Wat te doen met pensioen?


Een coach? Is dat iets voor mij?
Even surfen naar Sterk in je werk….

Sterk in je werk, zorg voor jezelf biedt jou steun bij het zetten van de volgende stap in je werk. Samen met een ervaren loopbaan coach in zorg en welzijn kijk je naar je situatie. Jullie kijken samen naar waar je goed in bent en waar je kansen op werk liggen. En wat je daar voor nodig hebt. Zoals een goed cv en hulp bij het schrijven daarvan. Of een beroepentest, een cursus of een opleiding. Dit doen we zonder kosten voor jou.

Een talentenscan doorlopen…
Affiniteit voor toerisme/recreatie, administratie.

hmmm…

confronterend: ik merk dat ik minder gemotiveerd ben in mijn huidige setting door diverse veranderingen (aansturing, collegae, werkwijze).

Hoe ziet mijn ideale baan er uit?
Brainstorm:

  1. Organiseren/gidsen van spirituele reizen.
  2. Me profileren als ritueel begeleider
  3. Storytelling/theater
  4. kennisoverdracht

Waar/hoe?

  • cursussen volgen bij volksuniversiteit, open universiteit
  • aanmelden bij vrijwilligerscentrale (gilde, roads, buurthuis)
  • netwerken met organisaties (Zinnig Noord, Het Schouw)

Reality-check:
Gesprek met coach van ‘ Het Moment‘ Zie: Dialoog: ritual coaching
Een leuk gesprek, maar uiteindelijk voel ik onvoldoende roeping om fulltime ritueel begeleider te worden.
Het boek “TIME-OUT, werk & rituelen” heb ik aangeschaft, maar is me te droog, eerlijk gezegd heb ik geen zin meer in een nieuwe meerjarige opleiding/studie.
Recentelijk kreeg ik het signaal dat er een studio in mijn wijk zou vrijkomen, maar in gesprekken met de huidige huurder realiseerde ik me dat ik mezelf niet zie als ondernemer/zzp-er!
Naar aanleiding van een artikel in het Parool over de weggeefwinkel:  in mijn wijk zou ik graag zoiets willen ondersteunen met publicaties en activiteiten.
Ondertussen doe ik kennisoverdracht op mijn werk, door een nieuwe collega in te werken, dat vind ik wel leuk!

Knelpunten:
Ik zit deels nog in het kantoor-ritme, voelde afgelopen nog te weinig ruimte/energie om veel te netwerken!

 

 

Roadkill: Close Encounters of the Sixth Kind



Op de fiets, vlak voordat ik aankom bij de haaientanden, komt een auto met een rotvaart deels over mijn weghelft, ik zie nog net hoe die met de linkerwielen over de haaientanden aan mijn kant rijdt.
De auto scheert met grote snelheid op halve armlengte links van mij voorbij.

Een oude vriendin, die ik maandenlang niet heb gesproken, loop ik zo figuurlijk en letterlijk bijna tegen het lijf.
Ik dank mijn beschermengel, dat dit incident bleef bij een ‘Close Encounters of the Fifth Kind’

Beelden:
De laatste resten van een vriendschap, neergestoken om dood te bloeden, achtergelaten als Roadkill

Het is bijna donkere maan…tijd voor het uitbannen van ongewenste invloeden, zuiveren, afstand nemen.
We waren vijf jaar lang ‘Friends with emotional benefits‘…
Bijna wekelijks samen uitgaan, veel wederzijdse steun in praktische zaken, een paar gezamenlijke vakanties,
Gaandeweg werd me duidelijk hoe groot de onderlinge verschillen waren, en nam ik meer afstand.
Ik vind het jammer dat ik nooit de gelegenheid heb gegrepen om dit soort dingen goed uit te spreken.
Onvermogen, van beide kanten.
Het liefste zou ik het scheiden van de wegen in vriendschap willen afsluiten met een gezamenlijk ritueel, maar dat zit er niet in.
Ik ben dankbaar voor wat er allemaal wel was aan wederzijdse steun.
Ik wens haar het beste toe met haar nieuwe leven.

Vriendschapsbrood, Magisch brood, dag 10


Instructie voor Dag 5, 6, 7, 8:
“Roer het deeg wederom een aantal malen per dag om met een houten lepel.”
Op dag 5 gaf ik een deel van mijn starter weg aan een maatje van een maangroep in oprichting:
We spraken over relaties, groepsprocessen, spiritualiteit.
….
Intermezzo:
door de dagelijkse hectiek van deze week had ik geen rust om het deeg dagelijks te roeren…
Sinds dag 5 heb ik het deeg laten rusten, ondertussen is het dag 10, dus moet ik opnieuw het schema aanpassen!
Het deeg ziet er rustig uit, het borrelt nu niet meer, maar ondertussen heb ik veranderingsprocessen in het dagelijkse leven ingezet:
– Me bezinnen op duurzame inzetbaarheid, hoe zorg ik voor mijn eigen werkplezier?
– Hoe zorg ik voor balans tussen werk en prive?

Ik wil meer vrije tijd kunnen inzetten voor zingeving :
– In mijn wijk nieuwe buurtinitiatieven stimuleren en faciliteren
– Deelnemen aan werkgroepen voor persoonlijke vorming

Vandaag sprak ik met een van de oorspronkelijke initiatiefnemers van Emporium of Wonders, die sinds kort een leegstaand winkelpand aan het inrichten is op het winkelplein bij mij om de hoek.
In deze popup shop vind je kunst, kleding, meubels en accessoires.
Van vintage en tweedehands tot handgemaakte items.
Maar dit is meer dan een vintage shop, ze wil spontane events en workshops faciliteren voor deze wijk.
Ook heeft ze behoefte aan community building!
Deze initiatiefnemer lijkt me een sympathieke bruggenbouwer, die mijn steun verdient.
Een aantal van mijn spirit dolls hebben hier hun plek gevonden!
Hier kunnen ze hun functie als Wachter goed vervullen!


31009b53146196a2e74c5d2789fe541c

53485411_2559043050851010_2217116114524045312_o

En nu ga ik weer verder met BROOD:
‘Het deeg heeft weer honger gekregen. Het is tevreden als je hetzelfde geeft als bij dag vier.”

 

Vriendschapsbrood, Magisch brood, dag 4


Dag 4 –
Toevoegen: 1 kop bloem, suiker en melk. goed roeren

Overdenkingen over mijn vrienden en kennisen in mijn directe omgeving.
Hoe zit het met mijn contacten in mijn wijk?

In 2005 ben ik in deze wijk  gaan wonen, en heb ik sindsdien verschillende ontmoetingen en uitwisselingen gehad met diverse actievelingen in de wijk:
– De kapster die alle wijkverhalen kent.
Peter Faber, die een tijdlang evenementen organiseerde in het Zonnehuis.
Het Fijn Zonneplein-comite dat sinds 2012 zich inzet voor heropleving van het centrale plein in de wijk.
Zinnig Noord, een vrijzinnige organisatie, ‘een open community rond zingeving’
Kopje Suiker, een project dat ook een tijdlang op het plein actief was.
Theaterstraat, werd in 2012 opgericht op het Zonneplein en is sinds het voorjaar van 2016 gevestigd in broedplaats de Rietwijker
Een tijdlang gaf ikzelf ik wekelijkse taiji-qigong lessen, maar stopte het project vanwege onvoldoende belangstelling.

Waar sta ik nu, 15 jaar later?
Een aantal van deze contacten zijn verwaterd, maar ik voel opnieuw de kriebel om mogelijkheden te onderzoeken:
-Hoe kan ik actief zijn in mijn wijk?
-Wat wil/kan ikzelf aanbieden?
-Wat is er al aanwezig?
-Met welke netwerken kan ik nog aansluiten?
-In hoeverre sluiten aanbod/vraag op elkaar aan?

Overdenking:
Welke plek heeft mijn spiritualiteit in het dagelijkse leven?
In de bijzondere werkelijkheid vragen diverse spirits mijn aandacht, in de dagelijkse werkelijkheid dienen mijn verschillende krachtvoorwerpen als focus en kanaal voor de andere werkelijkheid.
De spirits zijn belangrijk en tegelijkertijd blijft het voor mij belangrijk om te kunnen functioneren in de dagelijkse werkelijkheid van broodwinning en menselijke relaties.
Ik had in een bepaalde periode de neiging om allerlei eenzame ‘spirit dolls’ uit verschillende tradities in huis te nemen, maar na verloop van tijd werd het huis te vol en te druk, als  house of spirits

Langzamerhand kom ik in een fase dat het goed aanvoelt om stapsgewijs bepaalde ‘spirit dolls’ verder te laten reizen naar anderen die er zorg voor kunnen dragen.

Droom, voorafgaande aan Chap Goh Meh 2019


In de nacht vlak voor Chap Goh Meh nam ik me voor om in mijn droomtijd de maan te begroeten…


De maan trok me langs een zilveren weg omhoog…

Ik kwam aan bij een begraafplaats, maar had geen zin om daar naar binnen te gaan, hier was ik niet op voorbereid…

Bij het ontwaken moest ik denken aan een artikel dat ik onlangs las
over de kunst van het sterven

Volgens de tabel zou mijn vader op de ideale leeftijd heengegaan zijn, terwijl mijn moeder meer het proces van de statistieken heeft gevolgd.
Zij heeft wel eens gezegd: ‘hij heeft geluk gehad’.
Haar traag proces vond ze moeilijk.

Eerlijk gezegd vond ik het ook moeilijk om zo’n traag proces te moeten aanzien!

Droom: ontmoeting met de Nederheks


Ik hoorde dat ze in een kraakpand verbleef wegens ernstige infectie aan haar voeten.

Men vertelde mij dat de wonden waren gaan stinken, waarschijnlijk door koudvuur.

Toen ik haar weer zag, zat ze in een rolstoel, herstellende van operaties.

Ik snelde op haar af om haar hartelijk te begroeten…

Terug in de dagelijkse werkelijkheid vroeg ik me af hoe het met haar ging, zou het goed gaan met haar?

Helaas heeft ze me geblokt op het smoelenboek, waarschijnlijk omdat ze heeft gemerkt hoe onze wegen uit elkaar zijn gegaan: zij ging naar rechts, ik ging naar links….

De man die bomen plantte  @ Tuin aan Zee


Nancy vertelde onlangs het verhaal van
De man die bomen plantte…

Nancy gaf aan het begin van het verhaal ieder van ons een eikelnoot.

Gedurende het hele verhaal hield ik dit zaadje in mijn hand terwijl de beelden door me heen gingen…

Het verhaal deed me denken aan John Appleseed….

Ter bezinning…wat doet dit verhaal met mij, wat roept het in mij op?

Een klein zaadje heeft de potentie om een grote boom te worden, die dan weer vele zaden voortbrengt.

Een enkel mens kan door voortdurende uitvoering van kleine handelingen grote invloed uitoefenen.

Welk zaad zou ik in mijn omgeving willen planten?

Ik denk meteen aan het Zonneplein bij het Zonnehuis, een dorpsplein dat lange tijd verpieterde in periode van crisis.
Oude bewoners trekken weg, nieuwe bewoners vestigen zich, maar er is een kloof tussen de oorspronkelijke bewoners en de nieuwkomers.
Zelf ben ik ook import, maar heb ik het gevoel dat ik er tussenin zit.
Zo’n vijf jaar heb ik geprobeerd om mee te helpen organiseren in de wijk, met minimaal resultaat.
Het voelt aan alsof de oude grond geen goede voedingsbodem heeft voor nieuwe initiatieven.
In het contact met de oude garde heb ik ervaren dat er veel weerstand en wantrouwen is naar alles wat nieuw is, dit stemt me verdrietig.

Toch zou ik graag iets willen bijdragen aan dit plein!
Er zijn een paar nieuwe initiatieven van nieuwkomers die een leuk bedrijfje opzetten, die zou ik graag willen steunen door er vaker te winkelen, en door hen te promoten via sociale media.

Een tijdje loop ik met het zaadje in mijn zak, totdat ik de ruimte voel om deze te planten op het Zonneplein.

zie ook: Agenda – Tuin aan Zee