
Poem No. 93
Meaning: The wings of the fabulous Phoenix are dripping wet due to the rainfall.

Poem No. 94
Meaning: Enjoying the happy gathering with a good friend.
Source: Guan Yin Oracle
humanism, magick, oracles, shamanism, storytelling
Category: story

Poem No. 93
Meaning: The wings of the fabulous Phoenix are dripping wet due to the rainfall.

Poem No. 94
Meaning: Enjoying the happy gathering with a good friend.
Source: Guan Yin Oracle
Voorafgaand aan deze week:
Een week voor de trainingsweek ‘s zaterdags op bezoek bij de ouders van een goede vriendin…toen bleek dat het niet goed ging met haar moeder, die acuut opgenomen moest worden in het ziekenhuis.
Op zondag was de situatie kritisch, en op woensdag was ze heengegaan, ze zou op maandag naar haar laatste rustplaats gaan.
Ik ging met bezwaard hart de trainingsweek in, voelde me betrokken met de situatie van die vriendin.
Dagboeknotities
Zaterdag
Wat is mijn intentie voor deze week?
Mijn wens is, om door middel van de beweging, beter contact te maken met mijn Helpers.
Orakelsteen ontvangen: Groene Aventurijn ‘succes, geen woorden maar daden brengen succes’
Droom: Afspraak met mijn oudste dochter en haar nicht, ik moet nog spul afgeven aan een oude vriendin.
Toen ik deze belde bleek haar dochter ziek:
ik: ‘mag ik langskomen?’
zij: ‘dat vind ik een onbeleefde vraag’
ik: ‘je weet toch dat ik het goed bedoel?’
zij: ‘en toch wil ik het niet’
Toen ik haar later weer tegenkwam en vroeg hoe het ermee ging, reageerde ze kattig.
Overdenking:
Ik zou in verband met het sterfgeval graag mijn maatje willen steunen, mijn arm om haar heen te slaan om haar te troosten, maar ik voel dat ze dat niet zou kunnen ontvangen.
Zondag
Observatie:
Voordat de meditatie begint, treft Cosima zorgvuldige voorbereidingen, ze bouwt met aandacht een veilige sfeer op in de ruimte.
Zitmeditatie:
Focus op het voorwerp in het midden van de cirkel, tijdens de visualisatie het voorwerp in gedachten laten bewegen.
Ik kom met halfslaap terecht in Droomtijd, krijg het gevoel dat mijn maatje hulp nodig heeft en stuur haar mijn liefde.
Theorieles:
Relatie tussen Taiji-Qigong en sjamanisme wordt expliciet benoemd:
Als mens functioneer je dan als kanaal tussen Hemel en Aarde.
Nu had ik al jaren het gevoel dat dit er moest zijn, maar kon nergens in het openbaar documentatie vinden, nu wordt het eindelijk openlijk aangegeven!
Maandag
Tijdens de zitmeditatie heb ik een waarneming in de tussenwereld, en zie ik het subtiele lichaam van een witte kat bij een van de deelnemers; dit heb ik bij haar gecheckt, dan geeft ze aan dat dit wel te plaatsen valt door haar contact met een zwerfkat. Later associeer ik deze verschijning met het idee van beschermgeest.
Dinsdag:
Mediteren gaat vandaag beter: nu ik besef dat de uitvaart sinds maandag achter de rug is, kan ik loslaten.
Overdenking:
Kennelijk ben ik in de andere werkelijkheid bezig geweest de overledene en de nabestaanden te helpen met de overgang.
Theorieles:
Cosima laat weer een hint los: Bij trancereizen is het belangrijk om een anker te behouden in het fysieke lichaam, en om een Beschermer te hebben. In haar geval spreekt ze over de bescherming door lineage van haar leraren, maar het is evengoed mogelijk om andere spirits als beschermer te hebben.
Dit is zeker herkenbaar voor mij!
Woensdag:
Ligmeditatie in een lange rij:
ik lig aan het hoofdeinde, en als de energie van beneden naar boven wordt gestuurd ontvang ik een een grote hoeveelheid; gelukkig komt een van mijn Helpers erbij om eventuele overdosis in zich op te nemen.
Het voelt aan alsof ik hierdoor meer in contact ben gekomen met de Bovenwereld, dit is nieuw voor mij omdat ik voorheen veel bezig was met de Benedenwereld.
Donderdag:
Meditatie op de kaarsvlam, oefening om deze vorm van licht en warmte in me op te nemen en te verzenden. Deze keer stuur ik weer wat naar mijn maatje, die het moeilijk heeft.
Vrijdag:
Terugblik op de intentie die ik aan het begin van deze week uitsprak:
‘…beter contact met mijn Helpers door middel van de beweging’
Wat is er van deze intentie terecht gekomen?
Dankzij oefeningen, meditaties en aanwijzingen van Cosima, krijg ik bevestiging dat ik op mijn manier op het goede spoor zit.
Het contact met mijn Helpers heb ik deze week kunnen inzetten voor mezelf en anderen.
Terugblik op deze week:
Vroeger lag mijn focus op de Taijiquan-vorm, maar in de loop van de jaren ben ik me steeds meer gaan richten op innerlijk energiewerk, waardoor Qigong steeds belangrijker is geworden.
In mijn dagboeknotities zie ik nu dat Qigong op de voorgrond is gekomen; ook al heb ik de Taijquan-vorm uitgebreid kunnen oefenen, de nadruk op intern energiewerk was voor mij het belangrijkste.
Savita was een prima plek om te trainen, de omgeving is heel erg mooi, de medewerkers zijn bijzonder vriendelijk. Het viel me op hoe gedreven de oprichter van deze organisatie zijn idealen nastreeft!
Onze docent Cosima vind ik bijzonder inspirerend, met haar heb ik diepgaande uitwisselingen gehad over de esoterische kant van taijiquan/qigong.

Poem No. 91
Meaning: Having bright, brilliant prospects.

Poem No. 92
Meaning: Born to be a business man, an enterpriser.
Source: Guan Yin Oracle
Opnieuw doorleefd:
Eerste Outsider Art Museum in Nederland – Hermitage Amsterdam
Wat me telkens weer treft bij Outsider Art:
Een kijkje in de andere wereld: soms fleurig en opwekkend, soms somber en afschrikwekkend, vaak krachtig verwijzend naar het numineuze.
In het museum: een aantal spirit dolls, waarvan er eentje wel heel levendig was:

In de gallery: een figuur die doet denken aan Davy Jones

In het grensgebied van museum, gallery en hoftuin:
Het hert met het grote gewei doet me denken aan de ontmoeting van Pwyll met de Grijze Jager .

Dit soort kunst confronteert met de diepte van de benedenwereld en het onderbewuste, oeroude thema’s uit verschillende tradities, het fascineert en schrikt af, geeft inspiratie en inzicht als je dwars door de angst en de duisternis heen kan gaan.
Hierop aansluitend het Labyrinth in de Hoftuin gelopen.
Voorafgaand zag ik een gezin met een aantal kinderen, compleet met step en driewieler door het labyrinth heen razen zonder enig respect voor de intentie van dit bouwsel: de kinderen liepen op de afscheidingswanden van het labyrinth, renden en reden rucksichtlos door het pad en er overheen, alsof het een speeltuin met zandbak was!
Ik besloot om in te grijpen:
Toen ik bij het Labyrinth aankwam was het gezin alweer vertrokken, anders had ik hen aangesproken op hun respectloos gedrag.
Lopend door het Labyrinth, ruimde ik de rommel fysiek en energetisch op, en herstelde ik de structuur waar deze was ontregeld.
In het centrum aangekomen, gaf ik de zware energie terug aan de aarde, om als compost te dienen. Daarna pas voelde ik de ruimte om weer verbinding te leggen tussen de drie werelden.
Terugkerend uit het Labyrinth vond ik onderweg een veer, die ik meenam naar de Poort, om daar als Wachter te dienen.
Feedback:
‘terwijl je daar liep, veranderde je, het leek alsof een oude sjamaan van 80 daar liep’
Overdenking:
Het kan best zijn, dat ik op dat moment de Oude aspecteerde.
Deze keer ging ik niet met een vraag of een wens het Labyrinth in, maar met een missie om te danken voor de inspiraties die ik tot nog toe mocht ontvangen.
Het is fijn om dit soort avonturen met elkaar te kunnen delen!
Dit jaar me toch weer laten verleiden om naar Castlefest te gaan.
Eerst had ik er nog geen zin is: last van keuzestress met al die mogelijkheden aan zomer-festivals en andere leuke evenementen en ontmoetingen in.
De zaterdag-kaartjes waren al helemaal uitverkocht, eigenlijk was ik te laat (vroeger kon ik nog op de bonnefooi naar Castlefest maar tegenwoordig moet je al een paar weken van te voren bestellen!)
Maar toen ik hoorde dat andere vrienden en kennissen er graag heen wilden gaan en dat er kaartjes vrijkwamen, heb ik me toch laten overhalen.
In de vroege ochtend opstaan koste wat moeite, de dagen hiervoor ook al actief geweest met uitgaan, dus sliep ik dwars door de wekker heen maar werd ik toch op tijd wakker om zonder ontbijt de deur uit te gaan.
Samen op weg, onderweg medereizigers tegenkomen, de sfeer zit er al snel in naarmate er meerdere creatieve alternatievelingen in fantasierijke kostuums de trein instappen.
Rondlopen bij Castlefest is een overweldigend visueel spektakel!
Kanttekening:
Castlefest was ooit begonnen als antwoord op Elf Fantasy dat te groot en te commercieel werd, maar nu treden dezelfde mechanismen op:
Grote aantallen bezoekers, commerciele prijzen, haperende toiletten, onzorgvuldige hygiene bij de catering.
Dit jaar was er weinig ruimte voor de Wickerman: ik herinner me vroegere edities, dat iedereen op een groot veld rondom het gebeuren in een kring kon staan, maar nu was het ingesloten een kwadrant tussen podium en commercie, dat dwong deelnemers tot dringen in een klein stuk veld, eigenlijk niet verantwoord in het huidige tijdperk van mogelijke aanslagen.
En toch hebben dit soort evenementen nog een beetje magie, als je weet hoe waarop je moet letten!
Aan het begin van mijn excursie vroeg ik me al af met wat voor soort souvernirs ik zou thuiskomen, want deze weerspiegelen thema’s die me bezig houden.

Mijn eerste aankoop waren twee siersleutels, beiden hebben een hart: bij de een is het hart enigzins verborgen door de tierelatijnen er om heen, bij de ander heeft het hart vleugels.
Associaties:
Petrus, die de sleutels heeft tot de bovenwereld en de benedenwereld.
Sleutels om het hart te openen en vleugels te geven.
Ik heb zo’n gevoel dat ik deze sleutels vroeg of laat aan iemand anders geef, maar voor nu hangen ze bij mijn beeld van Eshu Legbara, Heer van de kruiswegen, Opener van de weg.
Deze sleutels staan voor mijn streven om bepaalde Deuren te openen, en ander te sluiten.
Gaandeweg diverse kennissen tegengekomen bij Castlefest: sommige mensen kom ik altijd tegen, andere mensen moet ik weer missen.
Twee speciale kraampjes gezocht, drie keer in de drukte voorbijgelopen, maar toen het rustiger werd rondom etenstijd toch nog gevonden.
Op de eerste plaats ben ik onder de indruk van het Nehalennia-initiatief!
Te vermelden waard was Lila Pixie: dankzij vrijkomende kaartjes voor Castlefest kon ik dit jaar komen!
Ik vond dit masker, of vond dit masker mij? Op het moment dat ik deze op doe, komt de Wilde Jager door!
Tot slot aangeschaft: drank voor de Oude Zwerver

Ik maak steeds meer contact met de Spirits van dit land, en tegelijkertijd krijg ik ook meer contact met de Spirits uit het land van mijn voorouders…
Terugblik: Als ik samen met een ingewijde naar zo’n evenement als deze ga, zie ik toch weer meer dan wanneer ik helemaal in mijn eentje ga!
Traveling upstream, looking into the past of my ancestors…
Here the Three Kingdoms battled for hegemony…
Walking through the stone garden of the Yangzi Gorge, realising the ancestors were here…
See also: Comments on my diary: China Journey 2007 | Dreamquest

Today I was invited to join a Tariqa…
Is this an answer of my old dream of community-building? Will this help me to reconnect to my matrilineal ancestors? Am I willing to commit myself to this circle?
Seen this, done that in another lifetime, broke my heart when I had to choose for my own path when it diverged from the common ground.
So I questioned the Ummah: do we share a common vision, do we agree on methods and means?
For sure, I have to reconnect to the times and places when/where I grew up in the years of living dangerously.
I asked the oracle: is this the right path for what I have to do?
Comment: It feels like building a house on sand during the rainy season.
I am not so sure about really having a common ground, the grounding seems unreliable.
When asked to do a bonding ritual, it did not feel right to say yes.
Instead I renewed my commitment to my own Path.
Ik beloof trouw aan mezelf,
aan mijn voorouders
gidsen en helpers
en aan het Pad
dat ik te gaan heb
Today I visited Emporium of wonders, where I had in interesting meeting with House Of Mulani:
They offered the chance to experience my personal commitment ritual: with a lover, friend, spirit, whatever…
I had a wonderful exchange with the ritual facilitator, sharing views on being true:
What does it mean, being true?
In any relationship (at work, with friends, with a lover) it might happen you lose track of your self, your own path, sacrificing your self to bind the other, but losing your own soul will not save any relationship.
So I chose to commit my self to my Self

Handfasting
my self
to my Self
to follow
my personal path
opening my Self
to the Divine

Vandaag liep ik tweemaal het Labyrinth in de Hoftuin van de Hermitage, met de intentie om me te bezinnen op terugkerende themas in relationele sfeer.
Het labyrinth meditatief inlopen, ervaar ik vaak als de afdaling van Innanna in de onderwereld.
De eerste ronde deed ik op blote voeten, om de verschillen in de ondergrond goed te kunnen voelen: gras, grind, grote kiezels, houtsnippers, zand…
Gaandeweg voelde ik me gesteund door mijn gidsen en helpers, vooral toen het pad moeizaam werd….
De houtsnippers vond ik verraderlijk, op zich zacht materiaal, maar met het risico van splinters…wat mij doet denken aan bepaalde ontmoetingen waarbij ik me meteen op mijn hoede voel omdat het te mooi lijkt om waar te zijn, en waarbij later ook blijkt dat het te mooi was om waar te zijn.
Het zand was wel prettig onder mijn voeten, maar deed me ook denken aan de woestijn, dit associeerde ik dan weer aan de barre periodes in mijn relatieleven.
Het grind was vrij neutraal, hier had ik weinig mee…sommige ontmoetingen zijn ook zo: niet koud, niet heet, maar lauw en smakeloos, ze laten geen indruk achter.
De grote kiezels waren confronterend, hier ging ik ook door de moeizame pijnlijke periodes van mijn liefdesleven.
Het gras was een verademing, verkoelend aan mijn voeten, net als de periodes dat alles in een stroom als het ware vanzelf goed gaat…
In het centrum van het labyrinth aangekomen, ervoer ik een moment van rust en genezing. Vele lasten waren van mijn rug verdwenen onderweg…
Na een moment van stilte, werd het weer tijd om het labyrinth uit te lopen, een stuk lichter, en met de gewaarwording dat mijn gidsen en helpers bij me bleven.
De tweede ronde deed ik met mijn schoenen aan. Nu kon ik me meer concentreren op de visuele schoonheid van het labyrinth.
Vooral de grote kiezels vielen me nu op! Aha!
De stukken in mijn leven, die me de meeste pijn gaven, brachten ook de mooiste ervaringen tegelijkertijd!
In het centrum aangekomen, ervoer ik hoe ik vanuit de allerdiepste bodem van de benedenwereld contact kon maken met de bovenwereld.
Dit was het belangrijkste inzicht dat ik met me mee kon nemen toen ik weer het labyrinth uitging!
Zie ook: Zinnig Noord – Labyrint in Hoftuin: mini-pelgrimage
I asked the Yi, how to proceed in a specific situation.
The answer was Hex 16 enthusiasm, the two bottom lines are moving.
I Ching : 16. Yü / Enthusiasm
It furthers one to install helpers And to set armies marching.
Thunder comes resounding out of the earth: The image of ENTHUSIASM. Thus the ancient kings made music In order to honor merit, And offered it with splendor To the Supreme Deity, Inviting their ancestors to be present.
Six at the beginning means: Enthusiasm that expresses itself Brings misfortune.
Six in the second place means: Firm as a rock. Not a whole day. Perseverance brings good fortune.
My first impression:
Halt, danger! Do not proceed!
Interesting feedback of a friend on this:
The first thing that struck me in your post was that your interpretation did not seem to answer your question. You asked: “HOW to proceed.” You did not ask: should I proceed? I don’t know the situation, but to me, the question assumes that you are planning to proceed (despite danger or doubt or whatever is causing you to ask) and you want to know the best way…the ‘how’ of proceeding or the best way of proceeding. So saying ‘stop’ would not be an answer to your question. Now, you can always decide, after answering ‘how,’ that you do not want to proceed. But I would look at it first for the answer you asked.
To me the imagery of the trigrams express that you as represented by Earth can be open, flexible, yielding. But the ‘how to approach’ should be like thunder which is to go for it and give it all you got. Proceed with enthusiasm.
Line 1 is at the beginning, which can be a first step or represent not yet taking action. At the beginning of Earth it means that you can take time to consider if this is an action you want to take. You don’t have to be impulsive…but when you do decide, then proceed like thunder.
Line 2 is about making your decision known, perhaps expressing it or sharing it, depending on the situation. Here is where you fix in your mind your determination to proceed. Again, when you decide and become determined, then how to proceed is like thunder. I do not feel it tells you to stop, but to make up your mind before you proceed. And when you do make up your mind. You can still choose not to proceed, but once you have the surety and the determination then the ‘how’ is to proceed like thunder.
My thoughts on this:
Consulting the oracle for myself is always tricky, that’s why I asked feedback from friends.
My real question is hiding behind the visible one, the true question was: should I proceed with dating?
My own intrepretation of the oracle shows my own insecurity.
The more useful intrepretation tells me to do some deep soul-searching: is this really a situation I want to continue? What do I really want?
As soon as I acknowledge my real desire, I have to act on it.
P.S.
Recently I made a trance-journey in the netherworld, this showed me the need to confront some shadows from my past. Old fears, behavioral patterns, defence-mechanisms.
Source: I Ching : 16. Yü / Enthusiasm
Welzijnswerk in Amsterdam Westerpark
author + reader
You must be logged in to post a comment.