Tag: Amsterdam

Wildeman Over het IJ


Toen ik de trailer zag van Wildeman, zag ik dit als een goede setting om een sjamanistische trance aan te gaan.

Een goede vriendin plaatste een aantal kritische kanttekeningen:
‘Maar wat is het doel van het ritueel?….
Traditioneel heeft elk ritueel een duidelijk doel. Contact met Goden / Voorouders / Spirits maken om met ze communiceren, te onderhandelen, te danken of iets te vragen. Of een ritueel heeft het doel om een bepaalde overgang officieel te markeren, doop, huwelijk, besnijdenis, eerste menstruatie etc.. En dat laatste ging dan altijd gepaard met het eerste.
Pas toen mensen het contact met ‘iets buiten zichzelf’ ‘waren verloren, hier in het westen, zijn rituelen ‘lege hulzen’ geworden waarbij het vooral nog om uiterlijkheden gaat en/of om een feel good ervaring waarbij het alleen nog om het individu gaat.
Kunstenaars, zoals deze mannen, geven hun werk graag nog wat meer sjeu door het tot een ritueel om te dopen. Soms roepen ze daarbij zelfs, onbewust(!), krachten van buiten zichzelf op.’

Mijn antwoord hierop was:
‘ongeacht de intentie van de kunstenaars ga ik met mijn eigen intentie aan de slag bij de wildeman happening, ik zie het dan als oefening in trance’

Voorafgaand aan ‘Wildeman’, heb ik mezelf opnieuw kritisch bevraagd:
Wat is mijn doel eigenlijk?
Afgaand op de trailer, krijg ik het gevoel dat deze setting zich uitstekend leent voor een ‘reis in de benedenwereld’, maar wat kom ik daar doen?
Ik zou graag meer contact krijgen met de chtonische krachten!

De sessie werd in de open lucht ingeleid door twee filosofische verhalen van Jonatan, gebaseerd op een droom en een meditatie, daarna gingen we het gebouw in.

Ik word geblinddoek rondgeleid door het gebouw… begeleidende electronische muziek doen me denken aan Dreamtime Healing Concert

Enerzijds moet ik durven vertrouwen op mijn begeleider, anderzijds ook op mijn eigen gevoel van balans en gronding, vooral als er wat meer tempo wordt gemaakt op een ondergrond met lichte oneffenheden.
Dit doet me denken aan specifieke inwijdingsrituelen, de tocht naar de benedenwereld.

Als ik ga liggen, me laat onderdompelen in de geluiden van de muziek, zijn er momenten dat ik even ‘elders’ ben in de Droomtijd, flarden van beelden komen voorbij en vervagen heel snel.

Zodra ik sta, ontstaat er ruimte en impuls om mee te bewegen op de muziek, voor mij is dit de beste kans om contact te maken met de chtonische krachten…
Beelden en gevoelens stromen door me heen:
De gehoornde helm op mijn hoofd, speer en schild in mijn handen.., mijn handen als klauwen…

….
Het gaat door me heen en ebt weg…

De blinddoek gaat af, ik sta in een halfdonkere ruimte met de anderen, halverwege de zaal staat een halfdoorzichtig gordijn waarachter andere gestalten te zien zijn.
Onder getrommel springt Wildeman door de groep heen.

Rustig aan maken we de overgang naar de dagelijkse werkelijkheid buiten, er is gelegenheid tot napraten.
Leuk gesprek gehad met Robin, hem bevraagd over zijn connectie met sjamanisme, als gemeenschappelijke grond vinden we de trainingen bij Daan van Kampenhout

Ik vond het bijzonder inspirerend om eindelijk (weer) mee te doen aan een (wilde)mannen project!

Zie ook: Voorstelling | Over het IJ Festival

Koningsdag 2016


koningsdag

Weersvoorspelling code Oranje! Hagel, sneeuw en ijzel in de lente!
Ondanks deze alarmistische doemscenario’s ging ik in de ochtend met een zonnetje op de fiets…

Aan het begin van Westerpark had ik meteen mijn eerste koningsdag-aanwinst bij een stel die gebruikmaakte van het principe ‘pay what you want’: Bardo Thodol kreeg ik gratis, en voor de klankschaal betaalde ik tien euro, daar kreeg ik meteen een reis-buddha bij!
Een goed begin van deze dag…

Na een wandeling door het park, doorgefietst naar het Vondelpark. In de loop van de jaren heb ik het hier steeds drukker zien worden, vrij snel had ik een slanke vaas gevonden, en na een kort rondje schuifelen in een menigte door de smalle paden van dit park had ik hier genoeg gezien…

Teruggefietst richting huis, even tussenstop genomen bij NDSM, hier is de drukte nog gezellig, want de menigte verspreidt zich over een grote ruimte.
Hier vond ik twee leuke beeldjes van Ganesh, daar kan ik zeker iemand blij mee maken!
Vrij snel zag ik de karavaan van de koffiedikkijker Marieke; aangezien ik nog steeds mijn eerste sessie met haar aan het verwerken ben, kwam ik deze keer niet voor de koffie maar om even te groeten en voor een rugmassage van haar collega Lenneke.
Daar hoorde ook nog een persoonlijk gedicht bij…
gedicht

zuid
en west
en noord
waar jij bent
heeft de zon
zin…
en staat de wereld
naar jou te lachen
leunend op 1 been
en lachend
in zijn hart

Hartverwarmend, zo’n geschenk!

Na een korte lunchpauze ging ik verder naar Lokaal Spaanders om daar een aantal vrienden te ontmoeten…
Hier kreeg ik een apart gedicht, een lay lyrique:
gedicht2

een snuf historiek
een doek of triptiek
barok

hij wandelt zo kwiek
en schrijdt er klassiek
ad hoc

in stilte is chic
graag zonder paniek
amok

en nooit kolderiek
zo klinkt de cantique
van hok`


Grappig, zo’ n klassieker rijmvorm!

Nog even nagebabbeld met vrienden bij Lokaal Spaanders: deze koningsdag heb ik enerzijds veel kunnen opruimen op verschillende niveau’s, anderzijds zijn er weer nieuwe inspiraties op mijn pad gekomen. Spullen die ik niet meer nodig had, heb ik kunnen wegdoen, waardoor ruimte komt voor nieuwe inspiraties.

Deze dag afgesloten met een indische rijsttafel met een goede vriendin, het was een goede dag vandaag!

 

 

 

 

Family Business


1936

Ondernemend

De familie Go is altijd al ondernemend geweest. Zo hadden ze een koekjes- en gebaks-, pindawinkeltje, handelden in brood, meel groenten maar ook whiskey. Oma  Go had op haar 28e een modewinkel.

1950

Naarden

Vanaf 1950 komen oma en opa Go met 7 kinderen druppelsgewijs naar Nederland en komen met zijn allen te wonen in de Van Lijndenlaan in Naarden, een normale hoekwoning met garage erachter. Al snel stijgen vanuit de keuken en de garage kruidige kookgeuren op. De hele buurt kan ervan meegenieten.

1954

Go en zoon

Vader Frans Go begint in 1954 met opa in de garage; ‘Go en zoon’ met het bakken van Indische hapjes en oosterse snacks. Alle zussen en broers hielpen ook. Ze maakten Katjang Shanghai, boemboe Gado Gado, Kroepoek en Teng Teng.

1955

Restaurant ‘Hokkie’

Oma Go opende in 1955 op de Singel in Amsterdam Restaurant ‘Hokkie’ (‘Geluk’), ook hier hielp de hele familie dagelijks mee tot laat in de nacht.

1956

Amsterdam

De productie van Go & Zoon verplaatste naar de Gerard Doustraat in Amsterdam. Daarbij kwam ook gelijk een winkeltje, ‘Warung Kita’ waar de producten verkocht werden. hier maakten ze bijvoorbeeld ook Santen en Seroendeng.

1960

Shanghai noten

Omdat de notenbars van vier filialen van de Bijenkorf zoveel Shanghai noten bestelden bedacht Frans Go een nieuwe productietechniek met drageerpannen. Een techniek die door hedendaagse producenten nog steeds wordt gebruikt. Frans Go was daarmee ‘de uitvinder van de borrelnoot’.

1962

Badhoevedorp

Enkele jaren is er een compagnon, de heer Tan, waarmee de naam ‘Go-Tan’ een feit is. Er is in 1962 weer meer productieruimte nodig, die gevonden werd in Badhoevedorp op de Badhoevelaan. Er werden veel boemboes gemaakt, maar ook Rempejek, Sambal Goreng Kentang en grote kroepoek. Oma komt dagelijks langs om Rempejek of kroepoek te bakken.

1966

Rhenen

In 1966 is er echt een fabriekje nodig. Deze wordt gevonden in Rhenen, aan de Vogelenzang. De productietechnieken die Frans Go bedenkt worden steeds professioneler. Zijn zus Poppy die nog in Indonesië woont, is een goede kok en komt helpen met alle recepturen. Daartoe neemt ze haar receptenboek mee.

1973

Pasars

De beurzen en pasars zijn een belangrijk contactmoment met het publiek.

1975

Opening nieuw bedrijfspand

Frans Go heeft op zelf aangekochte grond aan de Spoorstraat in Kesteren een nieuw bedrijfspand laten bouwen. In 1975 wordt deze feestelijk in gebruik genomen.

1980

Boemboes

Frans Go keurt de authentieke Boemboes (Indische kruidenmix).
Samen met zijn verkoopdirecteur Lodewijk Tan, wordt ervoor gezorgd dat de producten in de supermarkten steeds breder verkrijgbaar worden. Vooral de ‘borrelkroepoek’ wordt een belangrijk product.

1984

Frans Go

Tot groot verdriet overlijdt Frans Go (midden) na een chronisch ziektebed op 54-jarige leeftijd. De leiding in Go-Tan wordt overgenomen door Lodewijk Tan. De zonen van Frans Go; Cliff, Bing en Han zijn dan respectievelijk 22, 20 en 14 jaar. Samen met moeder Go worden zij grootaandeelhouder van Go-Tan. Zij besluiten vooral eerst hun studies af te maken en werk ervaring buiten Go-Tan op te doen.

1998

Drie broers

Na studies, werken bij andere bedrijven en het gezamenlijk hebben van een Toko ketentje, besluiten Bing en Han Go, de heer Tan, die met pensioen gaat, op te volgen als directie. Oudste broer Cliff heeft een bank carrière in Jakarta en Singapore en wordt commissaris van Go-Tan. De onderneming komt volledig in bezit van de drie broers.

2002

Wokken

Als pionier binnen ‘wokken’ ontwikkelt Go-Tan de Wok-essentials en zet ze succesvol op de markt. Ook wordt gestart met paars als herkenningskleur voor Go-Tan producten.

2004

50-jarig bestaan

Met familie, vrienden en relaties wordt het 50-jarig bestaan van Go-Tan groots gevierd. Natuurlijk samen met alle families en met (heel) veel lekker zelfgemaakt eten.

2006

Chilli Sauce

Vanuit de Foodservice markt groeit de Go-Tan Chilli Sauce uit tot de lieveling van de Nederlandse huishoudens.

2009

1e commercial

De eerste, klein-budget commercial ‘Raad van Toezicht’, met de zussen van Frans Go en de zus van Oma Go, wordt op regionale zenders uitgezonden.

2010

Broers Go

De broers Go bij de Go-Tan stand op de Parijse Voedingsbeurs SIAL. In heel West-Europa worden inmiddels Go-Tan producten verkocht. Kroepoek staat door Go-Tan nu ook bekend als Pétales Crevettes, Rekerchips, Pan de Gamba’s of als Prawn Crackers.

2011

Kroepoek

Belangrijke kroepoeklijn krijgt nieuwe varianten en ‘familiesfeer’ verpakking. Voorop de verpakking zijn Han, zijn kinderen, 2 nichtjes, een neef, een tante, een oudtante en een oom afgebeeld. Allemaal ‘Go’ familie

2012

2e commercial

Het succesvol vernieuwde kroepoek assortiment met de familieleden erop wordt ondersteund met de eerste landelijke commercial van Go-Tan met Han zelf en het echte receptenboek van tante Poppy in de hoofdrol.

2013

De Go-Tan Wokbus is geboren!

Deze omgebouwde Citroën bus reist inmiddels door heel Nederland en heeft zelfs al een bezoekje gebracht aan België en Noorwegen! Hij is te vinden op vele studentenintroductiedagen en festivals. Heb jij hem al gespot?

2014

Go-Tan viert haar 60-jarig bestaan!

Dit is uitgebreid gevierd met familie, vrienden en relaties. Als cadeau heeft het personeel een prachtig geveldoek laten maken welke bevestigd is aan de voorkant van de fabriek. Daarnaast hebben we in de zomer van dit jaar een grote opendag gehad voor mensen uit de buurt.

Bron: http://www.go-tan.nl/

Paasspeeddate 2014


Dating via internet-sites en speeddates heb ik al vaker gedaan, eerlijk gezegd was ik afgehaakt omdat het voor mij niet werkte.

Deze keer liet ik me toch meeslepen door een goede vriendin, het leek me wel leuk om gezellig met haar dit avontuur aan te gaan naar Vegadates.
De dating-event ging uit van de intentie vriendschap en/of relatie; wat mij betreft ging ik niet uit van de verwachting om hier een relatie te ‘scoren’, maar om ieder geval een gezellig uitje te hebben.

Nu ben ik eerder een ominivoor dan een herbivoor, dus een hardcore fanatieke veganist zou voor mij niet matchen, maar ik had al begrepen dat er al een heel scala aan nuances aanwezig zou zijn.
Meteen bij aankomst kwamen we een paar mensen tegen die we via andere cirkels of wederzijdse bekenden kenden, dat gaf al meteen het gevoel van een vertrouwde en veilige omgeving.

We werden hartelijk en gastvrij ontvangen, en na een korte inleiding konden we met 2-4 personen gaan zitten aan vierpersoontafels, waar ook a4-tjes lagen met thema’s/oefeningen die we konden gebruiken als opwarmers voor het gesprekken van twintig minuten per ronde.Dit vond ik een goede aanpak! Zo onstonden in de gesprekken veel meer verdieping dan in de standaard speeddates waar je binnen vijf minuten je verhaal moet zien uit te wisselen.

Oefeningen:

– Maak een keuze uit een serie spreuken en licht je keuze toe.
‘om nieuwe dingen in je leven toe te laten zul je soms eerst oude dingen los moeten laten’ vond ik wel heel toepasselijk voor recente keuzes die heb gemaakt: afstand nemen van oude vriendschappen/relaties en bezigheden die niet meer bij me passen, waardoor nieuwe ruimte ontstaat om andere initiatieven aan te gaan; naar de speeddate gaan kon alleen omdat ik mijn standaardformule (vrienden bij me uitnodigen voor paasmaaltijd) heb laten vallen.

-scoor jezelf (laag-hoog) in het model van de vier elementen (aarde-water-lucht-vuur).
mijn volgorde wordt dan vuur-water-aarde-lucht, zou dus meer vuur/passie in mezelf willen ontwikkelen!

-verhalenketen: er is een begin zin, die we kloksgewijs aanvullen met een zin van minimaal vier woorden totdat er een eind aan komt.
deze oefening vond ik heel leuk, er ontstond in ons viertal een dynamisch verhalenspel waarin ook persoonlijke keuzes helder werden:
…de hoofdpersoon wordt op zijn werk opnieuw benaderd door die bloedmooie collega (directiesecretaresse) waarmee hij een heftige relatie heeft gehad met enorme pieken en dalen; de relatie was uit elkaar geknald, maar zij wil het weer goedmaken en opnieuw proberen. Hij wordt heen en weer geslingerd, wil wel-wil niet…
Uiteindelijk gaan ze toch met elkaar koffiedrinken; als ze hem onverwachts omhelst voelt hij zich smelten. Ze besluiten om de relatie toch opnieuw een kans te geven, onder de voorwaarde dat ze samen in relatietherapie zouden gaan….
Mijn bijdrage aan dit verhaal was dat het voor mij niet goed aanvoelde om zondermeer het gesprek met de ex uit de weg te gaan, ik wilde op z’n minst de kans nemen om alles goed uit te praten; opnieuw een relatie aangaan leek me in eerste instantie geen goed idee, maar de sterke band uit het verleden kon ik ook niet ontkennen, dus koos ik ervoor om het aan te gaan onder voorwaarden.

-kijk elkaar twee minuten aan in de ogen, zonder te spreken, daarna schrijf je woorden op die in je opkomen.
Een intense oefening! We kijken zo meer in elkaars ziel, en tegelijkertijd zien we wat we in onszelf herkennen, het wordt ook een soort spiegel!
In deze oefening kwam ik mijn reismaatje weer tegen; eigenlijk kennen we elkaar al heel lang als ‘just good friends’ , maar in deze oefening zagen we in elkaars ogen weer nieuwe aspecten.
Omdat we een drietal vormden, deed ik deze oefening ook met een man, dat was voor mij nieuw. Dit te doen met een man voelt voor mij aan als sparren, stoeien, iets wat ik vroeger met mijn neef deed. Weer heel anders dan met een vrouw, want daar zit voor mij altijd op de achtergrond de man-vrouw dynamiek in!

In de pauzes tussen de oefeningen was er genoeg tijd om mensen aan te spreken, tussen door met mijn maatje over en weer uitgewisseld ‘wie vind jij nou leuk’ (eigenlijk zagen we het meteen al).

Na afloop van de sessie zijn we nog met een groepje uit eten gegaan; mijn reismaatje ging wat anders doen, maar ik kon met een charmante gespreksparner meeliften.
Het eten was gezellig, hier en daar wat adresjes uitgewisseld, dat ging heel spontaan (ik ga niet wachten op de matchmail die me gaat vertellen of er een wederzijdse interesse is aangekruist!)
Na de maaltijd nog een tijdje in de auto een leuk gesprek gehad met mijn gesprekspartner, daar werden we allebei wel blij van.
Bij het station hebben we hartelijk afscheid genomen, daarna was het weer tijd om naar huis te gaan.

Onderweg ontstond een spontaan gesprek met een andere reiziger richting Amsterdam, dit gebeurt me ook niet vaak in de trein, kennelijk heb ik in mezelf ook een aantal deuren geopend!

Al met al een geslaagde dag, voor herhaling vatbaar.

 

 

 

Taiji-Qigong bij de start van 24H (+1) in Amsterdam Noord


Een maand geleden was ik benaderd door de organisatie van 24H Amsterdam Noord.
De algemene opzet van die organisatie was, om overal in dit stadsdeel evenementen te organiseren vanaf zaterdag 26 oktober 12.00 tm zondag 27 oktober 12.00, met de bijzonderheid dat in dit weekeinde de wintertijd zou ingaan, waardoor er een uur extra was.
Aan mij vroegen ze of ik Taiji-Qigong wilde geven, dat inspireerde me om een workshop aanbieden aan het begin van het weekeinde in de Theaterstraat te Tuindorp-Oostzaan.

Via internet-aanmeldingen kwamen er uiteindelijk negen deelnemers, waarvan drie gasten uit mijn eigen netwerk, hiermee werd de studio van de Theaterstraat goed gevuld.
Ik was blij met de aanwezigheid van mijn ‘boxing-brother’ Rene; we hadden tevoren al wat theegedronken en inzichten/technieken uitgewisseld (ik vind het altijd wel leuk om met een boxing-brother te kunnen uitwisselen!), en tijdens de workshop heeft hij meegeholpen: gasten ontvangen, houding-correctie assisteren.
Het verloop van de workshop was vrij traditioneel: een aantal basis-oefeningen (staan, lopen, basis-technieken) met weinig verbale uitleg, met nadruk op kijken/voelen-volgen-doen.
Aan het einde van de workshop heeft Rene op mijn verzoek een korte WingChun demonstratie gegeven, zodat de deelnemers het hele scala tussen ‘zachte’ en ‘harde’ weerbaarheidstraining hebben kunnen ervaren.

Na de workshop nog met mijn gasten uitgebreid geluncht en bijgekletst, uiteindelijk zijn we zelf nog naar het NDSM-terrein gegaan om de sfeer te proeven: creatief, ruig, inspirerend!

Alles bij elkaar genomen was dit een inspirerende dag voor mij!

Hart op de tong, de eerste bijeenkomst in 2011


We zaten met z’n vieren in een kleine kring in de lunchroom van het Zonnehuis: Mary, Peter, Wilma en ik.

Deze setting is een stuk intiemer en persoonlijker dan de theaterzaal waar het podium voor sommige mensen misschien een hoge drempel is, nu onstonden na een kopje koffie vanzelf de gesprekken en kwamen persoonlijke verhalen los.

Mijn verhaal ontstond naar aanleiding van een uitspraak van Paolo Coelho:
‘afwachten is moeilijk, loslaten is moeilijk, maar niet weten welke te doen is het moeilijkst’.
Ik moest hierbij denken aan een vriendschap in de wijk:

Het begon bij de bushalte van lijn 35 van CS naar Molenwijk.
Ze begon spontaan een babbel met me terwijl we wachtten, en toen ik ging zitten vroeg ze of ze naast me kon komen zitten.
Het bleek dat ze een blok verder van mijn huis in Tuindorp woonde, en regelmatig met dezelfde bus van en naar het werk moest.
in het jaar dat volgde, zagen we elkaar regelmatig bij de haltes op heen of terugweg, als dat een weekje misliep miste ik mijn busmaatje al.
Op een gegeven moment zag ik haar niet meer, de weken werden maanden, ik zag haar ook al niet meer op de sociale netwerken van internet, ik heb haar dus heel erg gemist.

Na een jaartje zag ik weer een teken van leven via internet, ze vertelde dat ze weer projecten ging doen.
Ik heb meteen contact gemaakt, waarna we een paar maanden intensief samenwerkten aan een project waar ik persoonlijk bij was betrokken.
In de loop van de samenwerking hebben we natuurlijk ook persoonlijke gesprekken gehad.

Ondertussen is ons gezamenlijk project afgerond en is ze weer druk met andere projecten, nu heb ik al een tijdje weinig meer van haar gehoord.

Ik vertrouw er op dat het wel weer gaat komen, maar ik mis haar wel!

‘afwachten is moeilijk, loslaten is moeilijk, maar niet weten welke te doen is het moeilijkst’.

 

 

 

herfstmaan 2009


Voor de viering van de chinese herfstmaan had ik met een aantal dierbare vrienden afgesproken om naar de Chinese tempel te Amsterdam te gaan.
De afspraak begon wat onrustig: nummer een liep ik helemaal mis bij het station (daar maakte ik me wel zorgen om), nummer twee kwam daar verlaat aan, nummer drie kwam pas aan toen we al in de tempel waren.
Om tot rust te komen, eerst maar met z’n tweetjes theedrinken in theehuis Himalaya, tijd nemen voor omschakelen van hectiek naar rust in een fijne omgeving.
Gezellig gebabbeld met mijn metgezel, we hadden het nog over de traditie dat je een boeddha-beeldje kado moet krijgen.
In een kalm tempo naar de tempel gegaan, net op tijd om nog een aantal leuke optredens mee te maken van Chinese zang, Hui-dansen, Xing-yi gongfu.
Terwijl ik helemaal tot rust kwam in de tempel, gingen mijn gedachten ook uit naar de dierbaren die er niet bij konden zijn, waarvoor ik steun en hulp vroeg aan Guanyin.
Tussen de bedrijven door werd een loterij gehouden, het kwam zo uit dat mijn metgezel een boeddhabeeldje ontving (waar ze natuurlijk heel erg blij verrast van was); zelf ontving ik een zijden sjaal (die verpakt was in kadopapier met mijn naam )
Deze fijne middag afgesloten met z’n drietjes, koffie verkeerd gedronken in theehuis Himalaya, impressies uitwisselen.
Toen ik eenmaal thuiskwam, zag ik voor mijn stoep de vermiste gast, dus alles was weer helemaal goed!

Impressies weekeinde Starhawk


 

Starhawk in Amsterdam: 14, 15 en 16 september 2007

Starhawk is een van de meest gerespecteerde stemmen van de moderne Godinnenreligie en Aarde spiritualiteit. Ze is de (mede)auteur van 10 boeken waaronder klassiekers als ‘The Spiral Dance’ en ‘The Fifth Sacred Thing’. Haar meest recente boek is ‘Earth Path: Grounding Your Spirit in the Rythms of Nature’. Starhawk is een oudgediende binnen diverse progressieve bewegingen, en is zeer toegewijd aan het overbrengen van de technieken en creatieve macht van spiritualiteit naar politiek activisme. Ze reist wereldwijd om les te geven in magie, rituele technieken en de vaardigheden van het activisme. Haar website is http://www.starhawk.org

PROGRAMMA:

Vrijdagavond 14 sept 20.00 – 22.00 – Lezing
Earth Spirit, Earth Action – een uitleg over de essentie van Magical Activism.

Aardse Geest, Aardse Actie (voor mensen die onbekend zijn met het concept magisch activisme)
Magisch activisme is het mengen van Aarde spiritualiteit met politieke actie.
Op het moment dat we het echt vatten – de Aarde is een complex en levend wezen, onze moeder Gaia – zijn we verantwoordelijk voor het nemen van actie in Haar naam.

Hier heb ik afgelopen periode naartoe geleefd. Druk bezig geweest met workshops Starhawk organiseren, samen met Freya.
Zal je net zien dat ik een week voor datum net in het weekeinde een heftige asthma-aanval krijg, zo erg heb ik het sinds afgelopen 40 jaar niet gehad, dusdanig dat ik maandag naar de dokter moest voor medicijnen.
Gelukkig sloegen de medicijnen aan, dus kon ik op halve kracht verder, doorgaan met organiseren en meedoen aan de happening.
Net als bij eerdere Reclaiming-workshops (met Baruch & Brook), ben ik in de rol van de Draak gedoken: geld innen & presentielijsten controleren.
Blij dat we hebben gewerkt met vooruitbetalingen, zodat we nu slechts een enkele afmelding hadden; verder is er altijd wel iemand die te laat komt, maar al met al liep dat wel goed.

Op de vrijdag (Earth Spirit, Earth Action) was ik heel blij om een aantal oude vrienden (die ik specifiek op de gastenlijst had gezet) terug te zien.
Vermeldenswaardig is, dat Hetty me destijds op het spoor bracht van hekserij en Reclaiming (via het muziekbandje ‘reclaiming the temple’) eind tachtiger jaren vorig millenium.
Verder nog een aantal bekende gezichten van Loreley Witch-camp teruggezien, dat was ook een heel fijn weerzien!

Als organisator en deelnemer tegelijk aanwezig te zijn op zo’n happening, is in mijn beleving toch altijd een aparte ervaring, dan ben ik het grootste deel qua bewustzijn ‘op de drempel tussen de werelden’, in functie als Poortwachter (moest ook letterlijk op de deur letten, mensen binnenlaten en checken).

Omdat ik niet helemaal fit was, ben ik tijdens de trance-sessies regelmatig weggedoezeld, en heb ik de rest van de happening half in trance-bewustzijn doorgebracht.

Geen aantekeningen gemaakt, alleen wat impressies vastgehouden die ik nu snel neerzet voordat het vervliegt.

Een belangrijke magische techniek: ‘acting as if it is true’, doet me denken aan een uitspraak van Confucius mbt offeren: ‘to sacrifice as if present’ (Analects 3)

Mijn belangrijkste les van Zaterdag (Earth Path): loslaten.

Die Zaterdagavond uit eten geweest in een indisch restaurant, dat jaren geleden ooit van mijn grootmoeder was geweest en mijn naam droeg destijds. Nu kwam ik er dus voor het eerst binnen sinds mijn zesde!
“back to the roots” blijft dus een belangrijk thema in mijn proces, ook mede ondersteund door de china-reis.

Inspiratie van de Zondag (Holding Power Well):
Hoe om te gaan met ‘lastige mensen’ in de cirkel: de dronkelap, de borderliner, de infiltrant.
Geen vastomlijnde formules, maar mogelijke strategie aangreikt gekregen, afhankelijk van de omstandigheden in de cirkel.
Het belangrijkste is toch het plaatsen van grenzen.
Verder een aantal interessante tips meegekregen mbt groepsdynamica, hoe je miscommunicaties kan oplossen, etc.

Nu het weekeinde is afgelopen, kan ik me voorstellen hoe het is voor een bergbeklimmer: de top is gehaald, en nu?

Tzt moeten we de resultaten van de enquete goed doornemen, om te zien welke behoeftes de aanwezigen hebben mbt follow-up aan acties en evenementen.

In ieder geval is er een nieuwe impuls gegeven voor het vormen van Reclaiming -netwerken; een aantal ideetjes worden uitgewerkt zoals Urban Witchcamp Amsterdam 2008, Loreley 2008, etc. op de lange termijn, en op de korte termijn zijn er de terugkomdagen bij ReclaimingCafe Utrecht.

Zie ook het verslag van Tinkerbell