humanism, magick, oracles, shamanism, storytelling
Tag: goddess
Droom:
gesprek met mijn Muze over uitwisseling op spiritueel gebied.
ze bood me twee verschillende cirkels aan, waarbinnen deze runen centraal stonden.
boven: Ansuz, inspiratie, het goddelijke
onder: Raido, reis, queeste.
duiding: het gaat hier over mijn actuele basis thema, ‘meetings with remarkable people, in search of the miraculous’
In neopaganistische kringen is het vrij gebruikelijk om de seizoensrituelen te vieren: lente/herfstequinox, zomer/winter solstitium.
Omdat ik ben opgegroeid in een moessonklimaat, had ik destijds weinig met de neopaganistische seizoenen, die beginnen op equinox en solstitium.
Ik had te maken met regentijd november-april, droge tijd mei-augustus.
Verder werd er gesproken over het seizoen van een specifieke vrucht: zoals de Mangga omstreeks augustus.
Via de Chinese kant van mijn voorouders heb ik wel iets meegekregen aan seizoensrituelen, die een heel andere benadering hebben van seizoensfeesten.
In de chinese kalender valt de winterzonnewende omstreeks de donkere maan van de elfde maanmaand, terwijl het lentefeest twee maanmaanden erna wordt gevierd tijdens chinees nieuwjaar, in de oude traditie duurde het feest van donkere maan tot volle maan.
Er zijn diverse regionale verschillende rituelen rondom het chinees lentefeest, een aantal veelvoorkomende zijn de volgende:
Grote schoonmaak van het huis, schulden vereffenen, familie-reunie aan de vooravond van de jaarwisseling.
Aan het begin van het jaar: vuurwerk afsteken en de leewendans of drakendans tegen de boze geesten, het verwelkomen van de goede geesten van hemel en aarde (zoals de god van weelde, de keukengod, de oorlogsgod GuanYu), het uitdelen van rode enveloppen (met geld) aan familieleden.
Op de vijftiende dag na de jaarwisseling wordt de cyclus afgesloten met het Lantaarnfeest, waarbij men met lantaarns door de straten loopt om verdwaalde geesten weer naar de andere wereld terug te sturen.
De lente-equinox wordt in deze traditie gezien als het middelpunt van het lenteseizoen!
In de bronstijd werden tijdens de lente-equinox offers gebracht aan de zon, terwijl tijdens de herfst-equinox offers werden gebracht aan de maan.
Rondom de lente-equinox zijn er wat volksgebruiken:
– rauwe eieren op hun smalle zijde te laten staan.
– plaatjes (van boeren die ploegen met koeien) versturen naar vrienden
– voorouderverering (de graven schoonmaken, offers brengen, picknicken), dit feest wordt 15 dagen na de lente-equinox gevierd.
In de chinese traditie is er geen associatie van hazen met de lente-equinox.
Er is overigens wel de overlevering dat de maangodin gezelschap heeft van een jade-konijn, die voortdurend het elixer van onsterfelijkheid voor haar maakt. In de oude chinese traditie wordt onsterfelijkheid door regelmatige verjonging geassocieerd met maan, water en menstruatie. De verering van deze maangodin wordt echter gevierd met de herfst-equinox, waarbij zwevende lantaarns de lucht in worden gestuurd voor de vruchtbaarheid, maar ook om zwervende geesten naar de andere wereld te gidsen.
Recently I discovered an interesting site, describing GUAN YIN ORACLE
5. Seeking underground water in barren, impoverished soil, land
6. A copper-made bird is flying toward a rock
Je organiseerde een openbaar ritueel in de Roos (Vondelzaal), ik ondersteunde zoals gewoonlijk.
Een aantal adepten van R. , o.a. B. en G. waren erbij.
De cirkel was net gevormd, toen G. het overnam door krachtige technieken in te zetten:
De komst van de God inleiden met zang en dans.
Jij liep weg uit de cirkel; ik was ongerust, had het idee dat je dit deed vanwege de actie van G.
Ik stond ook op het punt uit de cirkel te lopen maar voelde me verantwoordelijk voor de rest van de groep en wilde de energie in de cirkel niet verbreken (zag in gedachten hoe ik op het punt stond een draad te breken maar ervan afzag).
De impuls van G. verzandde, jij kwam terug in de cirkel en pakte de draad weer op, je ging verder waar je gestopt was.
We maakten van klei voetstukken voor kaarsen tbv de Godin.
Je rondde hiermee het ritueel af.
Later gingen we met ons tweetjes koffiedrinken om na te praten.
Je vertelde eerst over een zangworkshop die je meemaakte met iemand die met klassieke zangtechniek het koffiedrinken wist uit te beelden.
Ik vroeg je naar je gevoel over het ritueel.
Jij vond inderdaad de actie van G. niet passend en was daarom weggelopen.
Daarna heb je in je eentje geworsteld over de gang van zaken en kwam weer terug.
Conclusie: werkwijze R. en jou passen niet meer bij elkaar.
Eindgedachten vlak voor ontwaken:
Zoals het liep was het typerend gedrag voor ons.
Ik neem me voor om een volgende keer actiever in de rol van Wachter te gaan staan om dit soort acties te confronteren: “Who enters te circle?”
Mijlpalen in 2010:
De 40 dagen rouw na het overlijden van mijn vader afgerond met een samenzijn,
Het plaatsen van de urn van mijn vader in zijn graf.
De vaste hulp van mijn moeder overlijdt in het eerste kwartaal, het wordt steeds duidelijker dat ons traditionele mantelzorgsysteem zo niet veel langer verder kan.
Met mijn geliefde de qabbalistische sabbat gevierd, dat maakte veel duidelijk mbt de overeenkomsten en verschillen van onze visie op relatie.
Ik ontvang het reisgeschenk, een reizend schilderij dat mij een maandlang inspireert, waarna het weer verder reist.
Als bezemer de weg vrijgemaakt voor de processie naar de Tempel van de Godin, grote schoonmaak in de drie werelden.
Na het afscheid van het reisschilderij, miste ik die specifieke inspiratie, en vraag ik om een nieuwe; ik ontvang mijn inwijdingsschilderij die voor onbeperkte tijd mijn inspiratiebron mag zijn.
In het laatste kwartaal van dit jaar kan mijn moeder verhuizen naar het bejaardentehuis, dat is een behoorlijke klus voor ons allemaal!
Mijn reismaatje komt weer op mijn levenspad en helpt mij met deze onderneming.
In mijn wijk ontstaan nieuwe creatieve impulsen (verhalenmiddagen, kunstprojecten) waar ik graag contact mee maak en aan wil meewerken.
Mijn oudste dochter wordt gevraagd door haar vriendje, ze zijn verloofd met midwinters volle maan!
Ik moet heel erg wennen aan het idee, weer een mijlpaal in het loslaten van mijn dochter.
De uitvaart van de vader van mijn hartsvriendin, brengt me ook weer in contact met mijn eigen verdriet.
Terugblikkend op 2010 zie ik de volgende thema’s :
de Dood: einde van het oude, begin van het nieuwe.|
de Liefde: verbonden in vrijheid, vrij in verbinding, , poly-amorie in de praktijk ervaren.
Vooruitblik op 2011
Er komen reorganisaties op mijn werkplek, ik neem nieuwe taken en projecten aan, spannend!
Ik wil me openstellen voor nieuwe ervaringen op het gebied van werk, relaties, creativiteit!
Bij het opstaan, losse flarden van gedachten:
Incarnerend: uit de Wereld van het Licht, afdalend naar de Wereld der Schaduwen.
(Zoals Inanna afdaalde in het Dodenrijk).
Deja Vue: dit hebben we eerder gezien, dit hebben we eerder gedaan.
Spirits/Gidsen: link, rechts, rondom.
Vreemde spreuken, tekens, half bekend voorkomend.
Een magisch schilderij, vol mystieke symbolen, ik moet echt moeite doen om te doorgronden wat er allemaal nog te zien valt.
….later, ‘s avonds…
Als dit schilderij mij weerspiegelt, kom ik dan zo over op de buitenwereld? Is dit nu wat de buitenwereld van mij te zien krijgt?
Een waas van geheimzinnigheid, fragmenten van onbegrijpelijke citaten, esoterische verwijzingen?
Een Tibetaanse asielzoeker gaf een paar duizend euro aan de tibetaanse afdeling van de Khorshed om zijn papieren te regelen, maar iemand verduisterde het geld.
De asielzoeker schakelde een oude Triade in, de Tiandihui, die een regeling trof met de Khorshed.
De Khorshed gaven de Tibetaan een parel, maar later bleek deze gestolen zijn, het behoorde aan de halsband van een wachtersleeuw bij de Tempel van Guanyin.
De triade moest er nogmaals achterheen om alles te regelen, maar nu had de Tibetaan een ereschuld aan hen.
Het was volle maan toen ik met mijn lief fietste naar de Qabbalistische Sabbat bij Geert Kimpen en Christine Pannenbakker.
Het was door de uitgebreide uitleg van Geert en Christine een eenvoudig, goed toegankelijk ritueel, gebaseerd op Qabbalistische duidingen van de traditionele Sabbat-gebruiken: het aansteken van de kaarsen, het wassen van de handen, het zegenen van de partner, het delen van brood en wijn.
Aan onze tafel van acht mensen was er al snel een sfeer van geconcentreerde verstilde aandacht,
Het aansteken van de kaarsen voelde aan als het aanroepen van het licht in de cirkel, hiermee werd Sjekinah als vrouwelijk aspect van het Goddelijke verwelkomd.
Toen mijn handen werden gewassen, hielp dit mij om alledaagse onrust van me af te laten vloeien
Het was een bijzonder magisch moment om de wijnbeker tot aan de rand te vullen als symbool van overvloed die gedeeld kon worden.
Het ontvangen van brood met zout was als een vredewens.
Bij de gezamenlijke maaltijd, onstonden fijne gesprekken met tafelgenoten; het leukste vond ik om via de Indische roots in gesprek te gaan met een bijzondere soulsister, waarvan later bleek dat ze op dezelde dag als ik jarig was!
De afbeelding van de gesluierde Sjekinah, deed me denken aan de processie die ik vorige week liep met het gesluierde beeld van de Godin, zo paste ook dit ritueel naadloos in de stroom waar ik nu in zit
Presentatie van Gaia’s kracht:
Roelien had een groot aantal foto’s van krachtplekken van over de hele aarde meegenomen, en gaf een lezing over verschillende krachtplekken binnen en buiten Nederland.
Na de lezing kregen we allemaal de gelegenheid om een foto uit te zoeken van de plek waarheen we zouden willen reizen.
Ik koos voor Mont Saint Michel, het beeld deed me denken aan droomreizen naar Atlantis.
Tijdens de trancereis onder begeleiding van Roelien’s trommel, zocht ik naar antwoorden op de vragen die mijn droomreizen me bezorgden: wie is degene die bij me was in die droom, en wat had ik te doen in die tijd en plaats van droomtijd?
Ik kwam uit op dezelfde intentie als waarmee ik aanwezig was tijdens de (her)inwijding van de Tempel van de Godin te Amsterdam:
De verbinding leggen tussen mijn spirituele weg en maatschappelijk handen, het meehelpen aan de vorming van gemeenschap der mensen, een humane samenleving.
En op die weg kom ik degenen tegen die bij me horen te zijn gedurende deze reis.
Welzijnswerk in Amsterdam Westerpark
author + reader
Dreamquest 
You must be logged in to post a comment.