Alles weer inpakken, en na het ontbijt naar de luchthaven. Check-in, douanecontrole, wachten op het vliegtuig, uurtje vliegen, aangekomen in Denpasar nog drie uur met busje naar Munduk, bij aankomst check-in, uitpakken, douchen….reizen is vermoeiend! Ik geloof niet dat ik een goede backpack-reiziger zou zijn, want ik vind het nu al een heel gedoe om gemiddeld een keer per week naar een nieuwe plek te reizen. Mijn verkoudheid is nog steeds niet over, ik vraag me af of ik ook reageer op de airco.
Tijdens het transfer realiseer ik mij dat ik de overgang maak naar Hindu-gebied. Op Java was het oude animisme en Hindu-Buddha spiritualiteit onder de vernis van Sufi-Islam nog goed te voelen, maar hier zijn de oude goden en geesten nog veel sterker voelbaar.
Gedurende mijn reis heb ik, bij het inrichten van mijn kamer, telkens een eenvoudig altaar gemaakt voor de genius loci en voor mijn spirit-helpers. 
Zoals gewoonlijk word ik met zonsopgang wakker, maar nu van hanengekraai in plaats van muezzin.
Het is hier in de bergen een stuk frisser, geen airco maar gewoon frisse berglucht, de luchtkwaliteit is goed! Wat een rust hier, een wereld van verschil met de drukke steden die ik heb meegemaakt tot nog toe!
Ik zit hier in een mooi cottage temidden van de rijstvelden, met uitzicht op bergen en dalen.
Vandaag is volle maan, ben benieuwd of ik die goed kan zien. Gisteren was ik te moe om er op te letten.
Bij leven en welzijn zal ik dineren met mijn jongste dochter die aan het backpacken is, insjallah!
bakstenen,
tempeh…
Hier lopen nog de echte scharrelkippen rond met vrije uitloop, gewoon over het erf en over straat. De koeien zitten op stal maar met veel meer ruimte dan in de megastallen van de bio industrie.
Hier komen mensen offers en gebeden brengen, de genius loci worden gezien als intermediair naar de hogere machten. Deze plek is gewijd aan Semar, de goddelijke grappenmaker, aan wie een wijsheid wordt toegekend die groter is dan de Goden.
Bij degene die de voorbede doet, is er een moment dat ik meen waar te nemen dat Spirit door hem spreekt, zijn stem en houding verandert, en het vuur van de wierook buigt zich in zijn richting. Helaas spreekt hij Hoog-Javaans, ik kan niet verstaan wat zijn boodschap is. Toch wel even een kippenvelmoment, om hier de aanwezigheid van de Oude spirits te kunnen voelen, terwijl op de achtergrond de woestijngod wordt aangeroepen.
Naast deze plek staat Ganesh, hier brengen we ons offer, hier vraag ik nogmaals om zegen voor mijn Reis.
We reizen door naar respectievelijk een katholieke Kerk en een Moskee: beiden hebben gemeenschappelijk dat ze ook mensen van andere religies verwelkomen, en in hun bouwstijl zijn invloeden te zien van andere stromingen.
De tour wordt afgesloten in de oudste Chinese Tempel van Yogyakarta, deze was tweehonderd jaar gebeden opgericht toen de toenmalige sultan een Chinese vrouw huwde.
De beeldtaal van deze Tempel is voor mij nog het meest nabij!
Ik kreeg een kruidendrankje tegen mijn verkoudheid, hier zaten verschillende ingredienten in: gember, curcuma, honing, wijn, melk, eierdooier en verder wat geheime familierecepten.
Na de kruiden-excursie langs de blinde masseur in een massage-Instituut dat door de regering wordt gesubsidieerd: Blinde mannen leren hier het vak zodat ze hun kost en inwoning kunnen verdienen en wat extra overhouden, een soort Sociale werkplaats in Nederlandse ogen. Voor Europese begrippen is deze locatie nogal smoezelig, je moet geen smetvrees hebben!
De ochtend afgesloten met een gezichtsmasker behandeling, dat vond ik wel grappig. Daarna liet de gids nog wat zakjes kruiden zien, interessant om te zien dat zeker een kwart over libido ging. Het leukste vond ik de Madurese joystick in drie varianten: Kalk, kruiden, kristal. Bedoeld voor de libido van de vrouw, knipoog, als u begrijpt wat ik bedoel, grijns.
Deze plek heb ik destijds nog ervaren als mijn ouderlijk huis, het is toch wel verdrietig dat dit er niet meer is.
De middelbare school, waar ik naar toe ging, was door Indische Chinese Christenen gebouwd op het terrein van de Chinese Tempel; zo hebben wij in de schoolpauzes nog kunnen zien dat een Javaanse poppenspeler het schimmenspel op opvoerde in de Tempel .
Ook deze Tempel ben ik voor het eerst binnengegaan, en voortbordurend op vorig orakel (bij Sam Po Kong) extra steun gevraagd voor het knelpunt van dat orakel, maar het vervolg orakel kon me als beste antwoord alleen geduld aanraden.
De kerk en bijbehorende school waarmee ik begon in deze stad, waren nog goed herkenbaar, maar in mijn kindergeheugen was dit alles groter!
Dreamquest 
You must be logged in to post a comment.