ze zijn zo diep
Ik behoorde immer tot die groep van mensen
Voor wie ‘t geluk toch altijd harder liep
Aan mijn vrienden laat ik gaarne het vermogen
Om verliefd te worden op een meisjeslach
Zelf ben ik helaas een keer teveel bedrogen
Maar wie het eens proberen wil die mag
Mijn vriendinnetje, ik laat jou alle nachten
Dat ik tranen om jouw ontrouw heb gestort
Maar onthoud dit wel, ik zal geduldig wachten
Tot ik lach, omdat jij ook belazerd wordt
En de leraar die mij altijd placht te dreigen
“Jongen, jij komt nog op het verkeerde pad”
Kan tevreden zijn en hoeft niets meer te krijgen
Dat wil zeggen: hij heeft toch gelijk gehad
Voor mijn ouders is het album met de plaatjes
Die zo vals getuigen van een blijde jeugd
Maar ze tonen niet de zouteloze praatjes
Die een kind opvoeden in eer en deugd
En verder krijgen ze alle dwaze dingen terug
Die ze mij teveel geleerd hebben die tijd
Ze kunnen mij tenslotte ook niet dwingen
Groot te worden zonder diepe rouw en spijt
En dan heb ik ook nog enkele goede vrienden
Maar die hebben al genoeg van mij gehad
Dus ik gun ze nu het loon dat ze verdienden
Alle drank, die ze van mij hebben gejat
Verder niets, er zijn alleen nog een paar dingen
Die ik houd, omdat geen mens er iets aan heeft
Dat zijn mijn goede jeugdherinneringen
Die neem je mee zolang je verder leeft

Een testament bestaat normaal gesproken uit materiële zaken die je nabestaanden erven: geld, een huis, een auto.
Maar wat als je een testament kon opstellen met levenservaringen, gewoontes en waardevolle lessen?
Wat als je de ander de vlinders uit je buik kan nalaten of de sterretjes uit je ogen?
Welke warme herinneringen wil je aan een ander geven?
Welke idealen? Talenten? Rituelen? Symbolen?
Zijn er favoriete locaties die je een ander gunt?
Teksten? Citaten? Geuren? Gevoelens? Klanken?

Mijn testament

  1. Voor mijn allerliefste: De herinnering aan die eerste wandeling, dat we elkaar op meerdere niveaus raakten.
  2. Voor mijn oudste:  ‘wees trouw aan jouw innerlijke waarheid
  3. Voor mijn jongste:  “A warrior chooses a path with heart” 
  4. Voor mijn kleinkind(eren) : engelen bestaan
  5. Voor al mijn toekomstige nazaten: onze voorouders waren nomaden, handelsreizigers, vreemdelingen in een vreemd land.
  6. Voor mijn ‘tweelingziel’ : Aristophanes verhaal over de tweelingziel was een satire.
  7. Voor mijn ex-collega’s van kantoor: Veel organisaties zien diversiteit als een belangrijke waarde maar vergeten zelf eerst voor de vereiste veiligheid te zorgen
  8. Voor mijn sparringpartners op spiritueel gebied: Diverse spirits kwamen met de volksverhuizingen mee naar dit land, na verloop van generaties werden ze ingeburgerd als behorend bij dit land, en als de mythes worden vergeten, verdwijnen de spirits uit ons collectief geheugen en kunnen ze nog weinig voor ons betekenen.
  9. Voor mijn sparringpartners op politiek gebied: Wij moeten alle ‘import’ mensen en spirits erkennen en respecteren als medeburger van dit land, want uiteindelijk worden we allemaal als nieuwkomer geboren.
  10. Voor mijn sparringpartners op filosofisch gebied: ons body-mind bestaat uit meerdere onderdelen, reptiel-zoogdier-mens; het is belangrijk om die drie in onderling dynamisch balans te houden.
  11. Voor mijn sparringpartners op het gebied van de joods-christelijke tradities:  sparren schuurt en botst, laten we dat vooral blijven doen met wederzijds respect.
  12. Voor mijn mede-reizigers op het sjamanistisch pad:  “all three parts of the soul can change, grow, strengthen and come into alignment”
  13. Voor mijn leerlingen: kennis en vaardigheden worden voornamelijk door rechtstreekse ervaringen toegevoegd aan  jouw ‘gereedschapskist’; de leraar, de lessen, de theorie en de oefeningen zijn hulpmiddelen, maar wat werkt voor jou zal je zelf moeten uitzoeken; competenties bouw je op door regelmatig te oefenen wat je aan het leren bent op een manier die past bij jou, maar excellentie kan je bereiken door de grenzen van je comfort-zone te testen en te verleggen zover je kan.
  14. Voor degene, die net als ik op weg is in de richting van het pad van de malachim:
    Raphael is the angel of healing. Therefore, invoke him in case of illness, sickness and disease. He brings healing energy and comfort. He also reduces pain and accelerates healing. Archangel Raphael also protects you. He is the patron of those who travel. Therefore, invoke him with this sigil before a long journey. And he will protect you the whole road.
    Archangel-Raphael-Sigil-300x271
  15. Voor degenen die mijn blog met oprechte interesse lezen:
  16. Creative Commons Licence
    This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

Ping: Zinnig Noord: De Dode Hoek-00 introductie – Dreamquest