Tag: goddess

Oud en Nieuw: terugblik 2010, vooruitblik 2011

Oud en Nieuw: terugblik 2010, vooruitblik 2011


Mijlpalen in 2010:

De  40 dagen rouw na het overlijden van mijn vader afgerond met een samenzijn,

Het  plaatsen van de urn van mijn vader in zijn graf.

De vaste hulp van mijn moeder overlijdt in het eerste kwartaal, het wordt steeds duidelijker dat ons traditionele mantelzorgsysteem zo niet veel langer verder kan.

Met mijn geliefde de  qabbalistische sabbat gevierd, dat maakte veel duidelijk mbt de overeenkomsten en verschillen van onze visie op relatie.

Ik ontvang het reisgeschenk, een reizend schilderij dat mij een maandlang inspireert, waarna het weer verder reist.

Als bezemer de weg vrijgemaakt voor de processie naar de Tempel van de Godin, grote schoonmaak in de drie werelden.

Na het afscheid van het reisschilderij, miste ik die specifieke inspiratie, en vraag ik om een nieuwe; ik ontvang mijn  inwijdingsschilderij die voor onbeperkte tijd mijn inspiratiebron mag zijn.

In het laatste kwartaal van dit jaar kan mijn moeder verhuizen naar het bejaardentehuis, dat is een behoorlijke klus voor ons allemaal!
Mijn reismaatje komt weer op mijn levenspad en helpt mij met deze onderneming.

In mijn wijk ontstaan nieuwe creatieve impulsen (verhalenmiddagen, kunstprojecten) waar ik graag contact mee maak en aan wil meewerken.

Mijn oudste dochter wordt gevraagd door haar vriendje, ze zijn verloofd met midwinters volle maan!
Ik moet heel erg wennen aan het idee, weer een mijlpaal in het loslaten van mijn dochter.

De uitvaart van de vader van mijn hartsvriendin, brengt me ook weer in contact met mijn eigen verdriet.

Terugblikkend op 2010 zie ik de volgende thema’s :
de Dood: einde van het oude, begin van het nieuwe.|
de Liefde: verbonden in vrijheid, vrij in verbinding, , poly-amorie in de praktijk ervaren.

Vooruitblik op 2011

Er komen reorganisaties op mijn werkplek, ik neem nieuwe taken en projecten aan, spannend!
Ik wil me openstellen voor nieuwe ervaringen op het gebied van werk, relaties, creativiteit!

QUI, mijn inwijdingsschilderij: Afdaling

QUI, mijn inwijdingsschilderij: Afdaling


Bij het opstaan, losse flarden van gedachten:

Incarnerend: uit de Wereld van het Licht, afdalend naar de Wereld der Schaduwen.
(Zoals Inanna afdaalde in het Dodenrijk).

Deja Vue: dit hebben we eerder gezien, dit hebben we eerder gedaan.

Spirits/Gidsen: link, rechts, rondom.

Vreemde spreuken, tekens, half bekend voorkomend.

Een magisch schilderij, vol mystieke symbolen, ik moet echt moeite doen om te doorgronden wat er allemaal nog te zien valt.

….later, ‘s avonds…

Als dit schilderij mij weerspiegelt, kom ik dan zo over op de buitenwereld? Is dit nu wat de buitenwereld van mij te zien krijgt?
Een waas van geheimzinnigheid, fragmenten van onbegrijpelijke citaten, esoterische verwijzingen?

 

 

Droom: de asielzoeker

Droom: de asielzoeker


Een Tibetaanse asielzoeker gaf een paar duizend euro aan de tibetaanse afdeling van de Khorshed om zijn papieren te regelen, maar iemand verduisterde het geld.
De asielzoeker schakelde een oude Triade in, de Tiandihui, die een regeling trof met de Khorshed.
De Khorshed gaven de Tibetaan een parel, maar later bleek deze gestolen zijn, het behoorde aan de halsband van een wachtersleeuw bij de Tempel van Guanyin.
De triade moest er nogmaals achterheen om alles te regelen, maar nu had de Tibetaan een ereschuld aan hen.

Qabbalistische Sabbat 28 mei 2010

Qabbalistische Sabbat 28 mei 2010


Het was volle maan toen ik met mijn lief fietste naar de Qabbalistische Sabbat bij Geert Kimpen en Christine Pannenbakker.

Het was door de uitgebreide uitleg van Geert en Christine een eenvoudig, goed toegankelijk ritueel, gebaseerd op Qabbalistische duidingen van de traditionele Sabbat-gebruiken: het aansteken van de kaarsen, het wassen van de handen, het zegenen van de partner, het delen van brood en wijn.

Aan onze tafel van acht mensen was er al snel een sfeer van geconcentreerde verstilde aandacht,
Het aansteken van de kaarsen voelde aan als het aanroepen van het licht in de cirkel, hiermee werd Sjekinah als vrouwelijk aspect van het Goddelijke verwelkomd.
Toen mijn handen werden gewassen, hielp dit mij om alledaagse onrust van me af te laten vloeien
Het was een bijzonder magisch moment om de wijnbeker tot aan de rand te vullen als symbool van overvloed die gedeeld kon worden.
Het ontvangen van brood met zout was als een vredewens.
Bij de gezamenlijke maaltijd, onstonden fijne gesprekken met tafelgenoten; het leukste vond ik om via de Indische roots in gesprek te gaan met een bijzondere soulsister, waarvan later bleek dat ze op dezelde dag als ik jarig was!

De afbeelding van de gesluierde Sjekinah, deed me denken aan de processie die ik vorige week liep met het gesluierde beeld van de Godin, zo paste ook dit ritueel naadloos in de stroom waar ik nu in zit

Gaia’s Kracht

Gaia’s Kracht


Presentatie van Gaia’s kracht:
Roelien had een groot aantal foto’s van krachtplekken van over de hele aarde meegenomen, en gaf een lezing over verschillende krachtplekken binnen en buiten Nederland.

Na de lezing kregen we allemaal de gelegenheid om een foto uit te zoeken van de plek waarheen we zouden willen reizen.

Ik koos voor Mont Saint Michel, het beeld deed me denken aan droomreizen naar Atlantis.

Tijdens de trancereis onder begeleiding van Roelien’s trommel, zocht ik naar antwoorden op de vragen die mijn droomreizen me bezorgden: wie is degene die bij me was in die droom, en wat had ik te doen in die tijd en plaats van droomtijd?
Ik kwam uit op dezelfde intentie als waarmee ik aanwezig was tijdens de (her)inwijding van de Tempel van de Godin te Amsterdam:
De verbinding leggen tussen mijn spirituele weg en maatschappelijk handen, het meehelpen aan de vorming van gemeenschap der mensen, een humane samenleving.
En op die weg kom ik degenen tegen die bij me horen te zijn gedurende deze reis.

De (her)inwijding van de Tempel te Amsterdam

De (her)inwijding van de Tempel te Amsterdam



Vandaag was de grote dag voor de ceremoniele optocht ter inwijding van het altaar voor de Godin.
Liederen werden ingezongen, taken werden verdeeld: Bezemer in de voorhoede, dragers voor de Godin, hoornblazer, trommelaars, banierdragers, escorte en deelnemers.
Een kleurrijke groep mensen verzamelden zich bij de Waag, van hieruit begon de stoet de processie met het gesluierde beeld van de Godin: voorop liep de Bezemer die met zijn hexenbezem de weg vrijmaakte, gevolgd door de Priesteres met haar sjamanentrommel en de overige processiegangers.
De stoet hield even halt bij de Chinese Tempel van GuanYin om ook die manifestatie van de Godin te eren en te groeten, daarna ging het verder via het drakenpad (de leylijn) naar het Mercuriusgebouw.
Na aankomst werd het gesluierde beeld tijdelijk naar de achterzaal gebracht bij de krachtplaats, waar het werd bewaakt door de Bezemer terwijl de overigen verder gingen met de voorbereidingen in de voorzaal bij het altaar, er was er even moment van rust.
De Priesteres deed de aanroepingen van de Machten, ondersteund door het gezang van de overigen.
Toen de tijd zover was, bracht de Bezemer het gesluierde beeld naar het altaar, waar het door de Priesteres werd ontsluierd en geplaatst op het altaar.
Met de spiraaldans werd de krachtplaats met het altaar verbonden, daarna werd de Godin toegezongen met haar vele namen.
De hoorn met mede ging rond voor heilwensen: de Bezemer dronk op de manifestatie van deze ontmoetingsplaats voor een gemeenschap van mensen die willen meewerken aan een humane samenleving.
Tenslotte werden alle aanwezigen (de zichtbare en onzichtbare) bedankt.
Terugblik: het was een ontroerend ritueel, bij het zingen in de cirkel liepen de tranen bij mij, de Bezemer,  over mijn wangen.

Paasgedachten 2010

Paasgedachten 2010


Dit jaar getwijfeld, of ik wel wilde meegaan naar de katholieke paasviering.
Allerlei schandalen over kindermisbruik binnen katholieke gemeenschappen, die door de Kerk van hoog tot laag in de doofpot werden gehouden, terwijl homofielen de hostie worden gewijgerd.
Simonis zei: wir haben es nicht gewuesst.
En Rottweiler Ratzinger doet weinig moeite om de schuldigen op te sporen en beet te pakken.

Nogmaals gekeken naar de archetypische themas van Joods-christelijk pasen:
bevrijding, lijden-sterven-wedergeboorte.

Overeenkomsten gezocht met oudere archetypen.
Een sefardisch liedje legde voor mij de lijn tussen purim en pesach, een lijn tussen het verhaal van esther en het verhaal van exodus.
In de Sumerische mythos huwt Inanna/Ishtar de koning van het land, als haar minnaar sterft gaat ze de onderwereld in om hem te zoeken, ze wordt door de koningin van de onderwereld gevangen gezet en opgehangen, uiteindelijk keert ze weer in triom naar de bovenwereld.

In de paasdienst hoorde ik een interessante overdenking: de associatie van de opstanding met het recht op opstand tegen onrecht, expliciet werden de misstanden benoemd met betrekking tot kindermisbruik en discriminatie van homofielen.

Zou er toch hoop zijn op een nieuwe bevrijdingstheologie in de kerk?

De huidige paus heeft duidelijk het mandaat van de hemel verloren, wie zal hem van de troon stoten?

herfstmaan 2009

herfstmaan 2009


Voor de viering van de chinese herfstmaan had ik met een aantal dierbare vrienden afgesproken om naar de Chinese tempel te Amsterdam te gaan.
De afspraak begon wat onrustig: nummer een liep ik helemaal mis bij het station (daar maakte ik me wel zorgen om), nummer twee kwam daar verlaat aan, nummer drie kwam pas aan toen we al in de tempel waren.
Om tot rust te komen, eerst maar met z’n tweetjes theedrinken in theehuis Himalaya, tijd nemen voor omschakelen van hectiek naar rust in een fijne omgeving.
Gezellig gebabbeld met mijn metgezel, we hadden het nog over de traditie dat je een boeddha-beeldje kado moet krijgen.
In een kalm tempo naar de tempel gegaan, net op tijd om nog een aantal leuke optredens mee te maken van Chinese zang, Hui-dansen, Xing-yi gongfu.
Terwijl ik helemaal tot rust kwam in de tempel, gingen mijn gedachten ook uit naar de dierbaren die er niet bij konden zijn, waarvoor ik steun en hulp vroeg aan Guanyin.
Tussen de bedrijven door werd een loterij gehouden, het kwam zo uit dat mijn metgezel een boeddhabeeldje ontving (waar ze natuurlijk heel erg blij verrast van was); zelf ontving ik een zijden sjaal (die verpakt was in kadopapier met mijn naam )
Deze fijne middag afgesloten met z’n drietjes, koffie verkeerd gedronken in theehuis Himalaya, impressies uitwisselen.
Toen ik eenmaal thuiskwam, zag ik voor mijn stoep de vermiste gast, dus alles was weer helemaal goed!

Herfstequinox 2009

Herfstequinox 2009


De nacht voor de equinoxviering goed doorgefeest met hapjes, drankjes en leuke collega’s op het bedrijfsfeest, de ochtend erna een beetje brak, ik was dus niet vooruit te branden.

Op weg naar het huis waar we zouden samenkomen voor de herfstviering, werd ik verrast door de chaos op het station vanwege de Damloop!

Voor we begonnen nog bladeren in het park verzameld voor de herfst-tafel, de eerste voortekenen van de herfst zijn al zichtbaar.

Met een klein, besloten gezelschap van vrienden de ruimte ingericht, de doeken van de seizoenen op de vier kwartieren geplaatst.

Tijdens het eten bijpraten, en overleggen hoe we deze keer het herfstritueel wilden doen:
Na het eten ter voorbereiding van de herfstbladeren sieraden (kroon, kettingen) voor het beeld van de Godin, er ontstond meteen een meditatieve sfeer.
De ruimte en de aanwezigen werd gereinigd met wierook, kring werd gevormd met het beeld van de Godin, de gronding met een taiji/qigong oefening, de kracht en energie werd aangeroepen onder de namen van diverse godvormen, de trance-meditatie ging onder begeleiding van trommel (thema: wat laat je los, en wat behoud je), het rondgaan van de hoorn mede ging gepaard et (heil)wensen en geloftes, tenslotte het danken van alle aanwezigen en opgeroepen krachten.

Voor mij was het belangrijkste deel de meditatie, waarin ik visualiseerde wat ik wilde loslaten (een hoop oude rotzooi die ik afgelopen periode op te ruimen had) en wat ik wilde behouden (de heftige lessen die ik van het hele proces heb meegekregen).
Het balans zoeken tussen loslaten en behouden was een bijzonder proces, dat werd deze keer zichtbaar gemaakt door steentjes voor ‘loslaten’ en steentjes voor ‘behouden’ in de weegschaal te zetten!

Sinds midzomer heb ik veel te maken gehad met de Donkere Godin, heftige confrontaties mbt prive en werk, meer zicht gekregen op mijn eigen kwaliteiten en valkuilen, tevens de gelegenheid genomen om een aantal blokkades te doorbreken op meerdere gebieden (fysiek, emotioneel, mentaal, spiritueel).
De belangrijke vraag is dan: heb ik bepaalde onderwerpen voldoende verwerkt om te kunnen loslaten?
Welke ervaringen neem ik mee als ‘voeding’, de winter in?

Ik vind het altijd moeilijk om de warme zomer los te laten om daarna de natte herfst en koude winter in te gaan, maar begin wel steeds meer te begrijpen en voelen dat zelfs herfstregen en stormen een opruimfunctie heeft in dit klimaat.

Het loslaten van afgelopen vurige zomer met enorme hoogte en dieptepunten is nu ook weer nodig om de rust en inkeer van herfst en winter te kunnen aangaan.

Het was heel fijn om de equinox in besloten kring samen te vieren met ervaren mensen met wie ik een vertrouwensband heb opgebouwd, zo lag voor mij de nadruk meer op mijn eigen persoonlijke groei en band met de natuur; een open bijeenkomst voelt meer aan als dienstbaarheid aan de gemeenschap en de natuur.

Midzomer 2009

Midzomer 2009


Bewolkt maar droog weer dankzij de gunst van de weergoden…

De zaal was versierd met wandkleden, op elke windrichting een afbeelding van de
Godin in haar aspect van de vier seizoenen: Zomer, herfst, winter, lente.

Verwelkomd door de organisatoren, maakten de gasten kennis met elkaar via een soort opstellingen-spel:

We gingen in de ruimte staan op de as tussen twee verschillende waarden, (bijvoorbeeld veel vs weinig ervaring in rituelen) vervolgens loodrecht op die lijn een as tussen twee andere waarden (bijvoorbeel stadsheks vs natuurheks), dit werd een aantal keren met verschillende waarden uitgewerkt, waardoor er steeds verschillende klusters in de ruimte stonden, en waardoor iedereen letterlijk van elkaar kon zien waar hij/zij stond met betrekking tot een bepaalde waarde.

Aan de knutseltafel werkten we aan sieraden voor de Godin, die later als symbolisch dankoffer aan haar werden gebracht. Tegelijkertijd werden er kruidenbundel gemaakt, dat later opgeladen werd met midzomer-energie voor bescherming van het huis.

Later was er gelegenheid om medicijnbundels te maken, gevuld met voorwerpen ter bekrachtiging van intentie/wens die men kon opladen om later mee te nemen.

Voor mezelf richtte ik me op een aantal recent ontdekte persoonlijkheidsaspecten van mezelf die ik jarenlang heb ontkend maar die ik nu graag de ruimte geef om mezelf meer te ontplooien.

Aan het einde van het ritueel ging de hoorn mede rond, zodat iedereen een wens/intentie kon uitspreken:
Vrede, liefde, vrijheidsstrijd (van de bevolking te Iran en elders), kwam aan bod.

Persoonlijk dronk ik ook op de volwassenwording van mijn oudste.

Na de afsluiting van het ritueel, gingen we naar buiten om het labyrinth te lopen.

Tenslotte rondden we af door gezamenlijk nog even thee te drinken met elkaar.

Het was een inspirerende bijeenkomst!