Tag: shaman

Het Reisgeschenk: de vierde nacht

Het Reisgeschenk: de vierde nacht


DROOM:

Molukkers en Javanen werkten samen aan een gezamenlijk project, dat was een hele uitdaging door grote verschillen in cultuur en temperament: Daar waar de Molukkers vaak gepassioneerd zijn, zijn de Javanen vaak ingetogen.

Het merkwaardige in deze droom was dat de Molukkers een ingetogen ritueel hielden, ze waren rustig aan het zingen, neuriën, trommelen. En onder tussen werd een enorme energie aan stille kracht opgebouwd.
…..
Ik kijk naar het schilderij met een deja vue gevoel, ik heb die vrolijke stijl eerder gezien bij Shunyam!

Losse flard gedachte: het drietal heeft geen ogen, maar neemt alles goed waar, de vogels en vissen helpen met kijken.

Ik word wakker met een griepig gevoel, sleep me naar mijn werk; aan het einde van de werkdag ook nog even langs Ma om samen te eten en administratie af te handelen.

Vanavond maar vroeg naar bed, morgen uitslapen, dan zien we wel hoe de dag er uit ziet!

Het Reisgeschenk: de derde nacht

Het Reisgeschenk: de derde nacht


Ik werd wakker met het woord VROLIJK!

Vandaag zie ik vrolijkheid in het schilderij, het drietal lacht naar de hemel.

Afgelopen twee dagen had ik een dip, wat te verwachten was na een intensief ‘high’ weekend.
‘What comes up must come down’

Allerlei miscommunicaties tussen mij en mijn lief, het leek alsof er een jinx tussen zat, zodat veel wat werd gedaan of nagelaten door de een of de ander op een manier werd begrepen die niet de bedoeling was.

Gisteravond kreeg ik een leuk berichtje van mijn jongste dochter, vandaag kon ik het echt binnenlaten.

Allerlei nieuwe inspiraties schieten wortel en komen op.

Ik krijg leuke reacties op mijn spinsels, daar word ik ook vrolijk van!

Op weg naar mijn werk, zat ik wat weg te dromen in het zonnetje op de pont, toen een mooi berichtje van mijn lief binnenkwam, dat was een goed begin van de dag!

Het Reisgeschenk: de tweede nacht

Het Reisgeschenk: de tweede nacht


Na een intensief telefoongesprek met mijn lief duurde het even voordat ik in slaap kon komen.

DROOM:
Ik was op een plek, waarvan de houten vloer bedekt was door losse metalen platen.
Het werd beheerd door een sekteleder, die alle gasten dwong om aanwezig te zijn bij zijn rituelen.
Iemand die tegensprak werd doodgemarteld: zijn mond werd volgestopt met krantenpapier, zodat de scherpe randen zijn tong stuksneden.
De vrouw van de sekteleider wilde in opstand komen, maar werd verraden door een zogenaamde medestander tijdens een geheime bijeenkomst, ze werd gearresteerd tijdens een poging om de leider neer te schieten.
…
Later kon ik toch wegkomen. de medevluchtelingen verzamelden de verspreide kranteknipsels van de platen vloeren om de belangrijke informatie te memoriseren.

Ik werd wakker en schreef deze droom en een aantal losse gedachten op:

Vrijheid versus verbinden, precair evenwicht:

Als ik een relatie/contact (te) veel in de ene pool zit, kan de ander in de andere pool terechtkomen, dan kan de tegenstelling gaan polariseren.

Bijvoorbeeld:
Als ik me heel erg graag wil verbinden, is de valkuil ervan om te gaan claimen, waardoor de ander zich benauwd voelt en naar vrijheid snakt.
Als ik veel behoefte heb aan vrijheid, kan de ander onzeker voelenover onze verbinding, en gaan claimen.

In een polariserende dynamiek van vrijheid versus verbondenheid, kan ik beurtelings extreem in de ene pool of de andere, als dader of als slachtoffer.

Nog een losse gedachte:

Het schilderij zien als metafoor voor de processen die in mij en mijn omgeving zich afspelen, dat kan ook een projectie zijn van mezelf op het schilderij, zoals gebeurt in een Rohrschach test

Het Reisgeschenk: de eerste nacht

Het Reisgeschenk: de eerste nacht


Ik heb het schilderij in mijn woonkamer gezet, daarvoor moesten natuurlijk een groot aantal andere dingen verplaatst worden.

Enige tijd bezig geweest om mooie afbeeldingen van het schilderij op internet te krijgen, dat was een hele klus.
Net toen ik klaar was stuurde mijn lief een heel mooi plaatje, vervolgens kwamen ook heel veel foto’s van de uitvaart van mijn vader afgelopen jaar, dat bracht ook veel herinneringen naar boven.

Aangezien ik regelmatig zomaar zin heb om in de woonkamer te slapen, was ik benieuwd welk impact dit schilderij op mijn dromen zou hebben.

De volgende ochtend kwam het volgende gedicht bij me naar binnen:

wind and water
birds and fishes

Ik zie het drietal rustig dobberend in de zee, terwijl ze opkijken naar de hemel:
Vogels boven hun hoofd, vissen tussen de benen.
Een dynamisch evenwicht tussen zon en zee, verstand en gevoel.

Het Reisgeschenk: intro

Het Reisgeschenk: intro


Zaterdag 29 mei 2010 ontving ik dit bijzondere schilderij.

De bedoeling is, dat ik gedurende een maand opschrijf als het iets met me doet, en dit deel met de gever.

Na een maand geef ik het door aan iemand anders, die iets voor mij betekent, en/of waarvan ik denk dat hij/zij het kan gebruiken; tevens geef ik de spelregels door.

Dit proces kan zich oneindig herhalen.

Eerste indrukken:
Ik was samen met mijn lief voor het eerst op bezoek bij Marco, die een groot aantal hyves-vrienden had uitgenodigd voor zijn verjaardag.
Dit schilderij was 1 van de 3 die Marco door Lucia had laten schilderen; hij zou eentje houden en eentje weggeven.
Het was een bijzonder moment toen Lucia aankondigde dat Marco de keuze zou maken: ik stond erbij, en diep in mijn hart voelde ik dat ik graag zo’n schilderij zou willen ontvangen. Toen Marco zijn keuze voor mij vertelde, was ik diep ontroerd. Lucia gaf me de spelregels en een gedicht, de belangrijkste zin voor mij was ‘verbintenis in vrijheid’, want de vrijdag daarvoor had ik een vergelijkbare intentie uitgesproken naar mijn lief: ‘Verbonden in vrijheid, vrij in verbinding’.
De rest van de avond kwam dit thema telkens weer terug in gesprekken, toen de grote drukte voorbij was:
De uitdaging om in relatie zijn, en tegelijkertijd  zelf vrij zijn en de ander vrijlaten; de confrontatie met de (on)mogelijkheden om anderen buiten de primaire relatie lief te hebben.

Eerste associaties bij het schilderij:
Escher-achtige overgang van vogels naar vissen, van lucht naar water, samenspel lucht en water, fengshui.
Een man met twee vrouwen, of een vrouw met twee mannen?
Vele vogels (gedachten), vele visen (emoties) rondom de relaties.

Randopschriften:

  • In liefde en vertrouwen ontmoet ik jou
  • Niet gehinderd door angst en onzekerheid
  • Deel ik mijn levenslessen en mijn liefde
Gaia’s Kracht

Gaia’s Kracht


Presentatie van Gaia’s kracht:
Roelien had een groot aantal foto’s van krachtplekken van over de hele aarde meegenomen, en gaf een lezing over verschillende krachtplekken binnen en buiten Nederland.

Na de lezing kregen we allemaal de gelegenheid om een foto uit te zoeken van de plek waarheen we zouden willen reizen.

Ik koos voor Mont Saint Michel, het beeld deed me denken aan droomreizen naar Atlantis.

Tijdens de trancereis onder begeleiding van Roelien’s trommel, zocht ik naar antwoorden op de vragen die mijn droomreizen me bezorgden: wie is degene die bij me was in die droom, en wat had ik te doen in die tijd en plaats van droomtijd?
Ik kwam uit op dezelfde intentie als waarmee ik aanwezig was tijdens de (her)inwijding van de Tempel van de Godin te Amsterdam:
De verbinding leggen tussen mijn spirituele weg en maatschappelijk handen, het meehelpen aan de vorming van gemeenschap der mensen, een humane samenleving.
En op die weg kom ik degenen tegen die bij me horen te zijn gedurende deze reis.

De (her)inwijding van de Tempel te Amsterdam

De (her)inwijding van de Tempel te Amsterdam



Vandaag was de grote dag voor de ceremoniele optocht ter inwijding van het altaar voor de Godin.
Liederen werden ingezongen, taken werden verdeeld: Bezemer in de voorhoede, dragers voor de Godin, hoornblazer, trommelaars, banierdragers, escorte en deelnemers.
Een kleurrijke groep mensen verzamelden zich bij de Waag, van hieruit begon de stoet de processie met het gesluierde beeld van de Godin: voorop liep de Bezemer die met zijn hexenbezem de weg vrijmaakte, gevolgd door de Priesteres met haar sjamanentrommel en de overige processiegangers.
De stoet hield even halt bij de Chinese Tempel van GuanYin om ook die manifestatie van de Godin te eren en te groeten, daarna ging het verder via het drakenpad (de leylijn) naar het Mercuriusgebouw.
Na aankomst werd het gesluierde beeld tijdelijk naar de achterzaal gebracht bij de krachtplaats, waar het werd bewaakt door de Bezemer terwijl de overigen verder gingen met de voorbereidingen in de voorzaal bij het altaar, er was er even moment van rust.
De Priesteres deed de aanroepingen van de Machten, ondersteund door het gezang van de overigen.
Toen de tijd zover was, bracht de Bezemer het gesluierde beeld naar het altaar, waar het door de Priesteres werd ontsluierd en geplaatst op het altaar.
Met de spiraaldans werd de krachtplaats met het altaar verbonden, daarna werd de Godin toegezongen met haar vele namen.
De hoorn met mede ging rond voor heilwensen: de Bezemer dronk op de manifestatie van deze ontmoetingsplaats voor een gemeenschap van mensen die willen meewerken aan een humane samenleving.
Tenslotte werden alle aanwezigen (de zichtbare en onzichtbare) bedankt.
Terugblik: het was een ontroerend ritueel, bij het zingen in de cirkel liepen de tranen bij mij, de Bezemer,  over mijn wangen.

Twee maanden na het overlijden van mijn vader

Twee maanden na het overlijden van mijn vader


In gesprek met de uitvaartondernemer…

Weer een moment om goed stil te staan bij belangrijke vragen:
Wat zetten we op de bedank-kaartjes voor iedereen die naar de uitvaart kwam?
Wat willen we op de gedenkplaat voor de nis van de urn?
Willen we een ritueel tijdens de plaatsing van de urn?

Binnenkort bezoeken we Zorgvlied om te zien welke mogelijkheden we hebben, en welke wensen we dan willen uitvoeren.

Aan het einde van deze dag voel ik me uitgeput, het is niet zomaar iets regelen en organiseren…

Aan het einde van 40 dagen rouw voor Pa

Aan het einde van 40 dagen rouw voor Pa


40 dagen na de dood van mijn vader hadden we een besloten bijeenkomst met familie en vrienden bij mijn moeder.
Ik deed een schriftlezing uit Prediker 3, omdat ik die in een rouwsituaties de meest toepasselijke vind, vooral in een gezelschap waarin grote verschillen zijn in vormen van zingeving.
Deze tekst helpt me om te berusten in de natuurlijke cyclus van leven en dood.

Alles heeft zijn tijd
1 Voor alles wat gebeurt is er een uur ,een tijd voor alles wat er is onder de hemel.
2 Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om te rooien.
3 Er is een tijd om te doden en een tijd om te helen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen.
4 Er is een tijd om te huilen en een tijd om te lachen ,een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.
5 Er is een tijd om te ontvlammen en een tijd om te verkillen ,een tijd om te omhelzen en een tijd om af te weren.
6 Er is een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te gooien.
7 Er is een tijd om te scheuren en een tijd om te herstellen, een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.
8 Er is een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten.
Er is een tijd voor oorlogen er is een tijd voor vrede.

Uitvaartceremonie Pa

Uitvaartceremonie Pa


Mijn vader vroeg in zijn gebeden vaak om Goddelijke bescherming en leiding, waarop hij dan ook vertrouwde.

Hij zei vaak: ‘God zorgt voor ons’.

Toen ik als kind in Yogyakarta woonde, heb ik een keer meegemaakt dat een christelijk gebouw werd ingewijd, ik weet niet meer of het voor de kerk was of voor de christelijke universiteit.

Iemand had wat foto’s gemaakt, die hij later aan ons liet zien; de fotograaf vond één foto wel heel bijzonder, omdat net boven het dak een vage gestalte was te zien waarin hij een engel herkende.

Het idee dat er spirituele beschermers en gidsen bestaan, heb ik dus van kinds af aan meegekregen.

Tijdens mijn zoektocht naar zingeving, kwam ik in diverse tradities regelmatig dezelfde beelden tegen van beschermende en gidsende gevleugelde lichtwezens.

Zo ontdekte ik in de Joods-Christelijke traditie de aanroeping van de aartsengelen.

Nu herinner ik mij preken van mijn vader, waarin hij overleveringen uit andere tradities plaats gaf in de christelijke traditie; zo vertelde hij het volgende chinese verhaal:

Alle baby’s huilen bij hun geboorte, want de Hemelgod heeft hun zielen van de heerlijke hemel weggestuurd om op aarde geboren te worden.

Chinese zielen zijn zo onwillig om naar aarde te komen, dat de Hemelgod ze de hemel uit moet schoppen, daarom worden chinese baby’s geboren met een blauwe voetafdruk op hun billen.

Ons hele leven lang blijven we verlangen om terug te mogen keren naar de heerlijke hemel.

Onlangs hoorde ik van een oud chinees gebruik bij begravenissen:

De oudste zoon loopt rond om op de vier windrichtingen de deuren te openen naar het hiernamaals.

Nu het tijd wordt om afscheid te nemen van mijn vader, wilde ik dat oude chinese ritueel hergebruiken in de context van de joods-christelijke traditie, door de Aarts-engelen te vragen om de deuren te openen voor mijn vader.

Aartsengel Raphael, grote genezer,

ik vraag u: open de deur in het oosten

Aartsengel Gabriel, brenger van goed nieuws,

ik vraag u:open de deur in het westen

Aartsengel Michael, vorst van de hemelse legerscharen,

ik vraag u:open de deur in het zuiden

Aartsengel Uriel, brenger van licht in het duister,

ik vraag u: open de deur het noorden

Heer van het Licht, ik vraag u: Open de deuren, zodat mijn vader thuis kan komen bij U!

Amen