Vandaag voelde ik me geroepen om naar de vollemaansviering te gaan, en Garuda wilde graag mee.
Het voelde aan dat ik hier iets te doen had, dit voelt steeds meer aan als een coming-out met mijn culturele en spirituele achtergrond, deze specifieke energie een plek geven in Nederland.
Gaandeweg wordt mijn thema duidelijker:
De laatste tijd, na het overlijden van mijn moeder, ontstaat er steeds meer ruimte voor het Indische deel van mijn roots. Mijn moeder had in vergelijking tot mijn vader meer indische dan chinese gelaatstrekken.
Keris pusaka helpt mij in dit proces: door het balans te zoeken van de kling, krijg ik meer feeling en binding met de energie van het krachtvoorwerp, en verbind ik me meer met mijn indische roots.
Wayang Golek verbindt mij met de oude verhalen van Mahabharata.
Door zo bezig te zijn, werk ik aan de synthese van de diverse aspecten van mijn roots: Chinees-Indisch, deels opgegroeid in Nederland en Java.
Via rituelen doe ik dit in de andere werkelijkheid; het blijft een uitdaging om dit ook te doen in de dagelijkse werkelijkheid: mijn kennis en vaardigheden delen en uitwisselen met gelijkgestemden.
Dit weekeinde voelde ik me geroepen om op de valreep me aan te melden voor workshop Aarding bij Aliran tenaga dalam.
We begonnen met een aantal basis-technieken, die ik eerder ook tegenkwam bij gongfu (taijiquan & qigong): De belangrijkste basis-principes van buik-ademhaling en stevig gewortelde been-standen.
Hierna werkten we met de stem, we maakten gebruik van nonverbaal gezang. In de Noordse traditie kent men het joiken, maar in andere culturen komt deze ook voor!
Door stem en beweging te combineren konden we oefenen met trance-dans.
Hierbij werden we verwezen naar het Javaanse ritueel van Kuda Lumping
Tenslotte werden we een voor een uitgenodigd om in de cirkel onze persoonlijke dans te doen.
In de cirkel werd de rituele zweep geplaatst: openen van de weg, doorbreken van barrieres, uitbannen van ongewenste invloeden, oproepen van goede energie.
Zodra ik de zweep in mijn hand had, kwam Paard sterk door me heen…in de Voudoun zou men zeggen dat ik ‘bereden’ werd door Paard.
Paard ging de cirkel rond, en de Rijder gebruikte de zweep om de aanwezigen te zuiveren….
Voor mij was het nieuw, dat Paard zich zo aandiende als krachtdier bij mij. Kennelijk vertrouwde ik de cirkel en de begeleiding voldoende om deze kracht zo sterk door mij heen te laten gaan.
Dit ritueel bracht me weer een grote stap dichter bij het Javaanse deel van mijn roots.
Ik ben blij dat ik gehoor heb gegeven aan de Stem die me hierheen riep!
Zouden jullie een nummer of een muziekstuk dat jullie heel mooi vinden of op een andere manier heel belangrijk voor je is, mee willen nemen?
mijn keuze viel op
Now I walk in beauty, beauty is before me,
beauty is behind me, above and below me
Jaren geleden heb ik dit lied gehoord aan het einde van een spiritueel ritueel, en eind vorig jaar gebruikt bij het eindritueel van de uitvaart van mijn moeder als zegewens voor haar reis naar de andere wereld.
Onlangs kwam ik er achter dat dit lied een variatie is op de Navajo Blessing Way.
Het is geen wonder dat dit lied in me opkwam, want onlangs was ik nog actief bezig met mijn voorouders te herdenken en eren tijdens QingMing.
En kennelijk zaten een paar anderen van mijn gespreksgroep in een vergelijkbaar proces van overdenkingen over het vergankelijke van het leven.
Als slot deden we een meditatie, waarbij we in gedachten onze plek van inspiratie opzochten .
En wederom kwam ik uit bij Atlantis, maar nu in de herrezen versie
Atlantis rising!
Dit is dus voor mij de plek van inspiratie in de andere werkelijkheid.
Lange tijd was dit voor mij het symbool van het verloren paradijs, maar nu krijg ik een beeld van een herrezen ideaal.
Vandaag moest ik kiezen tussen twee interessante programma’s, uiteindelijk voelde ik me geroepen om mee te doen met Zinnig Noord – stiltewandeling, die deze keer gedaan zou worden in samenwerking met Mathilde de Vriese van Zenatelier de Zamenhof.
Dit sprak me wel aan, een gezamenlijke wandeling vanuit de Christelijke en Boeddhistische tradities.
We begonnen met aandachtig in stilte lopen door de natuur, respectievelijk de focus van aandacht gelegd in reuk, gehoor, tast, ogen.
Vooral bij het laatste was het bijzonder om te werken met de perifere blik (in tegenstelling tot de normale gefocuste blik) terwijl tegelijkertijd extra aandacht geschonken moest worden aan de gronding van het voetenwerk, dat gaf in mijn geval de gewaarwording van een vergroot wijdse aandacht.
Er kwam een moment dat gewerkt kon worden met meditatieve teksten:
Als eerste Psalm 23 : de HEER is mijn herder…Al ging ik ook in een dal der schaduw des doods, ik zou geen kwaad vrezen, want Gij zijt met mij; Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij…
Hierbij moest ik meteen aan de slag in het verwerken van mijn allergische reactie op Joods-Christelijke leerstellingen, het werd beter toen ik de concepten kon vertalen in (voor mij) verteerbare begrippen:
in de oorspronkelijke grondtekst staat HEER voor de onuitgesproken NAAM.
Dit kan ik vertalen naar: het Onbekende, Onnoembare, Ishvara, Hemel, Kosmos, Universum, Whatever…
Dan wordt ik dus uitgedaagd om te durven vertrouwen op leiding en steun van het Universum.
En terwijl ik zo bezig ben met de worsteling met mijn allergische reacties en pijnpunten veroorzaakt door orthodoxie, ruim ik veel oud zeer op!
Behalve wandelingen door de natuur, kwam ook een moment dat we door een stuk dorp liepen in stilte.
Voor mij voelde het aan alsof we als geesten door het dorp liepen, we zagen de mensen van het dorp en zij zagen ons, maar er werd niet gesproken. Terwijl dit beeld naar boven kwam, heb ik als het ware de geesten van mijn voorouders uitgenodigd om mee te wandelen.
Toen we weer door de natuur liepen, kwamen we bij een sloot die we moesten oversteken met een klein pontje, die met de hand bediend moest worden.
Het water oversteken, ook al iets magisch/symbolisch voor mij, een overgang makend naar een ander staat van bewustzijn…
We namen plaats vlak bij het water, om daar aan de slag te gaan met een buddhistische meditatie, gebaseerd op de Hart Sutra:
Een golf ontstaat, heeft tijdelijk vorm en vergaat daarna weer, maar het water blijft bestaan. Zo is het ook met een mensenleven, ons lichaam is tijdelijk, maar de energie gaat niet verloren.
We sloten af met brood en thee in het Zen-Atelier.
Tot mijn blijdschap zag ik daar het beeld van GuanYin, de chinese versie van Avalokitesvara, dat vond ik wel heel passend omdat ik al de hele week met haar bezig ben!
Observatie:
Het samenlopen van Christelijke en Buddhistische tradities is voor mij geen vanzelfsprekendheid, het schuurt, het raakt pijnpunten van oude kwetsuren veroorzaakt door botsingen met de orthodoxie.
Maar juist door dit aan te gaan, kan ik het gif van die oude wonden naar de oppervlakte brengen om te genezen.
Voor mij voelt het aan dat ik hiertoe geroepen werd om hieraan mee te doen, een brug slaan tussen de verschillende vormen van spiritualiteit in mij!
Today I went to meet and greet my ancestors in an adaptation of old traditions:
Cleaning the graves, lighting candle and incense, offering money to the ancestors.
To clean the grave of the ancestors is a real physical effort, feels like making up their bed.
After lighting the candle and incense, having some words to be spoken:
‘I am sorry we do’nt have the opportunity to have a real talk in the physical world, so many things I would have liked to ask, so many things unspoken; I am grateful for your effort to give me a decent upbringing and education, even if it did not go according to plan’
Setting fire to a banknote becomes really charged with strong intention!
“Now I walk in beauty, beauty is before me,
beauty is behind me, above and below me.”
Doing this old ritual in a modern setting, reconnects my current time with the ancient ones.
The ancestors are calling me to honor their remembrance!
‘Tomb Sweeping Day challenges you to step back and reflect on how your story is part of a much, much bigger story.
We are influenced by the lives of countless generations of ancestors. In turn, we will influence the lives of countless generations of descendants.
Life becomes richer and more meaningful when we realize this, but only if we feel it all the way down in our bones.
This is where ritual can help. Knowing something intellectually is like reading a menu. Ritual is like eating the meal. Reading the menu is good, but it will never fill your belly.’ http://stonechimes.com/tomb-sweeping-day/
清明 杜牧作
清明时节雨纷纷，
路上行人欲断魂。
借问酒家何处有？
牧童遥指杏花村。
qīnɡ mínɡ dù mù zuò
qīnɡ mínɡ shí jié yǔ fēn fēn ,
lù shànɡ xínɡ rén yù duàn hún 。
jiè wèn jiǔ jiā hé chǔ yǒu ？
mù tónɡ yáo zhǐ xìnɡ huā cūn 。
Qing Ming by Du Mu
It drizzles endless during the rainy season in spring,
Travelers along the road look gloomy and miserable.
When I ask a shepherd boy where I can find a tavern,
He points at a distant hamlet nestling amidst apricot blossoms.
清明上河圖
Along the River During the Qingming Festival
蜀錦裝金壁
吳工聚碎金
謳歌萬井富
城闕九重深
盛事誠觀止
遺踪借探尋
當時誇豫大
此日歎徽欽
Shǔjǐn zhuāng jīn bì
Wú gōng jù suìjīn
ōugē wànjǐng fù
chéngquè jiǔchóng shēn
shèngshì chéng guānzhǐ
yízōng jiè tànxún
dāngshí kuā Yù dà
cǐrì tàn Huī Qīn
A wall of gold has been mounted on Shu brocade.
Craftsmen from Wu collect spare change
To pay tribute to the abundance of a myriad of families.
The watchtowers of the city rise to great heights.
The bustling scene is truly impressive.
It is a chance to explore vestiges of bygone days.
At that time, people marveled at the size of Yu,
And now, we lament the fates of Hui and Qin.
Work in progress….continuing my path on the trance-journey…
As before, using moving meditation facilitated a deep altered consciousness while being grounded.
The deep stance of my legs gave a strong rooting for the whole body while I felt free to let the energy move my limbs.
Immediately the visions unfolded befor my eyes
….
This time I went to my Grove: an open clearing in the woods, many trees standing in a circle.
For sure, Wolf was there again to meet and greet!
This time I had the chance to ask for guidance:
What’s the meaning of our meeting? Wolves are gathering in the woods….
I met the she-wolf, this was fated…What is our wyrd?
Spring has arrived with a storm…
It feels like the Wild Hunt rides again!
When I called upon Wolf, Old One-eye rode along and pulled me in to join the Hunt.
So we hunted the Unseelie, we harried them from dusk till dawn.
here is an old tale goes, that Herne the Hunter (Sometimes a keeper here in Windsor forest) Doth all the winter-time, at still midnight, Walk round about an oak, with great ragg’d horns, And there he blasts the tree, and takes the cattle, And makes milch-kine yield blood, and shakes a chain In a most hideous and dreadful manner. You have heard of such a spirit, and well you know The superstitious idle-headed eld Receiv’d and did deliver to our age This tale of Herne the Hunter for a truth.
(Shakespeare, The Merry Wives of Windsor, 4.4.28-38)
For years I have been avoiding the Spirits, kept them at a distance.
Confucius had said, “Respect ghosts and spirits, but keep them at a distance” (Analects 6:20).
I was afraid of losing control, being taken over by the Other, afraid of the sacrifices that They were asking.
But at last I gave in, made my peace with my old fears.
Today I answered the hunting call of the White Wolf.
Yeah, we hunted together!
It seemed I rode a white horse, carrying a lance, wolf-mask on my head.
Soon we hunted down a shadow-spirit, my lance nailed the thing to the ground, my sword hacked it into pieces.
The thing had many dark tendrils attached to its victims, sucking their energy with sweet lies.
Bright Sword cut through the threads one by one, burning the threads into nothingness.
The hunt was quick and brutal, the Spirits were ready to depart to their next tasks…
I give thanks to my helpers and guides from the three worlds.
Thank you: White Wolf, Bright Angel, Guardians, Ancestors!
Door heartfullnesspodium voel ik me uitgedaagd om goed stil te staan bij de weg van mijn hart.
Deze keer sta ik stil bij de vraag: welke onderdelen van hetgeen aangeboden word, inspireren mij?
En dan gaat het niet om: vind ik het leuk? Want ook de lastige onderdelen kunnen me uitdagen om te kijken naar weerstanden en andere pijnpunten.
Ik word voornamelijk geïnspireerd door het werken met de wekelijksgetrokken orakelkaart.
Mijn aandacht werd deze keer meteen opgeeist door het kaart van het Godinnenorakel: Aphrodite.
Aphrodite stelt mij de vraag: volg jij de weg van je hart?
De vraag stellen is de weg naar het antwoord, die ik helder probeer te krijgen.
Ik herinner me nu weer hoe de beelden van het Godinnenorakel een enorme impact op mij maakten tijdens VakantieAnders, diverse beelden van verschillende Godinnen spraken krachtig tot mij.
De vogels van Rhiannon riepen mij, om te varen over de donkere zee, naar Zomerland ging de reis en weer terug naar Midden-Aarde.
Deze reis tussen de werelden was de weg die me gewezen werd om verder te bewandelen: ik ben al een tijdje bezig op het sjamanistische pad, het reizen tussen verschillende staten van bewustzijn om de kennis en vaardigheden te verwerven die ik ten goede kan aanwenden in mijn omgeving.
You must be logged in to post a comment.