[quote]A group does not have to be religious to be cultic in behaviour. High demand groups can be commercial, political and psychological. [unquote]
Tag: spirituality
11-11-11 @ Club Lite
Ik was door vrienden gevraagd om naar Club Lite te gaan, ze zouden ‘iets speciaals gaan doen’. Nu vormen ze sinds Samhain al een koppel, dus vermoedde ik al iets in de richting van handfasting.
11-11-11 zou bij Club Lite op een speciale manier gevierd worden, de advertentie vermeldde:
“Een magische nacht vol symboliek, mystiek en transformatieve krachten. We staan op de drempel van een nieuw tijdperk, vasthouden aan het oude is zinloos. “
Nu geloof ik niet zo in numerologie en ‘bijzondere jaartallen’, maar ik geloof wel in het samenkomen van mensen met gerichte intentie.
We begonnen met dansmeditatie ‘Sacred Choreography’ dat voor mij aanvoelde als Qigong-dance, inspirerend!
Tussendoor kwam het koppel binnen, wat voor mij de gelegenheid was om hun een kado te geven voor hun handfasting. Twee bokalen, die al geruime tijd op mijn altaar waren opgeladen met de intentie van hartsverbinding.
De dansmeditatie ging geruime tijd door, de sfeer kwam er goed in!
Na dit gebeuren ging de DJ over op andere muziek, de danszaal raakte vol, dus ging ik even bijkomen aan de zijlijn: kletsen met vrienden, kennissen en volkomen onbekenden die ik op dat moment tegenkwam; leuke ontmoetingen gehad!
Om 11.11 PM deed ik mee aan het ritueel “door de Starglyph Portal lopen”:
Voor mij begon het met een solitaire tocht door de Donkere Tunnel, de Geestenweg.
Aan het einde van die Tunnel stonden de Wachters: “Wat is jouw intentie?”
Toen ik die helder had uitgesproken, mocht ik door de Poort, die ik ervaarde als een geboortekanaal naar de volgende fase.
Bij aankomst werd me Licht aangereikt, die verwelkomde ik met mijn hele wezen.
Na het ritueel was het voor mij tijd om langzaamaan weer af te bouwen en naar huis te gaan, vol met inspiratie
Occupy Stock Exchange Amsterdam
Inspirational Art & Healing: Occupy Stock Exchange Amsterdam: I am really pissed off that media and governments do not take the Occupy Wall Street movement seriously and say “well, they are too vague, …
Droom 09 july 2011: Het ritueel
Je organiseerde een openbaar ritueel in de Roos (Vondelzaal), ik ondersteunde zoals gewoonlijk.
Een aantal adepten van R. , o.a. B. en G. waren erbij.
De cirkel was net gevormd, toen G. het overnam door krachtige technieken in te zetten:
De komst van de God inleiden met zang en dans.
Jij liep weg uit de cirkel; ik was ongerust, had het idee dat je dit deed vanwege de actie van G.
Ik stond ook op het punt uit de cirkel te lopen maar voelde me verantwoordelijk voor de rest van de groep en wilde de energie in de cirkel niet verbreken (zag in gedachten hoe ik op het punt stond een draad te breken maar ervan afzag).
De impuls van G. verzandde, jij kwam terug in de cirkel en pakte de draad weer op, je ging verder waar je gestopt was.
We maakten van klei voetstukken voor kaarsen tbv de Godin.
Je rondde hiermee het ritueel af.
Later gingen we met ons tweetjes koffiedrinken om na te praten.
Je vertelde eerst over een zangworkshop die je meemaakte met iemand die met klassieke zangtechniek het koffiedrinken wist uit te beelden.
Ik vroeg je naar je gevoel over het ritueel.
Jij vond inderdaad de actie van G. niet passend en was daarom weggelopen.
Daarna heb je in je eentje geworsteld over de gang van zaken en kwam weer terug.
Conclusie: werkwijze R. en jou passen niet meer bij elkaar.
Eindgedachten vlak voor ontwaken:
Zoals het liep was het typerend gedrag voor ons.
Ik neem me voor om een volgende keer actiever in de rol van Wachter te gaan staan om dit soort acties te confronteren: “Who enters te circle?”
Ghost/Echo

This game reminds me of several topics I am interested in:
Wereldboekendag/World Book Day

It’s World Book Day.
Game Rules: grab the book nearest to
you and turn to page 56. Write down the 5th sentence. Don’t choose your favourite book, choose the one nearest to you right now! Post the sentence as your status and copy the rules as your comment.
Happy World Book Day, March 2011!
Iravan, de eerste ontmoeting
Mijn collega de verzamelaar redde deze pop van grofvuil, en bracht het mee naar kantoor, waar het verplaatst werd van de ene kamer naar de andere.
In de eerste kamer liet mijn Molukse collega de pop vallen, compleet met de tas en de fles waar de pop inzat.
Ik zei nog tegen hem: dat brengt ongeluk he, zomaar een wayangpop in huis halen!
In de tweede kamer vond een jonge vrouwelijke collega dat de pop haar teveel aankeek, de pop was teveel ‘aanwezig’.
In de derde kamer zat ik. Inderdaad, de pop heeft sterk sprekende ogen, de aanwezigheid is voelbaar.
De verzamelaar-collega vertelde me dat ze de pop had gewassen met rozenwater, behandeld met Reiki, en extra mooi aangekleed, kortom helemaal opgeladen.
In overleg met deze collega heb ik de pop mee naar huis genomen.
Surfend op internet kwam ik het volgende tegen: Bambang Irawan!
Irawan = Iravan met de volgende thema’s: slangengod, zelfopoffering, orakel-schedel, transgender.
Vooral het laatste thema vind ik toepasselijk! De jonge vrouwelijke collega vroeg me: is het een man of een vrouw?
De pop heeft inderdaad iets androgyn, ambivalent, transgender!
Ik heb Iravan verwelkomd in mijn huis, op mijn huisaltaar, ben benieuwd wat de pop me komt vertellen!
Hart op de tong, de eerste bijeenkomst in 2011
We zaten met z’n vieren in een kleine kring in de lunchroom van het Zonnehuis: Mary, Peter, Wilma en ik.
Deze setting is een stuk intiemer en persoonlijker dan de theaterzaal waar het podium voor sommige mensen misschien een hoge drempel is, nu onstonden na een kopje koffie vanzelf de gesprekken en kwamen persoonlijke verhalen los.
Mijn verhaal ontstond naar aanleiding van een uitspraak van Paolo Coelho:
‘afwachten is moeilijk, loslaten is moeilijk, maar niet weten welke te doen is het moeilijkst’.
Ik moest hierbij denken aan een vriendschap in de wijk:
Het begon bij de bushalte van lijn 35 van CS naar Molenwijk.
Ze begon spontaan een babbel met me terwijl we wachtten, en toen ik ging zitten vroeg ze of ze naast me kon komen zitten.
Het bleek dat ze een blok verder van mijn huis in Tuindorp woonde, en regelmatig met dezelfde bus van en naar het werk moest.
in het jaar dat volgde, zagen we elkaar regelmatig bij de haltes op heen of terugweg, als dat een weekje misliep miste ik mijn busmaatje al.
Op een gegeven moment zag ik haar niet meer, de weken werden maanden, ik zag haar ook al niet meer op de sociale netwerken van internet, ik heb haar dus heel erg gemist.
Na een jaartje zag ik weer een teken van leven via internet, ze vertelde dat ze weer projecten ging doen.
Ik heb meteen contact gemaakt, waarna we een paar maanden intensief samenwerkten aan een project waar ik persoonlijk bij was betrokken.
In de loop van de samenwerking hebben we natuurlijk ook persoonlijke gesprekken gehad.
Ondertussen is ons gezamenlijk project afgerond en is ze weer druk met andere projecten, nu heb ik al een tijdje weinig meer van haar gehoord.
Ik vertrouw er op dat het wel weer gaat komen, maar ik mis haar wel!
‘afwachten is moeilijk, loslaten is moeilijk, maar niet weten welke te doen is het moeilijkst’.
Oud en Nieuw: terugblik 2010, vooruitblik 2011
Mijlpalen in 2010:
De 40 dagen rouw na het overlijden van mijn vader afgerond met een samenzijn,
Het plaatsen van de urn van mijn vader in zijn graf.
De vaste hulp van mijn moeder overlijdt in het eerste kwartaal, het wordt steeds duidelijker dat ons traditionele mantelzorgsysteem zo niet veel langer verder kan.
Met mijn geliefde de qabbalistische sabbat gevierd, dat maakte veel duidelijk mbt de overeenkomsten en verschillen van onze visie op relatie.
Ik ontvang het reisgeschenk, een reizend schilderij dat mij een maandlang inspireert, waarna het weer verder reist.
Als bezemer de weg vrijgemaakt voor de processie naar de Tempel van de Godin, grote schoonmaak in de drie werelden.

Na het afscheid van het reisschilderij, miste ik die specifieke inspiratie, en vraag ik om een nieuwe; ik ontvang mijn inwijdingsschilderij die voor onbeperkte tijd mijn inspiratiebron mag zijn.
In het laatste kwartaal van dit jaar kan mijn moeder verhuizen naar het bejaardentehuis, dat is een behoorlijke klus voor ons allemaal!
Mijn reismaatje komt weer op mijn levenspad en helpt mij met deze onderneming.
In mijn wijk ontstaan nieuwe creatieve impulsen (verhalenmiddagen, kunstprojecten) waar ik graag contact mee maak en aan wil meewerken.
Mijn oudste dochter wordt gevraagd door haar vriendje, ze zijn verloofd met midwinters volle maan!
Ik moet heel erg wennen aan het idee, weer een mijlpaal in het loslaten van mijn dochter.
De uitvaart van de vader van mijn hartsvriendin, brengt me ook weer in contact met mijn eigen verdriet.
Terugblikkend op 2010 zie ik de volgende thema’s :
de Dood: einde van het oude, begin van het nieuwe.|
de Liefde: verbonden in vrijheid, vrij in verbinding, , poly-amorie in de praktijk ervaren.
Vooruitblik op 2011
Er komen reorganisaties op mijn werkplek, ik neem nieuwe taken en projecten aan, spannend!
Ik wil me openstellen voor nieuwe ervaringen op het gebied van werk, relaties, creativiteit!
Who owns the Wheel?
Long time ago, I dreamt about wheels…
Years later, I saw one being made and got a deja vue feeling.
Using my dream and my observation, I made my own version of wheels.
Am I a thief now?
Is it ethical for a tribe to claim sole right on the use of wheels, just because they were the first to make one?
If that tribe would come over to destroy my wheel to protect their copyright, would’nt I be allowed to defend my creation?













Symposion 33.5
:
)