Tag Archives: politic

Taiwan dag 10


Vandaag een vrij programma.
Alsnog vanzelf vroeg op, als eerste in de eetzaal.

Moment van bezinning, ik realiseer me het volgende:
Mijn directe voorouders kwamen in de negentiende eeuw van Fujian-provincie (Zuid-China) naar Java. Uit dezelfde provincie werd al eerder Taiwan gekoloniseerd door Han-Chinezen uit Fujian.
In de Grote Tempel van de Landgod hoorde ik mensen Taiwanees spreken, in feite is dit het Fujian-dialect, een enkel woord herkende ik uit wat ik opving tijdens mijn jeugd in Java.
De sfeer en de symboliek, de rituelen en de beelden van deze tempel deden me denken aan de tempel die op het schoolplein van mijn jeugd stond.
Dat verklaart volgens mij waarom ik meer affiniteit voel met het volks-taoisme dat veel Sjamanistische aspecten heeft!

Vandaag wilde ik weer graag een aantal tempels bezoeken, volgens Lonely Planet kan ik een grote rondgang langs vele tempels doen:
Grand Mazu, Guanyu, Altar of Heaven, City God, Dongyue, Linshui, Koxinga, Fahua, Wufei, Confucius.
Ik denk niet dat ik ze allemaal doe, maar bovenaan mijn lijst staan Mazu, Guanyu, Dongyue.

Mazu: omdat zij hier de meest populaire manifestatie is van de Grote Godin.
Koningin van de Zee, vereerd door de zeevarende Fujian-Chinezen.
Guanyu: omdat hij de grote held is van de verhalen uit mijn jeugd, toonbeeld van moed en trouw.
Dongyue: omdat hier mediums actief contact leggen met de spirit-helpers.

Wordt vervolgd hieronder….
Onze lokale gids vond het wel leuk om met mij te gaan wandelen en wat dieper in te gaan op de esoterische details.

We begonnen met de tempel van Confucius:

Het geschrift is hier overduidelijk de belangrijkste drager van de boodschap, in tegenstelling tot de eerder bezochte tempels van Boeddhisme en Taoisme die een overdaad aan beelden tonen. Eigenlijk vind ik een Confucianistische tempel heel erg saai, het is meer een leer huis dan een heiligdom.

Een interessante opstelling zag ik bij de verzameling van staven, die gebruikt worden bij de Confucianistische dansen ter inwijding van nieuwe studenten. Volgens mij zijn dit de laatste resten van het oude sjamanisme, voorzover die nog bewaard zijn in het Confucianisme.

Na de tempel van Confucius kwamen we langs de tempel van de Vijf Concubines van de laatste Ming-pretendent, zij kozen na zijn overlijden ervoor om hem te volgen.

De Grote tempel van Mazu mocht ik natuurlijk niet overslaan, hier nam ik de tijd voor mijn gebeden en offers. Mijn grootste wens is om contact te krijgen met de Chinese dragers van mijn familienaam.

Om een of andere reden voelde ik schroom om de Grote Godin te fotograferen, maar ik kreeg wel de gelegenheid om een amulet mee te nemen….

Even later slaat de synchroniciteit toe;
we hadden net een gesprek over de bengelachtige God NeZha, toen we zijn tempel zagen!
En bij het verlaten van deze steeg zag ik een uithangbord van een waarzegger die dezelfde familienaam heeft als mijzelf, maar volgens mijn gids is dit in Taiwan een veelvoorkomende familienaam, bovendien is dit volgens hem geen medium maar een toekomstvoorspeller op het gebied van wereldse zaken zoals relaties en buisiness, dus zou het weinig nut hebben om hierbinnen te gaaan..

Even een lokale versnapering genomen in een klein eethuis, waar maximaal acht mensen in zouden passen.
De tijd genomen om wat uitvoeriger bij te praten met onze lokale gids.
Ik ben dankbaar voor de gelegenheden die ik deze reis kreeg, om mijn wensen te vervullen: het bezoeken van Mazu en Guanyu, en het vinden van de handpoppen!

Daarna langs de tempel van Koxinga, die laat zien hoe de Nederlanders zich aan hem overgaven.

Helemaal op het einde de tempel van Guanyu bezocht, maar ook hier voelde ik de schroom om foto’s te maken.
Wel de tijd genomen voor offers en gebeden, zoals voorgenomen.

Hierna werd het wel tijd om terug te keren naar het hotel, ruimte voor rust en bezinning!

Brexit: Brittania has fallen :(


Arthur is gone . . . Tristram in Careol
Sleeps, with a broken sword – and Yseult sleeps
Beside him, where the Westering waters roll
Over drowned Lyonesse to the outer deeps.

Lancelot is fallen . . . The ardent helms that shone
So knightly and the splintered lances rust
In the anonymous mould of Avalon:
Gawain and Gareth and Galahad – all are dust.

Where do the vanes and towers of Camelot
And tall Tintagel crumble? Where do those tragic
Lovers and their bright eyed ladies rot?
We cannot tell, for lost is Merlin’s magic.

And Guinevere – Call her not back again
Lest she betray the loveliness time lent
A name that blends the rapture and the pain
Linked in the lonely nightingale’s lament.

Nor pry too deeply, lest you should discover
The bower of Astolat a smokey hut
Of mud and wattle – find the knightliest lover
A braggart, and his lilymaid a ****.

And all that coloured tale a tapestry
Woven by poets. As the spider’s skeins
Are spun of its own substance, so have they
Embroidered empty legend – What remains?

This: That when Rome fell, like a writhen oak
That age had sapped and cankered at the root,
Resistant, from her topmost bough there broke
The miracle of one unwithering shoot.

Which was the spirit of Britain – that certain men
Uncouth, untutored, of our island brood
Loved freedom better than their lives; and when
The tempest crashed around them, rose and stood

And charged into the storm’s black heart, with sword
Lifted, or lance in rest, and rode there, helmed
With a strange majesty that the heathen horde
Remembered when all were overwhelmed;

And made of them a legend, to their chief,
Arthur, Ambrosius – no man knows his name –
Granting a gallantry beyond belief,
And to his knights imperishable fame.

They were so few . . . We know not in what manner
Or where they fell – whether they went
Riding into the dark under Christ’s banner
Or died beneath the blood-red dragon of Gwent.

But this we know; that when the Saxon rout
Swept over them, the sun no longer shone
On Britain, and the last lights flickered out;
And men in darkness muttered: Arthur is gone . . .

source: Hic Jacet Arthurus Rex Quondam Rexque Futurus by Francis Brett Young – Famous poems, famous poets. – All Poetry

EXIT Albion… :(


Turning and turning in the widening gyre
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart; the centre cannot hold;
Mere anarchy is loosed upon the world,
The blood-dimmed tide is loosed, and everywhere
The ceremony of innocence is drowned;
The best lack all conviction, while the worst
Are full of passionate intensity.

Surely some revelation is at hand;
Surely the Second Coming is at hand.
The Second Coming! Hardly are those words out
When a vast image out of Spiritus Mundi
Troubles my sight: a waste of desert sand;
A shape with lion body and the head of a man,
A gaze blank and pitiless as the sun,
Is moving its slow thighs, while all about it
Wind shadows of the indignant desert birds.

The darkness drops again but now I know
That twenty centuries of stony sleep
Were vexed to nightmare by a rocking cradle,
And what rough beast, its hour come round at last,
Slouches towards Bethlehem to be born?

~YEATS

My alternative on Facebook French flag filter


Paris attacks: Facebook introduces French flag filter to let you show solidarity with victims

Just the day before, Beiroet was bombed by Daesh, where was the international solidarity & outrage?
Where was the facebook safety check for Beirut?
Is there a double standard Beirut-Paris?

Anyway, it did not feel good for me to use the French symbols to show my solidarity with victims of terrorism. instead  I chose PAX CULTURA ‘The necessity for protection of the cultural product and activity of the world—both during war and peace—’

This mission statement remembers me of Mencius: If the king loves music, there is little wrong in the land.

1024px-Pax_cultura.svg

Warsan Shire wrote:

later that night
i held an atlas in my lap
ran my fingers across the whole world
and whispered
where does it hurt?

it answered
everywhere
everywhere
everywhere.

OV-kafkaart 2.1


In uw brief dd 25 juni j.l. schrijft u dat er door een fout in uw administratie, bij de vernieuwing van de OV-chipkaart mijn bankrekeningnummer niet goed is overgenomen, waardoor automatisch opladen wel plaatsvond maar afschrijvingen niet zijn uitgevoerd.
Het totale bedrag dat niet door u geincasseerd werd, zou volgens u xxx euro bedragen.

Hierbij verzoek ik u om mij de complete lijst van alle mislukte transacties toe te sturen; na controle van uw gegevens ga ik graag met u verder in overleg over de regelingen die getroffen moeten worden.

_________________________________________

Deja vue…
😦

https://hgoei.wordpress.com/2010/04/23/ov-kafkaart-deel-4/

Cultic group dynamics


Some thoughts on cultic group-dynamics:
Ingredients:
A charismatic leader who believes in his own vision & followers in search of answers.
If the group is developing into a closed one, the dynamic of group-thought will take over. 
Both leader & follower will be caught by the dynamics.
Power corrupts, therefore the leader will be corrupted; it is almost inevitable he will mis-use the power he is given by the consent of the followers. 
It is too easy to shift the burden of guilt to the leader, forgetting the role of the group-members who consented.
On the other hand, it is too easy to blame the group-dynamics only.
[quote]A group does not have to be religious to be cultic in behaviour. High demand groups can be commercial, political and psychological. [unquote] 

Kies!


Wie als mens op Midden-Aarde verblijft en zich begeeft in het maatschappelijke gewoel, ontkomt er niet aan vuile handen te krijgen in het contact met de grofstoffelijke werkelijkheid. Politici moeten handeltjes drijven om een deel van hun zin te krijgen, daarin maken ze vuile handen, maar dat geldt voor elke menselijke organisatie. Zelfs Occupy, dat uitgaat van anarchistische principes en consensus, heeft onderlinge machtsstrijd en gekrakeel. De Kluizenaar kan inderdaad zich onttrekken aan het maatschappelijke gewoel, de bergen intrekken of de rimboe of zich verstoppen in een Ivoren toren. Maar de Krijger gaat de confrontatie aan, wetende dat schone handen een luxe is. Overigens vind ik het nogal kort door de bocht om het huidige falen van de Nederlandse democratie te schuiven in de linkse hoek, want de rechtse hoek doet net zo goed mee met het spel. Ook Wilder speelt spelletjes, Henk en Ingrid worden net zo goed ook door hem gemanipuleerd en bedonderd.

Remember, remember eleven september….1973


Salvador Allende’ last stand against the CIA-backed fascist coup of Pinochet!


My friends,

Surely this will be the last opportunity for me to address you. The Air Force has bombed the antennas of Radio Magallanes.

My words do not have bitterness but disappointment. May they be a moral punishment for those who have betrayed their oath: soldiers of Chile, titular commanders in chief, Admiral Merino, who has designated himself Commander of the Navy, and Mr. Mendoza, the despicable general who only yesterday pledged his fidelity and loyalty to the Government, and who also has appointed himself Chief of the Carabineros [paramilitary police].

Given these facts, the only thing left for me is to say to workers: I am not going to resign! Placed in a historic transition, I will pay for loyalty to the people with my life. And I say to them that I am certain that the seeds which we have planted in the good conscience of thousands and thousands of Chileans will not be shriveled forever.

They have force and will be able to dominate us, but social processes can be arrested by neither crime nor force. History is ours, and people make history.

Workers of my country: I want to thank you for the loyalty that you always had, the confidence that you deposited in a man who was only an interpreter of great yearnings for justice, who gave his word that he would respect the Constitution and the law and did just that. At this definitive moment, the last moment when I can address you, I wish you to take advantage of the lesson: foreign capital, imperialism, together with the reaction, created the climate in which the Armed Forces broke their tradition, the tradition taught by General Schneider and reaffirmed by Commander Araya, victims of the same social sector who today are hoping, with foreign assistance, to re-conquer the power to continue defending their profits and their privileges.

I address you, above all, the modest woman of our land, the campesina who believed in us, the mother who knew our concern for children. I address professionals of Chile, patriotic professionals who continued working against the sedition that was supported by professional associations, classist associations that also defended the advantages of capitalist society. I address the youth, those who sang and gave us their joy and their spirit of struggle. I address the man of Chile, the worker, the farmer, the intellectual, those who will be persecuted, because in our country fascism has been already present for many hours — in terrorist attacks, blowing up the bridges, cutting the railroad tracks, destroying the oil and gas pipelines, in the face of the silence of those who had the obligation to act. They were committed. History will judge them.

Surely Radio Magallanes will be silenced, and the calm metal instrument of my voice will no longer reach you. It does not matter. You will continue hearing it. I will always be next to you. At least my memory will be that of a man of dignity who was loyal to his country.

The people must defend themselves, but they must not sacrifice themselves. The people must not let themselves be destroyed or riddled with bullets, but they cannot be humiliated either.

Workers of my country, I have faith in Chile and its destiny. Other men will overcome this dark and bitter moment when treason seeks to prevail. Go forward knowing that, sooner rather than later, the great avenues will open again and free men will walk through them to construct a better society.

Long live Chile! Long live the people! Long live the workers!

These are my last words, and I am certain that my sacrifice will not be in vain, I am certain that, at the very least, it will be a moral lesson that will punish felony, cowardice, and treason.

Santiago (Chile), 11 September 1973