Biodanza @ Cat: verleden, heden, toekomst

Biodanza @ Cat: verleden, heden, toekomst


Thema: Leer van het verleden, leef in het heden, droom van de toekomst.

Dansend vanuit eigen ritme, de ander ontmoeten, samen dansen, weer loslaten, verder in het eigen ritme tot een nieuwe ontmoeting ontstaat.

Bijzonder subtiele samenspel, de eutonie van de vinger: Lichtjes aanrakend van wijsvinger op wijsvinger, afstemmend op elkaar, touching hands voor gevorderden!

Droombeelden: op mezelf dansend, kom ik door diverse poorten tussen de werelden, gaat de ladder omhoog of omlaag?
ontmoetingen met de Fae.
De poorten openend, open ik ook mijn hart voor nieuwe ontmoetingen. Zo te openen voelt kwetsbaar aan, oud zeer komt dan los.
De stem van de Fae roept me, mijn hart antwoordt.
Aan de rand van mijn blikveld zie ik een vlinder-Fae proeven van een bloem. 
Dan kom ik de Fae tegen in de dans, nog voordat we elkaar aanraken hebben we elkaar al gevoeld, we omhelzen elkaar als oude vrienden.

 Aan het einde van de ontmoetingen komen we weer bij elkaar in de kring, met een snelle rondedans bouwen we een energie-vortex op, en als we dan loslaten is het alsof een energiefontijn omhoogstuwt om dan als verfrissende dauw weer omlaag te komen.

Na zo'n 'reis' weer terug in mijn eigen energie, nagenieten van de ervaringen en ontmoetingen.
Weer thuis bij mezelf in mijn ruimte, mijn huis, blijven de effecten van de ontmoeting nog naklinken.
Nieuwe inspiratie, nieuwe kansen dienen zich aan voor mijn eigen ontwikkelingspad:
In het kruisen van Paden kunnen we elkaar inspireren! 

 

Biodanza @ Cat: Ruimte innemen

Biodanza @ Cat: Ruimte innemen


Pril begin februari 2011, Imbolc, Chinees Nieuwjaar van het Konijn: Allerlei magische momenten vallen samen.

Deze avond deed ik mee aan een proefles Biodanza bij Cat in het Zonnehuis.

Een oude vriendin had me getipt dat dit bij mij om de hoek gaande was, en Cat had me uitgenodigd voor een les.
Aan de telefoon hadden we al een prettig gesprek, haar website zag er goed uit, dus ik was benieuwd hoe ze in het echt zou zijn. 

Het was een klein maar intiem gezelschap, we begonnen met een korte voorstelronde in de cirkel, en het bewegen erna begon vanuit de kring. Ja, de cirkel trekken en gronden, maar dan op biodanza-manier met muziek.

Het thema van vanavond was "Ruimte innemen", dat deden we met verschillende soorten muziek, ritmes en oefeningen.
Voor mij wel het thema dat me al een tijdje bezig houdt in het dagelijkse leven: mijn ruimte innemen in relaties, werk, woonomgeving. Steeds weer een uitdaging, door mijn ruimte in te nemen word ik zichtbaar, daarvoor moet ik mezelf ook kwetsbaar durven opstellen.

Andere voorbijkomende thema's die voor mij bijzonder betekenisvol waren in de context van mijn ontwikkelingen:

  • contact met de aarde maken via mijn voeten, het ritme van de aarde door mijn lijf laten gaan. 
  • 'fleeting encounters' ('vloeiende ontmoetingen'), we komen elkaar tegen, maken verbinding en laten weer los, steeds weer nieuwe ontmoetingen en ook weer terug bij onszelf.
  • vanuit eigen ritme de ander ontmoeten, samen een ritme aangaan en daarna weer in eigen ritme.

De avond vloog om, door deze intense dans-ontmoetingen, ik vond het een bijzonder fijne ontmoeting om aan te gaan! 

Merry Meet, Merry Part and Merry Meet Again!

🙂

 

Qigong (ch’i kung): energetische oefeningen

Qigong (ch’i kung): energetische oefeningen


Qigong is in de loop van de jaren onderdeel van mijn dagelijkse leven geworden: zitten, lopen, staan, werken, ontspannen.
De basis-principes zijn buiten de lessen ook toepasbaar in de dagelijkse routines.

Qi” betekent adem, energie.
Gong” betekent werk, oefening. Vrij vertaald betekent “Qigong “: energetische oefeningen. 

Er zijn diverse stromingen op het gebied van Qigong :
Sommigen leggen de nadruk op de meditatie-technieken, anderen leggen de nadruk op het gezondheid, en weer anderen leggen de nadruk op  weerbaarheid.

Ikzelf benader de Qigong vanuit de nadruk op de bevordering van fysieke en geestelijke energie in het dagelijkse leven.
Hierbij maak ik gebruik van  basistechnieken uit de volgende tradities:
Taijiquan


Witte Kraanvogel


Baduanjin


 

Hart op de tong, de eerste bijeenkomst in 2011

Hart op de tong, de eerste bijeenkomst in 2011


We zaten met z’n vieren in een kleine kring in de lunchroom van het Zonnehuis: Mary, Peter, Wilma en ik.

Deze setting is een stuk intiemer en persoonlijker dan de theaterzaal waar het podium voor sommige mensen misschien een hoge drempel is, nu onstonden na een kopje koffie vanzelf de gesprekken en kwamen persoonlijke verhalen los.

Mijn verhaal ontstond naar aanleiding van een uitspraak van Paolo Coelho:
‘afwachten is moeilijk, loslaten is moeilijk, maar niet weten welke te doen is het moeilijkst’.
Ik moest hierbij denken aan een vriendschap in de wijk:

Het begon bij de bushalte van lijn 35 van CS naar Molenwijk.
Ze begon spontaan een babbel met me terwijl we wachtten, en toen ik ging zitten vroeg ze of ze naast me kon komen zitten.
Het bleek dat ze een blok verder van mijn huis in Tuindorp woonde, en regelmatig met dezelfde bus van en naar het werk moest.
in het jaar dat volgde, zagen we elkaar regelmatig bij de haltes op heen of terugweg, als dat een weekje misliep miste ik mijn busmaatje al.
Op een gegeven moment zag ik haar niet meer, de weken werden maanden, ik zag haar ook al niet meer op de sociale netwerken van internet, ik heb haar dus heel erg gemist.

Na een jaartje zag ik weer een teken van leven via internet, ze vertelde dat ze weer projecten ging doen.
Ik heb meteen contact gemaakt, waarna we een paar maanden intensief samenwerkten aan een project waar ik persoonlijk bij was betrokken.
In de loop van de samenwerking hebben we natuurlijk ook persoonlijke gesprekken gehad.

Ondertussen is ons gezamenlijk project afgerond en is ze weer druk met andere projecten, nu heb ik al een tijdje weinig meer van haar gehoord.

Ik vertrouw er op dat het wel weer gaat komen, maar ik mis haar wel!

‘afwachten is moeilijk, loslaten is moeilijk, maar niet weten welke te doen is het moeilijkst’.

 

 

 

Oud en Nieuw: terugblik 2010, vooruitblik 2011

Oud en Nieuw: terugblik 2010, vooruitblik 2011


Mijlpalen in 2010:

De  40 dagen rouw na het overlijden van mijn vader afgerond met een samenzijn,

Het  plaatsen van de urn van mijn vader in zijn graf.

De vaste hulp van mijn moeder overlijdt in het eerste kwartaal, het wordt steeds duidelijker dat ons traditionele mantelzorgsysteem zo niet veel langer verder kan.

Met mijn geliefde de  qabbalistische sabbat gevierd, dat maakte veel duidelijk mbt de overeenkomsten en verschillen van onze visie op relatie.

Ik ontvang het reisgeschenk, een reizend schilderij dat mij een maandlang inspireert, waarna het weer verder reist.

Als bezemer de weg vrijgemaakt voor de processie naar de Tempel van de Godin, grote schoonmaak in de drie werelden.

Na het afscheid van het reisschilderij, miste ik die specifieke inspiratie, en vraag ik om een nieuwe; ik ontvang mijn  inwijdingsschilderij die voor onbeperkte tijd mijn inspiratiebron mag zijn.

In het laatste kwartaal van dit jaar kan mijn moeder verhuizen naar het bejaardentehuis, dat is een behoorlijke klus voor ons allemaal!
Mijn reismaatje komt weer op mijn levenspad en helpt mij met deze onderneming.

In mijn wijk ontstaan nieuwe creatieve impulsen (verhalenmiddagen, kunstprojecten) waar ik graag contact mee maak en aan wil meewerken.

Mijn oudste dochter wordt gevraagd door haar vriendje, ze zijn verloofd met midwinters volle maan!
Ik moet heel erg wennen aan het idee, weer een mijlpaal in het loslaten van mijn dochter.

De uitvaart van de vader van mijn hartsvriendin, brengt me ook weer in contact met mijn eigen verdriet.

Terugblikkend op 2010 zie ik de volgende thema’s :
de Dood: einde van het oude, begin van het nieuwe.|
de Liefde: verbonden in vrijheid, vrij in verbinding, , poly-amorie in de praktijk ervaren.

Vooruitblik op 2011

Er komen reorganisaties op mijn werkplek, ik neem nieuwe taken en projecten aan, spannend!
Ik wil me openstellen voor nieuwe ervaringen op het gebied van werk, relaties, creativiteit!

Uitvaart van de vader van mijn hartsvriendin

Uitvaart van de vader van mijn hartsvriendin


Het kostte me moeite om naar de uitvaart  te gaan, ik moest me er echt toe zetten.
Hij had dezelfde kwaal als mijn moeder, diabetes.
Ook bij hem moest er een been afgezet worden, maar in zijn geval waren er teveel complicaties bij de revalidatie, hij heeft het moeizame lange herstelproces niet gered.
Een jaar geleden nog had ik de uitvaart van mijn eigen vader, dat was nog zo nabij.

Mijn hartsvriendin had ik lange tijd niet gezien, we hadden het allebei zo druk met onze zorgen.
En toch…onze geschiedenis gaat terug naar de tijd dat onze kinderen samen op de peuterspeelzaal zaten, hoe snel gaan bijna twintig jaren voorbij!
Ik had haar nog gevraagd voor Kerst als vanouds, maar het mocht niet zo zijn door het overlijden van haar vader.

Ik was net op tijd in de aula, ze gingen net beginnen…

Toen mijn hartsvriendin sprak, herkende ik haar verdriet en pijn, het is ook de mijne.
Hoe graag had ik op dat moment naast haar willen staan, arm om haar heen in moeilijke momenten…
maar ook dat heeft niet mogen zijn, we kwamen nooit verder dan ‘just good friends’.

Na de ceremonie was er even tijd om elkaar echt weer te ontmoeten in een warme omhelzing.

Terugreizend na de uitvaart voel ik me een stuk lichter, ook blijer omdat ik erbij kon zijn, de kans had om haar te laten voelen dat ik er nog steeds ben als vriend voor haar.

 

 

Yule 2010: Einde en nieuw begin

Yule 2010: Einde en nieuw begin


Dit jaar viel midwinter-zonnewende samen met volle maan en eclips, voor het eerst sinds 1638!

Ook voor mij een bijzondere periode:

20 december verloofde mijn oudste dochter zich, dat inspireerde mij tot het volgende gedicht:

Black Prince on White Horse
Dancing prancing ring-a-rose
Will carry thee home

Bij het nalezen van dit gedicht, kreeg ik associaties met Major Arcana XIII, de Dood; een dag later hoorde ik van een dierbare vriendin, dat haar vader was overleden!
Ik heb haar lang niet gezien, en zou wensen dat het weerzien onder betere omstandigheden zou zijn.

QUI, mijn inwijdingsschilderij: abracadabra

QUI, mijn inwijdingsschilderij: abracadabra


Wanneer ik de tekstfragmenten verder ga duiden, kom ik op de volgende parafrase:
lange tijd hield ikzelf mijn deur dicht, en vroeg ik me wanhopig af: wanneer komt er iemand binnen?
totdat ik de goddelijke inspiratie kon toelaten in mijn hart:
genieten
tantra
diepzielduiken
doorzetten
inzicht:
ik ben menselijk
compleet met strijd en overwinning
diepzielduiken, hartscontact
mezelf overwinnend
ik kies ervoor om mijn inspiratie door te geven:
kijk, zo is het om mens te zijn!
alles overwinnend
liefde
onvoorwaardelijk
SUCCES!