Tag: goddess

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops

Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops


atlantis“I want to find my soulmate, but can I? Every time I move up (a struggle), I fall into the waves again. I don’t even know if someone lives in the monastery on top”  (Felix)
“The participants told their story and I made a drawing to each one while they were speaking. This drawing was then used to refine and shape the next version of the story. I had to listen very attentively, it was almost like athletic listening for me.” (Rini Brakkee)

Afgelopen weekeinde ging ik naar het eerste deel van een nieuwe cyclus:
Zinnig Noord – Storytelling Body Workshops
met als thema (be)longing-‘Wat is jouw plek, waar sta jij in het leven?’
De locatie was passend, PLLEK

We kregen een aantal leuke oefeningen:

Schrijf je intentie op
Waartoe word ik nu geroepen?

Visualiseer jezelf in een situatie die uitbeeldt wat je graag zou willen.
Ik zag mezelf als gids van een reisgezelschap bestaande uit gelijkgestemden, die bezig wilden zijn met het uitwisselen van kennis en vaardigheden.

Automatisch schrijven: schrijf binnen tien minuten ononderbroken zonder nadenken wat je te binnenvalt bij het thema: tocht door de woestijn naar de oase.
Bij de bazaar in de oase..geweldig warm droog!
Ontmoetingen met bijzondere mensen, muziek dat de bergen in beweging brengt (Gurdjieff?)
Zingen vibreren, oase, gelijkgestemden…thuiskomen!
Samen zoken naar het verre ideaal.
Op weg naar Bukhara langs de zijderoute naar het Sarmoung klooster.
Zal ik daar de leraar en community vinden die ik zoek, is het de zoveelste illusie, de fata morgana die me verleidde tot een drama van bedrog en misbruik?
Ik zou er graag in geloven, dat ik daar een gezel vindt die bij me past, iemand met wie ik helemaal mezelf kan zijn, een reisgezel door tijd en ruimte, soulmate uit eerdere levens.
Ben jij daar wel?
Terugkeer naar Atlantis…ook al zo’n vizioen/ideaal.
Zoeken naar wat verloren ging, wat misschien nooit heeft bestaan behalve in mijn dromen.
Nachtmerries ook…het grote water dat over ons heen spoelde aan het einde…de monsters uit de diepzee die alles verzwolgen…
Wat is daar te vinden in de benedenwereld?
Schimmen van overledenen, verloren idealen, angst, woede, verdriet.
Is daar de Graal te vinden?
Moet ik weer afdalen in de onderwereld, me opnieuw uiteen laten scheuren, ophangen?
Donker, donker, donker…
Waar is het licht?
Is er een redder, messias, maitreya?
Geen antwoord, ze zwijgen…
Ik zal zelf mijn weg hieruit moeten vinden.
Maar waartoe roepen ze mij?
Wat wil Oude Eenoog?
Wat wil Papa Legba?
Wat moet ik met al die oude poppen?
House of spirits..
Als grootste aanwezigheid Maman Brigitte
Wat wil ze nu nog van mij?
Wil ik zelf wel me overgeven aan die roep, me verliezen zoals mijn vader zich offerde?
Ik wil ook nog ruimte overhouden voor mijn eigen leven, mijn eigen geluk, niet continu bezig zijn met het offeren van hartebloed…

Maman Brijit, li soti nan anglete

Maman Brijit, li soti nan anglete


Nu loop ik al jaren te zeggen dat ik in navolging van Confucius meer bezig ben met de mensenwereld dan met spirits en goden, maar ondertussen blijven zij van de andere wereld regelmatig op mijn pad komen.
In de loop van de jaren verscheen de Godin aan mij via dromen, beelden en verhalen:
De Witte Knekelgeest, Skelettenvrouw, Zwarte Madonna.
Steeds terugkerend thema van Haar in omineuze verschijningsvorm van doodsgodin, gehuld in een avatar van diverse culturen.
Sinds enige tijd fascineert ze mij in haar verschijning als Maman Brigitte, Loa van het dodenrijk.
Een keltische godin die een verschijningsvorm heeft als doodsgodin in de Voudoun:
Wit is de kleur van de doden…en tegelijkertijd is ze een passionele godin!

Toen Haar beeld in mijn huis kwam, kwam er ook een spirit mee van een doodgeboren kind.
Dit gaf een tijdlang onrust in mijn huis, totdat ik enig werk had gedaan om de spirit verder te helpen.
Met dank aan:
Maman Brijit, li soti nan anglete
source: Vodou Lesson 2.

My framework of belief

My framework of belief


Q:

I look forward to hearing more about the chinese-javanese archetypes/ deities/ heroes and practices as you find out about them. finding frameworks seems crucial to making sense of our world(s)

A:

The pre-muslim Javanes deities came from India, even nowadays the stories of Mahabharat and Ramayan are still enacted in theaters (shadowplay, puppets and actors).
Mysticism is an important part of ‘being Javanese’ (kejawen).
Several puppets crossed my path and entered my house, giving me a focus to reconnect to my unnamed javanese female ancestors.
Gatotkaca, son of Bhima, was the paragon of the young republic of Indonesia!
The pre-communist Chinese deities are still honoured by southern chinese in diaspora.
I grew up with the stories of the Three Kingdoms, Loyal GuanYu and Compassionate GuanYin are my most favored deities of this tradition.

I consider the statues of the deities acting as a focus, a channel, a gate, a connection-point between the ordinary reality and the otherworld.
Any visible manifestation of the Unseen in our world is a Mask, a Persona, a translation of the Unmentionable into frameworks we can understand.

Tantramiddag Shiva/Shakti

Tantramiddag Shiva/Shakti


Me voorbereidend op dit thema, herbezinning op belangrijke vragen:
Hoe zit het met de balans tussen mijn mannelijke en vrouwelijke aspecten?
Hoe verhoud ik me tot de God/Godin? In hoeverre ben ik bereid om hun kracht toe te laten in mijn leven?
De belangrijkste vraag bleek:
Wat roept me om naar deze workshop te gaan?
10272723_752949071460426_1190758719738187634_oKennelijk werd ik geroepen door een Kris: de kling is behoorlijk aangetast door roest, maar de greep sprak me meteen aan, het is een vogel-totem!

10687294_752949074793759_6227661038071046350_o

Op een of andere manier appelleert dit aan mijn beleving van mannelijke kracht via Kraanvogel!
Tijdens de oefening van de doorgaande ademhaling, waarbij de in en uitademing in elkaar overgaan, komt dit aspect weer heel sterk door mijn lijf.

De oefenruimte was deze keer weer de yurt, heel intiem en beschut…in zo’n tent moeten mijn verre voorouders gereisd hebben van Noord-China naar Zuid-China!
We waren met een kleine groep: twee begeleiders, vier deelnemers.
Deze keer heb ik een leuke oefenpartner getroffen, haar had ik nog nooit ontmoet (pas veel later kwamen we er achter dat we elkaar al kenden via social media).

Ik heb genoten van verschillende oefeningen: elkaar ruiken/voelen, aanraken, masseren.
Het was een geslaagde middag!

 

Soul-retrieval: Genezing en heelwording van de ziel

Soul-retrieval: Genezing en heelwording van de ziel


brigitte
Vandaag samen met een sjamanenmaatje verder aan de slag gegaan met de pop.
Ik had nog het gevoel dat er meerdere ‘spirits’ er in aanwezig waren: afgezien van een overledene die als een ‘lost soul’ was blijven zitten vanwege de binding met een dierbare nabij, was er nog ‘iets’ anders aanwezig.
Na het ritueel dat ik eerder uitvoerde tijdens Samhain, was de pop al een stuk rustiger, maar er was nog een restje onrustige energie aanwezig van de ‘lost soul’ die nog niet klaar was om verder te gaan naar de volgende fase.
Dit had te maken met de energetische binding met de vorige eigenaar, waarvan ook nog energie vastzat in de pop.
De vorige eigenaar uitgenodigd bij deze sessie, om te kunnen werken aan soul-retrieval:
De energie van de vorige eigenaar weer terughalen uit de pop, zodat de onrustige spirit ook weer verder kon gaan.
Wat volgde was een intense sessie: nadat ik de ruimte had afgebakend met zwaard, waaier en salie, hebben we energie opgeroepen met trommelen, ratelen, zingen, bidden.
De client kon liggen, mijn maatje ging aan de slag: de energie van de client weghalen uit de pop en terugbrengen naar de client, vervolgens de ‘lost soul’ uitnodigen om los te laten voor de volgende fase. Ondertussen ondersteunde ik het proces met het aanroepen van mijn helpers.
Aan het einde van de sessie voelde de pop ‘schoon’ aan. De energie van de client die er in had vastgezeten, was weer terug naar waar het hoorde, en het laatste restje energie van de ‘lost soul’ was ook weer verder gegaan.
Toch is er nog een sterke energie in de pop aanwezig, de pop blijft bezield met ‘iets’ dat  zich er wel in thuisvoelt en bij mij wilt blijven.
Volgens mijn maatje heeft dit ‘iets’ het karakter van een magneet die de neiging heeft om ‘lost souls’ en andere vormen van verdwaalde energie naar zich toe te trekken.
Vind ik wel herkenbaar, die neiging heb ik zelf ook. Tegelijkertijd moet ik weer denken aan de associatie die ik maakte van deze pop met Maman Brigitte, echtgenote van Baron Samedi, beiden heersers van de overledenen.
Ze is inderdaad krachtig aanwezig, met een heel sterke wil en ‘gebruiksaanwijzingen’ .
Toch wel bijzonder, dat een fabriekspop bezield kon raken door contact met de sterke emoties van mediamiek begaafde mensen:
De partner van de client had de pop gekocht als verjaardagsgeschenk, en in de loop van de jaren dat de pop in hun bezit was, was deze opgeladen met hun emoties en energie!
Bijwerking hiervan was, dat de pop een magneet werd voor ‘lost souls’ en ‘verloren zielsdelen’.

Overwegingen: In de loop van de tijd heb ik bezielde krachtvoorwerpen in huis gehaald, dat schept verplichtingen en verantwoordelijkheden. Ze verdienen zorgvuldige verzorging en voeding! Zo is mijn huis een ‘house of spirits’ geworden.
Wat ik in de afgelopen periode met de pop heb meegemaakt, heeft me in ieder geval geleerd dat ik heel zorgvuldig moet zijn in de keuze voor wat ik uitnodig in mijn huis.

 

Ontmoeting met Skelettenvrouw

Ontmoeting met Skelettenvrouw


Onlangs het verhaal gespeeld van Skelettenvrouw; in de eerste helft was ik de visser die, afgeschrikt door haar voorkomen, voor haar wegrent, maar later uit medelijden haar bevrijdt uit zijn netten; in de tweede helft was ik de skelettenvrouw, die het hart van de visser tijdens zijn slaap leent om zelf tot leven te komen, zodat ze uiteindelijk als man en vrouw verder door het leven kunnen gaan.

De eerste helft deed me denken aan mijn jeugd: ik was vier toen mijn geliefde opa op vijftigjarige leeftijd overleed, ik heb tien jaar nachtmerries gehad van skeletten die me achterna zaten, totdat ik een ‘rite de passage’ onderging bij padvinderij: alleen in het donker door het bos lopen. Nadat ik zo mijn angst onder ogen had gezien, had ik geen last meer van die nachtmerries. ‘Aap verslaat de witte knekelgeest’ .

monkbone

In mij puberteit zag ik in een droom dat Skelet een vrouw was.
Later werd dit bevestigd door beelden die ik zag

Maman Brigitte

maman brigitte

Santa Muerte.

santa-amarilla_157284732

Tot aan mijn studententijd zag ik vrouwen als gevaarlijke, onberekenbare, onbetrouwbare wezens. Dit schrikbeeld is later bijgetrokken.

Terugkijkend heb ik een lange weg afgelegd, op verschillende kruiswegen ben ik de confrontatie aangegaan met mijn eigen angstbeelden, waardoor ze hun macht over mij verloren.

Nieuwe maan, augustus 2014

Nieuwe maan, augustus 2014


Naar aanleiding van vragen van vrienden en kennissen over mijn invulling van zingeving door middel van spiritualiteit, vertelde ik iets over mijn speurtocht via allerlei vormen van esoterie: hekserij, sjamanisme, maar ik zei er ook bij: eigenlijk moet je het een keer meemaken!
Meteen vroegen ze of ik een trancereis voor hen wilde regelen…
Toegevend aan deze stroom van gebeurtenissen passend bij mijn voorbereidingen voor de Godinnenprocessie, maakte ik meteen een afspraak met nieuwe maan.

In de voorbereidingen voor nieuwe maan, surfde ik op internet naar een passend thema.
Ik kwam een interessante tekst tegen, die me inspireerde:
‘per corem leonis in signo virginis in sororitatem steallarum te salvamus‘
“Through the heart of the lion in the sign of the woman we welcome you in the sisterhood of the stars”
Voortbordurend op het thema van de Godinnenprocessie, formuleerde ik de intentie:
“We verwelkomen de wederkomst van de Vrouwe, en reizen haar tegemoet in de medtiatie/trancereis”.
…
Het liep iets anders:
Toen de gasten bij elkaar kwamen, inventariseerde ik eerst hun vraag/intentie; het kwam er op neer dat ze graag naar de bovenwereld wilden reizen voor nieuwe inspiratie.
Om deze reis zo veilig mogelijk te houden, heb ik extra aandacht gewijd aan het trekken van een cirkel en het aanroepen van goede helpers/beschermers.
Verder hield ik het vrij eenvoudig: Onder begeleiding van de trommel, een geleide meditatie ingezet met veel ruimte voor eigen invulling en beeldvorming:
‘Ga omhoog, per ladder of boom of vogel, voorbij het wolkendek, via het sterrenpad van de melkweg naar de plek waar je wilt zijn, kijk daar goed om je heen: kom je daar iets/iemand tegen die je iets te vertellen hebt?’
Ik voelde me net een reisleider die een heel gezelschap naar een pretpark brengt om ze vervolgens hun eigen gang te laten gaan totdat het tijd werd om naar huis te gaan.
Aan het einde van de periode heb ik ze weer via de omgekeerde weg terug laten komen, onder begeleiding van de trommel.

Diverse ervaringen:
Een ontmoeting met een overleden grootmoeder, die kwam vertellen dat je goed bezig bent.
Een reis door de natuur, onder begeleiding van een witte vogel.
Een tocht naar Italie, waarbij Zeus Pitar aanwezig was.
Gedragen worden door onzichtbare handen.

Evaluatie:
Het verloop van deze reis verliep spontaan, als ‘reisleider’ gaf ik een algemene route aan, waardoor de deelnemers veel zelf konden invullen.
Mijn oorspronkelijke intentie om de Vrouwe te verwelkomen had ik losgelaten.
Iedereen had op eigen manier bijzondere beelden waargenomen, die ik elk ook zou kunnen duiden als boodschappen die ook voor mij van belang zijn:
de bemoedigende woorden van grootmoeder, de begeleiding van de witte vogel, de bescherming van Zeus Pitar, het gedragen worden door vele helpers.

Terugkijkend voel ik weer dankbaarheid voor de inspiratie die ik heb ontvangen!
Nu voel ik de bereidheid om dit soort dingen meer te doen als ik hiertoe word geroepen!

 

 

Aknostos theos: aan de onbekende god

Aknostos theos: aan de onbekende god


goddess

Op verschillende momenten in mijn leven heb ik gevoeld dat je bij me aanklopte, maar ik heb je vaak afgehouden, ik durfde de deur niet open te doen.
Ik was bang dat je dan mijn hele leven zou overnemen, mij helemaal opeten.
Bij mijn vader heb ik het zien gebeuren: Hij had zich helemaal aan jou gegeven, voor persoonlijk eigen leven bleef weinig over.
Zover wilde ik het dus niet laten komen.
Dus ben ik voorzichtig met het zingen van onbekende mantra’s, als ik niet weet welk aspect van jou opgeroepen wordt.

En toch blijf ik die aandrang voelen, je opzoeken, je roepen.

Ik zong:
Oshun lava meus olhos
Oshun meu coração
Oshun flor das aguas
lava meu coração.

Ik voelde je aanwezigheid, troostend, genezend…en tegelijkertijd voelde ik je roep.
Nu voelde ik diep van binnenuit de roeping, deze keer liet ik je roep toe.
En wederom draag ik de mantel van de wachter, maar nu als de gehoornde.
Zijn kracht voel ik door me heen gaan terwijl ik de cirkel bewaak, dit is waartoe ik ben geroepen.

 

 

IMG_0197.JPG

Zomergathering 2014 – Friendly Heart : Impressies

Zomergathering 2014 – Friendly Heart : Impressies


Een weekje gesurfd op vakantie-opties, met als belangrijkste criterium: ontmoetingen met gelijkgestemden.
Geen zin in kamperen, dus Magical Tours viel af.
Last-minute boeking gedaan voor de zomervakantie: Zomergathering 2014 – Friendly Heart.
Het programma sprak me wel aan: sjamanendrums maken, tantra, zweethut, biodanza.
De organisatie ken ik nog niet, maar ik verwacht wel dat ik bekenden tegenkom uit de alternatieve scene.
Pas nadat ik had geboekt, zag ik op facebook dat een oud dansmaatje er ook heen zou gaan, surprise!

Met OV naar de lokatie is bewerkelijk, slechte aansluiting trein-bus, maar uiteindelijk kwam ik er wel.
Bij aankomst gastvrij opgevangen met kopje thee en een boterham, en nadat ik me op de kamer had geinstalleerd heb ik de omgeving verkend.
Mijn aandacht wordt getrokken door een holle boom die nog vol leven zit! In de loop van de week zal ik hier vaker bij zitten om ernaar te kijken, het is een perfecte boom voor sjamanistische reizen!

hollow

Onverwacht blijkt de beheerder een kennis van vroeger, toen we nog gezamenlijke tochten deden bij de hunebedden. Dit zou ik graag willen doen deze week, maar het weder was te slecht.
Verder ontmoet ik een nieuwe buurvrouw uit mijn wijk, wat een verassing!
Op een gegeven moment ook nog met twee indo’s aan tafel gezeten, dat was ook bijzonder.

Ik laat me verwonderen hoe het werkt, dat ik sommige mensen blijf tegenkomen en anderen (ondanks alle goede voornemens wederzijds) nauwelijks.
Zo kom ik de vrouwelijke helft van de trommelmakers telkens tegen aan tafel, en dus ook bij het trommelmaken.
Nu ben ik niet zo handig met knutselen, gelukkig kreeg ik alle hulp bij het maken van de reistrommel; door er zo mee bezig te zijn heb ik extra binding gekregen met deze trommel.

Vermeldenswaardig is de ontmoeting met de Mapuche, die verschillende rituelen leidt op een manier die krachtiger is dan wat ik gewend ben in de new-age scene. Tijdens een paar gesprekken krijg ik ook de indruk dat ze inhoudelijk ook behoorlijk wat kennis en vaardigheden heeft.
In de grote tent wordt het centrale vuur dag en nacht brandend gehouden, daar ontstond een bijzondere sfeer.
Er het orakel geraadpleegd, ik ontving de vijf van zwaarden. Het thema is voor mij: omgaan met onzekerheden.

Ik ontmoet een paar andere taiji-vogels waarmee ik tussendoor een paar keer leuk heb kunnen trainen en stoeien, altijd inspirerend om dit op niveau te kunnen doen, het meest was ik onder de indruk van de subtiliteit van een vrouw die daarnaast ook rebalancing doet.

Er lopen aardig wat mooie en vriendelijke vrouwen rond, ik laat me betoveren door de aanblik van een vlinder-elfje..

Er worden diverse mantra’s gezongen; bij sommige vraag ik me af of het wel zo verstandig is om om die specifieke manifestatie in die context aan te roepen, met name bij de Afrikaanse Goden (die ik niet zo goed ken) heb ik zo mijn twijfels, zoals het aanroepen van Asesu, de vrouwe van stilstaand water.
Aan de andere kant laat ik me wel raken door de aanroeping van Oshun:

Oshun lava meus olhos
Oshun meu coração
Oshun flor das aguas
lava meu coração.