Opnieuw droomde ik over stilstaand water:

Ik was aan het bijpraten met een oude vriendin, om helder te krijgen wat er mis ging in ons contact.
…
Nu was er geen boosheid meer, maar wel verdriet.

…
Er waren nog wel dingen waarovr we het nog steeds niet eens konden zijn, maar daar konden we het erbij laten.

…

Aan het einde van de droom, in de overgang tussen slapen en waken kwam een helder inzicht door:
We zaten allemaal vast in een situatie, een groepsdynamiek die verstard en gestold was.
De cirkel werd te klein, te eng, te beperkend.
In een eerder gesprek had ik aangegeven dat er vernieuwing nodig was, ruimte voor nieuwe invloeden, nieuwe contacten.
Maar ik heb me laten overhalen door de argumentatie dat de tijd nog niet rijp was voor iets nieuws, de huidige situatie liep nu goed en nieuwe invloeden zouden dat kunnen verstoren.
…

En zo bleek onze kring uiteindelijk toch poel met stilstaand water te zijn.
Door de vastgeroeste patronen en rollen kwamen we niet meer tot vernieuwing.

…

Toen ik aangaf dat die situatie niet meer bij mij paste, moest het wel tot een breuk komen.

….

Terugkijkend naar mijn eerdere droom realiseer ik mij dat het heel gemakkelijk is om een orakel achteraf te koppelen aan gebeurtenissen die al hebben plaatsgevonden, maar toen ik middenin die situatie zat kon ik het orakel niet duiden.