Qabbalistische Sabbat 28 mei 2010


Het was volle maan toen ik met mijn lief fietste naar de Qabbalistische Sabbat bij Geert Kimpen en Christine Pannenbakker.

Het was door de uitgebreide uitleg van Geert en Christine een eenvoudig, goed toegankelijk ritueel, gebaseerd op Qabbalistische duidingen van de traditionele Sabbat-gebruiken: het aansteken van de kaarsen, het wassen van de handen, het zegenen van de partner, het delen van brood en wijn.

Aan onze tafel van acht mensen was er al snel een sfeer van geconcentreerde verstilde aandacht,
Het aansteken van de kaarsen voelde aan als het aanroepen van het licht in de cirkel, hiermee werd Sjekinah als vrouwelijk aspect van het Goddelijke verwelkomd.
Toen mijn handen werden gewassen, hielp dit mij om alledaagse onrust van me af te laten vloeien
Het was een bijzonder magisch moment om de wijnbeker tot aan de rand te vullen als symbool van overvloed die gedeeld kon worden.
Het ontvangen van brood met zout was als een vredewens.
Bij de gezamenlijke maaltijd, onstonden fijne gesprekken met tafelgenoten; het leukste vond ik om via de Indische roots in gesprek te gaan met een bijzondere soulsister, waarvan later bleek dat ze op dezelde dag als ik jarig was!

De afbeelding van de gesluierde Sjekinah, deed me denken aan de processie die ik vorige week liep met het gesluierde beeld van de Godin, zo paste ook dit ritueel naadloos in de stroom waar ik nu in zit

Het Reisgeschenk: intro


Image201005300005_2

Zaterdag 29 mei 2010 ontving ik dit bijzondere schilderij.

De bedoeling is, dat ik gedurende een maand opschrijf als het iets met me doet, en dit deel met de gever.

Na een maand geef ik het door aan iemand anders, die iets voor mij betekent, en/of waarvan ik denk dat hij/zij het kan gebruiken; tevens geef ik de spelregels door.

Dit proces kan zich oneindig herhalen.

Eerste indrukken:
Ik was samen met mijn lief voor het eerst op bezoek bij Marco, die een groot aantal hyves-vrienden had uitgenodigd voor zijn verjaardag.
Dit schilderij was 1 van de 3 die Marco door Lucia had laten schilderen; hij zou eentje houden en eentje weggeven.
Het was een bijzonder moment toen Lucia aankondigde dat Marco de keuze zou maken: ik stond erbij, en diep in mijn hart voelde ik dat ik graag zo’n schilderij zou willen ontvangen. Toen Marco zijn keuze voor mij vertelde, was ik diep ontroerd. Lucia gaf me de spelregels en een gedicht, de belangrijkste zin voor mij was ‘verbintenis in vrijheid’, want de vrijdag daarvoor had ik een vergelijkbare intentie uitgesproken naar mijn lief: ‘Verbonden in vrijheid, vrij in verbinding’.
De rest van de avond kwam dit thema telkens weer terug in gesprekken, toen de grote drukte voorbij was:
De uitdaging om in relatie zijn, en tegelijkertijd  zelf vrij zijn en de ander vrijlaten; de confrontatie met de (on)mogelijkheden om anderen buiten de primaire relatie lief te hebben.

Eerste associaties bij het schilderij:
Escher-achtige overgang van vogels naar vissen, van lucht naar water, samenspel lucht en water, fengshui.
Een man met twee vrouwen, of een vrouw met twee mannen?
Vele vogels (gedachten), vele visen (emoties) rondom de relaties.

Randopschriften:

  • In liefde en vertrouwen ontmoet ik jou
  • Niet gehinderd door angst en onzekerheid
  • Deel ik mijn levenslessen en mijn liefde