Mystical Fantasy Fair 2019 


Van tevoren twijfelde ik of ik wel zou gaan, maar dankzij vrijkaartjes liet ik me toch overhalen.

Dit hele weekeinde waren er veel buien, afgewisseld door droge momenten.

Vrijdag
aan het begin van de middag op weg…door de file tweemaal zoveel tijd kwijt geraakt, hierdoor de openingsceremonie gemist.
Het was weer miezerweer, dus de trommelaars zullen wel moeite gehad hebben om fatsoenlijk geluid uit hun drums te krijgen.

Aankomen, landen, omschakelen, check-in…
Vorig jaar zat ik in een tipi, dit jaar is er voor het eerst een kamer in een hoteltent….
De kamers tegenover de mijn hadden door de regen ernstige lekkage, dat was wel heel erg jammer voor hen!

Aan het einde van de dag het labyrinth gelopen…
Ik ging aan de slag met het thema Loslaten, aangezien ik in de liminale fase zit richting pensioen….
Rouwen om zekerheden die ik moet loslaten, een onzekere toekomst tegemoet.
In dankbaarheid loslatend, geef ik de wensvogel aan het vuur…

Voor het eerst ben ik met mijn lief op zo’n happening, tot nog toe deed ik het altijd alleen, maar nu kunnen de twee bokalen gevuld worden met mede om te delen!

Zaterdag:
vroeg op, mijn rek en strek oefeningen doen.

Tijdens de trommelcirkel van Wolf-Drum, kwam Beer door me heen grommen, dit gaf ook meer verbinding met Wildeman!

Net als vorig jaar, doe ik mee aan een didgeridoo workshop.

Destijds was ik er nog niet aan toe om een behoorlijke didgeridoo aan te schaffen, ondertussen begint het wel erg te kriebelen.
De buikademhaling, die ik hierbij moet gebruiken, is een heuse core-training, ik voel die spieren wel!

Zondag:
In halfslaap zie ik de staf die gister mijn aandacht trok, hiermee ga ik aan de slag bij houtje-touwtje.

ik voel dan de verbinding met de humoristische kant van Harbard

Deze staf voelt een stuk lichter en vrolijker dan mijn grote staf.
De grote staf is in mijn beleving pittig geladen, een stuk donkerder en en zwaarder. Vorig jaar waren een paar mensen bang hiervoor.

Beiden zijn de weerskanten van dezelfde munt!

Als laatste workshop een klank-healing ondergaan in de tent waar ik ook eindelijk mijn didgeridoo kwam ophalen.

Tenslotte afronden met het afsluitingsritueel, daarna in een rustig tempo terug naar huis…

Omschakelen, rusten, gronden…

 

 

 

 

zie ook: Mystical Fantasy Fair 2018 | Dreamquest

Vitaal Leiderschap: de vijfde coaching


Afronden van huidige cyclus, vooruitblik op de toekomst…

Wat heeft het me gebracht?

    • inzicht in patronen (kwaliteiten & valkuilen) van opvoeding en (voor)ouders
    • grenzen stellen
    • rust & reflectie
    • meer uit mijn hoofd in mijn lijf komen, meer voelen
    • ont-spanning, meer energie

De verschillende inzichten en materialen die ik heb ontvangen, neem ik mee in mijn gereedschapskist naar werk en prive.

Zo’n eindgesprek geeft een dubbel gevoel:
Enerzijds was het een intense periode, dan is het fijn om dit af te ronden en tijd te nemen om alles te laten bezinken en door te rijpen.
Anderszijds besef ik dat ik nu zelf aan de slag moet blijven met hetgeen ik heb meegekregen.

Uit eerdere werkzoekende periodes weet ik hoe moeilijk ik het vond om mezelf op gang te houden, om niet in te kakken.

Dan helpt het me om concept rooster te maken voor mijn vrije tijd, ter voorbereiding van de fase dat ik met pensioen ga.

Materialen: wat vindt ik het leukst, wat geeft me energie?

  • fysiek rekken en strekken (yoga, qigong)
  • meditatie in beweging (taijiquan)
  • persoonlijke ontwikkeling (contact met wildeman en voorouders)

Concept rooster:

  • Maandag en vrijdag ochtend Yoga/bodybalance/qigong
  • Midweek taijiquan
  • Weeksluiting: Wildeman
    maandelijks zwaardvechten en/of haka
    maandelijks trancewerk

Ik ben van plan levensloopbaan-coaching aan te gaan met betrekking tot mijn volgende levensfase: vitaal en zinvol bezig zijn.

Vitaal Leiderschap: de vierde coaching


Vandaag was ik mezelf voorbij gerend…
In de haast om op weg te gaan, raakte ik mijn tas kwijt.
Hoe komt dat?
Dan draaf ik door, aangespoord door de interne opdrachtgever, die zegt dan met de stem van mijn vader: eerst plicht, dan plezier!
Dit is dan een mix van Calvijn en Confucius.
De interne opdrachtgever is voor mij de grijze wijze, de Confucius.

Die staat dan tegenover de rode rakker, de Wilde Man.

Als ik ze tegenover me zie, Confucius aan de linkerkant en de Wilde Man aan de rechterkant, dan zwalkt mijn kompas van de ene kant naar de andere kant.
De Wilde Man zegt: hier ben ik, hier blijf ik, je krijgt me niet weg.
De Wijze Grijze zegt: goed dat je er bent, ik heb je nodig, maar je moet wel je plaats weten.


Maar als ik tussen hen in ga staan, dan sta ik in balans, alsof ik twee even zware koffers aan weerszijden draag.
Zo sta ik dan tussen de Wijze Grijze en de Wilde Man, zoals middelste broer tussen oudste broer en jongste broer staat.
‘Samen gaan we er tegen aan!
Dit doet me denken aan de eed in de perzikentuin
Ik voel me nu meer heel, krachtiger!

Craniosacraal @ Erve Veldink


Tijdens weekeinde in de Achterhoek kwamen diverse persoonlijke thema’s weer naar boven, op het gebied van voorouders, familie en gezin.

Oud verdedigingsmechanisme:

Het dragen van een harnas ….

Het trekken van magische cirkels…

Het bouwen van muren..

Maar als ik niet in staat ben die afweer los te laten, wordt het benauwend, dan kan ik me niet meer vrij bewegen.

Beelden van oud zeer…
Iemand slaat een stalen paal door mijn kruin heen…
Alsof iemand stress bij mij dumpt.
Mijn derde oog wil de spoken om me heen niet zien…
Het verdriet om de plotselinge dood van mijn grootvader…
Alsof zijn heengaan mijn oog opende voor de benedenwereld…
Het is de Witte Knekelgeest die mijn keel dichtknijpt…

De healing die ik onderga, is heel subtiel. Het voelt aan als opruimen van oude troep.

Aan het einde van dit weekeinde, voelde het wel passend om naar het kristal-museum te gaan, om te zien welke schatten te vinden zijn in de benedenwereld.

Mijn oog valt op Ganesh…
Het is alsof hij me wilt helpen bij het doorbreken van blokkades en bij het overwinnen van angsten.

Zie ook: Erve Veldink – Craniosacraal

Vitaal Leiderschap: de derde coaching


Aan de slag met de vier emoties:

Blij
Bang
Boos
Bedroefd

Geobserveerd, hoe de tweede emotie zich uit als derde emotie, in hoeverre dit een basispatroon is.
De tweede emotie zie ik als een zwart gat, een zwaarte die me omlaagzuigt, tegelijkertijd een vertrouwde omgeving.
De benedenwereld lijkt dan toegankelijker dan de bovenwereld.
Als ik kijk naar het proces waar ik in zit, zie ik de intensieve gemaakte stappen in het verleden en tegelijkertijd de intensieve stappen die ik nog wil maken in de toekomst.
Het lijkt er op dat ik dan meer naar het verleden kijk dan naar de toekomst. Het verleden is bekend, de toekomst is onzeker.

Als ik zoek naar helpers in het mannelijke deel van de voorouderlijn, kom ik mijn vader en grootvader tegen, die staan dan in het paarse veld pal achter me, die geven me de kracht om door het donkere veld heen te gaan.

Jarenlang heb ik de interne weg gedaan, nu wordt het tijd om ook de externe weg te gaan…

Wellicht moet ik als sport het zwaardvechten kiezen….

Na de sessie kom ik in het park een leuk orakel tegen…


 

Vitaal Leiderschap: de tweede coaching


Sinds de vorige keer…
Vakantie gehad in Thira , schimmen van exen voorbij zien komen, opnieuw ervaren hoe bevrijdend het is als het mogelijk blijkt om een verhelderend gesprek te hebben met een ex….

Het thema besproken : niet gezien en gehoord worden, veel energie er in moeten steken om toch resultaat te behalen, neiging om dan af te haken.

Als ik dan naar dit patroon kijk in mijn bloedlijn, dan zie ik dat het onzichtbaar zijn ook overlevingswaarde had in een vijandige omgeving, maar dat dit patroon me in de weg zit als ik meer gezien en gehoord wil worden.

Ik hoef de Tarnkappe niet weggooien, maar wel kunnen afdoen.


Hier heb ik afgelopen jaren al stappen in gemaakt, en nu wordt ik uitgedaagd om meer stappen in te nemen.

Hoe zou ik de kracht van de wildeman kunnen inzetten?

De hamer van Roodbaard helpt me hierbij!

Hoe vertaal ik dit in de alledaagse werkelijkheid?

Wat ik werkelijk wil, expliciet verwoorden in concrete situaties en acties.

Vandaag heb ik hiermee geoefend, in het uitzoeken van een plek, en in het expliciteren van mijn visie.

 

 

Droom: de brand


Vannacht had ik een droom, die naar mijn gevoel verwees naar een eerdere droom.

Ik was weer aanwezig op een meerdaags new-age festival, en deed mee aan een workshop.

Op de ochtend na de eerste nacht van verblijf, was ik vroeg aanwezig bij de workshop-ruimte dus had ik nog tijd om een blokje om te lopen.

Toen ik terugkwam, hadden een aantal deelnemers in die ruimte het kampvuur hoog opgestookt, waardoor de centrale stutbalk was geblakerd.
Ze waren nog druk bezig met blussen, schoonmaken, opruimen.
Een van de jongeren, die met zijn mobieltje foto’s wilde maken, werd aangesproken door de leiding, want het was niet de bedoeling dat dit incident op social media zou terechtkomen.

Nu ik wakker ben geworden, komt het beeld van de Toren in me op.
Een Huis dat brandt door onvoorzichtigheid, onkunde, hubris.

Zo kwam ook Atlantis ten val

Zie ook: Droom: drie staven | Dreamquest