Month: December 2005

Magie is een extreme vorm van bidden


(Aan het woord is de Amsterdamse X).
Via de magie van de Indiase tempeldans kwam ze 15 jaar geleden in contact met de magische wereld van de hekserij.
Een gesprek met X over haar eigen spirituele beleving van haar bestaan als heks.

De wrede pogingen van de Inquisitie ten spijt, floreert de hekserij vandaag de dag als nooit tevoren.
Aan informatie geen gebrek.
Je breekt bijna je nek over de talloze wicca-websites, de instant spreukpakketjes, New Age winkels en de esoterische boeken.
Er is zelfs een heuse heksenopleiding.

Er doen nogal wat enge verhalen de ronde over heksen.
Van satanische missen tot aan de boze heks in Doornroosje.

quote:
Ach, veel van die verhalen zijn door de toenmalige katholieke kerk de wereld in geholpen om ervoor te zorgen dat het oude geloof uitgeroeid zou worden.

Maria de godin

Is hekserij dan een geloof?

quote:
In die tijd was het een geloof.
Het was de overgang van het heidendom naar het christendom, van het polytheïsme naar het monotheïsme.
Het uitroeien van het oude geloof is nooit helemaal gelukt.
Veel heidense gebruiken zijn overgenomen door de katholieke kerk.
Je hoeft alleen maar naar de Mariaverering te kijken, dan herken je daarin de godinnencultus.
Ik brand regelmatig kaarsjes voor Maria in kerken.
Ik zie haar als een van de verschijningsvormen van de godin.

Christenen hebben kerst. Moslims hebben de ramadan. Wat hebben heksen?

quote:
Ik vier de belangrijkste jaarfeesten: lente, zomer, herfst en winter.
Daarnaast heb ik hier in de woonkamer allerlei altaren.
Ik aanbid het goddelijk principe in de vrouwelijke vorm.
Dat goddelijke heeft verschillende verschijningsvormen.
Zelf werk ik met het oude Noorse pantheon: Thor, Freya en Odin.
Ik doe bijna iedere dag wel een ritueel dat is gewijd aan de godin.
Ik brand een kaars en wierook en zing een gebed.
Ik heb op mijn altaar dat is gewijd aan de godin, ook een beeldje dat het vrouwelijke principe moet voorstellen.
Ik kijk nu eenmaal liever naar een beeldje dan naar een lege muur.
Ik ben geen Zen-boeddhist.
Mijn magiealtaar staat in de slaapkamer.
Daar doe ik belangrijke rituelen.

Wat dan?

quote:
Je moet dan vooral denken aan het leggen van contacten met mijn goden en helpers uit de andere werkelijkheid om hulp te vragen bij problemen waar ik mee zit.
Vaak heeft dat te maken met psychologische inzichten en processen.

Je bent heel voorzichtig.
Maar de tijd van heksenvervolgingen is nu toch voorbij.
Zo wil je niet onder je eigen naam aan dit interview meewerken
.

quote:
Er bestaan ontzettend veel misvattingen over heksen.
Het kan heel erg doorslaan.
Zo zijn er mensen vanuit christelijke hoek die als de dood zijn voor heksen, omdat je een verbond met de duivel gesloten zou hebben.
Maar de meeste heksen erkennen het bestaan van de duivel niet eens. Dus hoe zou je dat ooit kunnen aanbidden of er een verbond mee kunnen sluiten

.

Hoe verklaar je die hele heksenrevival?

quote:
Mensen zijn op zoek naar een vorm van spiritualiteit en komen dan in dit soort dingen terecht.
Veel pubermeisjes vinden het ontzettend stoer om zich vol te hangen met pentagrammen en te roepen: pas op, anders beheks ik je.

Magische mantra’s

Hoe ben jij eigenlijk heks geworden?

quote:
Heks worden is een levenshouding en een studie die levenslang duurt. Mijn zoektocht begon zo’n 15 jaar geleden.
Ik studeerde jarenlang Indiase tempeldans
Van mijn Indiase leraar leerde ik de beginselen dat energie gekanaliseerd kan worden.
De essentie van de Indiase tempeldans is eigenlijk het doorgeven van energie.
Via het hindoeïsme ben ik geïnteresseerd geraakt in Sanskriet mantra’s. Mantra’s zeggen is intunen op een bepaald soort energie.
En dat is dus magie.

Hoe bedoel je?

quote:
Magie voor mij is het werken met energieën.
De belangrijkste kracht die er is, is de gedachtekracht.
Ik persoonlijk zie dat alles in feite is opgebouwd uit energie.
Dat wordt ook bevestigd door de natuurkunde.
Gedachte is ook energie.
Energie kun je dus beïnvloeden en dan ben je met magie bezig.
Magie is al positief denken.
Je bent al met magie bezig als jezelf vertelt “ik kan het, het gaat lukken.”

De wens is de vader van de hekserij

Dus die gedachtekracht maakt je dan heks…

quote:
In mijn definitie wel.
Hoewel er ook veel mensen zijn die zich heks noemen, omdat ze kamillethee drinken als ze verkouden zijn, of zich heks noemen omdat ze het leuk vinden om in lange zwarte fluwelen jurken te lopen en naar Gothic festivals gaan.

Die magie van jou lijkt verdacht veel op het principe van een gebed?

quote:
Ik vind de ultieme vorm van magie het gebed.
En magie is in feite een extreme vorm van bidden.
Bidden doe meestal alleen maar met wilskracht.
Heksen gebrui¬ken meditatiehulpmiddelen zoals kaarsen en trance trommels.
Je kunt een wens uitspreken en dan die energie sturen.

Dus ook negatieve energie?

quote:
Dat klopt.
Maar ik denk dat het overgrote deel van de heksen gruwt bij het idee om mensen kwaad te doen.
Heel veel heksen houden zich bijna uitsluitend met healing bezig, en proberen mensen juist te genezen.
Maar je zit al snel op een hellend vlak.
Want dat wat goed is voor de een, kan schade berokkenen aan de ander. Dat maakt het heel erg moeilijk om met magie te werken en dan krijg je dus die regel: doe wat je wilt, maar doe een ander geen kwaad.
Dat is een van de moeilijkste regels om bij stil te blijven staan, maar het is wel een van de twee vuistregels in de moderne hekserij.

Wat is de andere vuistregel?

quote:
De andere is de threefold law.
Met andere woorden, dat wat je uitzendt, keert drie maal terug.
Er zijn mensen die deze macht niet aankunnen.

Kun je wat concreter zijn?

quote:
Waar heel veel mensen de fout mee in gaan, is liefdesmagie.
Ik ken iemand die als pubermeisje ontzettend verliefd was op een man en daar een bindingsritueel voor heeft gedaan.
Dat lukte.
Ze trouwden en kregen twee kinderen.
Op een bepaald moment ging het huwelijk niet meer.
Maar scheiden bleek niet zo eenvoudig, omdat de man haar niet kon loslaten.
Het kwartje viel pas bij haar toen de man zei: het lijkt wel alsof ik aan je vastgebonden zit.
De vrouw heeft vervolgens een ritueel gedaan om dat bindingsritueel ongedaan te maken.

Dus zo ongevaarlijk is hekserij dus niet?

quote:
Ik ben helemaal niet zo blij met al die info voor puberheksjes.
Het is geen speelgoed.
Het is net alsof je kinderen van 12 in een raceauto zet.
Het kan goed gaan, maar ook verkeerd.
Als ze toevallig het contactsleuteltje omdraaien en tegelijkertijd het gaspedaal indrukken, ja, dan krijg je een ongeluk.
En dat kan met magie ook gebeuren.

PS
Bovenstaand interview kreeg ik via een van mijn contactpersonen onder ogen, met expliciete toestemming om te plaatsen op een esoterisch forum voor feedback.
Terwille van de privacy, zijn de namen van de interviewer en inteviewee geanonimiseerd.

Burning Times


 

In the cool of the evening they used to gather
‘Neath the stars in the meadow
Circled near an old oak tree
At the time appointed
By the seasons of the earth and the phases of the moon
In the centre often stood a woman,
Equal with the others and respected for her worth
One of the many we call the witches
The healers and the teachers of the wisdom of the earth
The people grew in the knowledge she gave them
Herbs to heal their bodies
Spells to make their spirits whole
Hear them chanting healing incantations
Calling on the wise ones
Celebrating in dance and song

Isis, Astarte, Diana, Hecate, Demeter, Kali, Inana

There were those who came to power through domination
And they were bonded in their worship of a dead man on a cross
They sought control of the common people
By demanding allegiance to the church of Rome
And the pope declared the inquisition
It was a war against the women whose power they feared
In the holocaust against the nature people
Nine million European women died
And the tale is told of those who by the hundreds
Holding together chose their deaths in the sea
While chanting the praises of the mother goddess
A refusal of betrayal, women were dying to be free

Now the earth is a witch and the men still burn her
Stripping her down with mining and the poison of their wars
Still to us the earth is a healer, a teacher, a mother,
The weaver of a web of life that keeps us all alive
She gives us the vision to see through the chaos
She gives us the courage, it is our will to survive

Charlie Murphy

Chief Seattle’s Reply (january 1857)


Yonder sky that has wept tears of compassion upon my people for centuries untold, and which to us appears changeless and eternal, may change.
Today is fair.
Tomorrow it may be overcast with clouds.
My words are like the stars that never change.

Whatever Seattle says, the great chief at Washington can rely upon with as much certainty as he can upon the return of the sun or the seasons.
The white chief says that Big Chief at Washington sends us greetings of friendship and goodwill.
This is kind of him for we know he has little need of our friendship in return.
His people are many.
They are like the grass that covers vast prairies.
My people are few.
They resemble the scattering trees of a storm-swept plain.

The great, and I presume — good, White Chief sends us word that he wishes to buy our land but is willing to allow us enough to live comfortably.
This indeed appears just, even generous, for the Red Man no longer has rights that he need respect, and the offer may be wise, also, as we are no longer in need of an extensive country.

There was a time when our people covered the land as the waves of a wind-ruffled sea cover its shell-paved floor, but that time long since passed away with the greatness of tribes that are now but a mournful memory.
I will not dwell on, nor mourn over, our untimely decay, nor reproach my paleface brothers with hastening it, as we too may have been somewhat to blame.

Youth is impulsive.
When our young men grow angry at some real or imaginary wrong, and disfigure their faces with black paint, it denotes that their hearts are black, and that they are often cruel and relentless, and our old men and old women are unable to restrain them.
Thus it has ever been.
Thus it was when the white man began to push our forefathers ever westward.
But let us hope that the hostilities between us may never return.
We would have everything to lose and nothing to gain.
Revenge by young men is considered gain, even at the cost of their own lives, but old men who stay at home in times of war, and mothers who have sons to lose, know better.

Our good father in Washington–for I presume he is now our father as well as yours, since King George has moved his boundaries further north–our great and good father, I say, sends us word that if we do as he desires he will protect us.
His brave warriors will be to us a bristling wall of strength, and his wonderful ships of war will fill our harbors, so that our ancient enemies far to the northward — the Haidas and Tsimshians — will cease to frighten our women, children, and old men.
Then in reality he will be our father and we his children.
But can that ever be?

Your God is not our God!
Your God loves your people and hates mine!
He folds his strong protecting arms lovingly about the paleface and leads him by the hand as a father leads an infant son.
But, He has forsaken His Red children, if they really are His.
Our God, the Great Spirit, seems also to have forsaken us. Y
our God makes your people wax stronger every day.
Soon they will fill all the land.
Our people are ebbing away like a rapidly receding tide that will never return.
The white man’s God cannot love our people or He would protect them.
They seem to be orphans who can look nowhere for help.
How then can we be brothers?
How can your God become our God and renew our prosperity and awaken in us dreams of returning greatness?
If we have a common Heavenly Father He must be partial, for He came to His paleface children.
We never saw Him.
He gave you laws but had no word for His red children whose teeming multitudes once filled this vast continent as stars fill the firmament.
No; we are two distinct races with separate origins and separate destinies.
There is little in common between us.

To us the ashes of our ancestors are sacred and their resting place is hallowed ground.
You wander far from the graves of your ancestors and seemingly without regret.
Your religion was written upon tablets of stone by the iron finger of your God so that you could not forget.
The Red Man could never comprehend or remember it. Our religion is the traditions of our ancestors — the dreams of our old men, given them in solemn hours of the night by the Great Spirit; and the visions of our sachems, and is written in the hearts of our people.

Your dead cease to love you and the land of their nativity as soon as they pass the portals of the tomb and wander away beyond the stars.
They are soon forgotten and never return. Our dead never forget this beautiful world that gave them being.
They still love its verdant valleys, its murmuring rivers, its magnificent mountains, sequestered vales and verdant lined lakes and bays, and ever yearn in tender fond affection over the lonely hearted living, and often return from the happy hunting ground to visit, guide, console, and comfort them.

Day and night cannot dwell together.
The Red Man has ever fled the approach of the White Man, as the morning mist flees before the morning sun.
However, your proposition seems fair and I think that my people will accept it and will retire to the reservation you offer them.
Then we will dwell apart in peace, for the words of the Great White Chief seem to be the words of nature speaking to my people out of dense darkness.

It matters little where we pass the remnant of our days.
They will not be many.
The Indian’s night promises to be dark.
Not a single star of hope hovers above his horizon.
Sad-voiced winds moan in the distance.
Grim fate seems to be on the Red Man’s trail, and wherever he will hear the approaching footsteps of his fell destroyer and prepare stolidly to meet his doom, as does the wounded doe that hears the approaching footsteps of the hunter.

A few more moons, a few more winters, and not one of the descendants of the mighty hosts that once moved over this broad land or lived in happy homes, protected by the Great Spirit, will remain to mourn over the graves of a people once more powerful and hopeful than yours.
But why should I mourn at the untimely fate of my people?
Tribe follows tribe, and nation follows nation, like the waves of the sea.
It is the order of nature, and regret is useless.
Your time of decay may be distant, but it will surely come, for even the White Man whose God walked and talked with him as friend to friend, cannot be exempt from the common destiny.
We may be brothers after all.
We will see.

We will ponder your proposition and when we decide we will let you know.
But should we accept it, I here and now make this condition that we will not be denied the privilege without molestation of visiting at any time the tombs of our ancestors, friends, and children.
Every part of this soil is sacred in the estimation of my people.
Every hillside, every valley, every plain and grove, has been hallowed by some sad or happy event in days long vanished.
Even the rocks, which seem to be dumb and dead as the swelter in the sun along the silent shore, thrill with memories of stirring events connected with the lives of my people, and the very dust upon which you now stand responds more lovingly to their footsteps than yours, because it is rich with the blood of our ancestors, and our bare feet are conscious of the sympathetic touch.
Our departed braves, fond mothers, glad, happy hearted maidens, and even the little children who lived here and rejoiced here for a brief season, will love these somber solitudes and at eventide they greet shadowy returning spirits.

And when the last Red Man shall have perished, and the memory of my tribe shall have become a myth among the White Men, these shores will swarm with the invisible dead of my tribe, and when your children’s children think themselves alone in the field, the store, the shop, upon the highway, or in the silence of the pathless woods, they will not be alone. In all the earth there is no place dedicated to solitude.
At night when the streets of your cities and villages are silent and you think them deserted, they will throng with the returning hosts that once filled them and still love this beautiful land.
The White Man will never be alone.

Let him be just and deal kindly with my people, for the dead are not powerless.
Dead, did I say? There is no death, only a change of worlds.