Tag: spirituality

Jaarwisseling 2014/2015

Jaarwisseling 2014/2015


Samen met twee vriendinnen een eindejaars-ritueel gedaan:
Elkaar smudgen, met salie de cirkel getrokken, de helpers aangeroepen op de kwartieren, daarna de trancereis ingeleid met ratel en gezang.

  • Wat wil ik achterlaten in het oude jaar?
  • Wat wil ik meenemen naar het nieuwe jaar?
  • Wat wil ik verwelkomen in het nieuwe jaar?

poortDeze keer geeft mijn inwijdingsschilderij me de toegang tot de middenwereld, hier zie ik beelden van concrete situaties.
Wat ik in het oude jaar wil achterlaten, zijn de ‘jonkvrouwen in nood’ die ik als ‘ridder op het witte paard’ zonodig moet gaan redden.
Wat ik met me wil meenemen, het nieuwe jaar in, zijn de lessen die ik leerde over ‘trouw zijn aan mezelf’
Wat ik in het nieuwe jaar wil verwelkomen:
nieuwe kansen, nieuwe ontmoetingen, nieuwe hartsverbindingen.

Als het weer tijd wordt om terug te gaan, verzamel ik weer iedereen voor de terugreis naar de alledaagse werkelijkheid.
Bij napraten blijkt, dat we alledrie in de middenwereld verbleven!

De tijd was omgevlogen, het was al snel het moment om het nieuwe jaar in te luiden!

Midwinter 2014, ontmoetingen met geesten uit het verleden

Midwinter 2014, ontmoetingen met geesten uit het verleden


In deze periode kwamen verschillende geesten uit het verleden op diverse manieren bij mij aankloppen:

Een oude vriendin waarmee ik contact had op basis van de indo-connectie, kwam na jarenlange afwezigheid weer boven water; een andere vriendin die ik had leren kennen op vakantie, die een jaar lang verdwenen was, kwam ook weer in beeld.
Met eerste kerst had ik wat vrienden/kennissen uitgenodig, uiteindelijk kwamen er twee: tijdens het diner kwamen ze er achter dat ze elkaar nog van de basisschool kenden!
Deze ontmoetingen hadden als gemeenschappelijk thema, dat zij overweldigende ervaringen hadden meegemaakt met de ‘andere werkelijkheid’ .

Maar wat betekent deze ontmoetingen voor mij? Waarom voel ik me geroepen om mijn deur te openen voor hen? Het is alsof ik diep van binnen voel dat ik het moet doen.

My framework of belief

My framework of belief


Q:

I look forward to hearing more about the chinese-javanese archetypes/ deities/ heroes and practices as you find out about them. finding frameworks seems crucial to making sense of our world(s)

A:

The pre-muslim Javanes deities came from India, even nowadays the stories of Mahabharat and Ramayan are still enacted in theaters (shadowplay, puppets and actors).
Mysticism is an important part of ‘being Javanese’ (kejawen).
Several puppets crossed my path and entered my house, giving me a focus to reconnect to my unnamed javanese female ancestors.
Gatotkaca, son of Bhima, was the paragon of the young republic of Indonesia!
The pre-communist Chinese deities are still honoured by southern chinese in diaspora.
I grew up with the stories of the Three Kingdoms, Loyal GuanYu and Compassionate GuanYin are my most favored deities of this tradition.

I consider the statues of the deities acting as a focus, a channel, a gate, a connection-point between the ordinary reality and the otherworld.
Any visible manifestation of the Unseen in our world is a Mask, a Persona, a translation of the Unmentionable into frameworks we can understand.

Soul-retrieval: Genezing en heelwording van de ziel

Soul-retrieval: Genezing en heelwording van de ziel


brigitte
Vandaag samen met een sjamanenmaatje verder aan de slag gegaan met de pop.
Ik had nog het gevoel dat er meerdere ‘spirits’ er in aanwezig waren: afgezien van een overledene die als een ‘lost soul’ was blijven zitten vanwege de binding met een dierbare nabij, was er nog ‘iets’ anders aanwezig.
Na het ritueel dat ik eerder uitvoerde tijdens Samhain, was de pop al een stuk rustiger, maar er was nog een restje onrustige energie aanwezig van de ‘lost soul’ die nog niet klaar was om verder te gaan naar de volgende fase.
Dit had te maken met de energetische binding met de vorige eigenaar, waarvan ook nog energie vastzat in de pop.
De vorige eigenaar uitgenodigd bij deze sessie, om te kunnen werken aan soul-retrieval:
De energie van de vorige eigenaar weer terughalen uit de pop, zodat de onrustige spirit ook weer verder kon gaan.
Wat volgde was een intense sessie: nadat ik de ruimte had afgebakend met zwaard, waaier en salie, hebben we energie opgeroepen met trommelen, ratelen, zingen, bidden.
De client kon liggen, mijn maatje ging aan de slag: de energie van de client weghalen uit de pop en terugbrengen naar de client, vervolgens de ‘lost soul’ uitnodigen om los te laten voor de volgende fase. Ondertussen ondersteunde ik het proces met het aanroepen van mijn helpers.
Aan het einde van de sessie voelde de pop ‘schoon’ aan. De energie van de client die er in had vastgezeten, was weer terug naar waar het hoorde, en het laatste restje energie van de ‘lost soul’ was ook weer verder gegaan.
Toch is er nog een sterke energie in de pop aanwezig, de pop blijft bezield met ‘iets’ dat  zich er wel in thuisvoelt en bij mij wilt blijven.
Volgens mijn maatje heeft dit ‘iets’ het karakter van een magneet die de neiging heeft om ‘lost souls’ en andere vormen van verdwaalde energie naar zich toe te trekken.
Vind ik wel herkenbaar, die neiging heb ik zelf ook. Tegelijkertijd moet ik weer denken aan de associatie die ik maakte van deze pop met Maman Brigitte, echtgenote van Baron Samedi, beiden heersers van de overledenen.
Ze is inderdaad krachtig aanwezig, met een heel sterke wil en ‘gebruiksaanwijzingen’ .
Toch wel bijzonder, dat een fabriekspop bezield kon raken door contact met de sterke emoties van mediamiek begaafde mensen:
De partner van de client had de pop gekocht als verjaardagsgeschenk, en in de loop van de jaren dat de pop in hun bezit was, was deze opgeladen met hun emoties en energie!
Bijwerking hiervan was, dat de pop een magneet werd voor ‘lost souls’ en ‘verloren zielsdelen’.

Overwegingen: In de loop van de tijd heb ik bezielde krachtvoorwerpen in huis gehaald, dat schept verplichtingen en verantwoordelijkheden. Ze verdienen zorgvuldige verzorging en voeding! Zo is mijn huis een ‘house of spirits’ geworden.
Wat ik in de afgelopen periode met de pop heb meegemaakt, heeft me in ieder geval geleerd dat ik heel zorgvuldig moet zijn in de keuze voor wat ik uitnodig in mijn huis.

 

LUNAR ECLIPSE OCTOBER 2014

LUNAR ECLIPSE OCTOBER 2014


Meditating on: LUNAR ECLIPSE OCTOBER 2014

Last few nights, I confronted some old shadows in the dreamtime: my feeling of being unseen, neglected…
My conscious mind knows these emotions were triggered by childhood traumas, but my deep self still harbors those old demons.
Now is the time to bring light in the dark corners, cleaning up the forgotten garbage…time for soulretrieval.

I have the tendency to open my door for wandering souls, offering them a save haven to recuperate.
But now is the time to gathering my own lost soul-parts, to become whole.

 

Impressie workshop Astro Rituals

Impressie workshop Astro Rituals


Vandaag naar Astro Rituals onder leiding van Ellen van Geel en Inge Elsman.
Ik hoorde van Zia hierover, en was nieuwsgierig hoe Ellen en Inge een brug zouden slaan tussen Astrologie en Systemic Ritual.
Bovenal was het voor mij een kwestie van de stroom waar ik nu in zit; ‘ik word geroepen door Spirit, dus ik ga’
Nog geen idee waartoe ik geroepen word, ook dit is een open vraag voor mij, ik heb Spirit gevraagd: ‘je hebt me geroepen, maar waartoe?’ ‘hier ben ik dan, help me om de weg te vinden’

In de opbouw en structuur van het ritueel was veel te herkennen van de stijl van Daan van Kampenhout, een werkwijze die me wel aanspreekt: werken met het levenswiel, trommelen, ratelen, het aanroepen van de hulpkrachten.

Wat nieuw voor mij was: het aanroepen van de verschillende energie-manifestaties van de zeven klassieke hemellichamen: zon, maan, mercurius, venus, mars, jupiter, saturnus.

In de eerste opstelling werd ik gevraagd om de rol aan te nemen van de Helper. Dit is inderdaad een rol die ik vaker op me neem in cirkels.
Deze keer voelde ik heel sterk ‘hiertoe ben ik geroepen!’ , een antwoord op de vraag die ik al eerder stelde aan Spirit.
Deze opstelling was pittig en nam veel tijd en energie in beslag, gelukkig hielp Kraanvogel mij in mijn taak.

In de tweede opstelling kreeg ik de rol van Mars, in zijn jeugdige en speelse aspect. Die kende ik nog niet, maar die specifieke energie kwam toch wel door.
Deze opstelling was wat minder heftig dan de vorige,

Het was bijzonder, om mee te maken hoe goed het werkte om de planeet-archetypes in de opstellingen te aspecteren!

Het was fijn om mee te maken, hoe Ellen en Inge samen een veilige setting konden scheppen, waarbinnen stevig werk verricht kon worden. Dit is het soort diepgang die ik belangrijk vind in workshops!

Ontmoeting met Skelettenvrouw

Ontmoeting met Skelettenvrouw


Onlangs het verhaal gespeeld van Skelettenvrouw; in de eerste helft was ik de visser die, afgeschrikt door haar voorkomen, voor haar wegrent, maar later uit medelijden haar bevrijdt uit zijn netten; in de tweede helft was ik de skelettenvrouw, die het hart van de visser tijdens zijn slaap leent om zelf tot leven te komen, zodat ze uiteindelijk als man en vrouw verder door het leven kunnen gaan.

De eerste helft deed me denken aan mijn jeugd: ik was vier toen mijn geliefde opa op vijftigjarige leeftijd overleed, ik heb tien jaar nachtmerries gehad van skeletten die me achterna zaten, totdat ik een ‘rite de passage’ onderging bij padvinderij: alleen in het donker door het bos lopen. Nadat ik zo mijn angst onder ogen had gezien, had ik geen last meer van die nachtmerries. ‘Aap verslaat de witte knekelgeest’ .

monkbone

In mij puberteit zag ik in een droom dat Skelet een vrouw was.
Later werd dit bevestigd door beelden die ik zag

Maman Brigitte

maman brigitte

Santa Muerte.

santa-amarilla_157284732

Tot aan mijn studententijd zag ik vrouwen als gevaarlijke, onberekenbare, onbetrouwbare wezens. Dit schrikbeeld is later bijgetrokken.

Terugkijkend heb ik een lange weg afgelegd, op verschillende kruiswegen ben ik de confrontatie aangegaan met mijn eigen angstbeelden, waardoor ze hun macht over mij verloren.

Drie introductie workshops ‘Siberisch Sjamanisme’

Drie introductie workshops ‘Siberisch Sjamanisme’


Op facebook zag ik de oproep: wie gaat er met me mee naar de open dag ‘Siberisch Sjamanisme’ ?
Dit paste precies in de stroom van het moment: de vrager, de oproep en het onderwerp.
Ik voelde me dus geroepen om naar de workshops sjamanisme te gaan, het spoor dat ik op dit moment volg.
Met mijn reisgezel kon ik meteen goed in gesprek komen, de lange reis vloog om!

Hoewel ik geen klik heb met de workshopleider, weet ik wel dat ze een krachtige cirkel van drummers en zangers om zich heen heeft, die klanken helpen me goed bij trancewerk.

Workshop 1: Way of the Heart, hoe ver volg jij jouw hart ?
De trommels en gezangen brachten me snel in contact met Beer, ik voelde zijn kracht door me heen stromen.
Dat is wat ik nodig heb om mijn hart te volgen, het aanboren van mijn innerlijke kracht.

Workshop 2: Totemcall, the call of your totem
Onder begeleiding van de trommels en gezangen liepen we deosil de cirkel.
Deze keer hielp Slang me om mijn orakel te kiezen. Het was Haai!
Beelden: bloeddorst, doelgerichtheid, vasthoudendheid. Kwaliteiten die ik kan inzetten om mijn doel te bereiken.

Workshop 3: Sjamanistische Dromengroep
Oefening in tweetallen: de reiziger gaat in de droom, de passagier zit achter hem en houdt met een hand contact om te voelen wat er met de ander gebeurt, terwijl de trommels en gezangen de droomstaat oproepen.
Over mijn droom zal ik elders uitwijden…

 

Aknostos theos: aan de onbekende god

Aknostos theos: aan de onbekende god


goddess

Op verschillende momenten in mijn leven heb ik gevoeld dat je bij me aanklopte, maar ik heb je vaak afgehouden, ik durfde de deur niet open te doen.
Ik was bang dat je dan mijn hele leven zou overnemen, mij helemaal opeten.
Bij mijn vader heb ik het zien gebeuren: Hij had zich helemaal aan jou gegeven, voor persoonlijk eigen leven bleef weinig over.
Zover wilde ik het dus niet laten komen.
Dus ben ik voorzichtig met het zingen van onbekende mantra’s, als ik niet weet welk aspect van jou opgeroepen wordt.

En toch blijf ik die aandrang voelen, je opzoeken, je roepen.

Ik zong:
Oshun lava meus olhos
Oshun meu coração
Oshun flor das aguas
lava meu coração.

Ik voelde je aanwezigheid, troostend, genezend…en tegelijkertijd voelde ik je roep.
Nu voelde ik diep van binnenuit de roeping, deze keer liet ik je roep toe.
En wederom draag ik de mantel van de wachter, maar nu als de gehoornde.
Zijn kracht voel ik door me heen gaan terwijl ik de cirkel bewaak, dit is waartoe ik ben geroepen.

 

 

IMG_0197.JPG

In the arms of an angel

In the arms of an angel


Deze zondagmiddag ging ik naar het stadsstrand Roest, waar een moderne hippiemarkt-evenement was aangekondigd.
Het weerbericht voorspelde bewolking, ik was dus gekleed in lange broek en bloes met lange mouwen, had zelfs een jack mee voor het geval de regen zou komen.

Onverwachts was het een hete zomerdag, hier was ik niet op gekleedt!
Gelukkig kon ik wat laagjes afpellen, en kon ik een vintage korte broek aanschaffen.

Wat rondgelopen, pilsje gedronken, sfeer geproefd…ik houd wel van de hippie-sfeer, iedereen liep er zomers en fleurig bij. Dit uitje had ik wel nodig na een zware werkweek, maar ik liep een beetje met mijn ziel onder de arm, met sombere gedachtes: ik ben voor diverse mensen steun en toeverlaat, luisterend oor, maar wie is er voor mij als ik het nodig heb?

Aan het einde van mijn rondje ben ik nog naar de stoelmassage gegaan, om me te laten verwennen, maar tijdens de massage hield de masseuse even op omdat iemand in de buurt was flauw gevallen.
Ik ging wat rechter zitten, maar voelde me draaierig worden, het zweet brak me uit, kennelijk viel de combinatie bier en hitte niet goed…
Het volgende moment lag ik op de grond en stonden mensen om me heen!
Gelukkig werd ik meteen goed geholpen: wat koude doeken op mijn hoofd, polsen, nek…een hulpverlener kwam meteen mijn pols controleren en me wakker houden, ik voelde me goed opgevangen en beschermd. Het voelde aan alsof ik in de schoot van een engel lag!
Langzamerhand kwam ik weer bij, ik kreeg een stoel om te gaan zitten, kreeg wat te eten en te drinken, terwijl ik zo bijkwam werd ik in de gaten gehouden.
Er werd me wel gevraagd of ik iemand wist die me eventueel zou kunnen ophalen; even schoot een speciale vriendin door me heen, maar toen realiseerde ik dat zij met dit mooie weer ook ergens onbereikbaar zou zijn.
Toen ik fit genoeg was, heb  geprobeerd om nog een rondje om het terrein te lopen. Dit ging goed, dus ben ik maar kalm aan naar huis gegaan, vertrouwend op mijn beschermengel.
Vandaag heb ik  goed kunnen voelen, hoe dat is: me helemaal overgeven aan de koesterende bescherming van mijn engel. Loslaten, niets meer onder eigen controle

In the arms of an angel…