Category: story

Zet een kaars voor je raam

Zet een kaars voor je raam



Je bent ‘t werk en de mensen moe
Eindelijk weer alleen
De trap op, naar je kamer toe
De stilte om je heen

Ze lachen om je als je zegt
Dat je je eenzaam voelt
Was er maar iemand die luisterde
Die weet wat je bedoelt

Zet een kaars voor je raam vannacht
Zodat ik weet dat je op me wacht
Zet een kaars voor je raam vannacht
En ik kom naar je toe

Wanneer je zegt bij andere mensen
Dat je je eenzaam voelt
Wees dan gerust, er is altijd iemand
Die weet wat je bedoelt

Zet een kaars voor je raam vannacht
Zodat ik weet dat je op me wacht
Zet een kaars voor je raam vannacht
En ik kom naar je toe

Als je eenzaam bent, m’n liefste
Brand dan een kaars vannacht voor je venster
En bescherm de vlam tegen de adem van de wind

Zet een kaars voor je raam vannacht
Zodat ik weet dat je op me wacht
Zet een kaars voor je raam vannacht
En ik kom naar je toe

Zet een kaars voor je raam vannacht
Zodat ik weet dat je op me wacht
Zet een kaars voor je raam vannacht
En ik kom naar je toe

Boudewijn de Groot

Atlantis

Atlantis



De zoute zeewind slijpt de duinen plat
En duwt de argonauten door ‘t zilte nat naar Atlantis
De morgen schrijft z’n rimpels in ‘t zand
De vroege branding schuimbekt tegen ‘t strand van Atlantis
Even zacht zonk ik in jouw armen en ben verdronken in jou
Ik ben verdronken in jou

Verschrikt ontwaakt de zeemeeuw uit z’n rust
De eerste vrouwen bouwen al hun nesten aan de kust van Atlantis
Een Attalanta vlindert langs de zee
de zachte wind brengt zeven argonauten aan de reep van Atlantis
Even zacht zonk ik in jouw armen en ben verdronken in jou
Ik ben verdronken in jou

De dag krijst als een pasgeboren kind
En uit de eb rijst langzaam ‘t trotse labyrinth van Atlantis
Neptunus stuurt z’n vrouwen naar ‘t strand
Zacht vouwen ze zich open voor de zeelui, in ‘t zand van Atlantis
Even zacht zonk ik in jouw armen en ben verdronken in jou
Ik ben verdronken in jou

Ze slapen in de golven van een vrouw
De nacht brengt weer de vloed en ‘t water spiegelt blauw boven Atlantis
De zoute zeewind strijkt de rimpels glad
Bedekt de argonauten, verdronken in de stad van Atlantis
Even zacht zonk ik in jouw armen en ben verdronken in jou
Ik ben verdronken in jou, in jou, in jou

Elly & Rikkert

Droomtijd

Droomtijd


Mijn visie over de Droomtijd is beinvloed door het Australische idee van Dreamtime:

Het komt er op neer dat alles (subjectief/objectief, verleden/heden/toekomst) tegelijkertijd aanwezig is in de Droomtijd.

Lineaire tijd is in deze visie een constructie van ons wakend bewustzijn.

Alles wat ooit is bedacht of bedacht zal worden is te vinden in Droomtijd, er zijn vele uitgestrekte gebieden, waarvan weerspiegelingen zijn terug te vinden in mythen, sagen, sprookjes.

Volgens mij is dat de plek waar je mythische landen terugvindt: Atlantis, Lemuria, Avalon, Camelot, Shamballa, Shangri-La, Firdauz; maar ook de diverse hemelen en hellen uit allerlei religies.

Droomtijd is de plek waar alles vandaan komt en naar terugkeert.

Last Christmas

Last Christmas



Last Christmas, I gave you my heart
But the very next day, you gave it away
This year, to save me from tears
I’ll give it to someone special
(repeat)

Once bitten and twice shy
I keep my distance but you still catch my eye
Tell me baby do you recognize me?
Well it’s been a year, it doesn’t surprise me
(Happy Christmas)
I wrapped it up and sent it
With a note saying “I Love You” I meant it
Now I know what a fool I’ve been
But if you kissed me now I know you’d fool me again

Chorus

A crowded room, friends with tired eyes
I’m hiding from you and your soul of ice
My God I thought you were someone to rely on
Me? I guess I was a shoulder to cry on
A face on a lover with a fire in his heart
A man undercover but you tore me apart

Now I’ve found a real love you’ll never fool me again

Chorus

Wham

Spiegelmagie

Spiegelmagie


Bij Spiegelmagie is, zoals bij alle vormen van esoterie, volgens mij de intentie belangrijker dan de methode.

Wat betreft de gevaren van de methode: het grootste gevaar is volgens mij niet hetgeen van buiten komt, maar wat van binnen reeds aanwezig is aan onverwerkte emoties (angsten en verlangens).

Je kan Droomreizen, Schouwen, Oproepen, etc…

Als ik lang naar mijn spiegelbeeld kijk, dan vervormt het beeld, hetzelfde gebeurt als ik lang naar een gezicht kijk.
Het zou gezichtsbedrog kunnen zijn, op dezelfde manier dat je in wolken landschappen kan zien.
Maar hetgeen je ‘ziet’ , kan iets zeggen over jezelf.

Nathalie

Nathalie



La Place Rouge tait vide
Devant moi marchait Nathalie
Elle avait un joli nom, mon guide
Nathalie

La Place Rouge tait blanche
La neige faisait un tapis
Et je suivait par ce froid dimanche
Nathalie

Elle parlait en phrases sobres
De la Rvolution d’Octobre
Je pensais dj
Qu’aprs le tombeau de Lnine
On irait au Caf Pouchkine
Boire un chocolat

La Place Rouge tait vide
Je lui pris son bras, elle a souri
Il avait des cheveux blonds, mon guide
Nathalie, Nathalie

Dans sa chambre, a l’universit
Une bande d’tudiants
L’attendait impatiemment
On a ri, on a beaucoup parl
Ils voulaient tout savoir
Nathalie traduisait

Moscou, les plaines de Krim
Et les Champs-Elyses
On a tout mlang et on a chant
Et puis, ils ont dbouch
En riant  l’avance
Du champagne de France
Et on a dans

Et quand la chambre fut vide
Tous les amis taient partis
Je suis rest seul avec mon guide
Nathalie

Plus d’questions de phrases sobres
Ni d’au Rvolution d’Octobre
On n’en tait plus l
Fini le tombeau de Lnine
Le chocolat de chez Pouchkine
C’est, c’tait loin dj

Que ma vie me semble vide
Mais je sais qu’un jour  Paris
C’est moi qui lui servirai de guide
Nathalie
Nathalie

Gilbert Becaud

Midwinter

Midwinter


WINTER, a sharp bitter day
the robin turns plump against the cold
the sun is weak
silver faded from gold
he is late in his coming
and short in his stay

Man, beast, bird and air all purging, all cleansing,
earth already purified awaits the rite of spring
Her bridal gown a virgin snow and frosts in her hair
A snowdrop by the road today
bowed gracefully and high upon the wing
up in the sparkling nothingness,
a lone bird began to sing
Can gentle spring be far away?

Tommy Maken

De Ballade van Li Po

De Ballade van Li Po


Dit is de ballade van Li-Po
Chinese dichter van ‘t moment en van de wij
Van het lied der korte vreugde
Met wind en regen als gevrij

Misschien had hij enkel een zwerversnatuur
En was hij een blad in de wind
Misschien zocht hij daarom geen rust en geen duur
Verwond’ring kent ieder moment
Hij bouwde geen huis met een drempel, een tuin
Een brandkast voor d’ winter die komt
Hij zwierf door het hemelse rijk maar wat rond
Als een blad, als een steen, als een hond

Hij zong van de vrijheid, hij zong van de wijn
Hij zong van het korte moment
Het korte moment, dat een parel kan zijn
In ‘t leven dat ieder wel kent
Hij kende het troostende liefdesgebaar
Hij kende de as van het vuur
Hij voelde de pijn van het mens’lijk tekort
Maar hij zong naar z’n eigen natuur

In de Gele Rivier, op een maanlichte nacht
Zong hij zomaar met ‘t oog op de maan
Maar hij reikte te ver, en het is daar te diep
Veel te diep voor een mens om te staan
Een boot die leeg aankwam vertelde het nieuws
Aan de oever die schuilging in ‘t riet
En nog steeds zingt Hong-Ho z’n troosteloos lied
Om Li-Po, maar Li-Po hoort het niet

Lenny Kuhr