The hexagram **䷀ 乾** (Qián) is the first hexagram in the *I Ching* (Book of Changes) and is associated with the element of **Heaven** (天) and **yang** energy, representing creativity, strength, and the cosmic force of creation.
### Translation: – **乾** (Qián): **”Heaven”** – **乾: 元亨,利貞** – **元** (yuán): *”origin”* or *”great,”* signifying the beginning, fundamental strength, or primal energy. – **亨** (hēng): *”prosperous,”* indicating smooth progress, success, and the potential for things to move forward harmoniously. – **利** (lì): *”beneficial”* or *”advantageous,”* suggesting that following the right path brings good outcomes. – **貞** (zhēn): *”correctness,”* *”integrity,”* or *”constancy,”* emphasizing the importance of aligning with principles of truth and virtue.
Together, the phrase **乾:元亨,利貞** translates to: > “Heaven (Qián): Great and smooth, advantageous and correct.”
### Analysis: The hexagram **Qián** embodies pure yang energy, symbolizing powerful, creative forces. Each word in the line adds layers to this concept: – **元** emphasizes the origin or the primal nature of the creative force. – **亨** highlights harmony and success in creative endeavors. – **利** points to beneficial outcomes, suggesting that taking a path aligned with virtue brings success. – **貞** suggests integrity and constancy, indicating that true power and success come from a steadfast commitment to correct principles.
**Qián** speaks to the potential of focused action, virtue, and alignment with the natural order to bring about favorable outcomes. It encourages acting with integrity and understanding one’s path, suggesting that aligning with these forces leads to personal and cosmic harmony. PING:
Sinds ik dichtbij Westerpark woon, vind ik het leuk om in deze omgeving wandelroutes te ontdekken. Soms doe ik dat in mijn eentje, dan weer met anderen.
“De bomen op de route vertellen ieder hun eigen verhaal, verrijkt door een samenspel van gedichten, stemmen, boommaskers, klanken, lichtjes en muziek. Zo geeft de kunstenaar een wezenlijke stem aan de boom, ingekleurd door zijn of haar verbeelding”
De bomen krijgen elk hun eigen stem en gezicht, ze laten zich horen en zien, indrukwekkend! Zo voel ik me uitgenodigd om de bomen met aandacht en respect te benaderen. Sommige bomen zijn aaibaar en knuffelbaar, andere zijn stug en nors, net zo verschillend als mensen onderling…
Ik sluit dit verhaal af met een indruk van mijn eerste wandeling in het Wonderwoud en nodig je uit om deze wandeling ook te doen op je eigen manier, op jezelf of met anderen.
Onder begeleiding van Tanja Henn zijn we de wandeling begonnen met een ontmoeting met de indrukwekkende boom die de poort naar het oude deel van Westerpark bewaakt als Wachter. Hij staat waaks pal naast de ingang, ziet alles wat voorbijkomt. In plaats van gedachteloos op de automatische piloot deze boom voorbij te lopen, sta ik een tijdlang stil bij get geruis van de bladeren, het spel van licht en schaduw tussen de bladeren Wat heef deze boom allemaal voorbij zien gaan? Wat heeft deze boom uitgewisseld met andere bomen? Wat kan deze boom ons vertellen? Wat kunnen wij betekenen voor de boom?
N.B. De oogjes van de boom waren een tijdelijke (boomvriendelijke) toevoeging van Tanja Henn
Donarsdag: vooruitlopend op de equinox kreeg ik een droom… Ik deed mee aan een Winti-ritueel, maar kreeg het gevoel dat ik voorzichtig moest omgaan met dit type rituelen… Freysdag: Voor de tweede keer gaf ik een openingsritueel tijdens Death and Rebirth festival in het TreeHouse NDSM. Het weder was maarts druilerig, de beschikbare ruimte was donker en koud, de energie voelde zwaar aan. Deze keer voelde ik de behoefte om het ritueel minimalistisch te doen met eenvoudige materialen: vier kaarsen op de kwartieren, een kaars met rituele voorwerpen (mes, vajra, bokaal, schotel met brandende salie) op de centrale tafel. Ik begon in het Noorden, stak de kaarsen op de kwartieren aan, en liep deosil de cirkel rond om de ruimte te reinigen en afbakenen. De kaars in het Noorden deed wat moeilijk, de rest ging wel. rekening houdend met het gegeven dat na mij vrij snel in dezelfde ruimte een heftig trancereis (door het wiel van de dood) zou komen, deed ik met de groep een aantal basis-oefeningen: Aarden, centreren, aanroepen van bescherming van de lichtwezens uit de vier windrichtingen en tevens hemel en aarde. … Na dit ritueel was ik helemaal uitgeput, het kostte heel veel energie om in deze setting het Licht aan te roepen!… Zon-dag: Lenteviering met eco-humanisme in de tolhuistuin, een warme open lichte ruimte! Het ritueel werd geleid door een leerling-celebrant en deze keer werd er gelukkig ruimte gegeven om buiten (tussen de buien door) de lente (geur, kleur, geluid) in de tuin te ervaren! voor deze lente is mijn thema: uit winterslaap van de cocon komen, wedergeboorte.… Na dit ritueel ruimte gevonden voor uitgebreide lunch en napraten met mijn gesprekspartner. … Thuisgekomen voelde ik geïnspireerd!
Tokeh (gekko): bij het horen van deze hagedis in Indonesia voelde ik mij meteen verwelkomd, en herinnerde ik mij hoe sommige mensen de roep van het dier gebruiken als een ja/nee orakel. https://en.wikipedia.org/wiki/Tokay_gecko
ArtJournal : Voor mij is dit een soort intuitief dagboek, als ik ermee begin weet ik nog niet waar het naar toe leidt. Dan kan het veel later pas blijken wat mijn onderbewuste mij te vertellen heeft. https://en.wikipedia.org/wiki/Art_diary
kris (javaanse rituele dolk): deze heb ik ooit ontvangen als dankgeschenk, en zal dan ook een erfstuk worden voor degenen die na mij komen. https://en.wikipedia.org/wiki/Kris
Inwijdings schilderij : De kunstenares die dit maakte, had eerst een uitgebreid gesprek met mij, waarna ze intuitief aan het werk ging. Het resultaat was een bijzonder schilderij dat me hielp bij trancereizen.
Lyke Wake Dirge: Een toegezongen reisgids door de benedenwereld, een korte Europese versie van het Dodenboek.
Magische boom: Bij visualisaties helpt deze mij tijdens trancereizen naar de andere werkelijkheid
De shamanistische reis door de benedenwereld is een thema dat me regelmatig bezig houdt, voornamelijk om onderbewuste emoties onder ogen te kunnen zien: angst, woede, verdriet.
Symposion Heren op middelbare leeftijd filosoferen over de (Platonische) Liefde onder genot van wijn …was Aristophanes de comediant wel serieus met zijn tweelingziel verhaal?
Weer een mythisch verhaal van Plato over een paradijs dat door hubris ten val kwam.. Het beeld van de opkomende zondvloed die de tempel van Poseidon verwoest, blijft me ontroeren.
Zes deelnemers gingen aan de slag met het maken van geluks-stenen…
Eerst zintuigelijk contact gemaakt met de gekozen steen: Met de handen de kleine oneffenheden van de steen aftasten, met de ogen de vorm van de steen observeren…welk gevoel en beeld roept het op?
‘een worden met een steen’ … knipoog 😉
Daarna kon iedereen op eigen manier werken met de steen ‘alles mag, niets is fout, denk aan Bob Ross ‘Happy Mistake’
Verschillende materialen uitgeprobeerd: verf (dekte niet goed) stiften (deden het prima)
Iedereen kon op eigen manier werken met de steen ‘alles mag, niets is fout, denk aan Bob Ross ‘Happy Mistake’
Hieronder een impressie:
Hieronder nog meer stenen…
De Droomsteen ontstond vanzelf:
eerst wat bestaande groeven omlijnen, dan de lijnen accentueren, vervolgens de ruimtes daartussen vullen met kleuren en stippen, het resultaat lijkt op australische of afrikaanse kunst
De Vogelsteen ontstond uit het idee van een grafsteen voor een overleden parkiet, het werd een bijzonder impressionistische steen!
Al met al hadden we met elkaar een gezellige, inspirerende en intensieve middag!
Het was een succes! Met 6 deelnemers hebben we heerlijk stenen beschilderd en betekend. De één met de intentie iedere dag te genieten, de ander voor op een graf, om neer te leggen in de wijk of om weg te geven.
Creatief bezig zijn brengt rust in je hoofd!
Leuk dat jullie er waren! Wie wil dit ook eens doen?
Lezing:
“In deze lezing vertelt Eva Meijer over wat haar ex-laboratoriummuizen haar leerden over liefde, verlies en samenleven, en hoe we weer van de wereld kunnen worden.”
Ritueel: vier en ervaar de lente “In een speciaal ontworpen ritueel prikkelen we onze zintuigen, om zo samen de lente te ervaren en te vieren. We gaan ook naar buiten en verbinden ons met stadsnatuur. We reflecteren met elkaar: wat betekent de lente voor mij? En voor de mens? Hoe kunnen wij ‘verwerelden’? Hoe kunnen wij beter luisteren naar de anderen met wie wij deze wereld delen?’
Indruk van de lezing: Eva benadrukte hoe belangrijk het is om te beseffen dat de mens onderdeel moet zijn van de natuur, in plaats van heer en meester. Eco-humanisme kan veel leren van de manier waarop inheemse culturen omgaan met de natuur.
Vraag uit de zaal:
“In hoeverre heeft humanisme ruimte voor de spiritualiteit van inheemse culturen, waarbij een belangrijke rol is weggelegd voor de voorouders, geesten/goden?”
Antwoord:
“Hier heb ik nog niet veel over nagedacht”
Indruk van het ritueel
We begonnen met een paar eenvoudige oefeningen om onze zintuigen te wekken: geur, gehoor, gevoel, ogen.
Daarna konden we aan de hand van een aantal observatie-vragen om het terrein lopen, zodat onze zintuigen konden ervaren:
Ruiken aan de kruiden, luisteren naar omgevingsgeluiden, betasten van de planten, kijken naar wat er te zien was.
…
Teruggekeerd in de ruimte, konden we wat voorwerpen verzamelen van de tafels, waarmee we de cirkel konden versieren als lente-tafel met bolletjes, bloemen, stenen, zaadjes … en handgeschreven intenties.
…
We sloten af met een kort meditatief moment…
…
Ik ervaarde dit als een kort maar krachtig ritueel!
…
Hierna had ik een kort gesprek met de begeleider van het ritueel:
Dit onderdeel van de bijeenkomst was voor mij de voornaamste reden om te komen, ik was blij dat hiermee ruimte gemaakt werd voor spiritualiteit binnen het Humanisme.
Zelf beschouw ik mezelf als Humanist, maar heb ik me vaak gestoord in de sterke atheistische onderstroom van Europees Humanisme. In mijn wereldbeeld ervaar ik juist de synergie van spiritualiteit en humanisme!
Omstreeks Samhain 2022 deed ik mee aan de workshop Memento Mori ; Daria leidde het geheel in met een passend ritueel waar ik graag aan meedeed met mijn sjamanentrommel.
Later nodigde ze me uit als ritueel begeleider voor de opening van het Death and Rebirth Festival, hier zei ik graag ja op!
Voorbereiding: Is de locatie geschikt? NDSM Treehouse is een broedplaats die ontstond uit de krakers-scene, dat schept een specifieke sfeer. Is er voldoende logistieke ondersteuning (opbouw en versiering van de ruimte)?
Hiervoor zouden een paar vrijwilligers actief zijn.
Uitvoering:
Gezien de locatie, de beschikbare ondersteuning en de verwachte bezoekers koos ik voor een kort en krachtig basis-ritueel.
Om de deelnemers voor te bereiden op het intensieve thema van het festival, begonnen we met smudging, grounding en centering.
De sjamanentrommel hielp met het opbouwen van de juiste energie in de cirkel, waarna de deelnemers via visualisaties begeleid werden in een lichte trancereis naar de plek van inspiratie.
Na afloop van deze meditatie kon iedereen weer goed in het hier en nu komen door zichzelf wakker te masseren.
We hadden nog een deelronde, daarna ging ieder zijns weegs.
Tijdens de lunch op locatie had ik nog een goede uitwisseling met Daniel die tegenover me zat in de cirkel, het was fijn om op dit niveau een gesprek te hebben!
…
Dit dagdeel was voor mij bijzonder intensief:
Maart roerde zijn staart, bij heen en terugreis in de sneeuwjacht fietsen met mijn staf en trommel was een behoorlijke uitdaging, ik was blij om veilig thuis te kunnen komen!
Ik realiseerde me nogmaals dat dit soort ritueel werk veel energie vraagt, zo ervaar ik het als offer aan de gemeenschap van mensen en spirits.
Ik ben dankbaar voor de gelegenheid die ik heb gekregen om dit te doen!
You must be logged in to post a comment.