Tag: Amsterdam

Zinnig Noord – Op zoek naar muziek

Zinnig Noord – Op zoek naar muziek


Vandaag was het thema: op zoek naar muziek:

Zouden jullie een nummer of een muziekstuk dat jullie heel mooi vinden of op een andere manier heel belangrijk voor je is, mee willen nemen?

mijn keuze viel op

Now I walk in beauty, beauty is before me,
beauty is behind me, above and below me

Jaren geleden heb ik dit lied gehoord aan het einde van een spiritueel ritueel, en eind vorig jaar gebruikt bij het eindritueel van de uitvaart van mijn moeder als zegewens voor haar reis naar de andere wereld.
Onlangs kwam ik er achter dat dit lied een variatie is op de Navajo Blessing Way.
Het is geen wonder dat dit lied in me opkwam, want onlangs was ik nog actief bezig met mijn voorouders te herdenken en eren tijdens QingMing.
En kennelijk zaten een paar anderen van mijn gespreksgroep in een vergelijkbaar proces van overdenkingen over het vergankelijke van het leven.

Als slot deden we een meditatie, waarbij we in gedachten onze plek van inspiratie opzochten .
En wederom kwam ik uit bij Atlantis, maar nu in de herrezen versie
atlantis rising
Atlantis rising!
Tempel
Dit is dus voor mij de plek van inspiratie in de andere werkelijkheid.
Lange tijd was dit voor mij het symbool van het verloren paradijs, maar nu krijg ik een beeld van een herrezen ideaal.

In de dagelijkse werkelijkheid zijn er een paar andere plekken voor mij dierbaar:

De Godinnentempel in Amsterdam
De tempel van GuanYin in Amsterdam
zie ook: Zinnig Noord

Emporium of wonders: House Of Mulani

Emporium of wonders: House Of Mulani


Today I visited Emporium of wonders, where I had in interesting meeting with House Of Mulani:

They offered the chance to experience my personal commitment ritual: with a lover, friend, spirit, whatever…
I had a wonderful exchange with the ritual facilitator, sharing views on being true:
What does it mean, being true?
In any relationship (at work, with friends, with a lover) it might happen you lose track of your self, your own path, sacrificing your self to bind the other, but losing your own soul will not save any relationship.

So I chose to commit my self to my Self

dedication

Handfasting
my self
to my Self
to follow
my personal path
opening my Self
to the Divine

 

Emporium of Wonders: koffiedik kijken

Emporium of Wonders: koffiedik kijken


In het weekeinde van Valentijn ging ik langs bij Emporium of Wonders in het kader van 24 uur kennismaken met Amsterdam Oost.

Als eerste op mijn programa stond koffiedikkijken bij marieke warmelink

coffee01 coffee02

Methode:
-eerst werd globaal de inhoud van het kopje gelezen
-als laatste werd ingezoomd via de afdruk op het schoteltje

Impressies:
-stevig bakkie leut, eenderde van het kopje bleef gevuld met drab
-een behoorlijke klont kwam van de bodem omhoog

Duiding: (mijn parafrase)
-informatie uit de benedenwereld, de overledenen, maar ook het voorouderveld, komt de laatste steeds meer in mijn bewustzijn, roept om aandacht, kennelijk heb ik hier werk te doen aan de tranen van de voorouders, met name de ongenoemde indische voormoeders.

Observatie:
Het is nogal een klus, ik zie er tegenop, maar het Werk moet gedaan worden.

 

 

Family Business

Family Business


1936

Ondernemend

De familie Go is altijd al ondernemend geweest. Zo hadden ze een koekjes- en gebaks-, pindawinkeltje, handelden in brood, meel groenten maar ook whiskey. Oma  Go had op haar 28e een modewinkel.

1950

Naarden

Vanaf 1950 komen oma en opa Go met 7 kinderen druppelsgewijs naar Nederland en komen met zijn allen te wonen in de Van Lijndenlaan in Naarden, een normale hoekwoning met garage erachter. Al snel stijgen vanuit de keuken en de garage kruidige kookgeuren op. De hele buurt kan ervan meegenieten.

1954

Go en zoon

Vader Frans Go begint in 1954 met opa in de garage; ‘Go en zoon’ met het bakken van Indische hapjes en oosterse snacks. Alle zussen en broers hielpen ook. Ze maakten Katjang Shanghai, boemboe Gado Gado, Kroepoek en Teng Teng.

1955

Restaurant ‘Hokkie’

Oma Go opende in 1955 op de Singel in Amsterdam Restaurant ‘Hokkie’ (‘Geluk’), ook hier hielp de hele familie dagelijks mee tot laat in de nacht.

1956

Amsterdam

De productie van Go & Zoon verplaatste naar de Gerard Doustraat in Amsterdam. Daarbij kwam ook gelijk een winkeltje, ‘Warung Kita’ waar de producten verkocht werden. hier maakten ze bijvoorbeeld ook Santen en Seroendeng.

1960

Shanghai noten

Omdat de notenbars van vier filialen van de Bijenkorf zoveel Shanghai noten bestelden bedacht Frans Go een nieuwe productietechniek met drageerpannen. Een techniek die door hedendaagse producenten nog steeds wordt gebruikt. Frans Go was daarmee ‘de uitvinder van de borrelnoot’.

1962

Badhoevedorp

Enkele jaren is er een compagnon, de heer Tan, waarmee de naam ‘Go-Tan’ een feit is. Er is in 1962 weer meer productieruimte nodig, die gevonden werd in Badhoevedorp op de Badhoevelaan. Er werden veel boemboes gemaakt, maar ook Rempejek, Sambal Goreng Kentang en grote kroepoek. Oma komt dagelijks langs om Rempejek of kroepoek te bakken.

1966

Rhenen

In 1966 is er echt een fabriekje nodig. Deze wordt gevonden in Rhenen, aan de Vogelenzang. De productietechnieken die Frans Go bedenkt worden steeds professioneler. Zijn zus Poppy die nog in Indonesië woont, is een goede kok en komt helpen met alle recepturen. Daartoe neemt ze haar receptenboek mee.

1973

Pasars

De beurzen en pasars zijn een belangrijk contactmoment met het publiek.

1975

Opening nieuw bedrijfspand

Frans Go heeft op zelf aangekochte grond aan de Spoorstraat in Kesteren een nieuw bedrijfspand laten bouwen. In 1975 wordt deze feestelijk in gebruik genomen.

1980

Boemboes

Frans Go keurt de authentieke Boemboes (Indische kruidenmix).
Samen met zijn verkoopdirecteur Lodewijk Tan, wordt ervoor gezorgd dat de producten in de supermarkten steeds breder verkrijgbaar worden. Vooral de ‘borrelkroepoek’ wordt een belangrijk product.

1984

Frans Go

Tot groot verdriet overlijdt Frans Go (midden) na een chronisch ziektebed op 54-jarige leeftijd. De leiding in Go-Tan wordt overgenomen door Lodewijk Tan. De zonen van Frans Go; Cliff, Bing en Han zijn dan respectievelijk 22, 20 en 14 jaar. Samen met moeder Go worden zij grootaandeelhouder van Go-Tan. Zij besluiten vooral eerst hun studies af te maken en werk ervaring buiten Go-Tan op te doen.

1998

Drie broers

Na studies, werken bij andere bedrijven en het gezamenlijk hebben van een Toko ketentje, besluiten Bing en Han Go, de heer Tan, die met pensioen gaat, op te volgen als directie. Oudste broer Cliff heeft een bank carrière in Jakarta en Singapore en wordt commissaris van Go-Tan. De onderneming komt volledig in bezit van de drie broers.

2002

Wokken

Als pionier binnen ‘wokken’ ontwikkelt Go-Tan de Wok-essentials en zet ze succesvol op de markt. Ook wordt gestart met paars als herkenningskleur voor Go-Tan producten.

2004

50-jarig bestaan

Met familie, vrienden en relaties wordt het 50-jarig bestaan van Go-Tan groots gevierd. Natuurlijk samen met alle families en met (heel) veel lekker zelfgemaakt eten.

2006

Chilli Sauce

Vanuit de Foodservice markt groeit de Go-Tan Chilli Sauce uit tot de lieveling van de Nederlandse huishoudens.

2009

1e commercial

De eerste, klein-budget commercial ‘Raad van Toezicht’, met de zussen van Frans Go en de zus van Oma Go, wordt op regionale zenders uitgezonden.

2010

Broers Go

De broers Go bij de Go-Tan stand op de Parijse Voedingsbeurs SIAL. In heel West-Europa worden inmiddels Go-Tan producten verkocht. Kroepoek staat door Go-Tan nu ook bekend als Pétales Crevettes, Rekerchips, Pan de Gamba’s of als Prawn Crackers.

2011

Kroepoek

Belangrijke kroepoeklijn krijgt nieuwe varianten en ‘familiesfeer’ verpakking. Voorop de verpakking zijn Han, zijn kinderen, 2 nichtjes, een neef, een tante, een oudtante en een oom afgebeeld. Allemaal ‘Go’ familie

2012

2e commercial

Het succesvol vernieuwde kroepoek assortiment met de familieleden erop wordt ondersteund met de eerste landelijke commercial van Go-Tan met Han zelf en het echte receptenboek van tante Poppy in de hoofdrol.

2013

De Go-Tan Wokbus is geboren!

Deze omgebouwde Citroën bus reist inmiddels door heel Nederland en heeft zelfs al een bezoekje gebracht aan België en Noorwegen! Hij is te vinden op vele studentenintroductiedagen en festivals. Heb jij hem al gespot?

2014

Go-Tan viert haar 60-jarig bestaan!

Dit is uitgebreid gevierd met familie, vrienden en relaties. Als cadeau heeft het personeel een prachtig geveldoek laten maken welke bevestigd is aan de voorkant van de fabriek. Daarnaast hebben we in de zomer van dit jaar een grote opendag gehad voor mensen uit de buurt.

Bron: http://www.go-tan.nl/

Paasspeeddate 2014

Paasspeeddate 2014


Dating via internet-sites en speeddates heb ik al vaker gedaan, eerlijk gezegd was ik afgehaakt omdat het voor mij niet werkte.

Deze keer liet ik me toch meeslepen door een goede vriendin, het leek me wel leuk om gezellig met haar dit avontuur aan te gaan naar Vegadates.
De dating-event ging uit van de intentie vriendschap en/of relatie; wat mij betreft ging ik niet uit van de verwachting om hier een relatie te ‘scoren’, maar om ieder geval een gezellig uitje te hebben.

Nu ben ik eerder een ominivoor dan een herbivoor, dus een hardcore fanatieke veganist zou voor mij niet matchen, maar ik had al begrepen dat er al een heel scala aan nuances aanwezig zou zijn.
Meteen bij aankomst kwamen we een paar mensen tegen die we via andere cirkels of wederzijdse bekenden kenden, dat gaf al meteen het gevoel van een vertrouwde en veilige omgeving.

We werden hartelijk en gastvrij ontvangen, en na een korte inleiding konden we met 2-4 personen gaan zitten aan vierpersoontafels, waar ook a4-tjes lagen met thema’s/oefeningen die we konden gebruiken als opwarmers voor het gesprekken van twintig minuten per ronde.Dit vond ik een goede aanpak! Zo onstonden in de gesprekken veel meer verdieping dan in de standaard speeddates waar je binnen vijf minuten je verhaal moet zien uit te wisselen.

Oefeningen:

– Maak een keuze uit een serie spreuken en licht je keuze toe.
‘om nieuwe dingen in je leven toe te laten zul je soms eerst oude dingen los moeten laten’ vond ik wel heel toepasselijk voor recente keuzes die heb gemaakt: afstand nemen van oude vriendschappen/relaties en bezigheden die niet meer bij me passen, waardoor nieuwe ruimte ontstaat om andere initiatieven aan te gaan; naar de speeddate gaan kon alleen omdat ik mijn standaardformule (vrienden bij me uitnodigen voor paasmaaltijd) heb laten vallen.

-scoor jezelf (laag-hoog) in het model van de vier elementen (aarde-water-lucht-vuur).
mijn volgorde wordt dan vuur-water-aarde-lucht, zou dus meer vuur/passie in mezelf willen ontwikkelen!

-verhalenketen: er is een begin zin, die we kloksgewijs aanvullen met een zin van minimaal vier woorden totdat er een eind aan komt.
deze oefening vond ik heel leuk, er ontstond in ons viertal een dynamisch verhalenspel waarin ook persoonlijke keuzes helder werden:
…de hoofdpersoon wordt op zijn werk opnieuw benaderd door die bloedmooie collega (directiesecretaresse) waarmee hij een heftige relatie heeft gehad met enorme pieken en dalen; de relatie was uit elkaar geknald, maar zij wil het weer goedmaken en opnieuw proberen. Hij wordt heen en weer geslingerd, wil wel-wil niet…
Uiteindelijk gaan ze toch met elkaar koffiedrinken; als ze hem onverwachts omhelst voelt hij zich smelten. Ze besluiten om de relatie toch opnieuw een kans te geven, onder de voorwaarde dat ze samen in relatietherapie zouden gaan….
Mijn bijdrage aan dit verhaal was dat het voor mij niet goed aanvoelde om zondermeer het gesprek met de ex uit de weg te gaan, ik wilde op z’n minst de kans nemen om alles goed uit te praten; opnieuw een relatie aangaan leek me in eerste instantie geen goed idee, maar de sterke band uit het verleden kon ik ook niet ontkennen, dus koos ik ervoor om het aan te gaan onder voorwaarden.

-kijk elkaar twee minuten aan in de ogen, zonder te spreken, daarna schrijf je woorden op die in je opkomen.
Een intense oefening! We kijken zo meer in elkaars ziel, en tegelijkertijd zien we wat we in onszelf herkennen, het wordt ook een soort spiegel!
In deze oefening kwam ik mijn reismaatje weer tegen; eigenlijk kennen we elkaar al heel lang als ‘just good friends’ , maar in deze oefening zagen we in elkaars ogen weer nieuwe aspecten.
Omdat we een drietal vormden, deed ik deze oefening ook met een man, dat was voor mij nieuw. Dit te doen met een man voelt voor mij aan als sparren, stoeien, iets wat ik vroeger met mijn neef deed. Weer heel anders dan met een vrouw, want daar zit voor mij altijd op de achtergrond de man-vrouw dynamiek in!

In de pauzes tussen de oefeningen was er genoeg tijd om mensen aan te spreken, tussen door met mijn maatje over en weer uitgewisseld ‘wie vind jij nou leuk’ (eigenlijk zagen we het meteen al).

Na afloop van de sessie zijn we nog met een groepje uit eten gegaan; mijn reismaatje ging wat anders doen, maar ik kon met een charmante gespreksparner meeliften.
Het eten was gezellig, hier en daar wat adresjes uitgewisseld, dat ging heel spontaan (ik ga niet wachten op de matchmail die me gaat vertellen of er een wederzijdse interesse is aangekruist!)
Na de maaltijd nog een tijdje in de auto een leuk gesprek gehad met mijn gesprekspartner, daar werden we allebei wel blij van.
Bij het station hebben we hartelijk afscheid genomen, daarna was het weer tijd om naar huis te gaan.

Onderweg ontstond een spontaan gesprek met een andere reiziger richting Amsterdam, dit gebeurt me ook niet vaak in de trein, kennelijk heb ik in mezelf ook een aantal deuren geopend!

Al met al een geslaagde dag, voor herhaling vatbaar.

Taiji-Qigong bij de start van 24H (+1) in Amsterdam Noord

Taiji-Qigong bij de start van 24H (+1) in Amsterdam Noord


Een maand geleden was ik benaderd door de organisatie van 24H Amsterdam Noord.
De algemene opzet van die organisatie was, om overal in dit stadsdeel evenementen te organiseren vanaf zaterdag 26 oktober 12.00 tm zondag 27 oktober 12.00, met de bijzonderheid dat in dit weekeinde de wintertijd zou ingaan, waardoor er een uur extra was.
Aan mij vroegen ze of ik Taiji-Qigong wilde geven, dat inspireerde me om een workshop aanbieden aan het begin van het weekeinde in de Theaterstraat te Tuindorp-Oostzaan.

Via internet-aanmeldingen kwamen er uiteindelijk negen deelnemers, waarvan drie gasten uit mijn eigen netwerk, hiermee werd de studio van de Theaterstraat goed gevuld.
Ik was blij met de aanwezigheid van mijn ‘boxing-brother’ Rene; we hadden tevoren al wat theegedronken en inzichten/technieken uitgewisseld (ik vind het altijd wel leuk om met een boxing-brother te kunnen uitwisselen!), en tijdens de workshop heeft hij meegeholpen: gasten ontvangen, houding-correctie assisteren.
Het verloop van de workshop was vrij traditioneel: een aantal basis-oefeningen (staan, lopen, basis-technieken) met weinig verbale uitleg, met nadruk op kijken/voelen-volgen-doen.
Aan het einde van de workshop heeft Rene op mijn verzoek een korte WingChun demonstratie gegeven, zodat de deelnemers het hele scala tussen ‘zachte’ en ‘harde’ weerbaarheidstraining hebben kunnen ervaren.

Na de workshop nog met mijn gasten uitgebreid geluncht en bijgekletst, uiteindelijk zijn we zelf nog naar het NDSM-terrein gegaan om de sfeer te proeven: creatief, ruig, inspirerend!

Alles bij elkaar genomen was dit een inspirerende dag voor mij!

Third Goddess Procession Amsterdam

Third Goddess Procession Amsterdam


http://www.goddessprocession.nl/
Preparation:
The day before, I felt the need to go to Haarlem. Surprise! Found a wayang golek representation of Srikandi, the one I have been wishing for, to keep my other wayang golek (Irawan) company.
A beautiful pair! Truly, the spirits guided my feet to the right place, they are really helping me to connect to my roots and my ancestors!
D-Day:
Rainy, cold, clammy… only the real diehard dedicated people showed up. And even then it was not easy to hold the group together during the procession, people have the tendency to straggle, even with a watchdog herding the rearguard.
An aged passer-by asked: ‘is this a Maria procession?’. I nodded Yes, for Maria is another face of the Goddess.
The weather cleared during the procession till the very end in the Green Chapel.
Afterwards it started raining cats and dogs…
Why I am doing this? Because I feel the Call to do this. It is Sacrifice, Worship on the altar Aknostos Theos. It is a way of saying ‘Thank you’ to the Universe.
Q blogspot
Hart op de tong, de eerste bijeenkomst in 2011

Hart op de tong, de eerste bijeenkomst in 2011


We zaten met z’n vieren in een kleine kring in de lunchroom van het Zonnehuis: Mary, Peter, Wilma en ik.

Deze setting is een stuk intiemer en persoonlijker dan de theaterzaal waar het podium voor sommige mensen misschien een hoge drempel is, nu onstonden na een kopje koffie vanzelf de gesprekken en kwamen persoonlijke verhalen los.

Mijn verhaal ontstond naar aanleiding van een uitspraak van Paolo Coelho:
‘afwachten is moeilijk, loslaten is moeilijk, maar niet weten welke te doen is het moeilijkst’.
Ik moest hierbij denken aan een vriendschap in de wijk:

Het begon bij de bushalte van lijn 35 van CS naar Molenwijk.
Ze begon spontaan een babbel met me terwijl we wachtten, en toen ik ging zitten vroeg ze of ze naast me kon komen zitten.
Het bleek dat ze een blok verder van mijn huis in Tuindorp woonde, en regelmatig met dezelfde bus van en naar het werk moest.
in het jaar dat volgde, zagen we elkaar regelmatig bij de haltes op heen of terugweg, als dat een weekje misliep miste ik mijn busmaatje al.
Op een gegeven moment zag ik haar niet meer, de weken werden maanden, ik zag haar ook al niet meer op de sociale netwerken van internet, ik heb haar dus heel erg gemist.

Na een jaartje zag ik weer een teken van leven via internet, ze vertelde dat ze weer projecten ging doen.
Ik heb meteen contact gemaakt, waarna we een paar maanden intensief samenwerkten aan een project waar ik persoonlijk bij was betrokken.
In de loop van de samenwerking hebben we natuurlijk ook persoonlijke gesprekken gehad.

Ondertussen is ons gezamenlijk project afgerond en is ze weer druk met andere projecten, nu heb ik al een tijdje weinig meer van haar gehoord.

Ik vertrouw er op dat het wel weer gaat komen, maar ik mis haar wel!

‘afwachten is moeilijk, loslaten is moeilijk, maar niet weten welke te doen is het moeilijkst’.