Tag: China

Mijn persoonlijk recept voor fysieke en spirituele voeding

Mijn persoonlijk recept voor fysieke en spirituele voeding


Huaqiao Lohan Cai

(vegetarische schotel van overzeese chinezen)

 

Inleiding:

Dit recept is een variant op een eerder beschreven recept voor het familiekookboek ter gelegenheid van de 90ste verjaardag van mijn grootmoeder van moeders kant, gevierd op 04 maart 1998.

Voorwoord (geschreven voor de oorspronkelijke versie):

Lieve Oma,

Wat mij altijd zal bijblijven van de keuken in Brantwijk, is de overvolle ijskast met diverse kliekjes, die steeds weer op een nieuwe manier werden hergebruikt in een nieuw gerecht; tante Elly noemde dat wel eens ‘homeopathisch eten’.

Er bestond wel zoiets als een handsgeschreven kookboek van Oma, maar de gebruikte maten waren iets in de trant van: ‘een handje van dit, een beetje van dat’; in die traditie heb ik hier en daar ook dezelfde maten gebruikt bij het koken.

Wanneer ikzelf kook, heb ik dus ook de neiging om allerlei combinaties uit te proberen; ik noem dit zelf ‘experimenteel koken’

Het makkelijkste vind ik om gewoon te kijken wat er aan kliekjes in de ijskast liggen, om vervolgens een en ander in de wadjan te roerbakken.

Wanneer ik boodschappen doe voor het avondeten, kijk ik welke groente en vlees in de aanbieding ligt bij de supermarkt, dat combineer ik tot een gerecht.

Het hieronder volgende gerecht, is op bovenstaande manier ontstaan.

Alle onderdelen zijn meestal wel in voorraad bij Albert Heijn.

Recept voor 1 (één) persoon

(deze is een variant van een recept voor 20 personen)

Ingrediënten:

1 ei

1 plak tofu (ter grootte van een boterham)

1 plak tempeh ((ter grootte van een boterham)

1 winterwortel

1 mini-stronk broccoli

1 bak champignons

1 zakje zonnebloempitten

1 zakje pijnboompitten

1 rode ui

1 teen knoflook

zoute soyasaus

kerriepoeder

chilipoeder

zout

1 theekop bruine rijst

Materiaal:

Frituurpan, koekenpan, wok (wadjan), rijstkoker

Bereiding

1 theekop bruine rijst met 2 theekoppen water aan de kook brengen, daarna in de hooikist zetten.

Frituurpan resp wok (wadjan) alvast op het vuur met olie

Ui en knoflook in stukjes fijnsnijden

Tempeh in reepjes snijden

Tofu in blokjes snijden

Champignons in kwartjes snijden

Winterwortel in dunne schijfjes snijden

Ei klutsen met ‘scheutje’ soyasaus, ‘theelepel’ kerriepoeder, ‘theelepel’ chilipoeder

Tempeh in de frituurpan frituren totdat ze lichtbruin zijn, af laten druipen, en een ‘dessertlepel’ zout toevoegen

Tofu frituren totdat ze donkergeel zijn, af laten druipen.

Wortel & broccoli roerbakken totdat ze gaar zijn.

Ui en knoflook fruiten in de wok tot ze glazig zijn

Zonnebloempitten en pijnboompitten roosteren in de wok tot ze lichtbruin zijn.

Geklutse eieren bakken in de koekenpan totdat een donkergeel omelet ontstaat.

De omelet, Tempeh, Tofu en roerbak gerecht verdelen over platte borden om op te dienen bij de rijst

 

FINISH

 

Tiananmen Song: "In Death’s Shadow"

Tiananmen Song: "In Death’s Shadow"


YouTube – Tiananmen Song: “In Death’s Shadow”:
“You who stood at Tiananmen
And waited for the tanks to come
You who stood your ground as one
You will never see your homes again

One was there, just 15 years
He stood, he waited with the rest
He did not know, could not have guessed
A bullet changed his life to death
And erased his name

In death’s shadow, hand in hand
Though the world in outrage wept for you
You were on your own when they came for you

No one heard you when you screamed
But your cries re-echo eternally
You wanted justice, wanted to be free

Mother pleads for daughter’s life
A bayonet blade is her reply
A sister weeps as her brother dies
And hope is shredded into pain

In death’s shadow, hand in hand
Though the world in outrage wept for you
You were on your own when they came for you

And no one heard you when you screamed
But your cries re-echo eternally
You wanted justice, wanted to be free

In death’s shadow, hand in hand
Though the world in outrage wept for you
You were on your own when they came for you
They came for you and

No one heard you when you screamed
And though your bodies fell to dust
Your voices now are strong to us
Re-echo round us now

You who stood at Tiananmen
You will never see your homes again”

Qigong (ch’i kung): energetische oefeningen

Qigong (ch’i kung): energetische oefeningen


Qigong is in de loop van de jaren onderdeel van mijn dagelijkse leven geworden: zitten, lopen, staan, werken, ontspannen.
De basis-principes zijn buiten de lessen ook toepasbaar in de dagelijkse routines.

“Qi” betekent adem, energie.
“Gong” betekent werk, oefening. Vrij vertaald betekent “Qigong “: energetische oefeningen. 

Er zijn diverse stromingen op het gebied van Qigong :
Sommigen leggen de nadruk op de meditatie-technieken, anderen leggen de nadruk op het gezondheid, en weer anderen leggen de nadruk op  weerbaarheid.

Ikzelf benader de Qigong vanuit de nadruk op de bevordering van fysieke en geestelijke energie in het dagelijkse leven.
Hierbij maak ik gebruik van  basistechnieken uit de volgende tradities:
Taijiquan


Witte Kraanvogel


Baduanjin


 

Herfstequinox 2010

Herfstequinox 2010


Volle maan, donder en bliksem…Thor heeft er zin in!

De balans opmaken: wat is mijn oogst van afgelopen periode, wat neem ik mee en wat laat ik achter?

De droom over de begrafenis van mijn vader in een nieuwe duiding opnieuw bekeken:
Het labyrinth is doorzichtig, oude structuren worden doorbroken, maar de rode roos van de liefde blijf over, terwijl de overledene vanuit de geestenwereld naar zijn eigen begrafenis kijkt.

Ik laat mijn zorgen achter, en neem mijn liefdevolle hartsverbindingen mee.

Met ons drietjes plaatsen we de cirkel, waarbinnen we onze inspiratie oproepen.

Ik voel de verbinding met de oudste voorouders, helemaal tot aan de grens van China met Mongolia, de Toba-Wei.

En op de achtergrond blijft Cao Wei voelbaar, de gevreesde krijgsheer.

Wat losgelaten kan worden verbranden we, wat we willen meenemen gaat in de medicijnbuidel.

Een inspirerende avond, een fijn samenzijn met gelijkgezinden!

Droom: de asielzoeker

Droom: de asielzoeker


Een Tibetaanse asielzoeker gaf een paar duizend euro aan de tibetaanse afdeling van de Khorshed om zijn papieren te regelen, maar iemand verduisterde het geld.
De asielzoeker schakelde een oude Triade in, de Tiandihui, die een regeling trof met de Khorshed.
De Khorshed gaven de Tibetaan een parel, maar later bleek deze gestolen zijn, het behoorde aan de halsband van een wachtersleeuw bij de Tempel van Guanyin.
De triade moest er nogmaals achterheen om alles te regelen, maar nu had de Tibetaan een ereschuld aan hen.

Verhalenavond: de Eerste Keizer van China

Verhalenavond: de Eerste Keizer van China


De man die de eerste keizer van China zou worden, groeide op in een land dat al 250 jaar verscheurd werd door oorlogen tussen de verschillende staten.

Hij droomde ervan, de chaos van die oorlogen te bedwingen door het stichten van een totalitaire eenheidsstaat dat tienduizend jaar zou moeten bestaan: “één land, één volk, één taal”.
Door zijn legers te perfectioneren tot een volmaakte vechtmachine, onderwierp hij alle omringende staten.
Om dat multiculturele superrijk tot één geheel te smeden, ontwierp hij draconische wetten waaronder iedereen uniform aan moest voldoen, op straffe van verminking of dood.
Alles werd tot in detail vastgelegd in een ijzeren standaard, afwijkingen werden niet getolereerd.
Maten en gewichten werden standaard, maar ook de lengte-as van wagens.
Door de afzonderlijke staten op te heffen, werd iedereen tot hetzelfde volk verklaard, de Qin.
Er werd één standaard ambtenarentaal gekozen, en alle variaties op het schrift werd tot één schrijfwijze teruggebracht.
Afwijkende denkbeelden werden verboden, talloze documenten die niet pasten in de officiele staatsfilosofie werden verbrand, en toen de intelligentsia protesteerden, werden een paar honderd levend begraven.
Om vreemde invloeden van de ‘barbaren’ te weren (en tevens om de eigen bevolking bijelkaar te houden), werd de Lange Muur rondom China gebouwd.

Om zo lang mogelijk zijn denkbeelden zelf te kunnen handhaven, streefde de Eerste Keizer naar een goede gezondheid en lang leven. Hij raadpleegde diverse alchemisten, die zoals gebruikelijk experimenteerden om het Elixer van Onsterfelijkhijd te maken. Omdat de wonderdokters onder andere gebruikmaakten van Cinnaber (kwikoxide), is de Eerste Keizer waarschijnlijk langzaam gestorven aan zijn onsterfelijkheidspillen, en na zijn dood viel zijn rijk binnen één generatie uiteen vanwege opstanden tegen zijn draconisch bewind.

De Eerste Keizer schiep zijn eenheidsstaat ten koste van talloze doden, hoe had het zover kunnen komen?
Hij kon een perfecte politiestaat scheppen omdat de zwijgende meerderheid het toeliet, en omdat voldoende mensen riepen om een krachtige man die eenheid in het land zou kunnen brengen.

Dit thema komt telkens weer terug in de wereldgeschiedenis in diverse plaatsen en tijden, ook in onze generatie hebben we ermee te maken.
Overal in Europa komen populistische partijen aan de macht, die eenheid propageren en afwijkingen van de norm willen verbannen. Het liefst zouden ze Fort Europa willen scheppen.

Wat gaan we doen, als de Eenheidspolitie langskomt om afwijkendheid (taal, cultuur, etniciteit)  te registreren en te belasten?


“The Empire, long divided, must unite: long united, must divide.”

Het reisgeschenk, spreker voor de doden

Het reisgeschenk, spreker voor de doden


Vandaag had ik een teamuitje: wandelingen door de joodse buurt van Amsterdam, met als eindpunt Joods Historisch Museum. Een stukje trambaan is daar als monument achtergebleven, ter herinnering aan de tramlijn waarmee deportaties via station naar Auschwitz werden georganiseerd. Dan zie ik die geestentrein nog steeds rijden.

Het raakt me op verschillende manieren:
Het is ongeloofelijk hoe het hart van Amsterdam werd uitgerukt als consequentie van een populist die sluimerende sociale onrust mobiliseerde tot rassenhaat.
Onbegrijpelijk, dat mensen erna zeiden ‘dat nooit meer’, maar dat wij in deze generatie opnieuw moeten meemaken dat een peroxide populist het heeft over etnische registratie en deportaties, en dat hij zelfs in de regering kan komen.
En dan nog zijn er mensen, die geloven dat het niet zo’n vaart zal lopen, want dat dacht men destijds ook van die vent met die Chaplins-snor.

Ik zie parallellen tussen de Joodse en de Chinese diaspora. Mijn voorouders hebben een vergelijkbare sterke literaire traditie, en het handhaven van culturele identiteit ondanks verstrooing door tijd en ruimte. De koning van Siam noemde de Chinezen ‘de Joden van het Oosten’, want ook Chinezen doen het goed in de handel, een feit dat afgunst opwekt bij de autochtonen. Ik heb meegemaakt dat dit ertoe leidde dat de militaire machthebbers pogingen deed om de Chinezen te dwingen tot assimilatie, in feite een culturele moord door het verbieden van taal en rituelen en familienamen.

Op dit moment wil ik spreken voor die doden, de geesten willen door mij heen spreken.
Ik kijk naar het zwijgende schilderij, het is alsof de drie spirits me vragen om mijn stem aan hun te lenen.

Aanstaande Vrijdag, als ik de laatste fysieke resten van mijn vader naar zijn graf breng, heb ik de gelegenheid om mijn stem aan hem uit te lenen, om namens hem een laatste groet te brengen.

Dit is heftig sjamanistisch werk, ik hoop dat ik het aan kan gaan.

Aan het einde van 40 dagen rouw (vervolg)

Aan het einde van 40 dagen rouw (vervolg)


Aan het einde van 40 dagen rouw.
Commentaar:
Terugkijkend op het ritueel van een bidstond na 40 dagen rouw, realiseer ik me ook dat het een bijzonder multicultureel en multireligieus gebeuren was: Chinees-Indische christenen die een Moslim-gebruik hebben overgenomen, om het vervolgens in Nederland uit te voeren in een kring bestaande uit meerdere vormen van zingeving!