Vandaag was de grote dag voor de ceremoniele optocht ter inwijding van het altaar voor de Godin. Liederen werden ingezongen, taken werden verdeeld: Bezemer in de voorhoede, dragers voor de Godin, hoornblazer, trommelaars, banierdragers, escorte en deelnemers. Een kleurrijke groep mensen verzamelden zich bij de Waag, van hieruit begon de stoet de processie met het gesluierde beeld van de Godin: voorop liep de Bezemer die met zijn hexenbezem de weg vrijmaakte, gevolgd door de Priesteres met haar sjamanentrommel en de overige processiegangers.
De stoet hield even halt bij de Chinese Tempel van GuanYin om ook die manifestatie van de Godin te eren en te groeten, daarna ging het verder via het drakenpad (de leylijn) naar het Mercuriusgebouw.
Na aankomst werd het gesluierde beeld tijdelijk naar de achterzaal gebracht bij de krachtplaats, waar het werd bewaakt door de Bezemer terwijl de overigen verder gingen met de voorbereidingen in de voorzaal bij het altaar, er was er even moment van rust.
De Priesteres deed de aanroepingen van de Machten, ondersteund door het gezang van de overigen.
Toen de tijd zover was, bracht de Bezemer het gesluierde beeld naar het altaar, waar het door de Priesteres werd ontsluierd en geplaatst op het altaar.
Met de spiraaldans werd de krachtplaats met het altaar verbonden, daarna werd de Godin toegezongen met haar vele namen.
De hoorn met mede ging rond voor heilwensen: de Bezemer dronk op de manifestatie van deze ontmoetingsplaats voor een gemeenschap van mensen die willen meewerken aan een humane samenleving.
Tenslotte werden alle aanwezigen (de zichtbare en onzichtbare) bedankt.
Terugblik: het was een ontroerend ritueel, bij het zingen in de cirkel liepen de tranen bij mij, de Bezemer, over mijn wangen.
Voor de viering van de chinese herfstmaan had ik met een aantal dierbare vrienden afgesproken om naar de Chinese tempel te Amsterdam te gaan.
De afspraak begon wat onrustig: nummer een liep ik helemaal mis bij het station (daar maakte ik me wel zorgen om), nummer twee kwam daar verlaat aan, nummer drie kwam pas aan toen we al in de tempel waren.
Om tot rust te komen, eerst maar met z’n tweetjes theedrinken in theehuis Himalaya, tijd nemen voor omschakelen van hectiek naar rust in een fijne omgeving.
Gezellig gebabbeld met mijn metgezel, we hadden het nog over de traditie dat je een boeddha-beeldje kado moet krijgen.
In een kalm tempo naar de tempel gegaan, net op tijd om nog een aantal leuke optredens mee te maken van Chinese zang, Hui-dansen, Xing-yi gongfu.
Terwijl ik helemaal tot rust kwam in de tempel, gingen mijn gedachten ook uit naar de dierbaren die er niet bij konden zijn, waarvoor ik steun en hulp vroeg aan Guanyin.
Tussen de bedrijven door werd een loterij gehouden, het kwam zo uit dat mijn metgezel een boeddhabeeldje ontving (waar ze natuurlijk heel erg blij verrast van was); zelf ontving ik een zijden sjaal (die verpakt was in kadopapier met mijn naam )
Deze fijne middag afgesloten met z’n drietjes, koffie verkeerd gedronken in theehuis Himalaya, impressies uitwisselen.
Toen ik eenmaal thuiskwam, zag ik voor mijn stoep de vermiste gast, dus alles was weer helemaal goed!
Imagine this: Some friends decided to meet in a city park, to create and walk the labyrinth…
Sounds impossibly difficult?
Nevertheless, we did it, yes we could!
Our intention was to make a temporary power-place to thank mother nature and all spirit-helpers who nourish us just by being there in a city park.
After the social chat and some coffee early in the morning, we occupied a few square meters, just enough to cast a small circle. We drew a labyrinth using white flour, put some nice stones & shells in the middle, and voila!
One by one we entered the labyrinth to put our offerings in the center….
For me personally, this whole process felt like making a mandala for meditation and magick. As soon as the circle was cast and the spirit-helpers were called, the boundary was set. Drawing the labyrinth together created a spiraling vortex of power. Entering the labyrinth felt like entering the magickal space of ‘between and betwixt the worlds’ innerspace and outespace. Offering some food for the Fair Ones in the middle, I renewed my connection with this land (Netherlands, Amsterdam) and its powers. Leaving the labryrinth also felt like renewing my commitment to bring my inner inspiration to the outside world, my community.
Afterwards, we passed the horn with mead thrice, saying blessings and oaths.
When all was said, we opened the circle and returned to the daily consciousness.
Kredietkrisis, klimaatveranderingen, maatschappelijke malaise…Allemaal grote problemen komen op ons af, het is uitkijken om niet overweldigd te worden door dit alles, voordat je het weet wordt je moedeloos door de grote schaal van de complexe problemen.Persoonlijk voel ik veel sympathie voor kleinschalige initiatieven op lokaal niveau. Misschien een druppel op de gloeiende plaat, maar de oceaan wordt uiteindelijk gevuld door kleine druppels. Kleine intitiatieven voelen voor mij aan als behapbare projecten waar ik aan zou kunnen meewerken, een klein steentje eraan bijdragen, al was het alleen maar door erover te bloggen:
Motto:
“Een Transition Town begint wanneer een kleine groep van gemotiveerde mensen binnen een gemeenschap samen komt met een gedeelde zorg: hoe kan onze gemeenschap omgaan met de uitdagingen en mogelijkheden van peak oil en klimaatverandering. “
Een aantal actieve paganisten hebben onlangs besloten om in 2008 met elkaar 4 openbare seizoensrituelen in Amsterdam te organiseren:
Lente-equinox in maart
Zomer-zonnewende in juni
Herfst- equinox in september
Winter-zonnewende in december
De vieringen zullen algemeen van aard zijn en zijn niet aan een bepaalde traditie gebonden. Er zal ruimte zijn voor de persoonlijke beleving van de deelnemers. De Reclaiming ‘principes van eenheid’ zijn een belangrijke inspiratiebron voor de organisatie.
Starhawk in Amsterdam: 14, 15 en 16 september 2007
Starhawk is een van de meest gerespecteerde stemmen van de moderne Godinnenreligie en Aarde spiritualiteit. Ze is de (mede)auteur van 10 boeken waaronder klassiekers als ‘The Spiral Dance’ en ‘The Fifth Sacred Thing’. Haar meest recente boek is ‘Earth Path: Grounding Your Spirit in the Rythms of Nature’. Starhawk is een oudgediende binnen diverse progressieve bewegingen, en is zeer toegewijd aan het overbrengen van de technieken en creatieve macht van spiritualiteit naar politiek activisme. Ze reist wereldwijd om les te geven in magie, rituele technieken en de vaardigheden van het activisme. Haar website is http://www.starhawk.org
PROGRAMMA:
Vrijdagavond 14 sept 20.00 – 22.00 – Lezing Earth Spirit, Earth Action – een uitleg over de essentie van Magical Activism.
Aardse Geest, Aardse Actie (voor mensen die onbekend zijn met het concept magisch activisme) Magisch activisme is het mengen van Aarde spiritualiteit met politieke actie. Op het moment dat we het echt vatten – de Aarde is een complex en levend wezen, onze moeder Gaia – zijn we verantwoordelijk voor het nemen van actie in Haar naam.
Hier heb ik afgelopen periode naartoe geleefd. Druk bezig geweest met workshops Starhawk organiseren, samen met Freya. Zal je net zien dat ik een week voor datum net in het weekeinde een heftige asthma-aanval krijg, zo erg heb ik het sinds afgelopen 40 jaar niet gehad, dusdanig dat ik maandag naar de dokter moest voor medicijnen. Gelukkig sloegen de medicijnen aan, dus kon ik op halve kracht verder, doorgaan met organiseren en meedoen aan de happening. Net als bij eerdere Reclaiming-workshops (met Baruch & Brook), ben ik in de rol van de Draak gedoken: geld innen & presentielijsten controleren. Blij dat we hebben gewerkt met vooruitbetalingen, zodat we nu slechts een enkele afmelding hadden; verder is er altijd wel iemand die te laat komt, maar al met al liep dat wel goed.
Op de vrijdag (Earth Spirit, Earth Action) was ik heel blij om een aantal oude vrienden (die ik specifiek op de gastenlijst had gezet) terug te zien. Vermeldenswaardig is, dat Hetty me destijds op het spoor bracht van hekserij en Reclaiming (via het muziekbandje ‘reclaiming the temple’) eind tachtiger jaren vorig millenium. Verder nog een aantal bekende gezichten van Loreley Witch-camp teruggezien, dat was ook een heel fijn weerzien!
Als organisator en deelnemer tegelijk aanwezig te zijn op zo’n happening, is in mijn beleving toch altijd een aparte ervaring, dan ben ik het grootste deel qua bewustzijn ‘op de drempel tussen de werelden’, in functie als Poortwachter (moest ook letterlijk op de deur letten, mensen binnenlaten en checken).
Omdat ik niet helemaal fit was, ben ik tijdens de trance-sessies regelmatig weggedoezeld, en heb ik de rest van de happening half in trance-bewustzijn doorgebracht.
Geen aantekeningen gemaakt, alleen wat impressies vastgehouden die ik nu snel neerzet voordat het vervliegt.
Een belangrijke magische techniek: ‘acting as if it is true’, doet me denken aan een uitspraak van Confucius mbt offeren: ‘to sacrifice as if present’ (Analects 3)
Mijn belangrijkste les van Zaterdag (Earth Path): loslaten.
Die Zaterdagavond uit eten geweest in een indisch restaurant, dat jaren geleden ooit van mijn grootmoeder was geweest en mijn naam droeg destijds. Nu kwam ik er dus voor het eerst binnen sinds mijn zesde! “back to the roots” blijft dus een belangrijk thema in mijn proces, ook mede ondersteund door de china-reis.
Inspiratie van de Zondag (Holding Power Well): Hoe om te gaan met ‘lastige mensen’ in de cirkel: de dronkelap, de borderliner, de infiltrant. Geen vastomlijnde formules, maar mogelijke strategie aangreikt gekregen, afhankelijk van de omstandigheden in de cirkel. Het belangrijkste is toch het plaatsen van grenzen. Verder een aantal interessante tips meegekregen mbt groepsdynamica, hoe je miscommunicaties kan oplossen, etc.
Nu het weekeinde is afgelopen, kan ik me voorstellen hoe het is voor een bergbeklimmer: de top is gehaald, en nu?
Tzt moeten we de resultaten van de enquete goed doornemen, om te zien welke behoeftes de aanwezigen hebben mbt follow-up aan acties en evenementen.
In ieder geval is er een nieuwe impuls gegeven voor het vormen van Reclaiming -netwerken; een aantal ideetjes worden uitgewerkt zoals Urban Witchcamp Amsterdam 2008, Loreley 2008, etc. op de lange termijn, en op de korte termijn zijn er de terugkomdagen bij ReclaimingCafe Utrecht.
Als vader weer bladert in zijn fotoboek dan sta je versteld als hij je vertelt van de Weesperstraat en de jodenhoek Als vader verhaalt hoe het leven begon Bij het ontwaken, handel en zaken Humor en gein, dat was de levensbron En had je een dag ‘ns geen mazzel gehad dan ‘s avonds naar de Tip Top waar je ‘t sores vergat Soms riep d’r nog een in het nachtelijk uur: ‘k Heb mooie olijven en uitjes in het zuur
Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen Amsterdam huilt, nog voelt het de pijn Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen Amsterdam huilt, want weg is de gein
Als vader verhaalt hoe de sabbath begon dan sta je versteld als hij je vertelt hoe de voorzanger ‘Ad-des-jem eilje nowa’ zong Op het Channeke-feest gingen de kaarsjes weer aan dan werd er gewenst, door God je gebenscht en dat het ons allemaal goed weer mocht gaan
Voor er werd geplunderd en uitgeroeid hebben daar jiddische Jé-ledjes gestoeid Men noemde hen ras, oh God oh God, waarom mocht het niet zijn zoals het er was?
Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen Amsterdam huilt, nog voelt het de pijn Amsterdam huilt waar het eens heeft gelachen Amsterdam huilt, want weg is de gein
Op vrijdagavond koegel en peren Wie dat niet nascht, die kan het ook niet waarderen Het boek gaat dicht en met een traan in zijn ogen fluistert hij zachtjes: mazzel en brooche voor de hele misjpoge
Mazzel en brooche voor de hele misjpoge Mazzel en brooche voor de hele misjpoge
Dreamquest 