Tag: spirituality

Droom: de begrafenis

Droom: de begrafenis


We waren bezig met de begrafenis van mijn vader op een eiland, daarvoor moest veel geregeld worden.
De toegang tot de grafplek ging via een doolhof van houten wanden met glazen ramen.
De grafplaat was een mozaiek van wit marmer met een rode roos bovenaan, de ondergrond was spiegel glas.
Vele genodigden, een namenlijst vol met Chinese namen.
Iemand liet de plaat tijdens het plaatsen vallen, het bovenste derde deel (waar de roos op stond), brak zodat het roos-gedeelte gescheiden was van de rest door een breuk, en de spiegelvloer was gebarsten.
Er moest snel vervanging geregeld worden, mijn vader was er levend (!) bij tijdens het geregel.
Het eiland bleek een soort tussenwereld, waar allerlei entiteiten: geesten van overledenen, natuurgeesten, emoties nog rondhingen voordat ze verder konden gaan naar de volgende wereld.
Terijl ik de entiteiten hielp om verder te gaan, voelde ik in halfslaap hoe in de wakende wereld mijn buikkramp wegtrok.

Dromen in Drenthe

Dromen in Drenthe


Tijdens mijn vakantie in Drenthe heb ik heftig gedroomd, soms werd ik wakker van mijn eigen woorden en daden, volgens mijn lief heb ik behoorlijk liggen schreeuwen en meppen.

De dromen “de asielzoeker’ en ‘het reisaltaar’ heb ik in die periode opgeschreven omdat ze zo helder waren toen ik wakker werd, en omdat ze zo sterk afwijken van mijn ‘normale’ stressdromen (controlfreakerig organiseren van werk etc).

Duidingen?

Beide dromen weerspiegelen het feit dat ik steeds intensiever bezig ben met mijn chinese roots, maar weerspiegelt ook mijn beleving van de hernieuwde politieke strijd in onze samenleving.

Qabbalistische Sabbat 28 mei 2010

Qabbalistische Sabbat 28 mei 2010


Het was volle maan toen ik met mijn lief fietste naar de Qabbalistische Sabbat bij Geert Kimpen en Christine Pannenbakker.

Het was door de uitgebreide uitleg van Geert en Christine een eenvoudig, goed toegankelijk ritueel, gebaseerd op Qabbalistische duidingen van de traditionele Sabbat-gebruiken: het aansteken van de kaarsen, het wassen van de handen, het zegenen van de partner, het delen van brood en wijn.

Aan onze tafel van acht mensen was er al snel een sfeer van geconcentreerde verstilde aandacht,
Het aansteken van de kaarsen voelde aan als het aanroepen van het licht in de cirkel, hiermee werd Sjekinah als vrouwelijk aspect van het Goddelijke verwelkomd.
Toen mijn handen werden gewassen, hielp dit mij om alledaagse onrust van me af te laten vloeien
Het was een bijzonder magisch moment om de wijnbeker tot aan de rand te vullen als symbool van overvloed die gedeeld kon worden.
Het ontvangen van brood met zout was als een vredewens.
Bij de gezamenlijke maaltijd, onstonden fijne gesprekken met tafelgenoten; het leukste vond ik om via de Indische roots in gesprek te gaan met een bijzondere soulsister, waarvan later bleek dat ze op dezelde dag als ik jarig was!

De afbeelding van de gesluierde Sjekinah, deed me denken aan de processie die ik vorige week liep met het gesluierde beeld van de Godin, zo paste ook dit ritueel naadloos in de stroom waar ik nu in zit

Het Reisgeschenk: intro

Het Reisgeschenk: intro


Zaterdag 29 mei 2010 ontving ik dit bijzondere schilderij.

De bedoeling is, dat ik gedurende een maand opschrijf als het iets met me doet, en dit deel met de gever.

Na een maand geef ik het door aan iemand anders, die iets voor mij betekent, en/of waarvan ik denk dat hij/zij het kan gebruiken; tevens geef ik de spelregels door.

Dit proces kan zich oneindig herhalen.

Eerste indrukken:
Ik was samen met mijn lief voor het eerst op bezoek bij Marco, die een groot aantal hyves-vrienden had uitgenodigd voor zijn verjaardag.
Dit schilderij was 1 van de 3 die Marco door Lucia had laten schilderen; hij zou eentje houden en eentje weggeven.
Het was een bijzonder moment toen Lucia aankondigde dat Marco de keuze zou maken: ik stond erbij, en diep in mijn hart voelde ik dat ik graag zo’n schilderij zou willen ontvangen. Toen Marco zijn keuze voor mij vertelde, was ik diep ontroerd. Lucia gaf me de spelregels en een gedicht, de belangrijkste zin voor mij was ‘verbintenis in vrijheid’, want de vrijdag daarvoor had ik een vergelijkbare intentie uitgesproken naar mijn lief: ‘Verbonden in vrijheid, vrij in verbinding’.
De rest van de avond kwam dit thema telkens weer terug in gesprekken, toen de grote drukte voorbij was:
De uitdaging om in relatie zijn, en tegelijkertijd  zelf vrij zijn en de ander vrijlaten; de confrontatie met de (on)mogelijkheden om anderen buiten de primaire relatie lief te hebben.

Eerste associaties bij het schilderij:
Escher-achtige overgang van vogels naar vissen, van lucht naar water, samenspel lucht en water, fengshui.
Een man met twee vrouwen, of een vrouw met twee mannen?
Vele vogels (gedachten), vele visen (emoties) rondom de relaties.

Randopschriften:

  • In liefde en vertrouwen ontmoet ik jou
  • Niet gehinderd door angst en onzekerheid
  • Deel ik mijn levenslessen en mijn liefde
Gaia’s Kracht

Gaia’s Kracht


Presentatie van Gaia’s kracht:
Roelien had een groot aantal foto’s van krachtplekken van over de hele aarde meegenomen, en gaf een lezing over verschillende krachtplekken binnen en buiten Nederland.

Na de lezing kregen we allemaal de gelegenheid om een foto uit te zoeken van de plek waarheen we zouden willen reizen.

Ik koos voor Mont Saint Michel, het beeld deed me denken aan droomreizen naar Atlantis.

Tijdens de trancereis onder begeleiding van Roelien’s trommel, zocht ik naar antwoorden op de vragen die mijn droomreizen me bezorgden: wie is degene die bij me was in die droom, en wat had ik te doen in die tijd en plaats van droomtijd?
Ik kwam uit op dezelfde intentie als waarmee ik aanwezig was tijdens de (her)inwijding van de Tempel van de Godin te Amsterdam:
De verbinding leggen tussen mijn spirituele weg en maatschappelijk handen, het meehelpen aan de vorming van gemeenschap der mensen, een humane samenleving.
En op die weg kom ik degenen tegen die bij me horen te zijn gedurende deze reis.

Paasgedachten 2010

Paasgedachten 2010


Dit jaar getwijfeld, of ik wel wilde meegaan naar de katholieke paasviering.
Allerlei schandalen over kindermisbruik binnen katholieke gemeenschappen, die door de Kerk van hoog tot laag in de doofpot werden gehouden, terwijl homofielen de hostie worden gewijgerd.
Simonis zei: wir haben es nicht gewuesst.
En Rottweiler Ratzinger doet weinig moeite om de schuldigen op te sporen en beet te pakken.

Nogmaals gekeken naar de archetypische themas van Joods-christelijk pasen:
bevrijding, lijden-sterven-wedergeboorte.

Overeenkomsten gezocht met oudere archetypen.
Een sefardisch liedje legde voor mij de lijn tussen purim en pesach, een lijn tussen het verhaal van esther en het verhaal van exodus.
In de Sumerische mythos huwt Inanna/Ishtar de koning van het land, als haar minnaar sterft gaat ze de onderwereld in om hem te zoeken, ze wordt door de koningin van de onderwereld gevangen gezet en opgehangen, uiteindelijk keert ze weer in triom naar de bovenwereld.

In de paasdienst hoorde ik een interessante overdenking: de associatie van de opstanding met het recht op opstand tegen onrecht, expliciet werden de misstanden benoemd met betrekking tot kindermisbruik en discriminatie van homofielen.

Zou er toch hoop zijn op een nieuwe bevrijdingstheologie in de kerk?

De huidige paus heeft duidelijk het mandaat van de hemel verloren, wie zal hem van de troon stoten?

Nagedachten over mijn vader

Nagedachten over mijn vader


Ter nagedachtenis aan dominee Rudy Budiman

“ Maar ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop volbracht, het geloof behouden. Nu wacht mij de krans van de gerechtigheid die de Heer, de rechtvaardige rechter aan mij zal geven op de grote dag; en niet alleen aan mij, maar aan allen die naar zijn komst hebben uitgezien.( 2 Timotheus4,7-8) “

Op 10 december overleed volkomen onverwacht dominee Rudy Budiman.
Hij bracht zijn vrouw naar het ziekenhuis. Hij viel daar neer en overleed.
Misschien mag je het en mooie dood voor hem noemen; voor zijn vrouw die erg afhan-kelijk van zijn lieve zorgzaamheid is het niet minder dan een wereldschokkende ramp. Haar hele leven verandert daardoor en op hun kinderen rust nu de taak de zorgen van Rudy voor zijn vrouw over te nemen.

Dominee Rudy Budiman was vele jaren lid van de Raad van Kerken Amstelveen/ Buitenveldert. Hij was geen opvallend lid in de zin dat hij veel sprak. De weinige keren dat hij sprak was het altijd goed en zinvol naar hem te luisteren. Zijn spreken getuigde van zijn diep geloof en grote wijsheid. Zeer indrukwekkend was zijn betoog over de Islam en de christenen op de Molukken. Er waren daar rellen uitgebroken en kerken verwoest. De rellen waren vermoedelijk aangezet door de soldaten als een soort afleidingsmanoeuvre voor politiek problemen in Djakarta. Hij sprak geen onvertogen woord over de Moslims. Hij vertelde dat Moslims en christenen elkaar juist respecteerden wanneer zij trouw en authentiek bleven in hun geloofsbeleving. In plaats van angst voor de Islam te koesteren kunnen we beter meer overtuigend christen worden. Christenen die het niet zo nauw met hun eigen geloof nemen, verdienen een overeenkomstig respect. Overigens sprak hij wel zijn zorgen en medeleven uit met de Indonesische christenen, zowel katholiek als protestant.

Dominee Budiman was een nestor van de Gereja Kristen Indonesia Nederland, een kerkverband dat mede door hem is opgericht, en dat nu meer dan vijf gemeenten telt.
Zijn bekommernis was de troost en de vreugde van het evangelie te brengen aan de Indonesische gemeenschap in Nederland. Hoewel hij kerkelijk gezien protestants was stond zijn hart ook open voor katholieke Indonesiërs. Hij maakte geen onderscheid.

Wie dominee Budiman mocht ontmoeten, trof in hem een beminnelijk, vriendelijk en vooral hoffelijk mens. Een man met een luisterend oor die niet eerder sprak dan wanneer hij doorvoelde wat je hem vertelde. Hij was bedachtzaam in het spreken en wat hij zei was wel over dacht. Hij sprak vanuit zijn hart en hield al van je voor hij je goed ken-de. Hij was zó vol goedheid en vertrouwen naar iedere mens toe!

Hij was in de volle zin een Dienaar van het Goddelijk Woord. De Heer Jezus verkondin-gen was zijn roeping. De Heer Jezus volgen zijn levenswijze. De Heer Jezus dienen zijn grootste verlangen.

Ons meeleven gaat uit naar zijn vrouw en kinderen. Moge onze gebeden voor hen bron van kracht zijn.
Moge Rudy Budiman, die vrede en gerechtigheid verkondigd en gedaan heeft, nu zelf de vrede van de Heer ontvangen. Moge de Heer tot hem zeggen: “goede en rechtvaar-dige dienaar, treedt binnen in het Rijk Gods dat vanaf de grondvesting der wereld op jou wacht en ontvang als hemels loon het eeuwige geluk.”

Moge hem gedenken ons tot zegen zijn.

Pastor Tom Buitendijk

Raad van Kerken Amstelveen-Buitenveldert.

Aan het einde van 40 dagen rouw (vervolg)

Aan het einde van 40 dagen rouw (vervolg)


Aan het einde van 40 dagen rouw.
Commentaar:
Terugkijkend op het ritueel van een bidstond na 40 dagen rouw, realiseer ik me ook dat het een bijzonder multicultureel en multireligieus gebeuren was: Chinees-Indische christenen die een Moslim-gebruik hebben overgenomen, om het vervolgens in Nederland uit te voeren in een kring bestaande uit meerdere vormen van zingeving!

Aan het einde van 40 dagen rouw voor Pa

Aan het einde van 40 dagen rouw voor Pa


40 dagen na de dood van mijn vader hadden we een besloten bijeenkomst met familie en vrienden bij mijn moeder.
Ik deed een schriftlezing uit Prediker 3, omdat ik die in een rouwsituaties de meest toepasselijke vind, vooral in een gezelschap waarin grote verschillen zijn in vormen van zingeving.
Deze tekst helpt me om te berusten in de natuurlijke cyclus van leven en dood.

Alles heeft zijn tijd
1 Voor alles wat gebeurt is er een uur ,een tijd voor alles wat er is onder de hemel.
2 Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om te rooien.
3 Er is een tijd om te doden en een tijd om te helen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen.
4 Er is een tijd om te huilen en een tijd om te lachen ,een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.
5 Er is een tijd om te ontvlammen en een tijd om te verkillen ,een tijd om te omhelzen en een tijd om af te weren.
6 Er is een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te gooien.
7 Er is een tijd om te scheuren en een tijd om te herstellen, een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.
8 Er is een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten.
Er is een tijd voor oorlogen er is een tijd voor vrede.