Op zoek naar verbinding-ZINNIG NOORD


Dit thema werd ingebracht door een deelnemer die binnenkort gaat trouwen; op haar verzoek heb ik het thema verder uitgewerkt en begeleid in een mini-workshop

Opening:
De klankschaal gaat de kring rond met brandend salie, om te reinigen en te gronden:
….
Wat is voor mij de aanleiding om met dit thema bezig te zijn?

Oefening 1:
Ik heb een bolletje wol meegenomen; terwijl ik het uiteinde van de draad vasthoud, geef ik de bol aan iemand aan de overkant.
De ontvanger pakt de draad op en geeft de bol weer door aan een volgende die nog geen draad in handen heeft, en zo gaat het verder totdat iedereen  de bol  in de handen heeft gehad en zijn deel van de draad blijft vasthouden.
Zo ontstaat een gezamenlijk netwerk van kruisende draden, lijntjes die we naar elkaar toe hebben uitgezet.
Wie hebben een lijn met elkaar gemaakt en wie niet?
Wie hebben er (veel) kruisende draden en wie niet?
Wat valt er in deze verschillen te voelen?
….
Hoe voelt het, als we de lijnen slap laten hangen om vervolgens strak aan te trekken, vice-versa?
Kan ik via het spanningsveld van de draad het raakpunt met een kruisende draad voelen, en wat voel ik dan?

Degene die als laatste de bol in handen heeft, rolt de bol weer op en trekt aan zijn uiteinde van de draad, terwijl de overigen de draad laten vieren.
Wat voel ik als ik de draad loslaat, gaat dit gemakkelijk of moeizaam?

Oefening 2
De bol is weer terug bij het begin, maar is nu verzamelpunt van alle draden en lijnen geworden.
Iedereen krijgt nu een el  lange draad en bindt deze vast aan zijn eigen linkerhand en zoekt een oefenpartner:
A verbind zijn eigen handen met zijn eigen draad, met een el afstand tussen de armen, waardoor de schouders via de armen met de draad een cirkel vormen.
B doet hetzelfde maar zorgt ervoor dat zijn verbindingsdraad dwars door de cirkel van A gaat.
A en B zijn vormen dankzij hun draden twee ringen die in elkaar passen.

Wat voelen we in tweetallen als we de verbindingsdraden beurtelings strak aantrekken en vervolgens slap laten hangen, vice-versa?
Wat gebeurt er als we proberen los te komen, terwijl dit niet zonder meer gaat?
Wat voelen we als we eindelijk losgemaakt worden?

Oefening 3
Met dezelfde partner staan de tweetallen met de handpalmen tegen elkaar aan.
Aanvankelijk is de aanraking lichtjes, om goed waar te nemen hoe dit aanvoelt.
Langzaamaan wordt de druk opgevoerd, zonder de ander weg te drukken.
Daarna wordt de druk weer heel licht gemaakt, als veertjes.
Tenslotte wordt gespeeld met het beurtelings afwisselen van druk.

Wat ervaar ik bij drukverschillen?
Heb ik een voorkeur voor zacht of hard?
Heb ik de neiging tot ‘geven’ of nemen’

Afsluiting:
De schaal met brandende salie gaat langs, om weer opnieuw te gronden en reinigen, we kunnen in de kring onze ervaringen delen, daarna informeel naar wens met iemand in gesprek gaan.

Terugblik:
Ik vond het bijzonder om te zien hoe het netwerk aan verbindingen ontstond; diverse deelnemers zagen ook het verband tussen de ervaringen tijdens de oefeningen en hun verbindingen in het dagelijkse leven.

 

Zie ook: ZINNIG NOORD

Dromen over gemeenschapsvorming


Ik zag dat een groep bezig was met een magische atlasvlinder:
Ze voegden een laag toe van hard doorzichtig materiaal, om ervoor te zorgen dat de vlinder duurzaam eeuwig zou blijven, dit deden ze twee keer.
Daarna kwam iemand op het idee om juist alle lagen er weer van af te halen, vervolgens veranderde de vlinder in een cocon…

Ik was aanwezig op een spiritueel symposium:
Iemand vertelde over een stam die een grote bronzen ketel inzong met goede intenties, om gemeenschapsvorming te bevorderen.

Samen met Ellen maakte ik contact met de sjamaan van de stam:
Ik legde hem mijn vraag voor, hoe in dialoog te komen met een technocratische groep.
Zijn raad was, om dat contact in een neutrale setting te doen, dus niet in hun gebouw omgeven met hun symbolen en dress-code.

Duiding:
In een vernieuwingsproces werkt het niet als je alleen maar nieuwe laagjes van buitenaf op een oude kern plaatst, als je nieuwe wijn in oude zakken doet.
Werkelijke verandering moet van binnenuit, oude structuren worden dan doorbroken.
Gemeenschapsvorming is een gezamenlijk proces van gelijkgezinden, daarvoor moet een gemeenschappelijke basis al aanwezig zijn, anders is consensus onmogelijk.
Als ik mijn inspiratie graag wil delen en doorgeven, is het voor mij belangrijk om een situatie te faciliteren, waarin ik out of the box helemaal mezelf kan zijn zonder beperking van oude structuren.