Tag: religion

Owl’s Wings: The Lady in the Moon

Owl’s Wings: The Lady in the Moon


Owl’s Wings quotes the classical chinese autum equinox moonfestival:

During the Moon Festival, people eat special yuek beng (moon cakes) – made
of all sorts of delicious ingredients – from ground lotus and sesame to all kinds of sugary fillings.
Along with these cakes, shops sell colored paper lanterns, traditionally in the shapes of animals and, more recently, planes and space ships.

The Moon Festival is a romantic one.
Lovers spend the night together sharing moon cakes and wine while watching the Full Moon. Even couples who can’t be physically together can still enjoy the night by watching the Moon at the same time, united together under the magical Moonlight.

Comment:
This festival also commemorates Hou Yi the Archer, lover of the Moon, who shot down nine of the ten suns who were scorching the earth.
Another nice detail: according to oral tradition the overthrow of the Mongol Yuan Dynasty was organized using mooncakes with a secret message inside: “Kill the Mongols on the 15th day of the 8th Moon” .

Q blogspot
Reincarnatie, hoe zit dat?

Reincarnatie, hoe zit dat?


De oudste documentatie over reincarnatie kom ik tegen in het Hinduisme, kort door de bocht geformuleerd kwam dat neer op de wet van karma: je daden hebben consequenties voor je reincarnatie.

In het latere vormen van Hinduisme en Buddhisme, zoals terug te vinden in het Tibetaans Dodenboek kom je het idee tegen dat je via specifieke rituelen en meditaties invloed kan uitoefenen op je reincarnatie, zelfs in je stervens-uur en in de periode tussen wedergeboortes.

Het idee dat je in de periode tussen wedergeboortes kan kiezen voor een specifieke reincarnatie als ‘les’ komt volgens mij uit het gedachtengoed van New-Age, eigenlijk een variant op het Christelijke idee dat je hele levensloop een les is ter voorbereiding op het hiernamaals.

Wat betreft reincarnatie stel ik me agnostisch op, ik kan het niet bevestigen of ontkennen vanuit eigen ervaring.

Nu weet ik best wel dat er mensen zijn met reincarnatie-ervaringen, maar dat bewijst natuurlijk niet dat iedereen reincarneert.
Het is dus een kwestie van geloven of niet, en in mijn geval zeg ik ‘misschien heb ik een en ander reeds eerder meegemaakt in een hypothetisch vorig leven’.

De doctrine, dat iemand zijn huidige levensomstandigheden heeft gekozen als levensles, of dat het de consequenties zijn van slecht karma uit het verleden, is in mijn visie even repressief als de doctrine van erfzonde.
Dan worden de meest afgrijselijke levensomstandigheden van een persoon verklaard met: hiervoor heb je gekozen, het is resultaat van slecht karma, het is erfzonde.
Wat mij betreft weiger ik te geloven in dit soort repressieve doctrines.

Ragnarok, een voorspelling van het verleden?

Ragnarok, een voorspelling van het verleden?


Ragnarok, het (nood)lot der Goden, de eindstrijd waarin het complete Viking-pantheon onderling strijd levert: Asen en Wanen strijden tegen de Reuzen en ander gespuis; uiteindelijk wordt het hele pantheon vernietigd, de antagonisten moorden elkaar uit.

Het verhaal eindigt met een nieuw pantheon, samengesteld uit een paar overlevenden (zonen van Odin en Thor) en een paar wedergeboortes van eerder overleden goden (Balder & Hoder).

Dit verhaal wordt door sommige mensen tegenwoordig gezien als een voorspelling van Armageddon, maar voor hetzelfde geld zou je het kunnen duiden als een voorspelling van het einde van het Viking-pantheon, want dit verhaal werd opgetekend aan het einde van het Viking-tijdperk.

Significant is volgens mij de terugkeer van de Lichtgod Balder uit het dodenrijk, waarbij hij zich verzoent met Hoder die hem destijds per ongeluk doodde. Je zou daarin een voorafschaduwing kunnen zien van de komst van de Witte Christus, want tegen de tijd dat het verhaal van de Ragnarok werd opgetekend waren vele voormalige Viking-rijken bezig om over te gaan naar het christendom.

Bezetenheid

Bezetenheid


In de Reclaiming-traditie wordt gesproken over ‘aspecteren’, dwz tot op zekere hoogte/diepte je laten overnemen door ‘dat andere’.

Afhankelijk van hoe ver je daarin wil/kan gaan, het is dus een kwestie van hoeveel controle je overgeeft.
In de ‘lichte’ trance voel je vaag die ‘aanwezigheid’ terwijl je de ‘normale wereld’ ook nog op de achtergrond ervaart, in de ‘diepe’ trance is de ‘normale wereld’ zo ver op de achtergrond dat je die niet meer waarneemt maar in de plaats daarvan de ‘andere wereld’, in die laatste variant kan het gebeuren dat ‘de ander’ jouw hele systeem helemaal overneemt.

Een extreme variant hiervan kan je zien bij de trances bij voudoun-priesteressen, waar de hele lichaamstaal wordt overgenomen door de karakteristieke bewegingen van ‘die ander’ .

In deze tradities wordt ‘bezetenheid’ of ‘het aspecteren’ gezien als dienstbaarheid aan de goden, iets in de trant van je lichaam uitlenen zodat de godheid kan spreken en handelen in de menselijke werkelijkheid.

In de Joods-christelijke traditie heeft de term ‘bezetenheid’ een slechte naam gekregen, omdat deze wordt geassocieerd met ‘bezetenheid door slechte geesten’.

In mijn visie beschouw ik de ‘goden’ als archetypes, die met enige voorzichtigheid benaderd moeten worden, dus ook in het ‘aspecteren’ of ‘bezetenheid’.

Voor alles is er een tijd en een plaats, je kan niet overal zomaar Dionysos ongebreideld aspecteren (om maar een voorbeeld te noemen).

Hekserij en Gnostiek

Hekserij en Gnostiek


Op verschillende heksenforums wordt gespeculeerd mbt de Gnostische oorsprong van Wicca en/of hekserij, daar heb ik zo mijn bedenkingen over:

Elke godsdienst maakt gebruik van de bouwstenen van vorige godsdiensten maar ook van concurrenten/tijdgenoten.
Het Christendom maakte gebruik van Joodse bronnen, maar werd zeer zeker ook beinvloed door het Hellenisme, dat kan je het beste zien bij Paulus de Romein.
In het Christendom kan je sporen zien van de Gnostiek maar ook van de Mithras-cultus, en onlangs wees een schrijver op de overeenkomsten tussen de Julius Caesar-symbolieken en die van Jezus.

Europese Hekserij is beinvloedt door Vrijmetselaars, Rozenkruizers, Alchemisten, Hermetici, Qabbalisten en ongetwijfeld ook Gnostici.
Maar om te spreken dat Wiccans/heksen rechtstreekse afstammen van Gnostici voert me veel te ver.
Gnostiek is ‘in’, een nieuwe theologische hype, maar moet dat gebruikt worden om Wicca en/of hekserij een sjiek tintje te geven?

En volgens mij is het een stuk lastiger om voor hekserij uit Afrika of Azie een verband te leggen naar de NeoPlatonische stromingen zoals de Gnostici.

Hekserij: een religie, een filosofie?

Hekserij: een religie, een filosofie?


Ik beschouw mezelf als agnostische heks.

Eerlijk gezegd geen idee of de goden wel of niet bestaan buiten mijn eigen subjectieve ervaring.

Offeren en spreken met ‘de goden’ doe ik wel, alsof ze wel bestaan.

‘To sacrifice as if present’ , een idee dat minstens zo oud is als Confucius.

Dus voor mij is hekserij meer een levenswijze dan een religie;  zwart-wit zie ik die tegenstelling echter niet.

Ostara 2007

Ostara 2007


Met een stel vrienden afgesproken om equinox ritueel te houden op ‘t Stenen Hooft; tevoren eerst samen eten in eersteklas stationsrestauratie Amsterdam CS, brainstormen over structuur & intentie van het ritueel.
Voor het structuur algemene Reclaiming-stijl aangehouden: gronden, cirkel trekken, oproepen van windrichtingen & elementen & goden, energie oproepen & gronden, het danken & afscheid nemen van hetgeen opgeroepen was, cirkel openen.
De intentie was: het begroeten van het licht

Bij de uitvoering kreeg iedereen op typisch eigenzinnige Reclaiming-wijze iedereen de ruimte een eigen invulling te geven binnen het aangegeven kader.
Het gronden werd gedaan vanuit de Chinese traditie van Taijiquan & Qigong.
De cirkel werd getrokken door een Asastruar die op haar manier de kwartieren begroette waarna de hele groep de cirkel liep terwijl de windrichtingen en elementen werden aangeroepen
Aangeroepen werden Wodan, Thor en Freya, maar ook de voorouders en de komende ongeboren kinderen, er werden offers gebracht aan de goden.
De energie werd opgeroepen met drummen en chanten, op Asatru-wijze werd een heilsdronk met zegenwens gedaan door iedereen, waarna op gebruikelijke wijze afscheid werd genomen van hetgeen opgeroepen was.

Voor mij persoonlijk was het ook een bekrachtiging van mijn intentie: de worsteling van de donkere tijd afsluiten, tijd maken voor nieuw licht, accepteren dat soms een goede scheiding beter is dan een slecht huwelijk.

La Belle Dame Sans Merci

La Belle Dame Sans Merci


I

Oh what can ail thee, knight-at-arms,
Alone and palely loitering?
The sedge has withered from the lake,
And no birds sing.

                          II

 

Oh what can ail thee, knight-at-arms,
So haggard and so woe-begone?
The squirrel’s granary is full,
And the harvest’s done.

                          III

 

I see a lily on thy brow,
With anguish moist and fever-dew,
And on thy cheeks a fading rose
Fast withereth too.

                          IV

 

I met a lady in the meads,
Full beautiful – a faery’s child,
Her hair was long, her foot was light,
And her eyes were wild.

                          V

 

I made a garland for her head,
And bracelets too, and fragrant zone;
She looked at me as she did love,
And made sweet moan.

                          VI

 

I set her on my pacing steed,
And nothing else saw all day long,
For sidelong would she bend, and sing
A faery’s song.

                          VII

She found me roots of relish sweet,
And honey wild, and manna-dew,
And sure in language strange she said –
‘I love thee true’.

                          VIII

 

She took me to her elfin grot,
And there she wept and sighed full sore,
And there I shut her wild wild eyes
With kisses four.

                          IX

 

And there she lulled me asleep
And there I dreamed – Ah! woe betide! –
The latest dream I ever dreamt
On the cold hill side.

                          X

 

I saw pale kings and princes too,
Pale warriors, death-pale were they all;
They cried – ‘La Belle Dame sans Merci
Hath thee in thrall!’

                          XI

 

I saw their starved lips in the gloam,
With horrid warning gaped wide,
And I awoke and found me here,
On the cold hill’s side.

                          XII

 

And this is why I sojourn here
Alone and palely loitering,
Though the sedge is withered from the lake,
And no birds sing.

John Keats

Jij bent van jou

Jij bent van jou


Jij bent van jou, onachterhaalbaar eigen.
Ik ben van mij, geen ander zal mij krijgen.
Wat ik jou vraag, wat jij mij vraagt
is leeg en zonder zin gevraagd.
Eén oogwenk ver in vreemd gebied,
ooit verder komen doen wij niet.

Ik wou een leven meer, mocht ik
jou vinden.
Ik bond mij aan je vast, kon ik mij binden.
Ik zou in jou vergaan, en jij
ontstaan in mij, en wij in wij.
Eens lag ik neer, versteend van kou,
ik droomde dat ik vocht met jou.

Die nacht werd mij een nieuwe naam gegeven.
Geschonken werd mij nog een
tijd van leven.
En even, tot de morgen daagt,
is wat ik vraag en wat jij vraagt,
vervuld en één. Toen ging jij heen
en bleef ik met mijn droom alleen.

Huub Oosterhuis