Op zoek naar…vergeten schatten in je leven


Wat waren voor mij de vergeten schatten in mijn leven?
Toen ik de boekenkast van mijn vader opruimde, vond ik opnieuw een verkorte versie van de Roman van de Drie Koninkrijken en herinner ik mij hoe ik als kind die oude verhalen in stripvorm verslond.

Met name de grote held GuanYu trok mijn aandacht

tb2vmzkah5k-ebjy0ffxxbapvxa_28340976841
Tijdens mijn reis door vasteland China heb ik die verhalen in de uitgebreide versie kunnen bemachtigen en doorlezen, onderweg herkende ik diverse plaatsen waar die verhalen plaatsvonden.

In de tempel van GuanYin te Amsterdam kwam ik mijn grote held steeds weer tegen.
42474171_2306789326076385_4205967091066470400_n

Tijdens mijn reis naar Taiwan zocht en vond ik hem in diverse tempels.
Uiteindelijk vond ik na lang zoeken een handpop van Guanyu
db7aa3dfc4c15f38abe4a110e099052c--glove-puppets-hand-puppets

En in de droomtijd zag ik hem weer…

Mask_of_Guan_Yu

Zo te zien is GuanYu voor mij de schat uit het verleden, mijn connectie met mijn roots in Chinese spiritualiteit

zie ook: Zinnig Noord

Trancereis naar de bovenwereld


Vandaag heb ik weer geoefend met Seidh: tot nog toe deed ik veel trancereizen naar de benedenwereld, het domein van Holda, maar nu zou de reis naar de bovenwereld gaan. Voorafgaand aan deze sessie deelde ik mijn aanraking met chinees sjamanisme in Taiwan; er zijn zeer zeker raakvlakken met europees sjamanisme aan te wijzen, zoals het gebruik van muziek-zang-dans en spreuken om in een ander staat van bewustzijn te komen Maar het kan ook met heel eenvoudige hulpmiddelen: ik neem mijn staf in de hand en zing met de anderen, schommel mee in het ritme. De lange staf beweegt in mijn handen, dan vormt zich het beeld hoe dit mijn voertuig kan zijn, zoals de heksen van weleer op hun bezems de hemel invlogen! Bij deze eerste poging zie ik slechts een kale, lege, witte vlakte. Er zijn wel Aanwezigheden, die zich niet vertonen Bij de tweede poging is het alsof er een paardenkop op mijn staf rust… Beweeg ik de staf, of beweegt de staf mij? Wie is paard, wie is ruiter? Ben ik paard, ruiter, of beide? “Wie daar?” vraagt de Wachter op de Brug. Ik noem mijn naam, vraag om toegang, neem de houding van de krijger aan en wordt doorgelaten.
Ik zie vaag een hal met Aanwezigheden…. Het is alsof de Wijze Wandelaar me iets te zeggen heeft: “als je werkelijk contact wilt, dan moet je ook bereid zijn om bereden de worden” Aan het einde van deze trancereis langzamerhand terug naar de dagelijkse werkelijkheid, laten bezinken wat ervaren werd, uitwisselen met anderen op hetzelfde pad. Overdenking: in Azie ontdekte ik hoe fijn het is om helemaal ondergedompeld te kunnen worden in een levende traditie, maar terug in Europa is het een uitdaging om te merken dat die tradities niet zomaar over te planten zijn. Het was bijzonder om te zien hoe daar de verering van de oude goden van het land in het alledaagse leven ingebed zijn. Die goden waren oorspronkelijk door migranten meegenomen naar hun nieuwe thuisland, tegelijkertijd hadden ze ook te maken met de reeds aanwezige goden. Dit thema blijft me bezighouden, het spanningsveld tussen de goden die mijn voorouders meenamen op hun migraties, en de goden van het land van aankomst.   Guan Yu
In Nederland voel ik wel enig contact met de kleine spirits van het land, als ik bepaalde bomen of vogels zie. Maar ik weet zo nog niet of ik veel affiniteit zou hebben met de kabouters.

Droom: De Toren


Ik was uitgenodigd voor een congres, georganiseerd door team Trump.
Omdat de locatie onduidelijk was, dwaalde ik een tijdje door Amsterdam.
Na een telefoontje naar de organisatie, bleek dat ik me moest melden in de ontvangsthal van een groot hotel, waar de groep opgewacht werd door een gids.
De gids leidde ons via een ingewikkelde geheime route naar de Toren, waar het congres zou plaatsvinden.

Er waren verschillende gespreksgroepen aanwezig.
In mijn gespreksgroep vroeg de gespreksleider of ik een sjamanistische meditatie wilde begeleiden; dit wilde ik wel doen als er voldoende interesse zou zijn.

Ik liet mijn sjamanentrommel per koerier afhalen van mijn huis, en ging aan de slag:
Eerst een inleidend praatje over mijn werkwijze, dat in deze sessie een soort geleide meditatie aan de hand van de trommel zou zijn.
Voor iedereen was een matje en een dekentje klaargelegd, zodat iedereen kon gaan liggen.
Ik had vier mensen die me assisteerden met het klaarleggen van de ligplekken, daarnaast zouden ze ook meehelpen met het proces te bewaken: begeleiding van mensen die tijdens de trancereis in problemen kwamen en degenen die vroegtijdig er uit wilden stappen.