Ik heb het schilderij in mijn woonkamer gezet, daarvoor moesten natuurlijk een groot aantal andere dingen verplaatst worden.
Enige tijd bezig geweest om mooie afbeeldingen van het schilderij op internet te krijgen, dat was een hele klus.
Net toen ik klaar was stuurde mijn lief een heel mooi plaatje, vervolgens kwamen ook heel veel foto’s van de uitvaart van mijn vader afgelopen jaar, dat bracht ook veel herinneringen naar boven.
Aangezien ik regelmatig zomaar zin heb om in de woonkamer te slapen, was ik benieuwd welk impact dit schilderij op mijn dromen zou hebben.
De volgende ochtend kwam het volgende gedicht bij me naar binnen:
Ik zie het drietal rustig dobberend in de zee, terwijl ze opkijken naar de hemel:
Vogels boven hun hoofd, vissen tussen de benen.
Een dynamisch evenwicht tussen zon en zee, verstand en gevoel.
Het was volle maan toen ik met mijn lief fietste naar de Qabbalistische Sabbat bij Geert Kimpen en Christine Pannenbakker.
Het was door de uitgebreide uitleg van Geert en Christine een eenvoudig, goed toegankelijk ritueel, gebaseerd op Qabbalistische duidingen van de traditionele Sabbat-gebruiken: het aansteken van de kaarsen, het wassen van de handen, het zegenen van de partner, het delen van brood en wijn.
Aan onze tafel van acht mensen was er al snel een sfeer van geconcentreerde verstilde aandacht,
Het aansteken van de kaarsen voelde aan als het aanroepen van het licht in de cirkel, hiermee werd Sjekinah als vrouwelijk aspect van het Goddelijke verwelkomd.
Toen mijn handen werden gewassen, hielp dit mij om alledaagse onrust van me af te laten vloeien
Het was een bijzonder magisch moment om de wijnbeker tot aan de rand te vullen als symbool van overvloed die gedeeld kon worden.
Het ontvangen van brood met zout was als een vredewens.
Bij de gezamenlijke maaltijd, onstonden fijne gesprekken met tafelgenoten; het leukste vond ik om via de Indische roots in gesprek te gaan met een bijzondere soulsister, waarvan later bleek dat ze op dezelde dag als ik jarig was!
De afbeelding van de gesluierde Sjekinah, deed me denken aan de processie die ik vorige week liep met het gesluierde beeld van de Godin, zo paste ook dit ritueel naadloos in de stroom waar ik nu in zit
Zaterdag 29 mei 2010 ontving ik dit bijzondere schilderij.
De bedoeling is, dat ik gedurende een maand opschrijf als het iets met me doet, en dit deel met de gever.
Na een maand geef ik het door aan iemand anders, die iets voor mij betekent, en/of waarvan ik denk dat hij/zij het kan gebruiken; tevens geef ik de spelregels door.
Dit proces kan zich oneindig herhalen.
Eerste indrukken:
Ik was samen met mijn lief voor het eerst op bezoek bij Marco, die een groot aantal hyves-vrienden had uitgenodigd voor zijn verjaardag.
Dit schilderij was 1 van de 3 die Marco door Lucia had laten schilderen; hij zou eentje houden en eentje weggeven.
Het was een bijzonder moment toen Lucia aankondigde dat Marco de keuze zou maken: ik stond erbij, en diep in mijn hart voelde ik dat ik graag zo’n schilderij zou willen ontvangen. Toen Marco zijn keuze voor mij vertelde, was ik diep ontroerd. Lucia gaf me de spelregels en een gedicht, de belangrijkste zin voor mij was ‘verbintenis in vrijheid’, want de vrijdag daarvoor had ik een vergelijkbare intentie uitgesproken naar mijn lief: ‘Verbonden in vrijheid, vrij in verbinding’.
De rest van de avond kwam dit thema telkens weer terug in gesprekken, toen de grote drukte voorbij was:
De uitdaging om in relatie zijn, en tegelijkertijd zelf vrij zijn en de ander vrijlaten; de confrontatie met de (on)mogelijkheden om anderen buiten de primaire relatie lief te hebben.
Eerste associaties bij het schilderij:
Escher-achtige overgang van vogels naar vissen, van lucht naar water, samenspel lucht en water, fengshui.
Een man met twee vrouwen, of een vrouw met twee mannen?
Vele vogels (gedachten), vele visen (emoties) rondom de relaties.
Presentatie van Gaia’s kracht:
Roelien had een groot aantal foto’s van krachtplekken van over de hele aarde meegenomen, en gaf een lezing over verschillende krachtplekken binnen en buiten Nederland.
Na de lezing kregen we allemaal de gelegenheid om een foto uit te zoeken van de plek waarheen we zouden willen reizen.
Tijdens de trancereis onder begeleiding van Roelien’s trommel, zocht ik naar antwoorden op de vragen die mijn droomreizen me bezorgden: wie is degene die bij me was in die droom, en wat had ik te doen in die tijd en plaats van droomtijd?
Ik kwam uit op dezelfde intentie als waarmee ik aanwezig was tijdens de (her)inwijding van de Tempel van de Godin te Amsterdam:
De verbinding leggen tussen mijn spirituele weg en maatschappelijk handen, het meehelpen aan de vorming van gemeenschap der mensen, een humane samenleving.
En op die weg kom ik degenen tegen die bij me horen te zijn gedurende deze reis.
Vandaag was de grote dag voor de ceremoniele optocht ter inwijding van het altaar voor de Godin. Liederen werden ingezongen, taken werden verdeeld: Bezemer in de voorhoede, dragers voor de Godin, hoornblazer, trommelaars, banierdragers, escorte en deelnemers. Een kleurrijke groep mensen verzamelden zich bij de Waag, van hieruit begon de stoet de processie met het gesluierde beeld van de Godin: voorop liep de Bezemer die met zijn hexenbezem de weg vrijmaakte, gevolgd door de Priesteres met haar sjamanentrommel en de overige processiegangers.
De stoet hield even halt bij de Chinese Tempel van GuanYin om ook die manifestatie van de Godin te eren en te groeten, daarna ging het verder via het drakenpad (de leylijn) naar het Mercuriusgebouw.
Na aankomst werd het gesluierde beeld tijdelijk naar de achterzaal gebracht bij de krachtplaats, waar het werd bewaakt door de Bezemer terwijl de overigen verder gingen met de voorbereidingen in de voorzaal bij het altaar, er was er even moment van rust.
De Priesteres deed de aanroepingen van de Machten, ondersteund door het gezang van de overigen.
Toen de tijd zover was, bracht de Bezemer het gesluierde beeld naar het altaar, waar het door de Priesteres werd ontsluierd en geplaatst op het altaar.
Met de spiraaldans werd de krachtplaats met het altaar verbonden, daarna werd de Godin toegezongen met haar vele namen.
De hoorn met mede ging rond voor heilwensen: de Bezemer dronk op de manifestatie van deze ontmoetingsplaats voor een gemeenschap van mensen die willen meewerken aan een humane samenleving.
Tenslotte werden alle aanwezigen (de zichtbare en onzichtbare) bedankt.
Terugblik: het was een ontroerend ritueel, bij het zingen in de cirkel liepen de tranen bij mij, de Bezemer, over mijn wangen.
Opvattingen
Wat je denkt over de grote thema’s van het leven, staat heel dicht bij wat er in nieuwe spiritualiteit gedacht wordt. Handelingen
Wat je ook denkt wat betreft je doen en laten ben je weliswaar geen echte nieuw-spiritueel, maar je lijkt er wel sterk op.Je doen en laten toont op sommige punten overeenkomsten met wat men in nieuwe spiritualiteit gewoon is te doen. Houdingen
Religieus of niet allemaal leuk en aardig, maar voor jou heeft spiritualiteit stevige wortels in het alledaagse leven.
Conclusie: mijn levenshouding is agnostisch, mijn handelwijze komt een beetje in de buurt van new age, mijn denkwijze heeft nog de meeste raakvlakken met nieuwe spiritualiteit!
Dit jaar getwijfeld, of ik wel wilde meegaan naar de katholieke paasviering.
Allerlei schandalen over kindermisbruik binnen katholieke gemeenschappen, die door de Kerk van hoog tot laag in de doofpot werden gehouden, terwijl homofielen de hostie worden gewijgerd.
Simonis zei: wir haben es nicht gewuesst.
En Rottweiler Ratzinger doet weinig moeite om de schuldigen op te sporen en beet te pakken.
Nogmaals gekeken naar de archetypische themas van Joods-christelijk pasen:
bevrijding, lijden-sterven-wedergeboorte.
Overeenkomsten gezocht met oudere archetypen.
Een sefardisch liedje legde voor mij de lijn tussen purim en pesach, een lijn tussen het verhaal van esther en het verhaal van exodus.
In de Sumerische mythos huwt Inanna/Ishtar de koning van het land, als haar minnaar sterft gaat ze de onderwereld in om hem te zoeken, ze wordt door de koningin van de onderwereld gevangen gezet en opgehangen, uiteindelijk keert ze weer in triom naar de bovenwereld.
In de paasdienst hoorde ik een interessante overdenking: de associatie van de opstanding met het recht op opstand tegen onrecht, expliciet werden de misstanden benoemd met betrekking tot kindermisbruik en discriminatie van homofielen.
Zou er toch hoop zijn op een nieuwe bevrijdingstheologie in de kerk?
De huidige paus heeft duidelijk het mandaat van de hemel verloren, wie zal hem van de troon stoten?
Afgelopen Maandag na kantoortijd werd ik door mijn zus gebeld: de vrouw die als baboe mijn moeder hielp, is onverwachts in het huis van mijn moeder is overleden.
Meteen erheen gereisd, de doktersdienst was al aanwezig, maar hadden de lijkschouwer gebeld voor nader onderzoek, vrij snel ook politie over de vloer.
Politiebezoek schijnt standaardprocedure te zijn bij dit soort
onverwachtse situaties, maar was wel een vervelende verassing voor mijn moeder die toch al zo’n moeite heeft met haar gehoor en gezichtsvermogen, vooral in dit soort verwarrende omstandigheden.
De lijkschouwer wist te vertellen dat het een natuurlijke doodsoorzaak was (waarschijnlijk hartfalen), in ieder geval geen misdrijf, dus voor de politie was de kous af en konden we het uitvaartbedrijf bellen.
De uitvaartmensen waren gelukkig ook vlot met het weghalen van het lichaam.
Al met al verwacht ik nog een hele nasleep van deze situatie, en
daarbovenop geregel voor mijn moeder.
Dreamquest 
You must be logged in to post a comment.