Tag: shaman

Gaia’s Kracht

Gaia’s Kracht


Presentatie van Gaia’s kracht:
Roelien had een groot aantal foto’s van krachtplekken van over de hele aarde meegenomen, en gaf een lezing over verschillende krachtplekken binnen en buiten Nederland.

Na de lezing kregen we allemaal de gelegenheid om een foto uit te zoeken van de plek waarheen we zouden willen reizen.

Ik koos voor Mont Saint Michel, het beeld deed me denken aan droomreizen naar Atlantis.

Tijdens de trancereis onder begeleiding van Roelien’s trommel, zocht ik naar antwoorden op de vragen die mijn droomreizen me bezorgden: wie is degene die bij me was in die droom, en wat had ik te doen in die tijd en plaats van droomtijd?
Ik kwam uit op dezelfde intentie als waarmee ik aanwezig was tijdens de (her)inwijding van de Tempel van de Godin te Amsterdam:
De verbinding leggen tussen mijn spirituele weg en maatschappelijk handen, het meehelpen aan de vorming van gemeenschap der mensen, een humane samenleving.
En op die weg kom ik degenen tegen die bij me horen te zijn gedurende deze reis.

De (her)inwijding van de Tempel te Amsterdam

De (her)inwijding van de Tempel te Amsterdam



Vandaag was de grote dag voor de ceremoniele optocht ter inwijding van het altaar voor de Godin.
Liederen werden ingezongen, taken werden verdeeld: Bezemer in de voorhoede, dragers voor de Godin, hoornblazer, trommelaars, banierdragers, escorte en deelnemers.
Een kleurrijke groep mensen verzamelden zich bij de Waag, van hieruit begon de stoet de processie met het gesluierde beeld van de Godin: voorop liep de Bezemer die met zijn hexenbezem de weg vrijmaakte, gevolgd door de Priesteres met haar sjamanentrommel en de overige processiegangers.
De stoet hield even halt bij de Chinese Tempel van GuanYin om ook die manifestatie van de Godin te eren en te groeten, daarna ging het verder via het drakenpad (de leylijn) naar het Mercuriusgebouw.
Na aankomst werd het gesluierde beeld tijdelijk naar de achterzaal gebracht bij de krachtplaats, waar het werd bewaakt door de Bezemer terwijl de overigen verder gingen met de voorbereidingen in de voorzaal bij het altaar, er was er even moment van rust.
De Priesteres deed de aanroepingen van de Machten, ondersteund door het gezang van de overigen.
Toen de tijd zover was, bracht de Bezemer het gesluierde beeld naar het altaar, waar het door de Priesteres werd ontsluierd en geplaatst op het altaar.
Met de spiraaldans werd de krachtplaats met het altaar verbonden, daarna werd de Godin toegezongen met haar vele namen.
De hoorn met mede ging rond voor heilwensen: de Bezemer dronk op de manifestatie van deze ontmoetingsplaats voor een gemeenschap van mensen die willen meewerken aan een humane samenleving.
Tenslotte werden alle aanwezigen (de zichtbare en onzichtbare) bedankt.
Terugblik: het was een ontroerend ritueel, bij het zingen in de cirkel liepen de tranen bij mij, de Bezemer,  over mijn wangen.

Twee maanden na het overlijden van mijn vader

Twee maanden na het overlijden van mijn vader


In gesprek met de uitvaartondernemer…

Weer een moment om goed stil te staan bij belangrijke vragen:
Wat zetten we op de bedank-kaartjes voor iedereen die naar de uitvaart kwam?
Wat willen we op de gedenkplaat voor de nis van de urn?
Willen we een ritueel tijdens de plaatsing van de urn?

Binnenkort bezoeken we Zorgvlied om te zien welke mogelijkheden we hebben, en welke wensen we dan willen uitvoeren.

Aan het einde van deze dag voel ik me uitgeput, het is niet zomaar iets regelen en organiseren…

Aan het einde van 40 dagen rouw voor Pa

Aan het einde van 40 dagen rouw voor Pa


40 dagen na de dood van mijn vader hadden we een besloten bijeenkomst met familie en vrienden bij mijn moeder.
Ik deed een schriftlezing uit Prediker 3, omdat ik die in een rouwsituaties de meest toepasselijke vind, vooral in een gezelschap waarin grote verschillen zijn in vormen van zingeving.
Deze tekst helpt me om te berusten in de natuurlijke cyclus van leven en dood.

Alles heeft zijn tijd
1 Voor alles wat gebeurt is er een uur ,een tijd voor alles wat er is onder de hemel.
2 Er is een tijd om te baren en een tijd om te sterven, een tijd om te planten en een tijd om te rooien.
3 Er is een tijd om te doden en een tijd om te helen, een tijd om af te breken en een tijd om op te bouwen.
4 Er is een tijd om te huilen en een tijd om te lachen ,een tijd om te rouwen en een tijd om te dansen.
5 Er is een tijd om te ontvlammen en een tijd om te verkillen ,een tijd om te omhelzen en een tijd om af te weren.
6 Er is een tijd om te zoeken en een tijd om te verliezen, een tijd om te bewaren en een tijd om weg te gooien.
7 Er is een tijd om te scheuren en een tijd om te herstellen, een tijd om te zwijgen en een tijd om te spreken.
8 Er is een tijd om lief te hebben en een tijd om te haten.
Er is een tijd voor oorlogen er is een tijd voor vrede.

Uitvaartceremonie Pa

Uitvaartceremonie Pa


Mijn vader vroeg in zijn gebeden vaak om Goddelijke bescherming en leiding, waarop hij dan ook vertrouwde.

Hij zei vaak: ‘God zorgt voor ons’.

Toen ik als kind in Yogyakarta woonde, heb ik een keer meegemaakt dat een christelijk gebouw werd ingewijd, ik weet niet meer of het voor de kerk was of voor de christelijke universiteit.

Iemand had wat foto’s gemaakt, die hij later aan ons liet zien; de fotograaf vond één foto wel heel bijzonder, omdat net boven het dak een vage gestalte was te zien waarin hij een engel herkende.

Het idee dat er spirituele beschermers en gidsen bestaan, heb ik dus van kinds af aan meegekregen.

Tijdens mijn zoektocht naar zingeving, kwam ik in diverse tradities regelmatig dezelfde beelden tegen van beschermende en gidsende gevleugelde lichtwezens.

Zo ontdekte ik in de Joods-Christelijke traditie de aanroeping van de aartsengelen.

Nu herinner ik mij preken van mijn vader, waarin hij overleveringen uit andere tradities plaats gaf in de christelijke traditie; zo vertelde hij het volgende chinese verhaal:

Alle baby’s huilen bij hun geboorte, want de Hemelgod heeft hun zielen van de heerlijke hemel weggestuurd om op aarde geboren te worden.

Chinese zielen zijn zo onwillig om naar aarde te komen, dat de Hemelgod ze de hemel uit moet schoppen, daarom worden chinese baby’s geboren met een blauwe voetafdruk op hun billen.

Ons hele leven lang blijven we verlangen om terug te mogen keren naar de heerlijke hemel.

Onlangs hoorde ik van een oud chinees gebruik bij begravenissen:

De oudste zoon loopt rond om op de vier windrichtingen de deuren te openen naar het hiernamaals.

Nu het tijd wordt om afscheid te nemen van mijn vader, wilde ik dat oude chinese ritueel hergebruiken in de context van de joods-christelijke traditie, door de Aarts-engelen te vragen om de deuren te openen voor mijn vader.

Aartsengel Raphael, grote genezer,

ik vraag u: open de deur in het oosten

Aartsengel Gabriel, brenger van goed nieuws,

ik vraag u:open de deur in het westen

Aartsengel Michael, vorst van de hemelse legerscharen,

ik vraag u:open de deur in het zuiden

Aartsengel Uriel, brenger van licht in het duister,

ik vraag u: open de deur het noorden

Heer van het Licht, ik vraag u: Open de deuren, zodat mijn vader thuis kan komen bij U!

Amen

herfstmaan 2009

herfstmaan 2009


Voor de viering van de chinese herfstmaan had ik met een aantal dierbare vrienden afgesproken om naar de Chinese tempel te Amsterdam te gaan.
De afspraak begon wat onrustig: nummer een liep ik helemaal mis bij het station (daar maakte ik me wel zorgen om), nummer twee kwam daar verlaat aan, nummer drie kwam pas aan toen we al in de tempel waren.
Om tot rust te komen, eerst maar met z’n tweetjes theedrinken in theehuis Himalaya, tijd nemen voor omschakelen van hectiek naar rust in een fijne omgeving.
Gezellig gebabbeld met mijn metgezel, we hadden het nog over de traditie dat je een boeddha-beeldje kado moet krijgen.
In een kalm tempo naar de tempel gegaan, net op tijd om nog een aantal leuke optredens mee te maken van Chinese zang, Hui-dansen, Xing-yi gongfu.
Terwijl ik helemaal tot rust kwam in de tempel, gingen mijn gedachten ook uit naar de dierbaren die er niet bij konden zijn, waarvoor ik steun en hulp vroeg aan Guanyin.
Tussen de bedrijven door werd een loterij gehouden, het kwam zo uit dat mijn metgezel een boeddhabeeldje ontving (waar ze natuurlijk heel erg blij verrast van was); zelf ontving ik een zijden sjaal (die verpakt was in kadopapier met mijn naam )
Deze fijne middag afgesloten met z’n drietjes, koffie verkeerd gedronken in theehuis Himalaya, impressies uitwisselen.
Toen ik eenmaal thuiskwam, zag ik voor mijn stoep de vermiste gast, dus alles was weer helemaal goed!

Herfstequinox 2009

Herfstequinox 2009


De nacht voor de equinoxviering goed doorgefeest met hapjes, drankjes en leuke collega’s op het bedrijfsfeest, de ochtend erna een beetje brak, ik was dus niet vooruit te branden.

Op weg naar het huis waar we zouden samenkomen voor de herfstviering, werd ik verrast door de chaos op het station vanwege de Damloop!

Voor we begonnen nog bladeren in het park verzameld voor de herfst-tafel, de eerste voortekenen van de herfst zijn al zichtbaar.

Met een klein, besloten gezelschap van vrienden de ruimte ingericht, de doeken van de seizoenen op de vier kwartieren geplaatst.

Tijdens het eten bijpraten, en overleggen hoe we deze keer het herfstritueel wilden doen:
Na het eten ter voorbereiding van de herfstbladeren sieraden (kroon, kettingen) voor het beeld van de Godin, er ontstond meteen een meditatieve sfeer.
De ruimte en de aanwezigen werd gereinigd met wierook, kring werd gevormd met het beeld van de Godin, de gronding met een taiji/qigong oefening, de kracht en energie werd aangeroepen onder de namen van diverse godvormen, de trance-meditatie ging onder begeleiding van trommel (thema: wat laat je los, en wat behoud je), het rondgaan van de hoorn mede ging gepaard et (heil)wensen en geloftes, tenslotte het danken van alle aanwezigen en opgeroepen krachten.

Voor mij was het belangrijkste deel de meditatie, waarin ik visualiseerde wat ik wilde loslaten (een hoop oude rotzooi die ik afgelopen periode op te ruimen had) en wat ik wilde behouden (de heftige lessen die ik van het hele proces heb meegekregen).
Het balans zoeken tussen loslaten en behouden was een bijzonder proces, dat werd deze keer zichtbaar gemaakt door steentjes voor ‘loslaten’ en steentjes voor ‘behouden’ in de weegschaal te zetten!

Sinds midzomer heb ik veel te maken gehad met de Donkere Godin, heftige confrontaties mbt prive en werk, meer zicht gekregen op mijn eigen kwaliteiten en valkuilen, tevens de gelegenheid genomen om een aantal blokkades te doorbreken op meerdere gebieden (fysiek, emotioneel, mentaal, spiritueel).
De belangrijke vraag is dan: heb ik bepaalde onderwerpen voldoende verwerkt om te kunnen loslaten?
Welke ervaringen neem ik mee als ‘voeding’, de winter in?

Ik vind het altijd moeilijk om de warme zomer los te laten om daarna de natte herfst en koude winter in te gaan, maar begin wel steeds meer te begrijpen en voelen dat zelfs herfstregen en stormen een opruimfunctie heeft in dit klimaat.

Het loslaten van afgelopen vurige zomer met enorme hoogte en dieptepunten is nu ook weer nodig om de rust en inkeer van herfst en winter te kunnen aangaan.

Het was heel fijn om de equinox in besloten kring samen te vieren met ervaren mensen met wie ik een vertrouwensband heb opgebouwd, zo lag voor mij de nadruk meer op mijn eigen persoonlijke groei en band met de natuur; een open bijeenkomst voelt meer aan als dienstbaarheid aan de gemeenschap en de natuur.

Foxy Lady’s visionquest part 2

Foxy Lady’s visionquest part 2



Remembering the last temple of Earthshaking Sealord,
high up the Great Mountain…
The faithfull, who fled the wrath of the Sorcerer-King,
made their last stand.
Lightning smote their ranks,
but still they stood firm…

Unable to stand the strain of eldritch energies,
the Land broke apart,
the Sea invaded,
all were scattered to the corners of the Earth…