Tag: spirituality

Droom: Ontmoeting met de Loa

Droom: Ontmoeting met de Loa


Ik sliep in met het lied van Oshun

Oshun lava meus olhos
Oshun meu coração
Oshun flor das aguas
lava meu coração.

Oshun wash my eyes
Oshun my heart
Oshun flower of the waters
wash my heart.

Droom:
Ik ging naar de bijeenkomst van de Zigeuner-sjamaan…
Er waren vrouwen die niet wisten wat ze deden, ze maakten een rommeltje van hun gebedskettingen en armbanden…
De sjamaan riep me naar de tafel, en doopte mij door met zijn hand wat bloed op mijn kruin te plaatsen…
Ik kwam in trance, ging op een stoel zitten met mijn wolvenstaf in mijn handen, het was alsof Baron Samedi van kruin naar tenen dwars door me heen ging.
De sjamaan ging op handen en knieen tegenover mij buigen om de spirit te eren, hij plaatste mijn rechtervoet op de grond om extra te aarden, mijn linkervoet deed ik zelf…

Bij de nabespreking in de groep zei de sjamaan: ‘je moet je eraan overgeven, niet in je hoofd schieten’
Hij lier zien hoe hij tot spirit bad, en dronk water uit een grote schenklepel.
Daarna manifesteerde een jongeman door hem heen, deze had blauwe ogen en een enorme glimlach, het voelde aan als de onbetrouwbare manifestatie van Eshu Legbara, en deed me denken aan D.

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops


Vandaag meegedaan aan Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops.

Net als de vorige keer, gaf ik gehoor aan de roep van de innerlijke stem, die me vroeg om als eerste het labyrinth te betreden…
labyrinthHet is alsof ik me geroepen voel om als eerste het labyrinth te openen.
Hier binnengaand voelt deze keer aan als het betreden van de tussenwereld.
Ik ga naar binnen met de vraag: wat is NU mijn sva-dharma, mijn roeping in deze tijd en plaats van mijn levensweg? Bij elke halte in het labyrinth staat de wachter die me de vraag terugkaatst om er bij stil te staan.
Al gaande voel ik de antwoorden als energie door mijn lichaam stromen, mijn gidsen en helpers vragen of ze door me heen mogen gaan: Kraanvogel als eerste, maar ook Anderen die eerder bij me aanklopten zoals Oude Eenoog en de Donkere Vrouwe.
Gaande weg is deze tocht een dialoog, een onderhandeling met mijn gidsen en helpers: wil en durf ik dit aan? Hoeveel ben ik bereid om aan hen te offeren?

In het centrum van het labyrinth kijk ik naar de terugkerende taken, waartoe ik me geroepen voel: het openen en sluiten van Deuren; doorgeefluik zijn van kennis en vaardigheden.

Terugkerend kijk ik naar de stappen die ik moet ondernemen als ik de uitdaging aanga:
Vertrouwen op het proces van begeestering, loslaten van angsten en twijfels, zodat de juiste inspiratie op de goede manier door me heen kan gaan.
Naarmate ik dichterbij de alledaagse werkelijkheid kom, worden de mogelijkheden concreter:
Verder gaan met het overdragen van taijiquan en qigong, Meer verbinding leggen tussen het spirituele en het  aardse; niet alleen Witte Kraanvogel maar ook Zwarte Cobra eren.
Op weg door het Labyrinth kom ik anderen tegen, die een andere tempo of route gebruiken, ook hen heb ik ruimte te geven en te respecteren zonder mijn eigen pad uit het oog te verliezen.
Al gaande voel ik hoe ik continu bezig ben mijn energieveld en het veld er om heen te bewaken.

Zodra ik het labyrinth heb verlaten, merk ik dat ik even tijd nodig heb om bij te komen, alsof ik stevig Werk heb verricht. Ik zit tegen een boom aan, die helpt me met bijkomen en gronden.

Na het labyrinth doen we wat schrijfoefeningen:  lijstjes van obstakels en helpers maken, deze als geheel in mindmap zetten, daarna gebruiken we de mindmap om een verhaal te schrijven.
—————————————————————————————————————————

De opdracht
In de Grote Hal van de Hoge Koning kwamen de krijgers bijeen…
Temidden van de kring der krijgers hield de Hoge Koning krijgsraad:
‘Ga het land in, en vertel dat de Koninklijke Wet voor iedereen geldt, hoog of laag. Ga de strijd aan met eenieder die de Wet uitdaagt’

De jongste krijger aarzelde even: Was hij wel waardig en vaardig genoeg? Durfde hij het wel aan?
Toch stapte hij naar voren: ‘Dit is wat ik wil doen, stad en land bereizen om te verkondigen dat de Koninklijke Wet voor iedereen geldt; ik zal met  iedereen die dit uitdaagt de woordenstrijd aangaan, maar alleen in uiterste noodzaak zal ik de wapens grijpen’

De bastaard van de koning bespotte de jonge krijger: ‘ Wie ben je nu eigenlijk, je komt pas kijken! Ben je bang om de strijd aan te gaan?’

Maar de kampioen van de koning viel de jonge krijger bij: ‘Ik zou precies zo handelen als deze jongeman!’
Ook de Koningin nam het woord: de handelswijze van de jonge krijger past bij zijn aard, het is goed zo!

En zo ging de jonge krijger zijn queeste tegemoet…

Labyrinth NDSM

Labyrinth NDSM


Vandaag liep ik als eerste het Labyrinth.

Sommige mensen plannen hun route heel precies, anderen beginnen gewoon te lopen en verdwalen zo nu en dan flink. In LABYRINT word je uitgenodigd mee te lopen, letterlijk en in een vertelling. Via al gelopen paden en mogelijke nieuwe routes. Loop mee met Angela Merkel en de rattenvanger van Hamelen, neem de bus met Rosa Parks, dwaal door de woestijn met Mozes en eindig in het labyrint. Daar loop je je eigen pad: waar kom je vandaan en waar ga je naartoe? Zou je in het labyrint je eigen weg in vogelvlucht opnieuw kunnen lopen, van je geboorte tot nu? En als je weer terugloopt vanaf het midden, kun je dan ook de toekomst in lopen? Welke weg zou dat zijn?

Van verleden naar heden, van geboorte tot en met nu lopend, komt mijn bewustzijn deels in het ‘veld’ van de andere werkelijkheid:
Het overlijden van mijn grootvader, de aankomst in de haven van Jakarta (wat stinkt het hier!), de worsteling van mijn ouders om een leven op te bouwen in Yogya, de reis naar Nederland (wat is het hier koud!), mijn studententijd (belangrijke mijlpalen: mijn eerste aanraking met sex, drugs, tarot, i ching, t’ai chi), zoeken naar zingeving, verdwalen in culten, opnieuw beginnen, huisje-boompje-beestje, mijn passie ontdekken, scheiden, weer zelfstandig wonen, me thuisvoelen in mijn nieuwe wijk…

In het centrum van het labyrinth kijk ik nogmaals naar de pijnpunten uit mijn verleden, die wil ik achter me laten, maar de verworven kennis en wijsheid wil ik meenemen.

Op de terugweg merk ik dat de anderen me hebben ingehaald, het laatste stuk voelt eenzaam aan, waar is de weg?
Ik loop dit pad omdat het gelopen moet worden. Ik begon als eerste, als opener, maar eindig als laatste.

Bij de uitgang staan nog twee andere ‘reisgenoten’, nu blijkt dat ik als enige de volledige route heb gelopen, de rest heeft de weg afgesneden via sluiproutes.
De gidsen zijn ook al vertrokken, op weg om hun volgende groep op te halen.
Ik vind het jammer dat er op deze manier geen gelegenheid is om met elkaar je ervaring te delen.

Kennelijk is dit de les van het pad waarvoor ik nu gekozen heb: Als ik goed ben in het openen van nieuwe wegen, moet ik in ieder geval voor mezelf doen, ongeacht of iemand me volgt.

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops


atlantis“I want to find my soulmate, but can I? Every time I move up (a struggle), I fall into the waves again. I don’t even know if someone lives in the monastery on top”  (Felix)
“The participants told their story and I made a drawing to each one while they were speaking. This drawing was then used to refine and shape the next version of the story. I had to listen very attentively, it was almost like athletic listening for me.” (Rini Brakkee)

Afgelopen weekeinde ging ik naar het eerste deel van een nieuwe cyclus:
Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops
met als thema (be)longing-‘Wat is jouw plek, waar sta jij in het leven?’
De locatie was passend, PLLEK

We kregen een aantal leuke oefeningen:

Schrijf je intentie op
Waartoe word ik nu geroepen?

Visualiseer jezelf in een situatie die uitbeeldt wat je graag zou willen.
Ik zag mezelf als gids van een reisgezelschap bestaande uit gelijkgestemden, die bezig wilden zijn met het uitwisselen van kennis en vaardigheden.

Automatisch schrijven: schrijf binnen tien minuten ononderbroken zonder nadenken wat je te binnenvalt bij het thema: tocht door de woestijn naar de oase.
Bij de bazaar in de oase..geweldig warm droog!
Ontmoetingen met bijzondere mensen, muziek dat de bergen in beweging brengt (Gurdjieff?)
Zingen vibreren, oase, gelijkgestemden…thuiskomen!
Samen zoken naar het verre ideaal.
Op weg naar Bukhara langs de zijderoute naar het Sarmoung klooster.
Zal ik daar de leraar en community vinden die ik zoek, is het de zoveelste illusie, de fata morgana die me verleidde tot een drama van bedrog en misbruik?
Ik zou er graag in geloven, dat ik daar een gezel vindt die bij me past, iemand met wie ik helemaal mezelf kan zijn, een reisgezel door tijd en ruimte, soulmate uit eerdere levens.
Ben jij daar wel?
Terugkeer naar Atlantis…ook al zo’n vizioen/ideaal.
Zoeken naar wat verloren ging, wat misschien nooit heeft bestaan behalve in mijn dromen.
Nachtmerries ook…het grote water dat over ons heen spoelde aan het einde…de monsters uit de diepzee die alles verzwolgen…
Wat is daar te vinden in de benedenwereld?
Schimmen van overledenen, verloren idealen, angst, woede, verdriet.
Is daar de Graal te vinden?
Moet ik weer afdalen in de onderwereld, me opnieuw uiteen laten scheuren, ophangen?
Donker, donker, donker…
Waar is het licht?
Is er een redder, messias, maitreya?
Geen antwoord, ze zwijgen…
Ik zal zelf mijn weg hieruit moeten vinden.
Maar waartoe roepen ze mij?
Wat wil Oude Eenoog?
Wat wil Papa Legba?
Wat moet ik met al die oude poppen?
House of spirits..
Als grootste aanwezigheid Maman Brigitte
Wat wil ze nu nog van mij?
Wil ik zelf wel me overgeven aan die roep, me verliezen zoals mijn vader zich offerde?
Ik wil ook nog ruimte overhouden voor mijn eigen leven, mijn eigen geluk, niet continu bezig zijn met het offeren van hartebloed…

Maman Brijit, li soti nan anglete

Maman Brijit, li soti nan anglete


Nu loop ik al jaren te zeggen dat ik in navolging van Confucius meer bezig ben met de mensenwereld dan met spirits en goden, maar ondertussen blijven zij van de andere wereld regelmatig op mijn pad komen.
In de loop van de jaren verscheen de Godin aan mij via dromen, beelden en verhalen:
De Witte Knekelgeest, Skelettenvrouw, Zwarte Madonna.
Steeds terugkerend thema van Haar in omineuze verschijningsvorm van doodsgodin, gehuld in een avatar van diverse culturen.
Sinds enige tijd fascineert ze mij in haar verschijning als Maman Brigitte, Loa van het dodenrijk.
Een keltische godin die een verschijningsvorm heeft als doodsgodin in de Voudoun:
Wit is de kleur van de doden…en tegelijkertijd is ze een passionele godin!

Toen Haar beeld in mijn huis kwam, kwam er ook een spirit mee van een doodgeboren kind.
Dit gaf een tijdlang onrust in mijn huis, totdat ik enig werk had gedaan om de spirit verder te helpen.
Met dank aan:
Maman Brijit, li soti nan anglete
source: Vodou Lesson 2.

Jaarwisseling 2014/2015

Jaarwisseling 2014/2015


Samen met twee vriendinnen een eindejaars-ritueel gedaan:
Elkaar smudgen, met salie de cirkel getrokken, de helpers aangeroepen op de kwartieren, daarna de trancereis ingeleid met ratel en gezang.

  • Wat wil ik achterlaten in het oude jaar?
  • Wat wil ik meenemen naar het nieuwe jaar?
  • Wat wil ik verwelkomen in het nieuwe jaar?

poortDeze keer geeft mijn inwijdingsschilderij me de toegang tot de middenwereld, hier zie ik beelden van concrete situaties.
Wat ik in het oude jaar wil achterlaten, zijn de ‘jonkvrouwen in nood’ die ik als ‘ridder op het witte paard’ zonodig moet gaan redden.
Wat ik met me wil meenemen, het nieuwe jaar in, zijn de lessen die ik leerde over ‘trouw zijn aan mezelf’
Wat ik in het nieuwe jaar wil verwelkomen:
nieuwe kansen, nieuwe ontmoetingen, nieuwe hartsverbindingen.

Als het weer tijd wordt om terug te gaan, verzamel ik weer iedereen voor de terugreis naar de alledaagse werkelijkheid.
Bij napraten blijkt, dat we alledrie in de middenwereld verbleven!

De tijd was omgevlogen, het was al snel het moment om het nieuwe jaar in te luiden!

Midwinter 2014, ontmoetingen met geesten uit het verleden

Midwinter 2014, ontmoetingen met geesten uit het verleden


In deze periode kwamen verschillende geesten uit het verleden op diverse manieren bij mij aankloppen:

Een oude vriendin waarmee ik contact had op basis van de indo-connectie, kwam na jarenlange afwezigheid weer boven water; een andere vriendin die ik had leren kennen op vakantie, die een jaar lang verdwenen was, kwam ook weer in beeld.
Met eerste kerst had ik wat vrienden/kennissen uitgenodig, uiteindelijk kwamen er twee: tijdens het diner kwamen ze er achter dat ze elkaar nog van de basisschool kenden!
Deze ontmoetingen hadden als gemeenschappelijk thema, dat zij overweldigende ervaringen hadden meegemaakt met de ‘andere werkelijkheid’ .

Maar wat betekent deze ontmoetingen voor mij? Waarom voel ik me geroepen om mijn deur te openen voor hen? Het is alsof ik diep van binnen voel dat ik het moet doen.

My framework of belief

My framework of belief


Q:

I look forward to hearing more about the chinese-javanese archetypes/ deities/ heroes and practices as you find out about them. finding frameworks seems crucial to making sense of our world(s)

A:

The pre-muslim Javanes deities came from India, even nowadays the stories of Mahabharat and Ramayan are still enacted in theaters (shadowplay, puppets and actors).
Mysticism is an important part of ‘being Javanese’ (kejawen).
Several puppets crossed my path and entered my house, giving me a focus to reconnect to my unnamed javanese female ancestors.
Gatotkaca, son of Bhima, was the paragon of the young republic of Indonesia!
The pre-communist Chinese deities are still honoured by southern chinese in diaspora.
I grew up with the stories of the Three Kingdoms, Loyal GuanYu and Compassionate GuanYin are my most favored deities of this tradition.

I consider the statues of the deities acting as a focus, a channel, a gate, a connection-point between the ordinary reality and the otherworld.
Any visible manifestation of the Unseen in our world is a Mask, a Persona, a translation of the Unmentionable into frameworks we can understand.

Soul-retrieval: Genezing en heelwording van de ziel

Soul-retrieval: Genezing en heelwording van de ziel


brigitte
Vandaag samen met een sjamanenmaatje verder aan de slag gegaan met de pop.
Ik had nog het gevoel dat er meerdere ‘spirits’ er in aanwezig waren: afgezien van een overledene die als een ‘lost soul’ was blijven zitten vanwege de binding met een dierbare nabij, was er nog ‘iets’ anders aanwezig.
Na het ritueel dat ik eerder uitvoerde tijdens Samhain, was de pop al een stuk rustiger, maar er was nog een restje onrustige energie aanwezig van de ‘lost soul’ die nog niet klaar was om verder te gaan naar de volgende fase.
Dit had te maken met de energetische binding met de vorige eigenaar, waarvan ook nog energie vastzat in de pop.
De vorige eigenaar uitgenodigd bij deze sessie, om te kunnen werken aan soul-retrieval:
De energie van de vorige eigenaar weer terughalen uit de pop, zodat de onrustige spirit ook weer verder kon gaan.
Wat volgde was een intense sessie: nadat ik de ruimte had afgebakend met zwaard, waaier en salie, hebben we energie opgeroepen met trommelen, ratelen, zingen, bidden.
De client kon liggen, mijn maatje ging aan de slag: de energie van de client weghalen uit de pop en terugbrengen naar de client, vervolgens de ‘lost soul’ uitnodigen om los te laten voor de volgende fase. Ondertussen ondersteunde ik het proces met het aanroepen van mijn helpers.
Aan het einde van de sessie voelde de pop ‘schoon’ aan. De energie van de client die er in had vastgezeten, was weer terug naar waar het hoorde, en het laatste restje energie van de ‘lost soul’ was ook weer verder gegaan.
Toch is er nog een sterke energie in de pop aanwezig, de pop blijft bezield met ‘iets’ dat  zich er wel in thuisvoelt en bij mij wilt blijven.
Volgens mijn maatje heeft dit ‘iets’ het karakter van een magneet die de neiging heeft om ‘lost souls’ en andere vormen van verdwaalde energie naar zich toe te trekken.
Vind ik wel herkenbaar, die neiging heb ik zelf ook. Tegelijkertijd moet ik weer denken aan de associatie die ik maakte van deze pop met Maman Brigitte, echtgenote van Baron Samedi, beiden heersers van de overledenen.
Ze is inderdaad krachtig aanwezig, met een heel sterke wil en ‘gebruiksaanwijzingen’ .
Toch wel bijzonder, dat een fabriekspop bezield kon raken door contact met de sterke emoties van mediamiek begaafde mensen:
De partner van de client had de pop gekocht als verjaardagsgeschenk, en in de loop van de jaren dat de pop in hun bezit was, was deze opgeladen met hun emoties en energie!
Bijwerking hiervan was, dat de pop een magneet werd voor ‘lost souls’ en ‘verloren zielsdelen’.

Overwegingen: In de loop van de tijd heb ik bezielde krachtvoorwerpen in huis gehaald, dat schept verplichtingen en verantwoordelijkheden. Ze verdienen zorgvuldige verzorging en voeding! Zo is mijn huis een ‘house of spirits’ geworden.
Wat ik in de afgelopen periode met de pop heb meegemaakt, heeft me in ieder geval geleerd dat ik heel zorgvuldig moet zijn in de keuze voor wat ik uitnodig in mijn huis.

 

LUNAR ECLIPSE OCTOBER 2014

LUNAR ECLIPSE OCTOBER 2014


Meditating on: LUNAR ECLIPSE OCTOBER 2014

Last few nights, I confronted some old shadows in the dreamtime: my feeling of being unseen, neglected…
My conscious mind knows these emotions were triggered by childhood traumas, but my deep self still harbors those old demons.
Now is the time to bring light in the dark corners, cleaning up the forgotten garbage…time for soulretrieval.

I have the tendency to open my door for wandering souls, offering them a save haven to recuperate.
But now is the time to gathering my own lost soul-parts, to become whole.