Nehalennia festival tijdens herfstequinox


We gingen met een stel vriendin met de auto ruim twee uur rijden van Amsterdam naar Colijnsplaat, dat is een behoorlijke rit!

Nu ging het mij voornamelijk om de gezelligheid, voor het eerst weer samen op spirituele excursie met mijn uitwisselings-maatje en anderen.
Eerlijk gezegd heb ik niet zoveel met Nehalennia, er is te weinig overgebleven van haar overleveringen en tradities.

Gelukkig waren we met een leuk gezelschap, en was het mooi weer.

Het festival-terrein was kleinschalig: er waren een paar workshop-tenten, orakels (tarot, runen, en orakelkaarten) en stalletjes met de gebruikelijke hebbedingetjes (helaas kon ik niet pinnen, dus dat scheelde in de beurs).

De tempel van Nehalennia was een vrij eenvoudig replica naar Romeins model.

Haar beeld was in al haar eenvoud krachtig!

Het was jammer, dat de lokatie en het festival niet berekend was op de minder validen onder ons!

Bij het openingsritueel ervoer ik het meeste effect toen we met z’n allen deosil de cirkel liepen onder begeleiding van trommel en handgeklap.
Later realiseerde ik me dat dit me hielp om voor mezelf de beweging van het Rad der seizoenen extra te ervaren.

De workshop tar vond ik interessant,  ik had tot nog toe alleen met de sjamanen-drum nog nooit met dit instrument gewerkt, ik had graag gehoord wat hun ervaring was met het gebruiken van tar bij trance-rituelen

De mogelijkheid om nog twee andere workshops te doen heb ik maar voorbij laten gaan, toen vond ik het leuker om mijn reisgezellen weer te ontmoeten.

Bij een van de stalletjes liet ik een runenlegging doen, daar schreef ik eerder over.
Eerlijk gezegd had ik gehoopt op meer verdieping, een goed klankbord, fijne uitwisselingen met de andere bezoekers van dit gebeuren, maar zoals het liep had ik meer aan de verbinding van ons reisgezelschap.

De schemering viel snel in, we waren moe, dus besloten we om in plaats van naar het eindritueel, naar huis te gaan.

Overdenking over het thema van de herfst: “Wat mogen we meenemen de donkere periode van het jaar in en wat blijft achter?”

Wat mij betreft neem ik de vrienschappen van mijn reisgezelschap mee, onze uitwisselingen op niveau, de roep van de goden.
Wat laat ik achter? Het besef dat ik sommige paden al voldoende heb belopen, dat ik die niet meer hoef te herhalen.

 

Zie ook: Nehalennia festival 2019

Krakers brengen nieuw leven in Amsterdamse Augustinuskerk


Onlangs ging ik op bezoek bij de Augustinus gemeenschap…

Ik ben onder de indruk van hun intenties…

Wij zetten ons in voor elkander om te genieten van kunst, cultuur en gezelligheid. Verbondenheid staat bij ons centraal en wij nodigen iedereen uit om bij te dragen aan deze creatieve beweging.

geef je stem aan het verlengen van tijdelijke bewoning van de Augustinuskerk, Nieuwendamerdijk 227 in Amsterdam Noord. Reden: Zo blijft het gebouw beheerd. En dat is fijn, want leegstand is niet goed voor het gebouw en ook niet voor de buurt!

De krakers doen leuke dingen voor de wijk:

De komende tijd trakteren de krakers de buurt dus nog op allerlei activiteiten – te volgen via de Facebookpagina De Augustinus Gemeenschap. Twee buurtbewoners geven yogalessen en de krakers hebben al vier keer een buurtmaaltijd georganiseerd voor bewoners en migranten. Justin: ’Tot nu toe hebben we alleen maar positieve reacties gekregen, daar zijn we blij mee. In de ideeënpot zitten veel suggesties, variërend van mindfulness en exposities tot filmavonden en kinderactiviteiten.’ Kasper: ’We willen mensen verbinden en de kans geven zichzelf te uiten. Daar beleven wij zelf ook plezier aan.’


Bij aankomst vertelt een van de bewoners, dat ze wonen in de crypte…mijn eerste reactie is ‘bij de doden’… volgens hem liggen geen grafzerken in die ruimte.
Ik ben onder de indruk van het gegeven dat het interieur van de kerk zo goed als intact is gebleven, de krakers hebben veel werk verricht aan schoonmaak en onderhoud!
De Vrouwe staat er rustig bij…

 

In alle rust rondgelopen in de kerk…
Nu er nog nauwelijks mensen zijn, valt me op hoe sterk de energie van al die opgebouwde rituelen sinds de negentiende eeuw hier na vier jaar leegstand nog aanwezig is…
Het is alsof de lege kerkbanken nog vol zitten van de spirits van vroegere bezoekers, ook de beelden en glas-in-lood voelen nog bezield aan.

Een van de deelnemers bespeelt de didgeridoo voor het altaar…
welke spirits zouden hier op afkomen?

 

 

 

 

zie ook: Krakers luiden klokken Amsterdamse Augustinuskerk | Binnenland | Telegraaf.nl

Rode Wolvenmaan januari 2019


Voor het eerst sinds lange tijd deed ik mee aan een maanviering in groepsverband.
Op diverse media werd al aangegeven dat deze wel heel bijzonder zou moeten zijn: astronomisch zeldzaam, astrologisch significant, magisch…

Nu had ik al heel lang de wens om in mijn eigen wijk zo’n samenkomst bij te wonen, en was ik blij om uitgenodigd te worden door iemand waarmee ik al langer een uitwisseling wilde hebben op dit gebied.

Het thema van deze bijeenkomst was reiniging en genezing
Eenieder had op eigen manier thuis water opgeladen aan het maanlicht, in mijn geval was het bloesemwater dat was opgeladen in de Godinnentempel.
In de loop van het ritueel mengden we de meegenomen wateren, en zongen we onze intenties in het water.
Later verdeelden we het water weer onderling, en gaven we de Aarde haar deel.

Bij de geleide meditatie kwamen de volgende beelden bij mij naar boven:
Ik stond ’s avonds bij volle maan aan een meer.
De heldere maan weerspiegelde zich in het water.
Aan de waterkant stond aan mijn rechterkant een Blauwe Reiger, en onder in het water zag ik een grote zalm zwemmen.

Later herinnerde ik mij die ene keer, dat ik ‘ nachts te fiets langs de Kalfjeslaan Amstelveen reed. 
Het was toen volle maan, die zich weerspiegelde in het water, en naast de Zilverberk stond de Blauwe Reiger.
Voor mij was dit destijds het begin van mijn band met Maan, Reiger, Berk.

In die zin vond ik het wel passend dat een van de deelnemers berkentakken uitdeelde voor reiniging.

Beth-Berk als begin van OGHAM!

Dit deed me denken aan de aanroeping van de Witte Godin, zoals beschreven door Robert Graves


 

Alphito (Ailm) Baitule (Beth) Lusia (Luis) Nonacris (Nion) 
White Barley Goddess, Deliveress from guilt, Lady of the Nine Heights,
*
Anna (Onn) Fearina (Fearn) Salmaona (Saille) 
Queen of Spring, Mother of the Willow,
*
Strabloe (Straif) [H]athaneatidas (Huath) Ura (Ura) Druei (Duir)
Ura, reeve the Immortal ones to your oak tree 
*
Tanaous (Tinn) Kolabreusomena (Coll) 
Stretched out, ready to taunt them in your wild dance,
*
Kirkotokous (Quert) Athroize (Eadha) te Mani (Muin) 
And gather the Children of Circe together to the Moon;
*
Grogopa (Gort) GNathoi (Ngetal) Ruseis (Ruis) Iota (Idho)
As the fearful-faced Goddess of Destiny you will make a snarling noise with your chops.

Overdenking:
Wat ik zo bijzonder vindt van dit gedicht, is dat de verschllende aspecten van de Godin aan bod komen: niet alleen de ‘lichte’, maar ook de ‘donkere’ kant. Het gedicht roept voor mij krachtige beelden op!

Disclaimer:
Ik ben me bewust van de academische controverses met betrekking tot de interpretaties van Graves.
Persoonlijk beschouw ik zijn boek niet als een historisch accuraat document, net zomin als de bijbel en andere heilig verklaarde boeken.
Maar als poetisch-mythisch verhaal ervaar ik dit werk van Graves als bijzonder inspirerend.
Graves biedt een gemeenschappelijke mythos voor de neo-paganistische stromingen, een raamwerk waarbinnen diverse stromingen met elkaar kunnen communiceren.
Ook de manier, waarmee Graves geinspireerde beelden samenvoegt tot een coherente mythos, spreken me aan.

Zie ook: January’s Super Blood Wolf Moon Is a Can’t-Miss Lunar Eclipse

East is east and West is west


Oh, East is East, and West is West, and never the twain shall meet,
Till Earth and Sky stand presently at God’s great Judgment seat;
But there is neither East nor West, Border, nor Breed, nor Birth,
When two strong men stand face to face, though they come from the ends of the earth!

Rudyard Kipling

Een terugkerende levensvraag die me bezighoud is: Hoe integreer ik de spiritualiteit van Oost en West?
Volgens mij een veelvoorkomende vraag voor mensen die zich etnisch en/of cultureel Euraziatisch ervaren.
In mijn geval heb ik affiniteit met enerzijds de chinees-indische spiritualiteit, anderzijds de Europese spiritualiteit.
Maar hoe komt dit in mij samen?
Met deze vraag ben ik een systeemopstelling ingegaan.
Aan de aziatische kant stond Guanyin/Mazu, aan de europese kant stond Grimnir…
Asia maakte de oversteek naar Europa, en het bleek dat beide aspecten heel welwillend met elkaar wilden samenwerken…
Het is dus aan mij om mijn aarzeling te overwinnen, zelf de brug te maken.

Ik ontving de raad om Europa een plek te geven op mijn altaar, maar ook om niet te vergeten Asia evenveel eer te geven.





Verlanglijst China-reis


Wat wil ik allemaal zien?
Diverse items die ik verbind aan mijn roots en sjamanistisch werk:

De dvd-box van de tv-serie Three Kingdoms

Chinese handpoppen, zoals ik die ook zag op Java:  (potehi/budaixi) in Taipei

images

Maanschijven (jiaobei): orakel-schijven ergens in Taiwan

download

Taiwanese sjamanen jitong/tangki

Taiwan-Taoist-Religious-Festival-014

 

Tempel van Guanyu mijn grote held, ergens in Taiwan

download-1

Tempel van de grote Godin Mazu in Tainan

20111007matsuimages04s

Droom: onverwachtse ontmoeting met mijn eerste spirit-helper


Van deze droom herinner ik me maar een paar beeldfragmenten.
Ik ontmoette de Dood…

Het gevoel hierbij was rustig, sereen.
De Dood komt vaker voor in mijn dromen en trancereizen, meestal  als een vrouw:

_original

Maman Brigitte

Santa Muerte

In mijn vroegste herinneringen, toen ik vier was, zag ik na het overlijden van mijn grootvader de Dood als een skelet dat me angst aanjoeg tot mijn dertiende.

Voor mij is de Dood tegenwoordig heel menselijk, met dank aan Pratchett
Overigens wel heel frappant, dat deze in mijn dromen kwam, in de nacht voorafgaande de workshop spirit-helpers.

Reisblog: einde en nieuw begin, contact met de Godin van de Wateren


Terugblikkend op het Orakel dat ik raadpleegde aan het begin van mijn reis, kijk ik naar de orakelkaart die ik toen trok:
kebatinan

Dan zie ik weer voor mij, hoe het hoogtepunt van mijn reis verliep
22450057_1804427859645870_6729164478441089479_n

Dan voel ik: de cirkel is rond, puzzelstukken komen bij elkaar.
Terug in Flatland, mis ik de vulkanen en de spiritualiteit in het dagelijkse leven.

En toch krijg ik het gevoel dat van die andere werkelijkheid ‘iets’ met me mee is gekomen, dat er ‘iets’ me achterna is gereisd.
22135443_1790432154378774_8028121463392483346_o
Tijdens een wandeling op de Sunday Market van Westergasfabriek,  werd mijn aandacht gevestigd op een mooie sjamanentrommel: de klank was goed, en toen de verkoper vertelde dat deze uit Bali kwam, moest ik wel lachen, ik was meteen verkocht.

Een paar weken later realiseerde ik me dat een van mijn beelden bij uitstek geschikt was om de Godin van de Wateren uit te beelden!

22550249_1817522041669785_8700814057800610482_o.jpg

Nyai Lara Kidul7e4867e0d647dad4d02cef6744fdc7e8

Guanyin

a9611fc8357c23ad2bbe933a9fdd716b--guanyin-bodhisattva

Dewi Danu

FB_IMG_1504844329027

Dreamquest

Droom:

Ik sprak met een orakelvrouw en vroeg om raad over mijn reis.
We zaten in kleermakerzit tegenover elkaar met een cirkel om ons heen, terwijl een stuk vliegertouw tussen ons in de grens aangaf.
Terwijl ik langzaam steeds dichterbij moest gaan zitten, prikte ze met een stokje beurtelings in de aarde aan haar kant en aan mijn kant, totdat ik zo dichtbij was dat de ruimte tussen ons te klein werd.
Zo ontstond een patroon van puntjes tussen ons in, een geomantisch figuur!

Ze raadde me aan om mijn kleine spiegel-amulet mee te nemen.

Een paar dagen later na deze droom raadpleegde ik de orakelkaarten van Aliran Tenaga Dalam met de vraag: wat zal deze reis me brengen?kebatinan

View original post