The Alchemist meets The Kabbalist

The Alchemist meets The Kabbalist


The Alchemist meets The Kabbalist.

Paolo Coelho signeert een aantal van zijn boeken voor Geert Kimpen, en laat wat cryptische orakelteksten achter…

De weg naar Santiago: ‘Don’t ever follow the manual’
De Alchemist: ‘Pay the price of your dreams’
Aan de oever van de Piedra huilde ik: ‘Love is the road’
De Zahir: ‘een onleesbare Portugese opdracht’

nu wordt het interessant, vind je niet?

😉

11-11-11 @ Club Lite

11-11-11 @ Club Lite


Ik was door vrienden gevraagd om naar Club Lite te gaan, ze zouden ‘iets speciaals gaan doen’. Nu vormen ze sinds Samhain al een koppel, dus vermoedde ik al iets in de richting van handfasting.
11-11-11 zou bij Club Lite op een speciale manier gevierd worden, de advertentie vermeldde:
“Een magische nacht vol symboliek, mystiek en transformatieve krachten. We staan op de drempel van een nieuw tijdperk, vasthouden aan het oude is zinloos. “

Nu geloof ik niet zo in numerologie en ‘bijzondere jaartallen’,  maar ik geloof wel in het samenkomen van mensen met gerichte intentie.

We begonnen met dansmeditatie ‘Sacred Choreography’ dat voor mij aanvoelde als Qigong-dance, inspirerend!

Tussendoor kwam het koppel binnen, wat voor mij de gelegenheid was om hun een kado te geven voor hun handfasting. Twee bokalen, die al geruime tijd op mijn altaar waren opgeladen met de intentie van hartsverbinding.

De dansmeditatie ging geruime tijd door, de sfeer kwam er goed in!
Na dit gebeuren ging de DJ over op andere muziek, de danszaal raakte vol, dus ging ik even bijkomen aan de zijlijn: kletsen met vrienden, kennissen en volkomen onbekenden die ik op dat moment tegenkwam; leuke ontmoetingen gehad!

Om 11.11 PM deed ik mee aan het ritueel “door de Starglyph Portal lopen”:
Voor mij begon het met een solitaire tocht door de Donkere Tunnel, de Geestenweg.
Aan het einde van die Tunnel stonden de Wachters: “Wat is jouw intentie?”
Toen ik die helder had uitgesproken, mocht ik door de Poort, die ik ervaarde als een geboortekanaal naar de volgende fase.
Bij aankomst werd me Licht aangereikt, die verwelkomde ik met mijn hele wezen.

Na het ritueel was het voor mij tijd om langzaamaan weer af te bouwen en naar huis te gaan, vol met inspiratie

 

 

Kies!

Kies!


Wie als mens op Midden-Aarde verblijft en zich begeeft in het maatschappelijke gewoel, ontkomt er niet aan vuile handen te krijgen in het contact met de grofstoffelijke werkelijkheid.
Politici moeten handeltjes drijven om een deel van hun zin te krijgen, daarin maken ze vuile handen, maar dat geldt voor elke menselijke organisatie.
Zelfs Occupy, dat uitgaat van anarchistische principes en consensus, heeft onderlinge machtsstrijd en gekrakeel. De Kluizenaar kan inderdaad zich onttrekken aan het maatschappelijke gewoel, de bergen intrekken of de rimboe of zich verstoppen in een Ivoren toren.
Maar de Krijger gaat de confrontatie aan, wetende dat schone handen een luxe is.
Overigens vind ik het nogal kort door de bocht om het huidige falen van de Nederlandse democratie te schuiven in de linkse hoek, want de rechtse hoek doet net zo goed mee met het spel.
Ook Wilder speelt spelletjes, Henk en Ingrid worden net zo goed ook door hem gemanipuleerd en bedonderd.

Mabon weekeinde

Mabon weekeinde


Ik had een uitnodiging voor een Mabon-bijeenkomst in Enschede, die helaas op het laatste moment werd afgeblazen. Gelukkig had ik ook nog een uitnodiging voor een bijeenkomst in Hengelo, daar kon ik een last-minute boeking regelen.

Het was leuk om eindelijk internet-contacten in werkelijkheid tegen te komen!
De meesten waren in de leeftijd van mijn kinderen, twintigers, en ik had bewondering voor het niveau waarop ze alles hadden georganiseerd:
Locatie, logies, catering, programma: alles low-budget, met een grote dosis inzet en inspiratie!

De zaterdag werd meteen gezellig met kampvuur, liederen en verhalen..
Ik vertelde het verhaal van Pwyll, hoe hij de Gehoornde Jager hielp om de Zomerkoning te verslaan in de voorde van de Rivier: niet op het water, noch op het land; niet bij dag, noch bij nacht…op het draaipunt van het jaarwiel, in de schemering, tussen de werelden.

Tussen de bedrijven door had ik leuke gesprekken  met iemand van mijn generatie, de nestrix van deze groep, met haar kon ik ook dieper ingaan op diverse kwesties bij het organiseren van dit soort evenementen, zoals de uitdaging van bruggen slaan tussen diverse tradities.

De zondag begon met een wandeling door het bos, om voorwerpen te zoeken voor het Mabon-ritueel. Onderweg was het leuk om eekhoorns te zien!
De diverse voorwerpen: blaadjes, steentjes, enzovoorts…gebruikten we om kaarsen te versieren, om onze herfst-intenties te bekrachtigen.
Mijn thema was deze keer: dankzeggingen en dankoffers voor mijn oogst van afgelopen periode.
Voor mijn gevoel was het dan ook passend om mijn kaars aan het einde van het ritueel weg te geven aan  de nestrix.

Moe maar voldaan kom ik thuis, het was een fijn evenement waar ik dankbaar voor ben!