Vitaal Leiderschap: de tweede coaching


Sinds de vorige keer…
Vakantie gehad in Thira , schimmen van exen voorbij zien komen, opnieuw ervaren hoe bevrijdend het is als het mogelijk blijkt om een verhelderend gesprek te hebben met een ex….

Het thema besproken : niet gezien en gehoord worden, veel energie er in moeten steken om toch resultaat te behalen, neiging om dan af te haken.

Als ik dan naar dit patroon kijk in mijn bloedlijn, dan zie ik dat het onzichtbaar zijn ook overlevingswaarde had in een vijandige omgeving, maar dat dit patroon me in de weg zit als ik meer gezien en gehoord wil worden.

Ik hoef de Tarnkappe niet weggooien, maar wel kunnen afdoen.


Hier heb ik afgelopen jaren al stappen in gemaakt, en nu wordt ik uitgedaagd om meer stappen in te nemen.

Hoe zou ik de kracht van de wildeman kunnen inzetten?

De hamer van Roodbaard helpt me hierbij!

Hoe vertaal ik dit in de alledaagse werkelijkheid?

Wat ik werkelijk wil, expliciet verwoorden in concrete situaties en acties.

Vandaag heb ik hiermee geoefend, in het uitzoeken van een plek, en in het expliciteren van mijn visie.

 

 

Vitaal Leiderschap: het tweede gesprek


Loslaten, afscheid nemen, rouwen.
Rouw te uiten, helpt met loslaten.

Huilen als een wolf…

Brullen als een beer…

En om bij die kracht te komen, de Wildeman opgeroepen..

Met hulp van de vader-lijn van de voorouders, een heel leger van vaders tot aan de mythische voorvader
Dan voel ik dat aspect door me heen gaan, de verbinding van buiten en binnen…

Het voelt aan als de bevestiging van mijn commitment.

In perfect Love and perfect Trust...makkelijker gezegd dan gedaan!

Een sprong in het duister, een duik in de diepzee…

 

Roadkill: Close Encounters of the Sixth Kind



Op de fiets, vlak voordat ik aankom bij de haaientanden, komt een auto met een rotvaart deels over mijn weghelft, ik zie nog net hoe die met de linkerwielen over de haaientanden aan mijn kant rijdt.
De auto scheert met grote snelheid op halve armlengte links van mij voorbij.

Een oude vriendin, die ik maandenlang niet heb gesproken, loop ik zo figuurlijk en letterlijk bijna tegen het lijf.
Ik dank mijn beschermengel, dat dit incident bleef bij een ‘Close Encounters of the Fifth Kind’

Beelden:
De laatste resten van een vriendschap, neergestoken om dood te bloeden, achtergelaten als Roadkill

Het is bijna donkere maan…tijd voor het uitbannen van ongewenste invloeden, zuiveren, afstand nemen.
We waren vijf jaar lang ‘Friends with emotional benefits‘…
Bijna wekelijks samen uitgaan, veel wederzijdse steun in praktische zaken, een paar gezamenlijke vakanties,
Gaandeweg werd me duidelijk hoe groot de onderlinge verschillen waren, en nam ik meer afstand.
Ik vind het jammer dat ik nooit de gelegenheid heb gegrepen om dit soort dingen goed uit te spreken.
Onvermogen, van beide kanten.
Het liefste zou ik het scheiden van de wegen in vriendschap willen afsluiten met een gezamenlijk ritueel, maar dat zit er niet in.
Ik ben dankbaar voor wat er allemaal wel was aan wederzijdse steun.
Ik wens haar het beste toe met haar nieuwe leven.

Krakers brengen nieuw leven in Amsterdamse Augustinuskerk


Onlangs ging ik op bezoek bij de Augustinus gemeenschap…

Ik ben onder de indruk van hun intenties…

Wij zetten ons in voor elkander om te genieten van kunst, cultuur en gezelligheid. Verbondenheid staat bij ons centraal en wij nodigen iedereen uit om bij te dragen aan deze creatieve beweging.

geef je stem aan het verlengen van tijdelijke bewoning van de Augustinuskerk, Nieuwendamerdijk 227 in Amsterdam Noord. Reden: Zo blijft het gebouw beheerd. En dat is fijn, want leegstand is niet goed voor het gebouw en ook niet voor de buurt!

De krakers doen leuke dingen voor de wijk:

De komende tijd trakteren de krakers de buurt dus nog op allerlei activiteiten – te volgen via de Facebookpagina De Augustinus Gemeenschap. Twee buurtbewoners geven yogalessen en de krakers hebben al vier keer een buurtmaaltijd georganiseerd voor bewoners en migranten. Justin: ’Tot nu toe hebben we alleen maar positieve reacties gekregen, daar zijn we blij mee. In de ideeënpot zitten veel suggesties, variërend van mindfulness en exposities tot filmavonden en kinderactiviteiten.’ Kasper: ’We willen mensen verbinden en de kans geven zichzelf te uiten. Daar beleven wij zelf ook plezier aan.’


Bij aankomst vertelt een van de bewoners, dat ze wonen in de crypte…mijn eerste reactie is ‘bij de doden’… volgens hem liggen geen grafzerken in die ruimte.
Ik ben onder de indruk van het gegeven dat het interieur van de kerk zo goed als intact is gebleven, de krakers hebben veel werk verricht aan schoonmaak en onderhoud!
De Vrouwe staat er rustig bij…

 

In alle rust rondgelopen in de kerk…
Nu er nog nauwelijks mensen zijn, valt me op hoe sterk de energie van al die opgebouwde rituelen sinds de negentiende eeuw hier na vier jaar leegstand nog aanwezig is…
Het is alsof de lege kerkbanken nog vol zitten van de spirits van vroegere bezoekers, ook de beelden en glas-in-lood voelen nog bezield aan.

Een van de deelnemers bespeelt de didgeridoo voor het altaar…
welke spirits zouden hier op afkomen?

 

 

 

 

zie ook: Krakers luiden klokken Amsterdamse Augustinuskerk | Binnenland | Telegraaf.nl

Vriendschapsbrood, Magisch brood, dag 18


Gisteren maakte ik me zorgen om het resultaat van mijn magisch werk…
Nigredo
En una noche oscura,
con ansias, en amores inflamada,
¡oh dichosa ventura!,
salí sin ser notada
estando ya mi casa sosegada...

Nu heb ik afgelopen periode een paar pittige issues onder ogen moeten zien in de dagelijkse werkelijkheid en in de bijzondere werkelijkheid, en moest ik een sprong in het duister wagen…


Een van mijn kennissen reageerde lief: ‘ gaat niet om de buitenkant, maar om de binnenkant 😜’

Vandaag bekeek ik het werk van een andere kant, dat ziet er beter uit en smaakt goed!

Het resultaat is niet perfect, maar goed genoeg voor de eerste stappen op een onbekende weg!

Vriendschapsbrood, Magisch brood, dag 17


Afgelopen dagen heb ik Herman verder laten rijpen…
Gisteren, op dag 16,  heb ik ter gelegenheid van de lente-equinox, een stukje zuurdesem van Herman gedeeld.
Een bijzonder magisch goedje, dat zuurdesem!

Deze lente-equinox viel samen met supermaan…
Afgelopen periode was hectisch voor mij, dus ik kon wel alle hulp gebruiken om de heftige energie van het moment te kanaliseren!
Deze keer wilde mijn staf echt meekomen naar de maanviering…
Ik vond een plek voor hem in het oosten, tegenover het beeld van de ongenoemde Vrouwe.

Tijdens het inleidende stiltemoment raakte ik in een lichte trance, waarbij Asagrim langskwam.
Zijn boodschap was, dat hij het op prijs stelde dat er offers aanwezig zou zijn, en dat hij met naam en toenaam genoemd zou worden.

Aldus geschiedde, en ook de Vrouwe werd genoemd.

De sessie ging over in een geleide meditatie, met een intentie om contact te maken met moeder aarde.

Met deze reis kon ik niet meegaan, omdat Asagrim mijn aandacht opeiste.

Tijdens het orakelen vroeg Hugin/Munin mijn aandacht

….
Het plaatje wordt wel compleet: Asagrim,Hugin/Munin, staf/speer

Het wordt me steeds duidelijker dat ik in deze fase van mijn leven dit pad moet volgen.
In deze maan-bijeenkomst moest ik kennelijk een andere reis maken dan die van de geleide meditatie!
De vraag die bij me opkomt: hoe verhoudt dit pad zich tot de richting van de  maangroep? Past het wel?

Dag 17
Herman in wording..

…Poor old Herman!
De oven was niet goed afgesteld!
Hopelijk is de binnenkant nog eetbaar!

Vriendschapsbrood, Magisch brood, dag 11


De oplettende lezer zal gemerkt hebben dat ik afwijk van het traditionele recept van Herman waarin staat:
Dag 10:
Je geeft het deeg vandaag voor het laatst te eten.
Vul daarom het overgebleven deeg aan…


Volgens mij is het deeg nog vrij rustig aan het gisten, maar heeft het nog langere bereiding nodig.

DESEMS ZIJN NET KINDEREN!
Je mag ze niet verwaarlozen of te lang alleen laten en ze kunnen onvoorspelbaar gedrag vertonen. Ze zijn allemaal anders, dus neem de tijd om vertrouwd te raken met jouw eigengereide desem.


Een goede vriendin vroeg me om een starter, die kon ik dus van mijn bestaande zuurdesem leveren!

Terwijl ik zo bezig ben met het gistingsproces van zuurdesem, ervaar ik ook het transformatieproces in mijn leven.
Bepaalde aspecten van mijn persoonlijkheid, die ik vaak onderbelicht laat, geef ik de laatste tijd meer ruimte: het tonen van assertiviteit en daadkracht.

Bij het uitvoeren van het ritueel van het vriendschapsbrood, reflecteer ik ook op de diverse thema’s van mijn relaties, vriendschappen, contacten.
Niet alleen in de alledaagse werkelijkheid, maar ook in de buitengewone werkelijkheid.

Hoe verhoud ik me nu tot de SHEN?
Als ik dit nu vergelijk met mijn relaties op het menselijke vlak:
Soms ervaar ik met iemand een bijzonder heftige ‘klik’, een sterke ‘vibe’. En als dat heel heftig is, schrik ik wel eens van van de heftigheid, dan weet ik niet hoe daarmee om te gaan.
Om het ‘veilig’ te houden zou ik er een ‘spel’ van kunnen maken, een ‘flirt’ van aantrekken en afstoten.
Maar als het een echte diepe impact heeft, moet ik vroeg of laat dit echt onder ogen zien, de confrontatie aangaan met mezelf aangaan en de ander, een stevig koffiegesprek aangaan.

Vandaag, ging ik tijdens een trance-oefening het ‘gesprek’ aan met Galdraföðr.
Ik was het zelf ook beu, telkens drie stappen vooruit en twee achteruit, toenadering zoeken en terugdeinzen>
Deze keer was ik bereid om te ervaren hoever ik durfde te gaan met het openen van mezelf voor diepe inspiratie.

We ride, let’s ride!

Seht die Walküren reiten!


Het is alsof ik helemaal door elkaar wordt geschudt. En toch moet/wil ik dit contact aangaan!

Overige ontvangen inspiraties:
‘bear-spirit coming through’
‘staande aan de rand van de afgrond, vrees niet, maak de sprong in het duister, de donkere vogel vangt je op!’
‘ de drager van de hellebaard zegt: reis naar de rivier en neem een steen mee van het vasteland van de voorouders’
‘een zwart gordijn omhult je’
‘Eenoog zegt: luister!’