“De Megalieten van Carnac zijn rijen van menhirs (steenrijen) op verschillende plekken in Carnac in Frankrijk. De stenen staan over een afstand van 8 km over 4 gehuchten in Carnac. Hoe de – vaak zeer grote – stenen op hun plaats gebracht werden is tot op heden grotendeels een raadsel. Vermoedelijk zijn deze stenen monumenten verbonden met prehistorische sjamanistische rituelen en werd rond 5000 v.Chr. begonnen met de bouw ervan. Daarmee zijn het de oudste bouwwerken in Europa. Men vermoedt dat de heel grote megalieten dienden als een soort observatorium. Sommige onderzoekers suggereren dat veel van deze monumenten gekoppeld waren aan rituelen rond de zon en de maan, het zouden een soort kalenders geweest kunnen zijn. De Kelten, die rond 400 v.Chr. in dit deel van Europa arriveerden, maakten gebruik van deze monumenten voor hun religieuze ceremoniën.” https://nl.wikipedia.org/wiki/Megalieten_van_Carnac
PLANNING: 19 juni: Amsterdam-Rouen 570 km 4 nachten verblijf te Le Vieux Carre 34 Rue Ganterie, ROUEN
Tips: Natuur & groene plekken
Plaats
Afstand (≈)
Waarom een bezoek waard
Jardin des Plantes
5‑10 min lopen
Historische botanische tuin met mooie borders, een klein meer en een rustige sfeer – perfect voor een korte wandeling of picknick
Parc du Vieux‑Moulin
8‑12 min lopen
Een goed onderhouden stadspark met schaduwrijke paden, speelplekken en een klein bosachtig gebied waar je eekhoorns kunt spotten
Quai de la Bourse / Rivierpromenade
5‑7 min lopen
Langs de Seine kun je genieten van een aangename rivierwandeling met uitzicht op de historische haven en diverse bruggen visiterouen.com
Cultuur & historische bezienswaardigheden
Plaats
Afstand (≈)
Waarom een bezoek waard
Rue des Bons Enfants (halftimmerwoningen)
2‑3 min lopen
Deze straat grenst direct aan Rue Ganterie en staat bekend om zijn pittoreske vakwerkhuizen – ideaal voor een korte fotostop tripadvisor.com
Eglise Saint‑Maclou (gotische kerk)
5‑7 min lopen
Een van de mooiste gotische kerken van Rouen, met indrukwekkende glas-in-loodramen en een rijke geschiedenis tripadvisor.com
Musée Le Boucher de la Ville (lokale kunst)
7‑10 min lopen
Klein museum dat wisselende tentoonstellingen van regionale kunstenaars toont, gelegen in een historisch pand nabij de oude stad tripadvisor.com
Gros Horloge (middeleeuws uurwerk)
8‑10 min lopen
Iconisch astronomisch uurwerk op het Place du Vieux‑Marché, een populaire fotoplek met een mooi uitzicht over de oude stadtripadvisor.com
Praktische tips voor een wandelroute
Start bij Rue Ganterie en loop richting Rue des Bons Enfants om de vakwerkhuizen te bewonderen.
Ga vervolgens via Rue de la Bourse naar de Rivierpromenade voor een korte wandeling langs de Seine.
Keer terug richting het centrum en bezoek Eglise Saint‑Maclou en de Gros Horloge.
Sluit af in Jardin des Plantes of Parc du Vieux‑Moulin voor wat groen en rust.
Deze route blijft binnen ongeveer 10 min lopen van startpunt en combineert zowel natuurlijke als culturele highlights van Rouen.
Hieronder vind je een compacte lijst met natuur‑ en cultuurplekken die zich op loopafstand (max. 10‑15 min) van Kerréo, 56330 Pluvignier (Pluvigner) bevinden. De informatie komt uit recente online bronnen over wandelroutes en bezienswaardigheden in de omgevingbaiedequiberon.co.ukcapgeris.combaiedequiberon.co.uk.
Natuur & buitenactiviteiten
Plaats
Afstand (≈)
Wat je kunt doen
Wouden van het Château de Kéronic
5‑10 min lopen
Rustige boswandelingen, picknickplaatsen en mooie uitzichten; ideaal voor een korte natuurpauze.
Kapel en fontein van Saint‑Guénaël
5‑7 min lopen
Een charmante kapel met een historische fontein; leuk voor een korte stop tijdens een wandeling door het platteland.
Ker‑Ivo washuis
8‑12 min lopen
Traditioneel washuis langs een smal pad; geeft een kijkje in de lokale agrarische geschiedenis.
Lokale wandelroutes “Circuit de Saint‑Guénaël”
Startpunt bij de kapel
Gemarkeerde routes met gele borden, geschikt voor alle niveaus; voert je langs de kapel, de fontein, het washuis en de bossen van Kéronic baiedequiberon.co.uk.
Cultuur & historische bezienswaardigheden
Plaats
Afstand (≈)
Waarom een bezoek waard
Chapelle Saint‑Guénaël
5‑7 min lopen
Gotische kapel met een kleine begraafplaats; vaak een startpunt van de wandelroutes.
Fonteine Saint‑Guigner (Rue du Tanin)
6‑8 min lopen
Historische bron met een schilderachtige omgeving; onderdeel van de “Saint‑Trémeur” wandelroute baiedequiberon.co.uk.
Château de Kerlois (tuin)
10‑12 min lopen
Oud Frans kasteel met een gerenoveerde Franse tuin vol magnolia’s, sequoiabomen en oude camelia’s; rustig plekje voor een wandeling of foto‑stop capgeris.com.
Talhouët archeologische site (nabij de fonteinen)
10‑12 min lopen
Overblijfselen uit de prehistorie; interessant voor liefhebbers van lokale geschiedenis.
Praktische wandelroute (circa 2 km, 30‑40 min)
Start bij Kerréo (adres).
Loop zuidwaarts naar Rue du Tanin en bezoek de Fonteine Saint‑Guigner.
Vanaf de kapel vervolg je het pad naar het Ker‑Ivo washuis en daarna de bossen van Château de Kéronic.
Keer terug via dezelfde route of neem een zijpad naar het Château de Kerlois en geniet van de tuin.
Eindig weer bij Kerréo.
Deze route combineert zowel groene gebieden als enkele van de meest karakteristieke historische gebouwen van Pluvigner, allemaal binnen een comfortabele wandeltijd vanaf verblijf.
N.B.
Draag stevige wandelschoenen – sommige paden zijn onverhard.
De routes zijn het hele jaar door toegankelijk; in de lente en zomer staan de tuinen van Kerlois op hun mooist.
Neem een fles water mee; er zijn geen cafés direct langs de paden, maar het dorp Pluvigner heeft diverse cafés op een paar minuten afstand.
27 juni: Kerreo-Wimereux 630 km 2 nachten verblijf te HOTEL SAINT JEAN 1, rue Georges Romain, 62930 WIMEREUX
TIP:
Hieronder vind je een overzicht van natuur‑ en cultuurplekken die je gemakkelijk te voet (max. ≈ 10‑15 min) kunt bereiken vanuit 1 rue Georges Romain, 62930 Wimereux. De suggesties zijn gebaseerd op recente online bronnen over wandelroutes, stranden en bezienswaardigheden in de directe omgeving france-voyage.comvisorando.comchoosewhere.com.
Natuur & buitenactiviteiten
Plaats
Loopafstand (≈)
Wat je kunt doen
Strandpromenade Wimereux
2‑3 min
Brede zeewering met een aangename boulevard; ideaal voor een ontspannen wandeling langs de zee, met uitzicht op de kliffen van Cap Blanc‑Nez.
La Pointe aux Oies (duinstrand)
8‑10 min
Wild strand met hoge duinen, mooie uitzichten op Ambleteuse en het fort daar; perfect voor een korte strandwandeling of een foto‑stop.
Cap Blanc‑Nez (klifwandeling)
12‑15 min (naar start van het pad)
Een gemarkeerd wandelpad langs de dramatische krijtrotsen; combineert natuur en cultuur (Grand Site de France‑label). Het pad begint net buiten Wimereux en biedt panoramische vergezichten over de Kanaaltjes. visorando.com
Cap Gris‑Nez (via korte tram of fiets, maar ook te voet via de kustlijn)
15‑20 min tot het begin van het wandelpad
Nog een indrukwekkende klif met wandelroutes en vogelobservatie; minder druk dan Cap Blanc‑Nez.
Park “Jardin de la Mer” (lokale groene zone naast de promenade)
3‑4 min
Kleine tuin met bankjes, bloemen en een speelhoek; geschikt voor een korte pauze of een picknick.
Cultuur & historische bezienswaardigheden
Plaats
Loopafstand (≈)
Waarom een bezoek waard
Belle‑Époque villa’s langs de boulevard
2‑5 min
Elegante pastelkleurige huizen met fresco’s; een wandeling langs de promenade laat je de architecturale charme van Wimereux ervaren. france-voyage.com
Musée de la Ville de Wimereux (klein lokaal museum)
5‑7 min
Tentoonstellingen over de maritieme geschiedenis van de stad en de rol van Wimereux tijdens de Eerste Wereldoorlog.
Église Saint‑Maurice (parochiekerk)
6‑8 min
Historische kerk met mooie glas-in-loodramen; een rustig punt om even binnen te schuilen.
Valorisons Wimereux – informatieve panelen bij de villa’s
3‑5 min
QR‑code‑borden geven achtergrondinformatie over de beroemde villa’s en hun vroegere bewoners; een leuke manier om cultuur te combineren met een wandeling. france-voyage.com
Wimereux Jazz Festival (juli) – tijdelijke locatie op de promenade
2‑3 min
Als je in de zomer reist, kun je live muziek en lokale cultuur ervaren langs de zeewering. choosewhere.com
Praktische wandelroute (≈ 2 km, 30 min)
Start bij 1 rue Georges Romain – loop naar het strand en de promenade (2 min).
Volg de boulevard oostwaarts richting La Pointe aux Oies (≈ 8 min).
Keer terug en ga verder naar het startpunt van de Cap Blanc‑Nez‑wandeling (≈ 12 min vanaf het strand). Maak een korte sectie van het pad voor uitzicht op de kliffen (5‑10 min).
Loop terug langs de promenade en stop bij de Belle‑Époque villa’s en de informatiestellen (3‑5 min).
Eindig bij het Musée de la Ville of de Église Saint‑Maurice (5‑7 min), beide op loopafstand van de promenade.
Deze route combineert de frisse zeelucht, duinen, klifgezichten en de elegante architectuur van Wimereux, alles binnen een comfortabele wandeltijd vanaf accommodatie.
N.B.
Schoenen: Kies voor stevige wandelschoenen of sandalen met goede grip – delen van de duinen en kliffen kunnen los zand of keien hebben.
Weer: De kust kan winderig zijn; een lichte windjack is aan te raden, vooral in de herfst of winter.
Eten & drinken: Langs de promenade vind je cafés en visrestaurants waar je verse zeevruchten kunt proeven; veel hebben terrassen met uitzicht op de zee.
Toegankelijkheid: De promenade en de meeste villa‑paden zijn vlak en geschikt voor rolstoelen; de duin‑ en klifpaden zijn echter ruiger.
REALITEIT:
Vrijdag 19 juni: Vroeg opstaan en vertrekken, 6 uur rijden, 2 pauzes, voorspelde hagelbuien komen niet, aan het einde van de rit wordt het heet! Aankomst in Rouen, fijne ontvangst Le Vieux Carre , tijd voor siesta!
Op zoek naar een plek om te dineren… Biertje genomen bij Espiguette, maar als we eten willen bestellen worden we genegeerd, dus gaan we weg. Kennelijk had de barman alleen tijd en volledige aandacht voor bekende gasten, ons kent ons! Bij Blotti hadden ze gelukkig wel plek voor ons. Op hun advies bouef bourgignon genomen, helaas viel al dat vlees te zwaar op de maag met dit warme weer
‘Tijger bijt varken’ , woordspeling op de vorm van het opengesneden gestoomde broodje dat als een ‘tijgerbek’ de vulling van varkensvlees ‘bijt’. Taiwanese: HoKaTi, Mandarin:hǔ yǎo zhū 虎 = tiger 咬 = bites 豬 = pig/swine
txt
Zondag 21 juni midzomer!
Lopen langs een aantal bezienswaardigheden: La Couronne, oude herberg uit 1345, daar valt later meer over te vertellen
Wandelen naar de Seine bleek te warm, geen leuke boulevard gevonden, maar de brug was wel interessant.
Rustmoment genomen in sushi-restaurant nabij, leuk gesprek met chinees-tibetaans medewerkers van het restaurant over geboortegrond.
Nadat de avond viel, weinig nachtrust gehad wegens Fete de la musique, vooral later in de nacht hielden jongeren luidruchtig mizomernacht gejoel!
Maandag 22 juni:
Uit eten bij La Couronne, wat is dit voor een ding?
Speciaal recept zien maken: canard à la rouennaise: Eend uitbenen, het karkas wordt geperst in het apparaat. Bij het vrijkomende sap (bloed en merg) wordt toegevoegd eendenlever, wijn, cognac. Tenslotte wordt eendenvlees toegevoegd aan de saus en geflambeerd. Interessante methode, maar de kleine eetzaal wordt wel heel warm en benauwd in de zomerse hitte.
Gelukkig heeft het restaurant vegetarische gerechten, hoewel die keuze beperkt is.
Volgens weerbericht zit Frankrijk met midzomer in een hittekoepel die naar Nederland trekt, dat is nu goed voelbaar, nachtrust is minimaal nu!
Dinsdag 23 juni
Reizen van Rouen naar Kerreo: het weder is heet, vermoeiend! Onderweg interessante borden: Broceliande, Carnac, Mont Saint Michel… Tussenstop Josselin: een middeleeuwse slaapstad, ‘kwartiertje’ lopen van parkeerplek naar eethuis is een uitdaging bij deze hitte, dat wordt na het eten een half uur puffen en schaduw zoeken! Maar eerst eten in dit enige open eethuis voor lokale bewoners: het dagmenu is redelijk en de cider is lekker!
Aankomst in Kerreo, schattig hobbit huis staat te wachten! Helaas valt er niet te dineren in Pluvignier, ze sluiten ruim voor sluitingstijd!
Woensdag 24 juni
Voedsel inslaan in Baud , iets groter dan Pluvignier maar verder niet zoveel te beleven, tijd voor rust!
Donderdag 25 juni
Op zoek naar menhir te Kermarquer, maar navigatienetwerk was niet precies genoeg, dus werd het menhir te Kernars! Zoekplaatje: midden op dit veld staan twee menhirs naast elkaar 🙂 Zie maar hoe je er komt!
Hint: Ze staan midden in het veld en zijn moeilijk toegankelijk!
Tijd voor siesta, na een goede rust ziet alles er beter uit, nu lukt het oorspronkelijke plan. Centraal staat een reus van zes meter!
En verspreid er omheen is nog meer te ontdekken:
Verscholen tussen boomwortels:
Verstopt tussen de struiken:
Op de terugweg zorgt Google voor omweg langs kleine dorpjes met doodlopende weg.
Vrijdag 26 juni
Het is nu iets minder extreem heet, dat geeft meer ruimte voor uitstapjes: Trinite sur Mer , leuke markt gevonden, maar de haven is supertoeristisch volgepropt met jachten, hier valt geen gezellig visrestaurant te vinden!
Auray is wat toegankelijker, maar het wordt weer warm!
Zaterdag 27 juni
Van Kerreo naar Wimereux, tussenstop in Villeviers:
Hier een leuke creperie gevonden, waar een leuk gesprek ontstond met Noorse dames op rondreis. Helaas doen ze niet aan plastic betalen, gelukkig is er een pinautomaat bij het postkantoor achter de kerk!
Even richting zee gelopen, maar het strand viel tegen: zwart modderig zand, uitzicht op industrie verderop! De markt in het centrum was wel aardig om te shoppen.
Aangekomen in Wimereux blijken de eetgelegenheden dicht, dus was het behelpen met magnetronmaaltijden van het hotel! Voor het eerst in deze reis een airco meegemaakt, deze stond wel ijskoud te loeien. Het duurde even voordat de instructie helder werd, uitzetten bleek de beste optie!
Z0ndag 28 juni Verkouden door de airco, weinig energie voor uitstapjes.
Eerste indruk van vrijheidslunch in een buurthuis: grote ruimte, goede bezetting van tafels, expo vakantiefotos Turkije, Bella Ciao in Farsi op de achtergrond, een goede binnenkomst. We krijgen een plek aan een tafel voor vier personen helemaal vooraan de zaal, na de inleiding komt de voorzitter als gespreksleider aan onze tafel. … Gespreksthema: Wat betekent verzet voor je? Door getuige te zijn geweest van een coup die gepaard ging met politieke en etnische ‘zuiveringen’ , werd ik vanaf het einde van vorig millenium steeds bezorgder bij de opkomst van xenofobisch populisme. Ik heb destijds ervaren, dat een etnische/culturele minderheid ook na honderden jaren assimilatie kwetsbaar blijft als zondebok. Als een fascistische partij aan de macht zou kunnen komen, moet ik voorbereid zijn op mentaal en fysiek gebied. Daar heb ik training voor nodig, want je weet nooit hoe je reageert als het er op aankomt: bevriezen/vluchten/vechten? Dit kan ik niet in mijn eentje, dan moet ik verbinding hebben met gelijkgezinde groepen, maar wie durf ik te vertrouwen, wetende dat een van de vier stemmers gekozen heeft voor een fascist? … De microfoon komt langs alle tafels, onze tafel kwam aan de beurt, ik was als spreker aangewezen. … Er was heftig protest van vrouwen aan een andere tafel ‘omdat er al zoveel mannen aan de beurt waren geweest’, een vrouw van de tafel naast ons zei nog tegen mij ‘geef die microfoon maar aan mij’ terwijl ik het bleef vasthouden. Het duurde even voordat de voorzitter het rumoer tot bedaren wist te brengen, waarna ik mijn woord kon doen. … Aan onze tafel vertelde de voorzitter dat hij het protesterende groepje had aangesproken, hij sprak zijn waardering uit over mijn toespraak maar had ook waargenomen dat er geen applaus kwam voor mij, in tegenstelling tot overige sprekers. … Het incident ervaar ik als een smet op de bijeenkomst: Als enige persoon van kleur ben ik door een specifieke groep gehinderd om mijn stem te laten horen. … Voor mij was dit ook een test van mijn weerbaarheid en verzet in de praktijk: Ik heb mijn stem niet laten afpakken, ik heb me niet de mond laten snoeren, ik heb rustig mijn verhaal kunnen doen. … Maar terugkijkend heb ik wel een vieze nasmaak van de vrijheidslunch, de vraag blijft: Wie kan ik vertrouwen in deze groep als de razzia’s uitgevoerd worden?
This image is loud with heart energy—but not the soft, fragile kind. This is assembled love. Love that’s been cut, rearranged, chosen, and put back together on purpose.
Center: The torso filled with repeating hearts says your core truth right now is emotional abundance—but it’s patterned, learned. You didn’t stumble into this feeling. You’ve practiced it. You’ve survived enough to know what love actually looks like in your body, not just in fantasy.
The key + heart at the top: There’s access opening. Something clicks soon—an understanding, a conversation, or a self-permission—that unlocks a deeper level of intimacy. The oracle says: what opens next opens because you’re ready, not because someone else decides.
Left & right figures: Two archetypes facing inward. One playful, expressive, openly feeling. One composed, guarded, offering love carefully. This isn’t “two people” so much as two ways you love. The message? Integration. Stop choosing which one is acceptable. Both belong.
Green field: Growth, healing, permission to breathe. Whatever felt emotionally tight is loosening. You’re moving out of survival mode and into cultivation.
Bottom message (“sending hugs / thank you”): Gratitude seals this cycle. Something old ends not with drama, but with appreciation. That’s rare. That’s power.
Oracle message:
You are no longer asking whether love is safe. You are deciding how much of yourself you will bring to it.
The child curls inward at the edge of the room, breath rocking the dark, learning silence.
Where is Father, where is Mother? Working, the walls say. They will come with night.
Father, Mother— where have you gone? Hush now. Time is only waiting. All will be well.
—
For a month we drift toward a warmer latitude. The air sticks to the skin. Sleep splits open— a giant leans through plaster, coffins loosen their teeth, goblins gather where lamps fail.
Where is Father, where is Mother? Father is always in motion. Mother bends the day into bread.
—
For days we rise into cold air, crossing white distances. My room draws closer, tightens its grip.
Where are you now? Father burns beneath a spotlight. Mother works the hours thin.
—
Where is Father, where is Mother? They return to the sunlit place. You remain. This will be called a future.
—
My life unwinds along a crooked thread.
—
Where is Father, where is Mother? They come back through the cold. Each of us learns the grammar of separation.
—
Where is Father, where is Mother? Father keeps moving, a body harnessed to applause. Mother holds the household together with her hands.
—
Father was meant to stop, to stand beside Mother— but Santa Muerte steps forward, quiet and exact.
Questions scatter. None return.
His mourners shape the farewell; we stand inside the brightness, unvoiced.
Mother waits in the antechamber of bones and prayer. I sit with her there until the door opens.
—
Mother— I spoke my leaving.
Father— with you, the words stayed behind.
—
Father, even now my mouth is full of what I never said.
Amsterdam verandert voortdurend, maar soms doet ze alsof ze dat niet doorheeft. De bouwput aan de Jacob Catskade ligt er al zo lang dat hij bijna bij de buurt is gaan horen. Toch zie ik langzaam verbetering: nieuwe gevels, opgeknapte ramen, steigers die komen en weer verdwijnen. De kade zelf wacht nog even. De stad heeft geen haast; ze weet dat wij wel blijven.
Ik loop richting het zebrapad, een route die ik allang ken. Ooit keek je hier rustig links en rechts, nu kijk je vooral alle kanten tegelijk. Plotseling suist er een fatbike over de stoep. Ik zet een stap achteruit, meer uit reflex dan uit paniek. De berijder is al weg voordat ik boos kan worden. Ik zucht. Sommige dingen horen blijkbaar bij deze tijd, ook al verlang ik soms terug naar het langzamere tempo van vroeger, toen ik nog geen grijze haren had.
Bij de warme bakker lijkt de tijd even stil te staan. De geur van vers brood, een leuke babbel bij de bestelling. Mensen zitten er koffie te drinken, iemand werkt op een laptop. Het stoort niemand. Iedereen hoort er even bij.
Op de hoek staat de oude Jordanese slager, al generaties lang. Hier kennen ze de oude buurtbewoners. Ik bestel een onsje “wereldberoemd”.
Even verderop is de lekkernijenwinkel. De man achter de balie straalt een aanstekelijke vrolijkheid uit, alsof hij iedereen persoonlijk welkom heet. Hij snijdt een stukje hooibloemkaas af en vertelt er met liefde over. In de keuken werkt zijn compagnon zwijgend door, toegewijd aan zijn vak.
Op de markt is het druk, maar niet gehaast. Kramen vol kleuren en stemmen. Ik koop vis, groenten en fruit en blijf even staan bij iemand die zelf kombucha maakt. In de fles drijft nog een kleine zwam. Het oogt vreemd, maar ook oprecht. Ambacht heeft zijn eigen charme.
Bij de Turkse groentenman haal ik mandarijnen en warme börek. Migratie verrijkt de keuken!
In de bibliotheek is het niet meer zo stil als in de vorige generatie: Kinderen luisteren naar verhalen, volwassenen knippen collages. Het voelt open en levendig, als een plek waar iedereen welkom is.
Ik sluit af in het Westerpark. Bomen ruisen zacht, de stad lijkt even verder weg. Hier adem ik rust in en neem herinneringen mee naar huis.
Ik maak de ketting van de fiets los met luid gerinkel… Het fietspad is druk, voorzichtig alert fietsen! Aan mijn rechterhand de dimsum tent, altijd druk, lekker eten! Over de brug… Aan mijn linkerhand Domela Nieuwenhuis, heroisch sociaal! Lastige kruising, chaos, stoplicht, fatbikes! Langs de vaart… Rechts de bouwput waar een vakman doodviel Links de aardige fietsenmaker Naast buurvrouw, haar raam verduisterd door dichtbegroeide geveltuin De fietsenbox is overvol met electro bakfietsen Snel het trappenhuis op naar huis!
Hier is een creatieve, lyrische bewerking van het verhaal uit de blog “Mijn persoonlijk recept voor fysieke en spirituele voeding” — een liedtekst die de geur, het ritueel en de warmte van het koken vangt.
Homeopathisch Hart (Pantoum in Kroncong-ritme)
Rijst in de hooikist, zacht bewaard in warmte, handgeschreven recepten, een erfenis van geur. Tofu donkergeel, tempeh lichtbruin, de wok vult zich met leven, eenvoudig in beweging.
Handgeschreven recepten, een erfenis van geur, een handje van dit, een beetje van dat. De wok vult zich met leven, eenvoudig in beweging, ritme van snijden, adem van vuur.
Een handje van dit, een beetje van dat, kliekjes die verhalen dragen van vroeger. Ritme van snijden, adem van vuur, wat rest wordt goud in de pan van de ziel.
Kliekjes die verhalen dragen van vroeger, tofu donkergeel, tempeh lichtbruin. Wat rest wordt goud in de pan van de ziel, rijst in de hooikist, zacht bewaard in warmte.
This is a visually striking mixed-media collage that creatively blends different elements into a surreal composition. Some notable aspects:
– **Surrealism & Symbolism**: The artwork features tree trunks as legs, wearing sneakers and socks, with a rose growing between them. The figure’s head is a blue cap labeled “Boomer,” and behind it, there’s an explosive, comic-style backdrop. – **Contrast & Texture**: The torn-paper background, tree trunk textures, and printed sneaker images create a layered, textural effect that adds depth. – **Color Palette**: A bold mix of blues, purples, and greens gives the piece an energetic, dreamlike aesthetic.
It seems to explore themes of nature, generational identity (possibly referencing the “Boomer” label humorously or critically), and an interplay between organic and artificial elements.
Bold Boomer Blooms Roots wrapped in old time, sneakers march through the surreal, a rose breaks the past.
Zonder vrouwen zou Amsterdam niet kunnen bestaan. Hun aanwezigheid heeft de stad mogelijk gemaakt én gevormd. Maar in de geschiedenisboeken domineert het mannelijke perspectief. Daarom opent het Amsterdam Museum de tentoonstelling Vrouwen van Amsterdam – een ode
…
Ter gelegenheid van de 750e verjaardag van Amsterdam zijn we het project Vrouwen van Amsterdam gestart. De aftrap was op 8 maart 2024 op Internationale Vrouwendag. Vanaf die datum roepen we iedereen op om een ode te maken voor een vrouw die belangrijk is (geweest) voor de stad Amsterdam. Deze odes zijn te zien op dit platform en worden opgenomen in de collectie van het Amsterdam Museum.
Benthe Knipmeijer is bijna veertig jaar kapster geweest aan het Zonneplein in Tuindorp Oostzaan. Schrijfster Christine Otten heeft haar een ode gebracht, waarin ze Benthe prijst voor haar doorzettingsvermogen en toewijding aan de buurt. Otten benadrukt hoe Benthe’s kapsalon een ontmoetingsplek was voor velen en hoe ze een belangrijke rol speelde in de gemeenschap. Ze bedankt Benthe voor haar niet-aflatende inzet en liefde voor haar vak.
Dreamquest 
You must be logged in to post a comment.