Tag: ritual

40 Dagen Anders-10 vieren


Om de afsluiting van de 40 dagen te vieren, kregen we begeleiding van Rituelencoach.

Denk eens aan een recente ervaring 

Je dacht dat het levensveranderend zou zijn. Je wist zeker dat het je voor altijd zou bijblijven. Hoe lang heb je ervan genoten? Hoe intens was de ervaring achteraf? Hoe fijn is het als je ook dan krachtige herinneringen kan creëren die je voor altijd bijblijven?

We begonnen onze kennismaking met de vraag:

wat is je verborgen talent?

Als ik stilsta bij een talent wat (bijna) niemand weet, voelt het formuleren hiervan als een soort ‘coming out’:
Mijn verborgen talent is: Functie van poortwachter in rituelen.

Welk success van de afgelopen 40 dagen wil ik ritueel bekrachtigen op een manier dat ik het ook voor de toekomst veranker?

Naar aanleiding van mijn droomreis naar benedenwereld, realiseerde ik mij dat ik bij schaduw-werk ondersteuning nodig had en ontving van gidsen en beschermers uit de bovenwereld.
Deze transitie ben ik gaan bekrachtigen door me te richten op mijn helpers.

Welk symbool ga ik gebruiken als anker?

De komende periode ga ik aan de slag met de malachim

Ping: 40 Dagen Anders-00 inleiding – Dreamquest

Geestelijke zelfverdediging


Voorwerpen, symbolen, rituelen, woorden, slogans, muziek, literatuur, filosofie en religie kunnen het gedrag en het bewustzijn van mensen sturen of zelfs overnemen.

Wie gaat tegenwoordig nog het internet op zonder anti-virus? Niemand toch?
En toch zijn er legio mensen die zonder behoorlijke voorbereidingen en beschermingen zich bezig houden met bewustzijnverruimende technieken en middelen.
Dan kan er zomaar van alles binnenkomen in je open geest…

Het numineuze bestaat uit wezens/energie uit de andere werkelijkheid.
Ze hoeven niet perse kwaadaardig te zijn, maar evenmin hoeven ze zich te houden aan de dagelijkse menselijke norm.
Het toelaten van de Anderen in specifieke setting, zoals de trance-rituelen in de Voudoun, zijn bedoeld voor het doorgeven van kennis en vaardigheden uit de andere wereld aan de gemeenschap.

Maar om de Anderen zonder enige voorbereiding en bescherming in je geest toelaten lijkt me onverstandig.
Hoe weet je dat de energie, die je toelaat, passend is bij jouw huidige situatie?
De Anderen hebben hun eigen agenda, hoe weet je dat die past bij jouw agenda?

Ter overweging:
De mens en de Anderen zijn voor elkaar wezensvreemd, ze begrijpen elkaar slechts ten dele, misverstanden zijn zeker mogelijk.
En dan is er ook nog het verschil in macht/vermogen.
Wanneer er significant verschil in macht is, wordt het wel heel belangrijk om ervoor te zorgen dat beide partijen met elkaar tot overeenstemming kunnen komen.
Want als de zwakkere zich zondermeer uitlevert aan de sterkere, of als de sterkere onvoldoende rekening houdt met de beperkingen van de zwakkere, dan zijn ongelukken zeer goed mogelijk.

Ping:  godsdienstwaanzin

Dialoog: ritual coaching


Vanuit welke achtergrond kom ik?
Mijn vader stelde zijn hele leven in dienst van Spirit en Community.
Zelf wilde ik ervoor waken om dit ten koste van mijn persoonlijk leven te laten gaan.
In de loop van de tijd heb ik het nodige meegekregen aan bagage, sommige daarvan zijn nuttige instrumenten, andere daarvan zijn ballast.
Op het gebied van ritueel werk ga ik snel in de rol van ondersteuner en procesbewaker.

Waar sta ik nu?
Liminale Fase, Between & Betwixt

East of the sun, west of the moon

Enerzijds nog in het werkproces, met de intentie die zo fris en fruitig mogelijk te blijven doen.
Anderzijds me voorbereiden op pensioen in zicht.
Een wens die zich steeds sterker aandient: zelfstandig ritueel begeleider worden.
In deze fase van mijn ontwikkeling niet meer als leerling maar als gezel.

Waar beweeg ik me naar toe?
Balans zoeken tussen de roep van Spirit, community en persoonlijk leven.
Zelfstandig meesterschap ontwikkelen.
Dit alles concreet manifesteren in de dagelijkse werkelijkheid: shamanic practice.

Zie ook: De ritual coaching – Het Moment

Wildeman Over het IJ


Toen ik de trailer zag van Wildeman, zag ik dit als een goede setting om een sjamanistische trance aan te gaan.

Een goede vriendin plaatste een aantal kritische kanttekeningen:
‘Maar wat is het doel van het ritueel?….
Traditioneel heeft elk ritueel een duidelijk doel. Contact met Goden / Voorouders / Spirits maken om met ze communiceren, te onderhandelen, te danken of iets te vragen. Of een ritueel heeft het doel om een bepaalde overgang officieel te markeren, doop, huwelijk, besnijdenis, eerste menstruatie etc.. En dat laatste ging dan altijd gepaard met het eerste.
Pas toen mensen het contact met ‘iets buiten zichzelf’ ‘waren verloren, hier in het westen, zijn rituelen ‘lege hulzen’ geworden waarbij het vooral nog om uiterlijkheden gaat en/of om een feel good ervaring waarbij het alleen nog om het individu gaat.
Kunstenaars, zoals deze mannen, geven hun werk graag nog wat meer sjeu door het tot een ritueel om te dopen. Soms roepen ze daarbij zelfs, onbewust(!), krachten van buiten zichzelf op.’

Mijn antwoord hierop was:
‘ongeacht de intentie van de kunstenaars ga ik met mijn eigen intentie aan de slag bij de wildeman happening, ik zie het dan als oefening in trance’

Voorafgaand aan ‘Wildeman’, heb ik mezelf opnieuw kritisch bevraagd:
Wat is mijn doel eigenlijk?
Afgaand op de trailer, krijg ik het gevoel dat deze setting zich uitstekend leent voor een ‘reis in de benedenwereld’, maar wat kom ik daar doen?
Ik zou graag meer contact krijgen met de chtonische krachten!

De sessie werd in de open lucht ingeleid door twee filosofische verhalen van Jonatan, gebaseerd op een droom en een meditatie, daarna gingen we het gebouw in.

Ik word geblinddoek rondgeleid door het gebouw… begeleidende electronische muziek doen me denken aan Dreamtime Healing Concert

Enerzijds moet ik durven vertrouwen op mijn begeleider, anderzijds ook op mijn eigen gevoel van balans en gronding, vooral als er wat meer tempo wordt gemaakt op een ondergrond met lichte oneffenheden.
Dit doet me denken aan specifieke inwijdingsrituelen, de tocht naar de benedenwereld.

Als ik ga liggen, me laat onderdompelen in de geluiden van de muziek, zijn er momenten dat ik even ‘elders’ ben in de Droomtijd, flarden van beelden komen voorbij en vervagen heel snel.

Zodra ik sta, ontstaat er ruimte en impuls om mee te bewegen op de muziek, voor mij is dit de beste kans om contact te maken met de chtonische krachten…
Beelden en gevoelens stromen door me heen:
De gehoornde helm op mijn hoofd, speer en schild in mijn handen.., mijn handen als klauwen…

….
Het gaat door me heen en ebt weg…

De blinddoek gaat af, ik sta in een halfdonkere ruimte met de anderen, halverwege de zaal staat een halfdoorzichtig gordijn waarachter andere gestalten te zien zijn.
Onder getrommel springt Wildeman door de groep heen.

Rustig aan maken we de overgang naar de dagelijkse werkelijkheid buiten, er is gelegenheid tot napraten.
Leuk gesprek gehad met Robin, hem bevraagd over zijn connectie met sjamanisme, als gemeenschappelijke grond vinden we de trainingen bij Daan van Kampenhout

Ik vond het bijzonder inspirerend om eindelijk (weer) mee te doen aan een (wilde)mannen project!

Zie ook: Voorstelling | Over het IJ Festival

Terugblik op Yule @ Zinnig Noord – 2016


yule

Rondom Yule voelde ik me opnieuw geroepen om de wederkomst van Licht  en Hoop vorm te geven in een ritueel:

“Heb je toevallig inspiratie voor een ritueel rond het thema ‘hoop’? Dan hoor ik het graag”

Kern thema voor mij is: hoop vinden/verzamelen en delen in moeilijke tijden:
“waar hoop je op, wat geeft je hoop, wat wil je zelf in concreto doen om de hoop van jezelf en anderen te voeden en te delen?”

Als focus gebruik ik een vuurritueel als symbool voor het licht van Hoop, het plan was als volgt:
Aan het begin staan waxinelichtjes nog niet aangestoken in een kring rond een centrale kaars.
Na een korte meditatie over het thema Hoop, wordt de centrale kaars ritueel aangestoken in de kring, daarna krijgt iedereen de beurt de gelegenheid om een waxinelicht uit de kring aan te steken bij de centrale kaars, met het uiten  van Hoop (in woord of stil gebaar) waarna het lichtje weer n een cirkel rond de kaars wordt geplaatst.
Nadat ieder is geweest wordt het ritueel afgesloten met een algemene spreuk van hoop.

In deze bijeenkomst stond op de centrale plek de vier advent-kaarsen, en stonden op de vier windrichtingen Wachters geplaatst, die aan het begin de vier kaarsen aanstaken met een spreuk van Hoop.


Fire, sacred fire
Burning through the night
Come to me in the dreamtime
Bring me visions of light.
De overige aanwezigen staken daarna hun waxine-lichtjes in stilte aan.
Tegen het einde bleken er nog vier lichtjes nog niet aangestoken, die werden aangestoken met het uitspreken met spreuken van Hoop:
– voor Vrede
– voor Gerechtigheid
– voor Hoop
– voor ons allen

NOW I WALK IN BEAUTY,
BEAUTY BEFORE ME,
BEAUTY BEHIND ME,
ABOVE AND BELOW ME,
BEAUTY ALL AROUND ME

Zie ook: Zinnig Noord – Home

Zinnig Noord – Op zoek naar muziek


Vandaag was het thema: op zoek naar muziek:

Zouden jullie een nummer of een muziekstuk dat jullie heel mooi vinden of op een andere manier heel belangrijk voor je is, mee willen nemen?

mijn keuze viel op

Now I walk in beauty, beauty is before me,
beauty is behind me, above and below me

Jaren geleden heb ik dit lied gehoord aan het einde van een spiritueel ritueel, en eind vorig jaar gebruikt bij het eindritueel van de uitvaart van mijn moeder als zegewens voor haar reis naar de andere wereld.
Onlangs kwam ik er achter dat dit lied een variatie is op de Navajo Blessing Way.
Het is geen wonder dat dit lied in me opkwam, want onlangs was ik nog actief bezig met mijn voorouders te herdenken en eren tijdens QingMing.
En kennelijk zaten een paar anderen van mijn gespreksgroep in een vergelijkbaar proces van overdenkingen over het vergankelijke van het leven.

Als slot deden we een meditatie, waarbij we in gedachten onze plek van inspiratie opzochten .
En wederom kwam ik uit bij Atlantis, maar nu in de herrezen versie
atlantis rising
Atlantis rising!
Tempel
Dit is dus voor mij de plek van inspiratie in de andere werkelijkheid.
Lange tijd was dit voor mij het symbool van het verloren paradijs, maar nu krijg ik een beeld van een herrezen ideaal.

In de dagelijkse werkelijkheid zijn er een paar andere plekken voor mij dierbaar:

De Godinnentempel in Amsterdam

De tempel van GuanYin in Amsterdam
zie ook: Zinnig Noord

Jaartraining sjamanisme 3/3 middenwereld


Dit verslag is samengesteld uit flarden van beelden en impressies uit mijn dagboek, ongepolijst.

DAG 1/3

Structuur van de boom
Boven vogel, draak, vlinder
Midden plant,midgard slang, stabiliteit, groene wereld, cocon
Onder slang, vitaliteit,rups

Smudge ritueel, het schonen van de zes kanalen, van hart naar armen, benen en middellijn

Witte cobra in midden van zaal…lady white snake!

Wat geeft mij stabiliteit ?
Huis, buren, vrienden, saunamaatje , sjamanenmaatje, werk, collega’s , lunchmaatje.

Opstelling achter elkaar in cirkel deosil. De ondersteunende en beschermende kracht van midgardslang. Vaak ga ik in die rol, nu oefenen om in het midden te zitten en die ondersteuning als lappendeken om me heen te slaan!

Contact met boom, gekapt, knoestig en toch een nieuwe loot. Deze boom heeft ruig geleefd en is een overlever!
De kracht van de vrouwenlijn, oma en ma.
granny tree

Cocon: in het beschermende omhulsel is de veiligheid om op te lossen, transformeren.
Het wezen in de cocon heeft in deze bescherming alle rust om het transformatieproces haar werk te laten doen.
Door de cocon te verbinden met de matrix van de boom, wordt het proces extra versterkt en bekrachtigd.
Voor welk thema wil ik deze energie gebruiken?
Versterking van mijn thuisbasis en de hartsverbindingen in mijn wijk.

Het proces op het levenswiel:
Noord-vlinder
Oost-ei
Zuid-rups
West-cocon

Werken met polariteiten man-vrouw en twospirit daartussen.
Me bewegend van man naar vrouw met als tussenstation twospirit.
Verandering van perspectief geeft nieuwe informatie.
In de context van man-vrouw aantrekkingskracht:
‘Man’ wil haar gewoon stevig pakken
‘Vrouw’ is jaloers op haar, wil zijn zoals zij, wil zich met haar identificeren.
‘Twospirit’ is neutraal, wil wel op humoristische manier met haar dollen.

DAG 2/3

Droom: stempelen met een letter tussen mijn billen, ‘schilderen met je kloten’

Trancereis met uitgangspunt: verblijven in de cocon, rusten, transformeren.
Reizen via de holte in boom.
Thema: hoe ga ik verder met mijn hartsverbindingen?
Beeld: drie dames roeren in de heksenketel. ik laat mijn vraag bij hen achter om in de ketel verder getransformeerd te worden, zoals ik mijn hartsverbindingen door het vriendschapsbrood heb geroerd.

Werken met het levenswiel, kolibrie (krachtdier van het hart) in het midden

Noord: universele, afstandelijke liefde
Oost: gefocuste liefde op die ene
Zuid: lijfelijke gewaarwording van de geliefde
West: zelf-liefde

Onderzoek: bij welke aspecten heb ik de meeste behoefte aan healing? in hoeverre kan ik met meer relativering en afstandelijkheid kijken naar de diverse knelpunten en valkuilen in de vier kwartieren?

Ik heb voornamelijk gewerkt met Noord, datgene wat ik in mezelf herken van mijn vader, de afstandelijke liefde.
In Oost kan ik zien hoe een te sterke ‘sturm und drang’ van de focus, de ander kan afschrikken.
In Zuid wordt ik uitgedaagd om het lijfelijke te erkennen en te eren.
In West word ik bevraagd hoe het zit met mijn eigenwaarde.

Oefening: Zeeschildpad in het centrum
Wat wil ik leren? Mijn thuisbasis huiselijker maken, uitnodigend.
Beelden: zwemmen met schildpad, staan op schildpad, me gedragen voelen, me beschermd voelen. De huiselijkheid is er al, ik hoef niet zoveel meer te doen, alleen maar er te zijn!

Oefening: Een plant te zoeken als bondgenoot voor healing.
Realisatie: dit heb ik tot nog toe weinig gedaan, maar sinds ik een tuin heb is hier meer opening voor!

Oefening-visualisatie: ik ben een boom in een bos, verbonden met wortels en takken…
Beeld: bamboe!

Dag 3/3

Oefening: trancereis in de cocon.
Wat wil ik oplossen, transformeren?
Terugkerend thema, dat ik door een te sterke focus de ander afschrik.
Visualisatie: concentrische cirkels van stenen, bomen en sterren.
Boven-sterren
Midden-bomen
Beneden-stenen
Thema: wat is de bedoeling van mijn huidige hartsverbindingen?

Trancereis:
‘Boven’: ontmoeting met Cao Wei die vele vrouwen had, die doet niet zo moeilijk over een toevoeging aan zijn harem. ontmoeting met mijn vader, die wilt dat ik een primaire verbinding aanga om die ene goed achter te kunnen laten.
‘Midden’: ontmoeting met Lady White Snake: ‘just fly & dance, do’nt take it so serious’
‘Beneden’ ontmoeting met Frau Hoelle: ‘just take what you want’

Trancereis tussen kern en bast van boom:
Kern: stabiel, veilig, maar ook verstard
Bast: veel dynamiek maar ook afweer in de interactie naar de buitenwereld. Verleidelijk om de kern te ontvluchten in de dynamiek.
‘tussenin’: potentie voor groei, nog ongevormd. voor mij een onbekend gebied, buiten mijn comfortzone.

Laatste oefening:
Terug naar mijn boom, contact maken met de drie aspecten, danken voor alle lessen.

Terugblik op deze laatste sessie: vergeleken met voorgaande cycli, veel meer persoonlijk werk gedaan met specifieke persoonlijke thema’s  betreffende close friends.

 

 

Seminar Systemisch Ritueel voor mensen met Indische banden 1/2


Vandaag het eerste deel meegemaakt van het seminar bij Daan van Kampenhout, bij thuiskomst mijn eerste impressies opschrijven.
De manier waarop Daan zijn werkwijze uitlegt ervaar ik enerzijds als toegankelijk voor ‘beginners’, anderzijds van grote diepgang voor ‘gevorderden’, en zijn manier van begeleiden heeft een goede balans tussen veilige kaders en ruimte voor inspiratie van het moment.

Een aantal thema’s die al waren ingebracht via ingezonden brieven, werden op archetypisch niveau via een ritualistische opstelling uitgewerkt op een manier waardoor een persoonlijk thema voor meerdere deelnemers in de groep herkenbaar werd:

Het jonge kind, dat door de migratie(s) ontworteld raakte, het contact met eerdere bronnen van kracht was kwijtgeraakt, dat als volwassene deze opnieuw probeerde te herpakken.
Zichtbaar gemaakt in de opstelling:
Aan de noordzijde het ‘volwassen’ aspect, aan de zuidzijde het ‘kind’ aspect, die door rituele handelingen (affirmaties, handreikingen, voetstappen) gefaciliteerd werden om naar elkaar toe te komen.

De verre nazaat die vanwege vele migraties worstelt met verbroken familietraditie. Hij staat in het noorden, en kijkt na vele generaties voorouders in het zuiden, tot aan de alleroudste die bijna helemaal onthecht is van midden-aarde. Toen ik in de positie werd geplaatst van de alleroudste, voelde dat als iets wat van heel ver weg toekeek , uit een periode voor de grote migraties van de Mongolen!
Het voelt aan als een genezing, als de nazaat weet aan te geven hoezeer het huidige tijdperk anders is dan de vroegste tijden, waardoor er voor de ouden ruimte ontstaat voor begrip en vernieuwde overdracht van zegening.

‘The menacing dead’: een verwant/geliefde die onverwachts verdwijnt/overlijdt op een onnatuurlijke manier waardoor  afscheid nemen/rouwen  niet goed mogelijk is, zodat de beeldvorming verwrongen raakt door angst…nu wordt me helder waarom ik na het plotselinge overlijden van mijn grootvader nog jarenlang last had van nachtmerries!
Het verhaal, van de vrouw die haar man volgt naar het dodenrijk, raakt me. De tranen zijn niet van mijn familie-verhaal, want voorzover ik weet overleefden in mijn familie verschillende vrouwen hun man.

Het thema dat ikzelf had ingebracht werd ook opgesteld:

“- klachten of symptomen:
verstoorde familierelaties, ambivalente houding naar indische gemeenschap, spagaat tussen ‘oosterse’ en’westerse’ wereld:
– Wat is er van belang in de familiegeschiedenis?
Etnisch gezien valt onze familie onder de categorie ‘peranakan’
(Indische chinezen die zowel indisch als chinees bloed hebben), die in de loop van de tijd goede banden ontwikkelden met het Nederlandse koloniale bestuur.
–  welk resultaat zou een healing idealiter hebben?
Ik zou graag een betere band willen krijgen met het indische deel van mijn roots.”

Dit thema werd op een algemener en hoger plan getrokken in een grote opstelling:
Op drie punten van de driehoek: representanten van blanke nederlanders, volbloed chinezen, inheemsen.
Daartussenin representanten van indo’s, peranaken en chinees-hollands.
In het midden de grote mix van alle bloedlijnen.
Ik stond als representant voor de peranakan, en maakte zo contact met de andere groepen; observaties:
De indische voorouders heb ik nooit gekend, ze worden niet eens bij naam genoemd in de familie-overlevering, zelfs niet bij de opgave van kinderen bij de burgerlijke stand onder Nederlands koloniaal bestuur.
Van een aantal chinese voorouders weet ik de namen, maar spreek ik de taal niet.
In de ontmoeting met deze twee bloedlijnen ervaar ik het meeste verdriet van gemis.
Voorzover ik weet hebben mijn voorouders geen bloedlijn aangelegd met de hollanders, maar we delen zowel in heden als verleden hetzelfde land. Ik heb altijd hollandse partners gehad, terwijl ik in de opstelling afstand voel.
Met indo-vrouwen heb ik altijd broer-zus klik gehad, bij het thema friend-zone denk ik als eerste aan hun, ook nu….
Via mijn kinderen ken ik een chinees-hollandse vrouw; als ik haar zoon zie voel ik dat ik zo’n zoon had kunnen hebben (als ik geen twee dochters had gehad), we hebben destijds wel grapjes erover gemaakt om onze kinderen aan elkaar uit te huwelijken…
In de loop van de opstelling wordt er ruimte geschapen om te experimenteren met  je verplaatsen in een andere ‘tussengroep’, zolang de zes groepen minimale bezetting hebben.
Als representant van de peranakan zie ik dat ‘mijn’ groep leegloopt naar andere ‘tussengroepen’, dan is er een eenzaam moment dat ik in mijn eentje die groep ‘draag’, niet alleen voor mezelf maar ook voor de voorouders en het hele systeem…
Aan het einde van deze sessie voelt het voor mij aan alsof ik kleine puzzelstukjes, kleine pijnlijke scherfjes heb kunnen zien en integreren, de eerste stappen voor genezing…

In diverse ontmoetingen ervaar ik hoe prettig het is om gemeenschappelijke thema’s te kunnen bespreken met mensen die het complexe Indische veld herkennen.

Eenmaal thuis ben ik blij geen andere verplichtingen te hebben komende dagen, zo heb ik de tijd om alles te verwerken!

seizoensrituelen


In neopaganistische kringen is het vrij gebruikelijk om de seizoensrituelen te vieren: lente/herfstequinox, zomer/winter solstitium.

Omdat ik ben opgegroeid in een moessonklimaat, had ik destijds weinig met de neopaganistische seizoenen, die beginnen op equinox en solstitium.

Ik had te maken met regentijd november-april, droge tijd mei-augustus. 
V
erder werd er gesproken over het seizoen van een specifieke vrucht: zoals de Mangga omstreeks augustus.

Via de Chinese kant van mijn voorouders heb ik wel iets meegekregen aan seizoensrituelen, die een heel andere benadering hebben van seizoensfeesten.

In de chinese kalender valt de winterzonnewende omstreeks de donkere maan van de elfde maanmaand, terwijl het lentefeest twee maanmaanden erna wordt gevierd tijdens chinees nieuwjaar, in de oude traditie duurde het feest van donkere maan tot volle maan.
Er zijn diverse regionale verschillende rituelen rondom het chinees lentefeest, een aantal veelvoorkomende zijn de volgende:
Grote schoonmaak van het huis, schulden vereffenen, familie-reunie aan de vooravond van de jaarwisseling.
Aan het begin van het jaar: vuurwerk afsteken en de leewendans of drakendans tegen de boze geesten, het verwelkomen van de goede geesten van hemel en aarde (zoals de god van weelde, de keukengod, de oorlogsgod GuanYu),  het uitdelen van rode enveloppen (met geld) aan familieleden.
Op de vijftiende dag na de jaarwisseling wordt de cyclus afgesloten met het Lantaarnfeest, waarbij men met lantaarns door de straten loopt om verdwaalde geesten weer naar de andere wereld terug te sturen.

De lente-equinox wordt in deze traditie gezien als het middelpunt van het lenteseizoen!
In de bronstijd werden tijdens de lente-equinox offers gebracht aan de zon, terwijl tijdens de herfst-equinox offers werden gebracht aan de maan.

Rondom de lente-equinox zijn er wat volksgebruiken:
– rauwe eieren op hun smalle zijde te laten staan.
– plaatjes (van boeren die ploegen met koeien) versturen naar vrienden
– voorouderverering (de graven schoonmaken, offers brengen, picknicken), dit feest wordt 15 dagen na de lente-equinox gevierd.

In de chinese traditie is er geen associatie van hazen met de lente-equinox.
Er is overigens wel de overlevering dat de maangodin gezelschap heeft van een jade-konijn, die voortdurend het elixer van onsterfelijkheid voor haar maakt. In de oude chinese traditie wordt onsterfelijkheid door regelmatige verjonging geassocieerd met maan, water en menstruatie. De verering van deze maangodin wordt echter gevierd met de herfst-equinox, waarbij zwevende lantaarns de lucht in worden gestuurd voor de vruchtbaarheid, maar ook om zwervende geesten naar de andere wereld te gidsen.

Inspiraties bij het thema van Pinksterweekeinde 2012: Leve je lijf, een ontdekkingstocht naar open en onbevangen zijn


Echte hartsvrienden zijn zeldzaam: mensen met wie ik diepe angsten en verlangens kan delen in een wederkerig proces van elkaar tot klankbord en toetssteen dienen, elkaar respectvol en liefdevol ook kritisch van feedback kunnen voorzien.

Ik prijs me gelukkig, dat ik vanuit de verschillende cirkels waar ik me begeef, een paar dierbaren mag rekenen tot mijn hartsvrienden, op verschillende manieren, op diverse niveau’s.

Dit weekeinde kreeg ik dankzij de uitnodiging van zo’n hartsvriendin de kans om al doende de uitdaging aan te gaan van het thema: ‘Leve je lijf, een ontdekkingstocht naar open en onbevangen zijn’.
Dit gebeurde via verschillende gesprekken, oefeningen en ontmoetingen, individueel en in groepsverband:
Letterlijk en figuurlijk aanraken en aangeraakt worden, onderzoeken hoe dat nu eigenlijk ‘werkt’ in de diverse man-vrouw contacten.

Tijdens een uitwisseling in de mannencirkel, heb ik met verbazing gezien hoe wij mannen in plaats van het thema (‘wat heb je van een vrouw nodig om je te openen’) off-topic verdwaalden in theoretisch gelul over politiek. Het kostte moeite om on-topic te komen.
Later hadden de mannen een herkansing, toen de mannencirkels en de vrouwencirkels een buiten en binnencirkel vormden voor uitwisseling. De vrouwencirkel besprak openhartig onderling hun knelpunten, blokkades. Dankzij deze inspiratie kon de mannencirkel eerder to-the-point komen in hun uitwisseling. Verschillende mensen hadden diverse uiteenlopende invalshoeken, maar wat we allemaal gemeenschappelijk hadden was volgens mij toch dat we allemaal zo onze onzekerheden hebben over de manier van omgaan met het andere geslacht, het gevoel dat we elkaar niet begrijpen en dat we niet begrepen worden, de vele miscommunicaties op verbaal en nonverbaal vlak, de verschillen in temperament en tempo.

Momentopnames:

  • Een bijzondere ontmoeting met een vrouw die ook bezig was met sjamanisme; weinig gesproken, maar op nonverbaal niveau heel subtiel elkaar kunnen aanvoelen, wat ook later bleek toen ze meehielp als vuurvrouw in het vuurritueel.
  • Er ontstond een verassende ‘klik’ tussen mij en een bourgondische, we zochten elkaar regelmatig op in de oefeningen, maar ook in de pauzes. Dit vind ik nu zo leuk bij bourgondiers: ze zijn ongegeneerde levensgenieters! Deze ontmoeting was voor mij een mooie oefening om te genieten van het ‘nu’!
  • Met mijn hartsvriendin de commitment aangegaan om samen uit te zoeken hoe we onze verbinding kunnen verdiepen, samen aftasten wat we allemaal WEL kunnen met elkaar, rekening houdend met onze blokkades en blessures.
  • Om ruimte te kunnen maken voor nieuwe ontwikkelingen, nieuwe ontmoetingen, moet ik oude geschiedenis opruimen. In de groep heb ik de wens uitgesproken om dit te doen in een ritueel (het verbranden van mijn oude dagboek), waarbij ik een vuurvrouw nodig had bij de vuurplaats. Onverwachts meldde zij zich, en bleken er ook anderen te zijn die dit ritueel wilden doen, zodat ik uiteindelijk het ritueel ging leiden.

————————————————————————————————————————————————————————-

Na zo’n intens weekeinde moet ik echt de rust en de ruimte nemen om goed te ‘landen’.
Mijn sjamanistische hartsvriendin belde toen ik net thuis was, zo konden we allebei onze avonturen bij elkaar kwijt.
En de volgende dag kon ik weer fijn bijkwekken met mijn allerliefste buurvrouw.