Month: January 2012

Ruimte voor relaties, (Daan van Kampenhout)


Ruimte voor relaties, geschreven door Daan van Kampenhout.

Gewetensvraag:

Hoeveel ruimte heb ik eigenlijk voor een relatie?

Hoeveel word ik eigenlijk ik beslag genomen door (herinneringen aan) exen, ideaalbeelden (photoshop-partners), overige bezigheden (hobby, werk, goede vrienden, etc)?

Durf ik eigenlijk wel om weer risico’s te nemen, me open te stellen, met de kans dat ik gekwetst kan worden als ik mijn muren weghaal?

Hoeveel vrijheid ben ik bereid te offeren, om een relatie aan te gaan?

 

 

Cultic group dynamics


Some thoughts on cultic group-dynamics:
Ingredients:
A charismatic leader who believes in his own vision & followers in search of answers.
If the group is developing into a closed one, the dynamic of group-thought will take over. 
Both leader & follower will be caught by the dynamics.
Power corrupts, therefore the leader will be corrupted; it is almost inevitable he will mis-use the power he is given by the consent of the followers. 
It is too easy to shift the burden of guilt to the leader, forgetting the role of the group-members who consented.
On the other hand, it is too easy to blame the group-dynamics only.
[quote]A group does not have to be religious to be cultic in behaviour. High demand groups can be commercial, political and psychological. [unquote] 

Maylee Fox’s Book of Shadows


The Master of Ravens said:
I can teach you nothing new at this moment…take up your visionquest into the world of Men…
Remember our compact with Ravenqueen!
And so, Foxy Lady went out of Faery into the world of Men…
….

Remembering the last temple of Earthshaking Sealord, high up the Great Mountain…
The faithfull, who fled the wrath of the Sorcerer-King, made their last stand.
Lightning smote their ranks, but still they stood firm…

Unable to stand the strain of eldritch energies, the Land broke apart, the Sea invaded, all were scattered to the corners of the Earth…

great mother abyss
devouring myriad bodies
vortex well of soul

Het zakmes


Alweer bijna 30 jaar geleden dat jij je spullen bij me weghaalde, maar je zakmes vergat.

Al die jaren heb ik het bewaard, alsof ik er nog niet aan toe was om je helemaal los te laten.
Ik heb het goed scherp gehouden, en intensief gebruikt om alles weg te snijden wat niet meer bij me past.

Onze relatiebreuk kwam voor mij onverwachts, ik snapte er helemaal niets van, en ik vond geen gelegenheid om het goed uit te praten.

Totdat het boek uitkwam in december 2011, wat al die oude herinneringen weer oprakelde: oud zeer, verdriet, woede, maar ook veel onbeantwoorde vragen.

Nu was ik na al die tijd eindelijk aan toe om die losse eindjes op te ruimen, het werd tijd voor een grote schoonmaak!

Afgelopen jaarwisseling 2011, nadat ik het boek had doorgeploegd, heb ik dat oude zeer van me afgeschreven en verbrand.

Vandaag moest je ‘toevallig’ in mijn stad zijn, dat was een goede gelegenheid om elkaar weer te spreken.
Het was fijn om te merken dat wij beiden in de loop van de jaren milder zijn geworden over de aanleidingen tot de breuk, eigenlijk hebben we elkaar niets te verwijten. We kunnen zelfs begrip opbrengen voor de andere kant van de medaille…
Voor mij voelde het aan als het opruimen van de laatste restjes oud zeer.

Vandaag heb ik jou je zakmes teruggegeven.
Moge het jou ook helpen bij het wegsnijden van hetgeen niet meer bij je past.