Groeten uit Atlantis


Sinds ik op vakantie ging naar Thira, herlees ik Plato’s verhaal over Atlantis in Timaeus en Critias, naast samenvattingen van latere variaties en uitbreidingen op hetzelfde verhaal.
Mijn hoofd gelooft in de theorie dat Plato de mythe van Atlantis gebruikte als allegorie om zijn ideaal van een politiek perfecte republiek van Athene te illustreren.
Maar mijn hart gelooft graag dat de uitbarsting van vulkaan Thira de inspiratiebron was voor de mythe van de hoge beschaving die door de toorn der goden onderging.

Voor mijn gevoel is de mythe van Atlantis verbonden aan de mythe van de tweelingzielen, zoals beschreven in Plato’s Symposium.
Nu wordt de mythe van de tweelingzielen in dit verhaal beschreven door de comedy-schrijver Aristophanes, de vraag is dus hoe serieus het nu bedoeld was!

En toch hebben beide mythen bijzonder emotionele impact op mij gehad tot op heden!
De mythe van een paradijs dat verloren ging door menselijk falen, en de mythe van de zoektocht naar de ware liefde.

Ooit had ik het gevoel dat ik mijn tweelingziel was tegengekomen.
Ik ontdekte mijn passie…alsof een vulkaan explodeerde!

Mijn hele leven tot op dat moment onderging een enorme wending, bestaande structuren werden omver geworpen, alles ging ondersteboven!

Toen ik de tocht maakte naar de vulkaan van Thira, kwamen al die herinneringen weer naar boven!

Schimmen van de onderwereld komen af op mijn hartebloed…

Bij de krater aangekomen plaats ik een steen om ter begroeting van de spirit van de vulkaan

Deze reis door de herinneringen helpt me om oud zeer te helen…

Later, tijdens een avondwandeling, zie ik in het westen de ondergaande zon en in het oosten de opkomende maan, dit doet me denken aan:
East of the sun, west of the moon’

Mijn vakantie in Thira was intens, allerlei mythische beelden kwamen naar boven…de tijd zal leren wat ze me te zeggen hebben!

zie ook: atlantis | Dreamquest

Roadkill: Close Encounters of the Sixth Kind



Op de fiets, vlak voordat ik aankom bij de haaientanden, komt een auto met een rotvaart deels over mijn weghelft, ik zie nog net hoe die met de linkerwielen over de haaientanden aan mijn kant rijdt.
De auto scheert met grote snelheid op halve armlengte links van mij voorbij.

Een oude vriendin, die ik maandenlang niet heb gesproken, loop ik zo figuurlijk en letterlijk bijna tegen het lijf.
Ik dank mijn beschermengel, dat dit incident bleef bij een ‘Close Encounters of the Fifth Kind’

Beelden:
De laatste resten van een vriendschap, neergestoken om dood te bloeden, achtergelaten als Roadkill

Het is bijna donkere maan…tijd voor het uitbannen van ongewenste invloeden, zuiveren, afstand nemen.
We waren vijf jaar lang ‘Friends with emotional benefits‘…
Bijna wekelijks samen uitgaan, veel wederzijdse steun in praktische zaken, een paar gezamenlijke vakanties,
Gaandeweg werd me duidelijk hoe groot de onderlinge verschillen waren, en nam ik meer afstand.
Ik vind het jammer dat ik nooit de gelegenheid heb gegrepen om dit soort dingen goed uit te spreken.
Onvermogen, van beide kanten.
Het liefste zou ik het scheiden van de wegen in vriendschap willen afsluiten met een gezamenlijk ritueel, maar dat zit er niet in.
Ik ben dankbaar voor wat er allemaal wel was aan wederzijdse steun.
Ik wens haar het beste toe met haar nieuwe leven.

Brief aan de Wildeman


ik weet de woorden nog niet en ken je naam nog niet
hier begin ik om je te schrijven
met tromgeroffel en gezang
de altaren zijn gewekt
de wierook is gebrand
het water is gegeven

beste wildeman
je ziet diep in mij
en hoog boven mij
en om mij heen in mijn huis

wil je bij me zijn als ik de wereld in ga
oy oy oy
ik roep je
van binnen
van buiten
en om me heen
boven
beneden
voor
achter
en links
en rechts
om mij heen

Woden Wydion
Golem Adama
Groene Man
Wildeman
Pan Priapus
laat de kleine
in mij groeien
als grote
geef mij kracht

ik offer
mijn woorden
en gezang
en water
om je te roepen
en te wekken

ik zal je
door me heen laten gaan
mijn mond openen
om je woorden
klank te geven
mijn hand openen
om te handelen
vanuit je kracht
mijn voeten
zullen de weg gaan
die je aangeeft

ik zal
je handen
en voeten
zijn
in de wereld

only in a good way
so be it

Droom van de Wildeman op koningsnacht 2019


Deze droom begon in de sfeer van pulp actiefilms:
Indiana Jones

the Librarian

Op zoek naar een verborgen schat via serie ingewikkelde clues.

We vinden in een graf het lichaam van een rechtshandige zwaardvechter

De droom herhaalt zich met variaties…
In een andere ruimte-tijd continuum zoeken we naar occulte informatie via cryptische qabbalistische clues uit het werk van Crowley
We vinden het graf van een linkshandige zwaardvechter.
Dit voelt aan als het spiegelbeeld/tegenhanger van de eerdere droom!

Hij bewaakte de geheime informatie van het magische boek: de tabletten van de eerste versie stenen tafelen die in stukken werden gebroken omdat de informatie te gevaarlijk of te krachtig zouden zijn voor de ontvangers.|

Dit doet denken aan het breken van sferen, toen de kracht van de schepping resulteerde in de Big Bang omdat de hoge energie niet bevat kon worden door de materie

Het Grote Boek werd in 78 delen opgesplitst en verborgen in de Tarot…

Het graf van de wachter tussen de voeten van de Grote Sphinx
Vanaf die plek baant zich een groen plantenpad zich dwars door de woestijn….

Associaties bij het ontwaken: Numineuze verschijningen uit de boeken van Gustav Meyrink

Het boek Ibbur

De Golem

Das Gruene Gesicht

Numineuze verschijningen die me aanspreken, verwijzingen naar diep verborgen krachten in mij, maar ook de krachten buiten mij.

 

 

 

 

Krakers brengen nieuw leven in Amsterdamse Augustinuskerk


Onlangs ging ik op bezoek bij de Augustinus gemeenschap…

Ik ben onder de indruk van hun intenties…

Wij zetten ons in voor elkander om te genieten van kunst, cultuur en gezelligheid. Verbondenheid staat bij ons centraal en wij nodigen iedereen uit om bij te dragen aan deze creatieve beweging.

geef je stem aan het verlengen van tijdelijke bewoning van de Augustinuskerk, Nieuwendamerdijk 227 in Amsterdam Noord. Reden: Zo blijft het gebouw beheerd. En dat is fijn, want leegstand is niet goed voor het gebouw en ook niet voor de buurt!

De krakers doen leuke dingen voor de wijk:

De komende tijd trakteren de krakers de buurt dus nog op allerlei activiteiten – te volgen via de Facebookpagina De Augustinus Gemeenschap. Twee buurtbewoners geven yogalessen en de krakers hebben al vier keer een buurtmaaltijd georganiseerd voor bewoners en migranten. Justin: ’Tot nu toe hebben we alleen maar positieve reacties gekregen, daar zijn we blij mee. In de ideeënpot zitten veel suggesties, variërend van mindfulness en exposities tot filmavonden en kinderactiviteiten.’ Kasper: ’We willen mensen verbinden en de kans geven zichzelf te uiten. Daar beleven wij zelf ook plezier aan.’


Bij aankomst vertelt een van de bewoners, dat ze wonen in de crypte…mijn eerste reactie is ‘bij de doden’… volgens hem liggen geen grafzerken in die ruimte.
Ik ben onder de indruk van het gegeven dat het interieur van de kerk zo goed als intact is gebleven, de krakers hebben veel werk verricht aan schoonmaak en onderhoud!
De Vrouwe staat er rustig bij…

 

In alle rust rondgelopen in de kerk…
Nu er nog nauwelijks mensen zijn, valt me op hoe sterk de energie van al die opgebouwde rituelen sinds de negentiende eeuw hier na vier jaar leegstand nog aanwezig is…
Het is alsof de lege kerkbanken nog vol zitten van de spirits van vroegere bezoekers, ook de beelden en glas-in-lood voelen nog bezield aan.

Een van de deelnemers bespeelt de didgeridoo voor het altaar…
welke spirits zouden hier op afkomen?

 

 

 

 

zie ook: Krakers luiden klokken Amsterdamse Augustinuskerk | Binnenland | Telegraaf.nl

Vriendschapsbrood, Magisch brood, dag 18


Gisteren maakte ik me zorgen om het resultaat van mijn magisch werk…
Nigredo
En una noche oscura,
con ansias, en amores inflamada,
¡oh dichosa ventura!,
salí sin ser notada
estando ya mi casa sosegada...

Nu heb ik afgelopen periode een paar pittige issues onder ogen moeten zien in de dagelijkse werkelijkheid en in de bijzondere werkelijkheid, en moest ik een sprong in het duister wagen…


Een van mijn kennissen reageerde lief: ‘ gaat niet om de buitenkant, maar om de binnenkant 😜’

Vandaag bekeek ik het werk van een andere kant, dat ziet er beter uit en smaakt goed!

Het resultaat is niet perfect, maar goed genoeg voor de eerste stappen op een onbekende weg!

Vriendschapsbrood, Magisch brood, dag 17


Afgelopen dagen heb ik Herman verder laten rijpen…
Gisteren, op dag 16,  heb ik ter gelegenheid van de lente-equinox, een stukje zuurdesem van Herman gedeeld.
Een bijzonder magisch goedje, dat zuurdesem!

Deze lente-equinox viel samen met supermaan…
Afgelopen periode was hectisch voor mij, dus ik kon wel alle hulp gebruiken om de heftige energie van het moment te kanaliseren!
Deze keer wilde mijn staf echt meekomen naar de maanviering…
Ik vond een plek voor hem in het oosten, tegenover het beeld van de ongenoemde Vrouwe.

Tijdens het inleidende stiltemoment raakte ik in een lichte trance, waarbij Asagrim langskwam.
Zijn boodschap was, dat hij het op prijs stelde dat er offers aanwezig zou zijn, en dat hij met naam en toenaam genoemd zou worden.

Aldus geschiedde, en ook de Vrouwe werd genoemd.

De sessie ging over in een geleide meditatie, met een intentie om contact te maken met moeder aarde.

Met deze reis kon ik niet meegaan, omdat Asagrim mijn aandacht opeiste.

Tijdens het orakelen vroeg Hugin/Munin mijn aandacht

….
Het plaatje wordt wel compleet: Asagrim,Hugin/Munin, staf/speer

Het wordt me steeds duidelijker dat ik in deze fase van mijn leven dit pad moet volgen.
In deze maan-bijeenkomst moest ik kennelijk een andere reis maken dan die van de geleide meditatie!
De vraag die bij me opkomt: hoe verhoudt dit pad zich tot de richting van de  maangroep? Past het wel?

Dag 17
Herman in wording..

…Poor old Herman!
De oven was niet goed afgesteld!
Hopelijk is de binnenkant nog eetbaar!