Tag: spirituality

Vaarwel Babette Elise

Vaarwel Babette Elise


Toen ik via Facebook het bericht kreeg dat je uit het leven was gestapt, ging een schok door me heen: zo’n jonge vrolijke meid, bruisend van het leven, nog een hele toekomst voor zich …en nu dit!

Ik had je alleen die ene keer gezien, bij de grote demonstratie op de Dam tegen Monsanto, je voerde een of andere ludiek toneelstuk op, toen viel je vrolijke lach mij al op.
En ik wist dat je betrokken was bij diverse interessante organisaties op het alternatieve vlak, je was een belangrijke mede-organisator bij Club Lite en aanverwante zaken.

Meer wist ik eigenlijk niet, ik kende je nauwelijks, en toch had ik het gevoel dat ik er moest zijn om eer te betuigen aan je levenslust en activisme.
Ik wist dat er verschillende ceremonien gedaan zouden worden om afscheid te nemen, en voelde dat ik er ook moest zijn. Vaak heb ik in een ceremonie de taak van de Wachter, deze keer was ik meer de Getuige, Anker.

Tijdens de meditatieve sessies die er volgden, kwamen de volgende beelden/gevoelens bij me op: het was alsof je al op weg was naar je volgende bestemming, niet meer aardgebonden door de ketens van dit leven.

Ga in vrede, het licht tegemoet. Vaarwel en tot ziens!

 

Overdenkingen met betrekking tot kristallen schedels

Overdenkingen met betrekking tot kristallen schedels


AfbeeldingO

Er zijn veel verhalen in omloop over de vermeende wonderbaarlijke kwaliteiten van kristallen schedels, veelgehoorde schrijvers hierover zijn :
Eugène Boban, Mitchell-Hedges.

Mijn fascinatie met schedels was al op jonge leeftijd, lang voordat ik ooit hoorde van diverse theorietjes over de kracht van de schedels.

Wat ik hier over de schedels schrijf, zijn mijn persoonlijke duidingen, los van de bestaande theorietjes.

Onlangs kwam opnieuw de impuls in mij op, om serieus te mediteren met een kristallen schedel, met de intentie om bezig te zijn met de voorouders.

19 augustus 2013 was het eindelijk zover, ik besloot om langs te gaan bij een verkoopster van kristallen, Safira.
Ik had meteen een klik met de verkoopster en een amethist schedel die ze wilde verkopen, de koop was snel rond: ik had uitgelegd dat het mijn intentie was om een schedel te kopen om bezig te gaan met de voorouders.
Later ontving ik van haar een mail:
“Zonet werk ik het kaartsysteem bij dat ik heb van elk van mijn schedels (over elke schedel wannneer en van wie ik die heb gekocht, voor hoeveel, en de ervaringen die ik met hen meemaak) en noteer dat de schedel gisteren naar jou is verhuisd.
En wat lees ik op haar kaart als centrale ervaring genoteerd in mijn eigen handschrift: “Wijze oude grootouder”.

Bij thuiskomst heb ik de schedel gereinigd met Floridawater, en een nieuwe naam gegeven:
Adda-Nari, vanwege de androgyne uitstraling.
Afbeelding

 Bij nader onderzoek bleek dit een verbastering te zijn van Ardhanari
Afbeelding
Wat houdt Roeping voor mij in?

Wat houdt Roeping voor mij in?


In diverse tradities wordt beschreven hoe mensen worden ‘geroepen’ door ‘iets’ dat het menselijke overstijgt (God, Goden, Goddelijke principes) tot het uitvoeren van specifieke taken/verplichtingen.

Zoals ik het ervaar, is Roeping als het ware diep van binnenuit te ervaren, als een onwrikbare overtuigen dat iets op een bepaalde manier moet gebeuren.
Het kan aanvoelen als ‘innerlijke stem’, of veruiterlijk zich aandienen als ‘stemmen’ , ‘vizioenen’ of ‘orakels’.

Hoewel ‘Roeping’ zich dringend aanbiedt, heb je altijd de mogelijkheid om vanuit een fundamentele vrijheid en autonomie ‘nee’ te zeggen tegen Roeping.

Als kind zag ik hoe hoog de prijs was van Roeping, je moet er behoorlijk persoonlijke offers voor brengen, wat ook impact kan hebben op je meest directe omgeving (vrienden, familie, gezin).
Daar heb ik destijds NEE tegen gezegd.
Maar nu ik weer ouder ben, dient die Roeping zich weer aan, bijna onweerstaanbaar.

Bij ceremonies, rituelen, energiewerk voel ik me vaak ‘geroepen’ om de cirkel en de energie te bewaken, dan neem ik als het ware vanzelf de functie van Wachter op me.
Op mijn werk  vertaal ik deze kwaliteit in kasbeheer en rapportages.
In een omgeving, waar ik andere geinteresseerden tegenkom op het gebied van spiritualiteit, voel ik me ‘geroepen’ om kennis/vaardigheden te willen delen, dan neem ik de functie van Leraar op me.
Op mijn werk vertaal ik deze kwaliteit in de functie van key-user, waarbij ik collega’s help met het omgaan met nieuwe computersystemen.

Gewetensvraag: Welke offers ben ik bereid te doen voor mijn Roeping?
Ik steek geld, tijd en andere vormen van energie om mijn vaardigheden verder te vergroten.
Verder verschuiven mijn prioriteiten op het gebied van bezigheden en vriendschappen.
Wat niet meer past op het pad van mijn Roeping, komt steeds minder hoog op mijn lijst, en verdwijnt op den duur.
Het oude opruimen, om plaats te maken voor het nieuwe, dat is een offer op zich.
Je weet wat je hebt, maar niet wat je krijgt.

 

In transit

In transit


IMG_0619

Na afloop VakantieAnders 2013 weer thuis.

Uitrusten, bijkomen, nagenieten, dagboek bijwerken, thuisblijvers terugzien, vakantiemaatjes facebooking/mailing.

De impulsen van de vakantie denderen nog even door, inspiratie om veel te schrijven. Veel te vertellen aan thuisgebleven hartsvrienden. Nog even in het ritme van meedoen aan inspirerende evenementen in mijn omgeving.

Tegelijkertijd heimwee naar de mooie momenten, de fijne ontmoetingen die er waren.

Ik mis dat wel, die speciale vakantiesfeer waarin ontmoeten veel lichter en eenvoudiger is.

Langzaamaan terug in het dagelijkse ritme, is net zoiets als het incarneren van de subtiele wereld naar de vaste materie, overgaan van de wereld der mogelijkheden naar de wereld van manifestatie. Geen wonder dat alle pasgeborenen huilen!

Terugblikkend ben ik dankbaar voor de fijne ontmoetingen en bijzondere inspiraties. Tegelijkertijd merk ik dat de beelden verbleken; foto’s en notities zijn maar afschaduwingen van wat er is gebeurd.
Dat subtiele is nauwelijks vorm te geven in de materie. Zo zal een beeldhouwer zich voelen, wanneer hij worstelt met een blok steen, om zijn vizioen in vast te leggen.

VakantieAnders 2013 midzomer: terugkijkend op mijn intentie

VakantieAnders 2013 midzomer: terugkijkend op mijn intentie


Kattenbelletje geschreven voor mijn intentie:

Werken aan helemaal loskomen van ongewenste/onnodige/overbodige banden/draden.
Bepaalde banden/ervaringen hebben hun functie gehad, en mag ik in dankbaarheid laten gaan:
Oude spirits die onnodig bij mij bleven hangen wegens sterke banden, mogen verder gaan op hun reis naar het Licht.
Oud hartzeer van verloren liefdes mag aan het Licht komen, om te genezen. Terugkijkend naar de mooie momenten die er waren, zie ik ze ook als kadootjes waar ik blij mee ben.

Volle maan, 2013 july: Antwoord

Volle maan, 2013 july: Antwoord


antwoord
Tijdens Vakantie Anders liep ik rond met de volgende kwestie:
Ik voel me geroepen, maar weet ik niet wat mijn roeping precies is.
In verschillende workshops voel ik de aandrang om de cirkel te bewaken voor de veiligheid van mezelf en anderen.

Aan het einde van de eerste week vindt mijn uitwisselingspartner twee steentjes: rozekwarts en bergkristal. Ze krijgt de ingeving om die te delen, en ik neem het kristal in ontvangst.
In week 2 geeft de indische workshopgever de steen een naam: Antwoord.
En in week 3 zie ik tijdens een trancereis de wereldboom, waar Oude Eenoog me komt begroeten en mij een staalblauwe speer geeft.
Op dat moment blijf ik met de vraag wat ik daarmee moet.
Vandaag ontving ik tijdens de maanviering het Antwoord via de Runen:
Ik moet standvastig doorzetten in het pad dat ik in de afgelopen drie weken steeds sterker ben gaan inzetten.
De vraag blijft: ben ik bereid de offers van de roeping te voltrekken?
In mijn jeugd zag ik de prijs die mijn vader betaalde, toen besloot ik om dat niet na te volgen.
Maar gaandeweg ervaar ik de roep steeds sterker, die moet ik beantwoorden, anders schiet ik tekort ten opzichte van mezelf en de Ander.
Wat zal mijn offer zijn?