Het zakmes


Alweer bijna 30 jaar geleden dat jij je spullen bij me weghaalde, maar je zakmes vergat.

Al die jaren heb ik het bewaard, alsof ik er nog niet aan toe was om je helemaal los te laten.
Ik heb het goed scherp gehouden, en intensief gebruikt om alles weg te snijden wat niet meer bij me past.

Onze relatiebreuk kwam voor mij onverwachts, ik snapte er helemaal niets van, en ik vond geen gelegenheid om het goed uit te praten.

Totdat het boek uitkwam in december 2011, wat al die oude herinneringen weer oprakelde: oud zeer, verdriet, woede, maar ook veel onbeantwoorde vragen.

Nu was ik na al die tijd eindelijk aan toe om die losse eindjes op te ruimen, het werd tijd voor een grote schoonmaak!

Afgelopen jaarwisseling 2011, nadat ik het boek had doorgeploegd, heb ik dat oude zeer van me afgeschreven en verbrand.

Vandaag moest je ‘toevallig’ in mijn stad zijn, dat was een goede gelegenheid om elkaar weer te spreken.
Het was fijn om te merken dat wij beiden in de loop van de jaren milder zijn geworden over de aanleidingen tot de breuk, eigenlijk hebben we elkaar niets te verwijten. We kunnen zelfs begrip opbrengen voor de andere kant van de medaille…
Voor mij voelde het aan als het opruimen van de laatste restjes oud zeer.

Vandaag heb ik jou je zakmes teruggegeven.
Moge het jou ook helpen bij het wegsnijden van hetgeen niet meer bij je past.