Tag: ritual

Dialoog: ritual coaching


Vanuit welke achtergrond kom ik?
Mijn vader stelde zijn hele leven in dienst van Spirit en Community.
Zelf wilde ik ervoor waken om dit ten koste van mijn persoonlijk leven te laten gaan.
In de loop van de tijd heb ik het nodige meegekregen aan bagage, sommige daarvan zijn nuttige instrumenten, andere daarvan zijn ballast.
Op het gebied van ritueel werk ga ik snel in de rol van ondersteuner en procesbewaker.

Waar sta ik nu?
Liminale Fase, Between & Betwixt

East of the sun, west of the moon

Enerzijds nog in het werkproces, met de intentie die zo fris en fruitig mogelijk te blijven doen.
Anderzijds me voorbereiden op pensioen in zicht.
Een wens die zich steeds sterker aandient: zelfstandig ritueel begeleider worden.
In deze fase van mijn ontwikkeling niet meer als leerling maar als gezel.

Waar beweeg ik me naar toe?
Balans zoeken tussen de roep van Spirit, community en persoonlijk leven.
Zelfstandig meesterschap ontwikkelen.
Dit alles concreet manifesteren in de dagelijkse werkelijkheid: shamanic practice.

Zie ook: De ritual coaching – Het Moment

Terugblik op Yule @ Zinnig Noord – 2016


yule

Rondom Yule voelde ik me opnieuw geroepen om de wederkomst van Licht  en Hoop vorm te geven in een ritueel:

“Heb je toevallig inspiratie voor een ritueel rond het thema ‘hoop’? Dan hoor ik het graag”

Kern thema voor mij is: hoop vinden/verzamelen en delen in moeilijke tijden:
“waar hoop je op, wat geeft je hoop, wat wil je zelf in concreto doen om de hoop van jezelf en anderen te voeden en te delen?”

Als focus gebruik ik een vuurritueel als symbool voor het licht van Hoop, het plan was als volgt:
Aan het begin staan waxinelichtjes nog niet aangestoken in een kring rond een centrale kaars.
Na een korte meditatie over het thema Hoop, wordt de centrale kaars ritueel aangestoken in de kring, daarna krijgt iedereen de beurt de gelegenheid om een waxinelicht uit de kring aan te steken bij de centrale kaars, met het uiten  van Hoop (in woord of stil gebaar) waarna het lichtje weer n een cirkel rond de kaars wordt geplaatst.
Nadat ieder is geweest wordt het ritueel afgesloten met een algemene spreuk van hoop.

In deze bijeenkomst stond op de centrale plek de vier advent-kaarsen, en stonden op de vier windrichtingen Wachters geplaatst, die aan het begin de vier kaarsen aanstaken met een spreuk van Hoop.


Fire, sacred fire
Burning through the night
Come to me in the dreamtime
Bring me visions of light.
De overige aanwezigen staken daarna hun waxine-lichtjes in stilte aan.
Tegen het einde bleken er nog vier lichtjes nog niet aangestoken, die werden aangestoken met het uitspreken met spreuken van Hoop:
– voor Vrede
– voor Gerechtigheid
– voor Hoop
– voor ons allen

NOW I WALK IN BEAUTY,
BEAUTY BEFORE ME,
BEAUTY BEHIND ME,
ABOVE AND BELOW ME,
BEAUTY ALL AROUND ME

Zie ook: Zinnig Noord – Home

Zinnig Noord – Op zoek naar muziek


Vandaag was het thema: op zoek naar muziek:

Zouden jullie een nummer of een muziekstuk dat jullie heel mooi vinden of op een andere manier heel belangrijk voor je is, mee willen nemen?

mijn keuze viel op

Now I walk in beauty, beauty is before me,
beauty is behind me, above and below me

Jaren geleden heb ik dit lied gehoord aan het einde van een spiritueel ritueel, en eind vorig jaar gebruikt bij het eindritueel van de uitvaart van mijn moeder als zegewens voor haar reis naar de andere wereld.
Onlangs kwam ik er achter dat dit lied een variatie is op de Navajo Blessing Way.
Het is geen wonder dat dit lied in me opkwam, want onlangs was ik nog actief bezig met mijn voorouders te herdenken en eren tijdens QingMing.
En kennelijk zaten een paar anderen van mijn gespreksgroep in een vergelijkbaar proces van overdenkingen over het vergankelijke van het leven.

Als slot deden we een meditatie, waarbij we in gedachten onze plek van inspiratie opzochten .
En wederom kwam ik uit bij Atlantis, maar nu in de herrezen versie
atlantis rising
Atlantis rising!
Tempel
Dit is dus voor mij de plek van inspiratie in de andere werkelijkheid.
Lange tijd was dit voor mij het symbool van het verloren paradijs, maar nu krijg ik een beeld van een herrezen ideaal.

In de dagelijkse werkelijkheid zijn er een paar andere plekken voor mij dierbaar:

De Godinnentempel in Amsterdam

De tempel van GuanYin in Amsterdam
zie ook: Zinnig Noord

Seminar Systemisch Ritueel voor mensen met Indische banden 1/2


Vandaag het eerste deel meegemaakt van het seminar bij Daan van Kampenhout, bij thuiskomst mijn eerste impressies opschrijven.
De manier waarop Daan zijn werkwijze uitlegt ervaar ik enerzijds als toegankelijk voor ‘beginners’, anderzijds van grote diepgang voor ‘gevorderden’, en zijn manier van begeleiden heeft een goede balans tussen veilige kaders en ruimte voor inspiratie van het moment.

Een aantal thema’s die al waren ingebracht via ingezonden brieven, werden op archetypisch niveau via een ritualistische opstelling uitgewerkt op een manier waardoor een persoonlijk thema voor meerdere deelnemers in de groep herkenbaar werd:

Het jonge kind, dat door de migratie(s) ontworteld raakte, het contact met eerdere bronnen van kracht was kwijtgeraakt, dat als volwassene deze opnieuw probeerde te herpakken.
Zichtbaar gemaakt in de opstelling:
Aan de noordzijde het ‘volwassen’ aspect, aan de zuidzijde het ‘kind’ aspect, die door rituele handelingen (affirmaties, handreikingen, voetstappen) gefaciliteerd werden om naar elkaar toe te komen.

De verre nazaat die vanwege vele migraties worstelt met verbroken familietraditie. Hij staat in het noorden, en kijkt na vele generaties voorouders in het zuiden, tot aan de alleroudste die bijna helemaal onthecht is van midden-aarde. Toen ik in de positie werd geplaatst van de alleroudste, voelde dat als iets wat van heel ver weg toekeek , uit een periode voor de grote migraties van de Mongolen!
Het voelt aan als een genezing, als de nazaat weet aan te geven hoezeer het huidige tijdperk anders is dan de vroegste tijden, waardoor er voor de ouden ruimte ontstaat voor begrip en vernieuwde overdracht van zegening.

‘The menacing dead’: een verwant/geliefde die onverwachts verdwijnt/overlijdt op een onnatuurlijke manier waardoor  afscheid nemen/rouwen  niet goed mogelijk is, zodat de beeldvorming verwrongen raakt door angst…nu wordt me helder waarom ik na het plotselinge overlijden van mijn grootvader nog jarenlang last had van nachtmerries!
Het verhaal, van de vrouw die haar man volgt naar het dodenrijk, raakt me. De tranen zijn niet van mijn familie-verhaal, want voorzover ik weet overleefden in mijn familie verschillende vrouwen hun man.

Het thema dat ikzelf had ingebracht werd ook opgesteld:

“- klachten of symptomen:
verstoorde familierelaties, ambivalente houding naar indische gemeenschap, spagaat tussen ‘oosterse’ en’westerse’ wereld:
– Wat is er van belang in de familiegeschiedenis?
Etnisch gezien valt onze familie onder de categorie ‘peranakan’
(Indische chinezen die zowel indisch als chinees bloed hebben), die in de loop van de tijd goede banden ontwikkelden met het Nederlandse koloniale bestuur.
–  welk resultaat zou een healing idealiter hebben?
Ik zou graag een betere band willen krijgen met het indische deel van mijn roots.”

Dit thema werd op een algemener en hoger plan getrokken in een grote opstelling:
Op drie punten van de driehoek: representanten van blanke nederlanders, volbloed chinezen, inheemsen.
Daartussenin representanten van indo’s, peranaken en chinees-hollands.
In het midden de grote mix van alle bloedlijnen.
Ik stond als representant voor de peranakan, en maakte zo contact met de andere groepen; observaties:
De indische voorouders heb ik nooit gekend, ze worden niet eens bij naam genoemd in de familie-overlevering, zelfs niet bij de opgave van kinderen bij de burgerlijke stand onder Nederlands koloniaal bestuur.
Van een aantal chinese voorouders weet ik de namen, maar spreek ik de taal niet.
In de ontmoeting met deze twee bloedlijnen ervaar ik het meeste verdriet van gemis.
Voorzover ik weet hebben mijn voorouders geen bloedlijn aangelegd met de hollanders, maar we delen zowel in heden als verleden hetzelfde land. Ik heb altijd hollandse partners gehad, terwijl ik in de opstelling afstand voel.
Met indo-vrouwen heb ik altijd broer-zus klik gehad, bij het thema friend-zone denk ik als eerste aan hun, ook nu….
Via mijn kinderen ken ik een chinees-hollandse vrouw; als ik haar zoon zie voel ik dat ik zo’n zoon had kunnen hebben (als ik geen twee dochters had gehad), we hebben destijds wel grapjes erover gemaakt om onze kinderen aan elkaar uit te huwelijken…
In de loop van de opstelling wordt er ruimte geschapen om te experimenteren met  je verplaatsen in een andere ‘tussengroep’, zolang de zes groepen minimale bezetting hebben.
Als representant van de peranakan zie ik dat ‘mijn’ groep leegloopt naar andere ‘tussengroepen’, dan is er een eenzaam moment dat ik in mijn eentje die groep ‘draag’, niet alleen voor mezelf maar ook voor de voorouders en het hele systeem…
Aan het einde van deze sessie voelt het voor mij aan alsof ik kleine puzzelstukjes, kleine pijnlijke scherfjes heb kunnen zien en integreren, de eerste stappen voor genezing…

In diverse ontmoetingen ervaar ik hoe prettig het is om gemeenschappelijke thema’s te kunnen bespreken met mensen die het complexe Indische veld herkennen.

Eenmaal thuis ben ik blij geen andere verplichtingen te hebben komende dagen, zo heb ik de tijd om alles te verwerken!

Droom 09 july 2011: Het ritueel


Je organiseerde een openbaar ritueel in de Roos (Vondelzaal), ik ondersteunde zoals gewoonlijk.

Een aantal adepten van R. , o.a. B. en G. waren erbij.
De cirkel was net gevormd, toen G. het overnam door krachtige technieken in te zetten:
De komst van de God inleiden met zang en dans.

Jij liep weg uit de cirkel; ik was ongerust, had het idee dat je dit deed vanwege de actie van G.
Ik stond ook op het punt uit de cirkel te lopen maar voelde me verantwoordelijk voor de rest van de groep en wilde de energie in de cirkel niet verbreken (zag in gedachten hoe ik op het punt stond een draad te breken maar ervan afzag).

De impuls van G. verzandde, jij kwam terug in de cirkel en pakte de draad weer op, je ging verder waar je gestopt was.
We maakten van klei voetstukken voor kaarsen tbv de Godin.
Je rondde hiermee het ritueel af.

Later gingen we met ons tweetjes koffiedrinken om na te praten.
Je vertelde eerst over een zangworkshop die je meemaakte met iemand die met klassieke zangtechniek het koffiedrinken wist uit te beelden.

Ik vroeg je naar je gevoel over het ritueel.
Jij vond inderdaad de actie van G. niet passend en was daarom weggelopen.
Daarna heb je in je eentje geworsteld over de gang van zaken en kwam weer terug.
Conclusie: werkwijze R. en jou passen niet meer bij elkaar.

Eindgedachten vlak voor ontwaken:
Zoals het liep was het typerend gedrag voor ons.
Ik neem me voor om een volgende keer actiever in de rol van Wachter te gaan staan om dit soort acties te confronteren: “Who enters te circle?”

openbare viering Yule 2008


In de aanloop op dit ritueel weer veel tijd en energie in de voorbereidingen gestoken: publiciteit (via forums en flyers), vergaderen, boodschappen, zaal versieren.

De opkomst was goed, we begonnen heel ontspannen met thee en koffie in de zelfgebouwde snoezelhoek vol kussens, een prima aanloop voor kennismakingsrondje en ‘give-away’ ritueel:
Iedereen had een kleinigheidje meegenomen, die via het lot aan een ander werd toebedeeld, de hilariteit van de verassing brak het ijs.

In het middengedeelte van deze bijeenkomst was er gelegenheid om joel-kaarsen te maken of te helpen met de voorbereidingen van de potlach, verder waren er twee Orakels (steen-orakel en Yi Jing) in de bovenzaal.

Na het avondeten hielden we een lichtvoetig ritueel: de cirkel werd getrokken; we verwelkomden de windrichtingen, de elementen en de Krachten; er werd gedrumd en gerateld.
Een hoorn met mede ging driemaal rond om zegenwensen en eden te bekrachtigen.

Na het ritueel sloten we de avond af met koffie en thee in de snoezelhoek.

Hoogtepunten voor mij waren de herontmoeting met een oude vriendin en een nieuwe ontmoeting met iemand waarmee ik via de voorouders een culturele achtergrond deel.
Wat dit ritueel allemaal aan energie losmaakte heeft nog de hele dag erna krachtig doorgewerkt!

Blogged with the Flock Browser

Ritueel van het Pentagram


Opening:

De magus neemt het zwaard in zijn rechterhand en wendt zich naar het Oosten
Groet de Opperste Heerser der Machten met het Qabbalistisch Kruis:

Hij raakt zijn voorhoofd aan en zegt: ATEH (Gij zijt)
Hij raakt zijn borst aan en zegt: MALKUTH (het Koninkrijk)
Hij raakt zijn rechter schouder aan en zegt: VE-GEBURAH (en de Kracht)
Hij raakt zijn linker schouder aan en zegt: VE-GEDULAH (en de Heerlijkheid)
Hij plaats zijn handen tegen elkaar voor zijn borst en zegt: LE-OLAM (tot in Eeuwigheid)
Hij houdt het zwaard met beide handen omhoog en zegt: AMEN (zo is het)

De magus doet de Begroeting van de Heersers van de Kwartieren, beginnend in het oosten:

De magus tekent in de lucht het Pentagram van Opening (respectievelijk beginnend bij het bovenste punt naar linksonder, van linksonder naar rechts horizontaal, van rechts horizontaal naar links horizontaal, van links horizontaal naar rechtsonder, van rechtsonder naar het bovenste punt, tenslotte wijst hij met het zwaard naar het centrum van het Pentagram)

Groet de Heerser van het Oosten:
Heerser van het Oosten, wees welkom in ons midden!

De magus wendt zich naar het Zuiden, hij tekent het Pentagram van Oproeping
Groet de Heerser van het Zuiden:
Heerser van het Zuiden, wees welkom in ons midden!

De magus wendt zich naar het Westen, hij tekent het Pentagram van Oproeping
Groet de Heerser van het Westen:
Heerser van het Westen, wees welkom in ons midden!

De magus wendt zich naar het Noorden, hij tekent het Pentagram van Oproeping
Groet de Heerser van het Noorden:
Heerser van het Noorden, wees welkom in ons midden!

Bevestig de aanwezigheid van de Heersers van de Kwartieren:

De magus komt terug in het Oosten en sluit de cirkel door het zwaard naar het centrum van het eerste pentagram te brengen, hij staat met armen in cruciform:

Voor me staat de Heerser van het Oosten,
Achter me staat de Heerser van het Westen,
Aan mijn rechterhand staat de Heerser van het Zuiden,
Aan mijn linkerkant staat de Heerser van het Noorden.
VOOR MIJ VLAMT HET PENTAGRAM
ACHTER MIJ SCHIJNT DE ZESPUNTIGE STER

Proclameer de intentie van dit ritueel:

De magus wendt zich naar het Centrum zegt:
We openen de cirkel in de naam van de Opperste Heerser der Machten

De intentie van dit ritueel is…

Het symbool van dit ritueel is…

De magus voert het aangekondigde Werk uit: (een meditatie, of een diepergaand ritueel, om de opgeroepen energie een plek te geven)

Einde van het ritueel

De geopende cirkel van licht moet weer gesloten worden, en de opgeroepen Machten bedankt als welkome gasten die nu weer huiswaarts keren.

De magus staat op zijn oorspronkelijke plek en zegt:
We sluiten de cirkel en danken de Opperste Heerser der Machten.

De magus neemt het zwaard in zijn rechterhand en wendt zich naar het Oosten; hij groet de Opperste Heerser der Machten met het Qabbalistisch Kruis.

De magus doet de Begroeting van de Heersers van de Kwartieren:

De magus tekent in de lucht het Pentagram van Afsluiting (respectievelijk beginnend bij linksonder naar boven, van boven naar rechtsonder, van rechtsonder naar links horizontaal, van links horizontaal naar rechts horizontaal, van rechts horizontaal naar linksonder, tenslotte wijst hij met het zwaard naar het centrum van het Pentagram)

Groet de Heersers van de kwartieren:
Heerser van …, wij danken u voor uw aanwezigheid!
VOOR MIJ VLAMT HET PENTAGRAM ACHTER MIJ SCHIJNT DE ZESPUNTIGE STER

De magus neemt afscheid van de Opperste Heerser der Machten met het Qabbalistische Kruis.

Alle aanwezigen sluiten hun aura af met een cirkel, verzegeld met een kruis.

Het ritueel wordt definitief afgesloten met een korte stampvoet op de grond, om weer helemaal te aarden.

In het ritueel van het_pentagram zijn met opzet de Namen van de Heersers der Kwartieren weggelaten; afhankelijk van het type ritueel kan men daar de namen van de Engelen, de Zodiac, de Taro of andere Machten invullen.