Month: October 2010

QUI: mijn inwijdingsschilderij, incarnatie


Samhain, 2010:

Op de verhalenmiddag in het Zonnehuis:

Vandaag wilde ik het hebben over Halloween: niet over de Amerikaanse versie, waarin mensen als spook verkleed gaan, maar over de oorspronkelijke versie waabij mensen de overledenen herdenken en eren.

Vorig jaar december overleed mijn vader, over hem wilde ik het hebben.

Mijn vader was een dominee, de man die juist in het weekeinde niet het vlees sneed omdat hij er nooit was in het weekeinde.

Ik heb hem als vader gemist in mijn jeugd, en natuurlijk heb ik in mijn puberteit tegen die situatie aangeschopt.

Maar toen mijn vader zijn emeritaats-toespraak in de kerk hield, vertelde hij over zijn roeping om God te dienen, maar ook over zijn besef dat hij zijn gezin tekort deed, en over zijn worsteling met deze situatie.
Ik kon zijn emotie zien, zijn oprechte worsteling, toen kon ik begrip en respect krijgen voor zijn keuze.

Dit is het verhaal wat ik over mijn vader wilde vertellen, om hem te herdenken en te eren op deze dag.

QUI, mijn inwijdingsschilderj: Samhain 2010


Samhain 2010 is voor mij anders dan andere keren:

Eind vorig jaar overleed mijn vader, deze maand is mijn moeder verhuist naar een verzorgingstehuis.

Het leeuwendeel aan rationele regeldingen is achter de rug, langzamerhand krijg ik meer ruimte voor de emotionele verwerking.

Naast het rouwen om wat er niet meer is, is er ook het waarderen van wat ik heb meegekregen (kennis, ervaring).

Als rite de passage had ik een groot aantal vrienden uitgenodigd, uiteindelijk kwamen precies de juiste mensen:  KarinMaria , Lucia, Zia.

Voor mijn vader had ik een speciaal plekje gereserveerd

Op deze avond ontving ik mijn magisch schilderij QUI, later schrijf ik hier meer over

Hoe spiritueel ben jij?


Er zijn in New-Age kringen een aantal ‘bijzondere’ labels: NTK, kristalkinderen, indigokinderen, het lijkt wel op een race om je kind zo bijzonder mogelijk te labelen.

“Mijn kind is héél bijzonder” is kennelijk een ouderlijke reflex waar de diverse hypes (al dan niet com mercieel) graag op inspelen.

Nog zo’n label: HSP! “Ik ben héél gevoelig, héél HSP, dus héél spiritueel.

Maar als je goed naar de veelgenoemde kenmerken kijkt, zijn er veel overeenkomsten met het autistisch spectrum.

Ik kom die grondhouding van ‘bijzonder willen zijn’ te vaak tegen in New-Age kringen, daar erger ik me wel eens aan, dan denk ik:
Okee, je bent heldervoelend, communiceert met geesten en zo, wat is daar zo bijzonder aan?

Toen ik op Java woonde, was het heel normaal dat iemand zoiets ervaart, geen reden voor borstklopperij!