Seidh & Healing


Vandaag geoefend met Seidh voor healing…

Met behulp van zang toewerken naar ander staat van bewustzijn, verbinding krijgen met de informatie die nodig is voor genezende handelingen…

In mijn geval ervaar ik de kracht van Beer die een rotte boom openscheurt, niet bepaald een zachte heelmeester!
Ik heb zo’n gevoel dat Berenkracht doorkwam via Geirtýr

Zie ook: Vardlokur

Zie ook: Seidr: Songs of Enchantment

Droom: transformatie in de Water-tijger


Ik droomde dat ik als vanouds samen met jou op pad ging, samen op onderzoek naar workshops op spiritueel gebied.

Na het bezoek aan een workshop trancewerk, liet jij een specifieke spirit door je heengaan.

Je gestalte veranderde, je werd een slanke brunette met een rode mantel.

Op je kruin had je een kuiltje gevuld met bloed, dat deed me denken aan de Water-tijger.


Je knielde met je hoofd naar de grond, maar er werd geen bloed verspild,

Het voelde voor mij aan dat het heel belangrijk was dat je deze spirit op deze manier door je heen liet gaan!

 

 

Seidh: oefeningen in visualisaties


Visualisatie: een aangelegde chinese tuin…

Hoe zou het zijn om in dat landschap rond te lopen?
Ik zoek het theehuis, maar kan het niet vinden…
Pas later kan ik het vinden, met de hulp van een ander, die het theehuis voor mij wist te vinden.
Fascinerend, dat onafhankelijk van mij, een ander de aanvullende informatie voor mij wist te vinden!

Wie zit er in het theehuis? Het lijkt op de ontmoeting tussen Caocao en LiuBei
Maar in mijn wakende droom is Liubei vervangen door Guanyu..

Twee keerzijden van dezelfde medaille, tegenstrevers die elkaar weten te respecteren…
Om een of andere reden bewonder ik hen beiden!

Trancereis naar de bovenwereld


Vandaag heb ik weer geoefend met Seidh: tot nog toe deed ik veel trancereizen naar de benedenwereld, het domein van Holda, maar nu zou de reis naar de bovenwereld gaan. Voorafgaand aan deze sessie deelde ik mijn aanraking met chinees sjamanisme in Taiwan; er zijn zeer zeker raakvlakken met europees sjamanisme aan te wijzen, zoals het gebruik van muziek-zang-dans en spreuken om in een ander staat van bewustzijn te komen Maar het kan ook met heel eenvoudige hulpmiddelen: ik neem mijn staf in de hand en zing met de anderen, schommel mee in het ritme. De lange staf beweegt in mijn handen, dan vormt zich het beeld hoe dit mijn voertuig kan zijn, zoals de heksen van weleer op hun bezems de hemel invlogen! Bij deze eerste poging zie ik slechts een kale, lege, witte vlakte. Er zijn wel Aanwezigheden, die zich niet vertonen Bij de tweede poging is het alsof er een paardenkop op mijn staf rust… Beweeg ik de staf, of beweegt de staf mij? Wie is paard, wie is ruiter? Ben ik paard, ruiter, of beide? “Wie daar?” vraagt de Wachter op de Brug. Ik noem mijn naam, vraag om toegang, neem de houding van de krijger aan en wordt doorgelaten.
Ik zie vaag een hal met Aanwezigheden…. Het is alsof de Wijze Wandelaar me iets te zeggen heeft: “als je werkelijk contact wilt, dan moet je ook bereid zijn om bereden de worden” Aan het einde van deze trancereis langzamerhand terug naar de dagelijkse werkelijkheid, laten bezinken wat ervaren werd, uitwisselen met anderen op hetzelfde pad. Overdenking: in Azie ontdekte ik hoe fijn het is om helemaal ondergedompeld te kunnen worden in een levende traditie, maar terug in Europa is het een uitdaging om te merken dat die tradities niet zomaar over te planten zijn. Het was bijzonder om te zien hoe daar de verering van de oude goden van het land in het alledaagse leven ingebed zijn. Die goden waren oorspronkelijk door migranten meegenomen naar hun nieuwe thuisland, tegelijkertijd hadden ze ook te maken met de reeds aanwezige goden. Dit thema blijft me bezighouden, het spanningsveld tussen de goden die mijn voorouders meenamen op hun migraties, en de goden van het land van aankomst.   Guan Yu
In Nederland voel ik wel enig contact met de kleine spirits van het land, als ik bepaalde bomen of vogels zie. Maar ik weet zo nog niet of ik veel affiniteit zou hebben met de kabouters.

Trancereis, op weg naar…


In de voorbereiding op trancereizen, voelde ik tijdens een wandeling over de Noordermarkt, me geroepen door een Batak-staf, de Tunggal Panaluan. Toen ik deze vasthield, voelde ik meteen dat hij met me mee moest. Deze staf voelde aan als een antenne naar de andere werkelijkheid!
batak staff
Geinspireerd door de grote staf, ging ik aan de slag met het samenstellen van een kleine staf.
Hierbij werd ik geholpen door beelden van Eshu-Elegbara, opener van de weg, bewaker van de kruiswegen. Deze kleine staf voelt een stuk heftiger aan dan de grote staf, wellicht omdat ik er zoveel energie en creativiteit aan heb besteed!

Gevoel van verwondering…enerzijds laat ik me inspireren door het Noord-europese Spaecraft, anderzijds komen krachtvoorwerpen en symbole  op mijn pad, behorende tot andere tradities!
You must be joking…

eshu staff
Voorafgaand aan de trancereis, geluisterd naar een verhaal over Frau Holle.
Lewis Carroll beschrijft een vergelijkbare poort naar Wonderland….

Op trancereis, met als intentie: wat heb ik nodig om mijn spiritueel pad te kunnen volgen?

Een duik in het diepe, door een donkere poort, reizend over het groene land…
Ik kom aan op een geasfalteerde weg, en rijd op een motor samen met een hele colonne Satu Darah totdat het tijd is om terug te keren naar de dagelijkse werkelijkheid.

Overweging: het reizen naar mijn roots in Centraal en Zuidoost Azie, is een belangrijk onderdeel van het proces die ik aanga op mijn pad!