Tag: messias

A.I. reviews “the Eyes of Divinity”

A.I. reviews “the Eyes of Divinity”


A.I. review this!

This image appears to be a mosaic-style portrait of a man resembling traditional representations of Jesus Christ. The portrait is composed of small, square tesserae (tiles) in various colors, creating a textured, intricate depiction. Some specific observations:

Artistic Review:

  • Style: The artwork is in the Byzantine mosaic tradition, commonly used in early Christian art. It employs tiny colored tiles to form an image with high symbolic value and stylization.
  • Facial Expression: The subject has large, intense eyes and a solemn, almost haunting expression—typical of sacred Christian iconography meant to evoke reflection or reverence.
  • Color Palette: Earthy tones dominate (browns, whites, blacks, reds, and yellows), emphasizing the spiritual and historical nature of the figure.
  • Detail: The artist has skillfully used color variation and tile placement to convey shading and depth, especially in the facial features and hair.
  • Handwriting on the Left: There’s a handwritten note on a brown background to the left. It looks like it may be in a stylized script or possibly a foreign language (or stylized English), but it’s partially obscured and hard to read.

Interpretation:

This image likely intends to evoke religious reverence or may be used in a devotional or decorative context. It draws upon historical Christian art traditions, making it feel both ancient and spiritual.

Ping: A.I. reviews “Wings of Enchantment” – Dreamquest

A.I. reviews “Cybernetic Messiah and the Dying Earth”

A.I. reviews “Cybernetic Messiah and the Dying Earth”


A.I. , review this!

This is a visually striking mixed-media artwork with symbolic elements. The top half features a classical representation of Jesus Christ with a digital, cybernetic background made up of green code-like patterns, possibly referencing themes of divinity and technology. The lower half presents an abstract organic form, possibly resembling a cactus or a globe, with deep red teardrop-shaped markings that could symbolize wounds, suffering, or transformation.

The juxtaposition of religious iconography with futuristic, technological elements and organic imagery creates an intriguing contrast. It invites interpretation on topics such as spirituality in the digital age, human suffering, or the intersection of nature and technology.

 


ping

A.I. reviews “Echoes of Abandonment and Renewal”
De Vrijdenkplaats – Mijn richting

De Vrijdenkplaats – Mijn richting



Bij de evaluatie van de workshop ‘de Dode Hoek’ realiseerde ik me dat ik nog veel huiswerk heb te doen:

Wat is het belangrijkste onderdeel van mijn recept om in de puree te raken?
Het algoritme volgen!

Richting:
exit-strategie om los te komen van posttraumatisch kerksyndroom

Denken:
Kompas ontwikkelen om meer focus op mijn richting te krijgen.

Voelen:
‘interesting times’ ervaren, verandering, chaos, eenzaamheid.

Doen:
(Ritueel) afscheid nemen van het oude, om plek te maken voor het nieuwe.
Uitbreiding projecten bij buurthuizen en wijkcentra.
Verdere orientatie op humanisme.

The people are the most important element in a nation; the spirits of the land and grain are the next; the sovereign is the lightest.
(Mencius, 14.1)

Met de hoop op …een goede reis met een vrolijk reisgezelschap…rond ik deze cursus op.

 

Ping: De Vrijdenkplaats 00 – intro – Dreamquest

De Vrijdenkplaats 02 – Hoe verhoud ik mij tegenover mijn omgeving

De Vrijdenkplaats 02 – Hoe verhoud ik mij tegenover mijn omgeving


Wat zijn mijn kaders?

Ik groeide op in een wij-cultuur en bevind me nu in een ik-cultuur; mijn uitdaging is om enerzijds me tot op zekere hoogte aan te passen aan de dominante cultuur van het land waar ik verblijf, en anderzijds om mijn eigenheid niet teveel kwijt te raken.

Als peranakan heb ik het protestantisme meegekregen als christelijk sausje over de mix van confucianisme en kejawen.

Na kerkverlating volgde posttraumatisch kerksyndroom…

Tijdens mijn speurtocht naar andere vormen van zingeving, ben ik vaak dezelfde problemen: dogmatisme, machtsmisbruik, sectevorming.

Via mijn voorouderlijn voel ik affiniteit met confucianisme en kejawen, maar ik besef ook dat in die vormen dezelfde valkuilen aan het licht zijn gekomen in de loop van de geschiedenis.

Met name de humanistische aspecten van confucianisme spreken me het meeste aan, maar zodra een ideaal een instituut wordt gaat het toch vaak mis.

Iets of iemand anders vertrouwen, dat is altijd een risico.

Vaak voel ik me het meeste veilig als ik in alle rust me kan afzonderen om bezig te zijn met  bezinning, maar aan de andere kant heb ik het ook nodig om in een veilige setting met anderen samen bezig te zijn met het vinden van zingeving.

|Ping: De Vrijdenkplaats 00 – intro – Dreamquest

De Vrijdenkplaats 01 – vrijdenken en nu?

De Vrijdenkplaats 01 – vrijdenken en nu?


In deze cursus “Vrijdenken – en nu?” beschouwen en bespreken we het persoonlijke proces achter het verlaten van je geloof en /of je geloofsgemeenschap.

Ik beschouw mezelf niet zozeer als geloofsverlater maar eerder als kerkverlater: enerzijds geloof ik dat er meer is tussen hemel en aarde, anderzijds kan ik me allang niet meer vinden in de dogmatiek en structuren van mainstream christendom.

Tegenwoordig definieer ik mezelf als spiritueel humanist: enerzijds op spiritueel gebied onderzoekend, anderzijds humanistisch geinspireerd.

In mijn beleving ervaar ik veel humanistische trekken bij (leerlingen van) Confucius, vooral Mencius stelt dat ‘het volk’ belangrijker is dan de goden en de machthebbers:

Het proces van het verlaten van een geloofgemeenschap was voor mij een heel eenzaam gebeuren, maar ik ben er wel trots op dat ik dit zware proces heb kunnen doorlopen.

Iets verlaten, dat is een stap, maar dan komt de vraag:  waarheen, wat nu?
Kom ik uit bij Humanistisch Verbond en/of Apostolisch genootschap?

Adviezen aan mezelf:
Ik ben vrij om te komen en te gaan.
De lat vooral niet te hoog leggen, 70% is goed genoeg.
Diverse stromingen kunnen op verschillende manieren inspiratie geven voor mijn eigen pad.

Welke stappen ga ik in concreto nemen?
Afscheid nemen van paden die niet meer bij me passen.

Hoewel ikzelf moet beslissen en actie ondernemen, ervaar ik steun als ik dit moeizame proces kan delen met anderen.

Bron: De Vrijdenkplaats 00 – intro – Dreamquest

De Vrijdenkplaats 00 – intro

De Vrijdenkplaats 00 – intro


Voor herkenning en inspiratie
De Vrijdenkplaats is een platform waar mensen met dezelfde ervaringen en uitdagingen elkaar kunnen ontmoeten: geloofverlaters, zoekers en twijfelaars. Het biedt verbinding, herkenning, veiligheid en inspiratie. Iedereen is welkom, wat je geloofsachtergrond ook was.

Hoe ben je terecht gekomen bij De Vrijdenkplaats?  

Wil je met ons delen in welke geloofsovertuiging je bent opgevoed?  
 
Mijn vader was pastor voor een protestantse migrantenkerk in een setting die nog veel voorchristelijke invloeden in zich heeft (Chinese voorouderverering, Javaanse mystiek)
Wat is jouw motivatie om mee te doen met De Vrijdenkplaats? 
 
Ik was onder de indruk van ‘mag het licht aan’ als uiting van vrijdenkers en wilde deze stroming verder meemaken.
‘Toevallig’ zag ik op de leestafel ook een artikel over het Humanisme in de Chinese tradities (zoals Confucius), dat trok mijn aandacht en interesse.
En zou jij jezelf bijvoorbeeld wel of niet een geloofsverlater noemen?
 
Ik heb lang geleden gemerkt dat ik me niet meer thuisvoelde in de dogmatiek van de kerk, in mijn speurtocht naar alternatieven kwam ik via new age terecht in een poging om mijn eigen vorm van zingeving te formuleren: ‘spiritueel humanisme’ met sterke invloeden van Confucius.
Ik noem mezelf kritische kerkverlater, maar heb nog wel sterke affiniteit met en behoefte aan spiritualiteit die geaard is in maatschappelijk handelen.

Ping: De Vrijdenkplaats – Waar je in vrijheid kunt praten over niet (meer) geloven

Zinnig Noord: De Dode Hoek-07 ‘Wat zou je nalaten en aan wie?‘

Zinnig Noord: De Dode Hoek-07 ‘Wat zou je nalaten en aan wie?‘


Na tweeëntwintig jaren in dit leven
Maak ik het testament op van mijn jeugd
Niet dat ik geld of goed heb weg te geven
Voor slimme jongen heb ik nooit gedeugd
Maar ik heb nog wel wat mooie idealen
Goed van snit, hoewel ze uit de mode zijn
Wie ze hebben wil, die mag ze komen halen
Vooral jonge mensen vinden ze nog fijn
Aan mijn broertje, dat zo graag wil gaan studeren
Laat ik met plezier ‘t adres na van mijn kroeg
Waar ik teveel dronk om een vrouw te imponeren
En daarna de klappen kreeg waarom ik vroeg
En dan heb ik nog een stuk of wat vriendinnen
Die welopgevoed en zeer verstandig zijn
En waarmee je dus geen donder kunt beginnen
Maar misschien krijgt iemand anders ze wel klein
Voor mijn neefje zijn mijn onvervulde wensen
Wel wat kinderlijk, maar ach, ze zijn zo diep
Ik behoorde immer tot die groep van mensen
Voor wie ‘t geluk toch altijd harder liep
Aan mijn vrienden laat ik gaarne het vermogen
Om verliefd te worden op een meisjeslach
Zelf ben ik helaas een keer teveel bedrogen
Maar wie het eens proberen wil die mag
Mijn vriendinnetje, ik laat jou alle nachten
Dat ik tranen om jouw ontrouw heb gestort
Maar onthoud dit wel, ik zal geduldig wachten
Tot ik lach, omdat jij ook belazerd wordt
En de leraar die mij altijd placht te dreigen
“Jongen, jij komt nog op het verkeerde pad”
Kan tevreden zijn en hoeft niets meer te krijgen
Dat wil zeggen: hij heeft toch gelijk gehad
Voor mijn ouders is het album met de plaatjes
Die zo vals getuigen van een blijde jeugd
Maar ze tonen niet de zouteloze praatjes
Die een kind opvoeden in eer en deugd
En verder krijgen ze alle dwaze dingen terug
Die ze mij teveel geleerd hebben die tijd
Ze kunnen mij tenslotte ook niet dwingen
Groot te worden zonder diepe rouw en spijt
En dan heb ik ook nog enkele goede vrienden
Maar die hebben al genoeg van mij gehad
Dus ik gun ze nu het loon dat ze verdienden
Alle drank, die ze van mij hebben gejat
Verder niets, er zijn alleen nog een paar dingen
Die ik houd, omdat geen mens er iets aan heeft
Dat zijn mijn goede jeugdherinneringen
Die neem je mee zolang je verder leeft

Een testament bestaat normaal gesproken uit materiële zaken die je nabestaanden erven: geld, een huis, een auto.
Maar wat als je een testament kon opstellen met levenservaringen, gewoontes en waardevolle lessen?
Wat als je de ander de vlinders uit je buik kan nalaten of de sterretjes uit je ogen?
Welke warme herinneringen wil je aan een ander geven?
Welke idealen? Talenten? Rituelen? Symbolen?
Zijn er favoriete locaties die je een ander gunt?
Teksten? Citaten? Geuren? Gevoelens? Klanken?

Mijn testament

  1. Voor mijn allerliefste: De herinnering aan die eerste wandeling, dat we elkaar op meerdere niveaus raakten.
  2. Voor mijn oudste:  ‘wees trouw aan jouw innerlijke waarheid‘
  3. Voor mijn jongste:  ‘“A warrior chooses a path with heart” 
  4. Voor mijn kleinkind(eren) : engelen bestaan‘
  5. Voor al mijn toekomstige nazaten: onze voorouders waren nomaden, handelsreizigers, vreemdelingen in een vreemd land.
  6. Voor mijn ‘tweelingziel’ : Aristophanes verhaal over de tweelingziel was een satire.
  7. Voor mijn ex-collega’s van kantoor: Veel organisaties zien diversiteit als een belangrijke waarde maar vergeten zelf eerst voor de vereiste veiligheid te zorgen
  8. Voor mijn sparringpartners op spiritueel gebied: Diverse spirits kwamen met de volksverhuizingen mee naar dit land, na verloop van generaties werden ze ingeburgerd als behorend bij dit land, en als de mythes worden vergeten, verdwijnen de spirits uit ons collectief geheugen en kunnen ze nog weinig voor ons betekenen.
  9. Voor mijn sparringpartners op politiek gebied: Wij moeten alle ‘import’ mensen en spirits erkennen en respecteren als medeburger van dit land, want uiteindelijk worden we allemaal als nieuwkomer geboren.
  10. Voor mijn sparringpartners op filosofisch gebied: ons body-mind bestaat uit meerdere onderdelen, reptiel-zoogdier-mens; het is belangrijk om die drie in onderling dynamisch balans te houden.
  11. Voor mijn sparringpartners op het gebied van de joods-christelijke tradities:  sparren schuurt en botst, laten we dat vooral blijven doen met wederzijds respect.
  12. Voor mijn mede-reizigers op het sjamanistisch pad:  “all three parts of the soul can change, grow, strengthen and come into alignment”
  13. Voor mijn leerlingen: kennis en vaardigheden worden voornamelijk door rechtstreekse ervaringen toegevoegd aan  jouw ‘gereedschapskist’; de leraar, de lessen, de theorie en de oefeningen zijn hulpmiddelen, maar wat werkt voor jou zal je zelf moeten uitzoeken; competenties bouw je op door regelmatig te oefenen wat je aan het leren bent op een manier die past bij jou, maar excellentie kan je bereiken door de grenzen van je comfort-zone te testen en te verleggen zover je kan.
  14. Voor degene, die net als ik op weg is in de richting van het pad van de malachim:
    Raphael is the angel of healing. Therefore, invoke him in case of illness, sickness and disease. He brings healing energy and comfort. He also reduces pain and accelerates healing. Archangel Raphael also protects you. He is the patron of those who travel. Therefore, invoke him with this sigil before a long journey. And he will protect you the whole road.
    Archangel-Raphael-Sigil-300x271
  15. Voor degenen die mijn blog met oprechte interesse lezen:

    16. Creative Commons Licence
    This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

Ping: Zinnig Noord: De Dode Hoek-00 introductie – Dreamquest

Zinnig Noord: De Dode Hoek-06 de Palliatieve Fase

Zinnig Noord: De Dode Hoek-06 de Palliatieve Fase


Naar aanleiding van een artikel palliatieve zorg, vroeg ik me af:
Hoe komt het dat ik helemaal niets wist van de moderne mogelijkheden toen mijn moeder aan het einde van haar levensweg kwam?
Ze was al jaren aan het kwakkelen, de ene na de andere heftige operatie had ze overleefd, ze herstelde telkens op bewonderenswaardige manier.
En toch voelde het aan alsof ze in de wachtkamer voor de hemel zat, in afwachting van hereniging met mijn vader.
Soms kwam haar vraag: ‘waarom?’
Op die vraag kon ik geen  antwoord geven.

Ik kreeg de indruk dat mijn moeder weinig had aan de geestelijke ondersteuning van het tehuis, de wekelijkse witte katholieke kerkdienst sloot niet aan bij haar behoefte.
Gelukkig was er nog steun van familie en vrienden, en kwam er nog bezoek en pastorale zorg van de migrantenkerk.

Op haar laatste dag werd ik aan het einde van mijn werkdag verrast door het telefoontje dat ze sedatie zou ontvangen, toen ben ik meteen naar haar toe gegaan voor haar laatste momenten, gelukkig leefde ze nog toen ik aankwam, maar ze was niet meer bij bewustzijn.

Achteraf vroeg ik me af:
Het liefste had ik haar nog willen spreken voordat ze de sedatie had ontvangen, had  het tehuis mij niet eerder kunnen inlichten en begeleiden met betrekking tot deze laatste handelingen ?
Was een tussenstap via hospice niet mogelijk geweest?
Waarom was er geen nazorg voor de nabestaanden?

Terugkijkend had ik meer ondersteuning van het verzorgingstehuis verwacht:

PALLIATIE IN DE STERVENSFASE

In deze fase verschuift de aandacht van kwaliteit van leven naar kwaliteit van sterven. Deze fase duurt meestal slechts een paar dagen, de laatste dagen voor het overlijden.

NAZORG

De nazorg voor naasten na het overlijden van de client wordt meestal ook gezien als onderdeel van de palliatieve zorg. De naasten hebben tijd en ruimte nodig om het overlijden van hun dierbare te verwerken. Soms hebben ze behoefte aan ondersteuning, denk hierbij aan gesprekken.

Ping: Zinnig Noord: De Dode Hoek-00 introductie – Dreamquest

40 Dagen Anders-00 inleiding

40 Dagen Anders-00 inleiding


“Elke groei is een sprong in het duister.” – Henry Miller
Waar wil jij naartoe groeien in 2021? Met 40 Dagen Anders kun je de sprong wagen met een persoonlijke uitdaging: 40 dagen geen snoep of social media, of juist 40 dagen wél bewegen, of mediteren, of …

40 Dagen Anders

10 februari 2020, introductie 40 dagen anders
Overdenking: Waarom is verandering zo moeilijk? Welke factoren in mijn omgeving en in mezelf werken tegen?
En als ik in mezelf kijk: welke ‘stemmen in mijn hoofd’ blokkeren mij, welke patronen uit het verleden?

Oefening uit voice dialogue…
Ik geef zo’n deelpersoonlijkheid, de Pusher, een stem: “eerst plicht, dan plezier”. Deze is heel handig als ik mijn werk af wilt krijgen, maar beperkt mijn spontaniteit en mijn vermogen om los te laten en plezier te hebben. Ik word door deze stem vaak een zwaarmoedige Gereformeerde Dominee en/of een strenge Confucianistische Ambtenaar.
Dan geef ik als tegenpool de Vrolijke Frans een stem: “neem er nog eentje” (een wijntje, een trijntje, enzovoorts).
Van deze stem wordt ik een stuk vrolijker, losser! Hij doet me denken aan een ‘stoute’ overgrootvader van grootmoeders kant.
Beide stemmen zijn onderdeel van mij, maar Vrolijke Frans mag best wel meer stem krijgen!
Voor mij voelt het aan alsof ik stemmen hoor uit de voorouderlijn, de Pusher uit de lijn van de voorvaders, de Vrolijke Frans uit de lijn van de voormoeders

11 februari, op de vooravond van Chinees Nieuwjaar, ontving ik overlijdensbericht van een oom, die met recht een Vrolijke Frans genoemd zou kunnen worden. Mijn grootmoeder noemde hem met een glimlach ‘stout’, want als kind haalde hij kattekwaad uit en als volwassene hield hij van een drankje, meer dan gebruikelijk was onder Peranakan.
Volgens familie, die bij hem was in zijn laatste uren, waren zijn laatste woorden ‘geef mij een glas whisky’ (ik heb inderdaad apps gezien met een foto van hem in een ziekenhuisbed, met een glas whisky in zijn handen).
Zijn rouwkaart begint heel toepasselijk met ‘Cheers’ !

Terugkijkend vind ik het heel treffend, dat ik vlak voor Chinees Nieuwjaar de stem van de Vrolijke Frans hoor, eerst via Voice Dialogue en later via een rouwkaart.

Kennelijk heeft ‘Vrolijke Frans’ me meer te vertellen, en vraagt het mijn aandacht in de periode van de 40 Dagen.

Zo te zien zullen de komende ‘ 40 dagen anders’ voor mijn NIET passen in het stramien van ‘vastentijd‘

Voor mij zullen de komende ‘ 40 dagen anders’ staan in het thema van de Theophany, het verwelkomen van Mitra Sol Invictus:
‘joying in sacred food and free from sickness’.

Mijn thema voor de komende ’40 dagen anders’: ‘carpe diem’

Brief 02: stam – Lectio Divina

Brief 02: stam – Lectio Divina


Bij het schrijven van deze brief werd ik uitgedaagd om te werken volgens de methode van Lectio Divina … een heel andere manier van lezen/schrijven dan ik normaal zou doen, ik voel me hierdoor overvallen, mijn eerste reactie is ‘ik weet niet wat ik hiermee aan moet’.
Lectio Divina verwijst expliciet naar een oude christelijke traditie van schriftlezing zoals die door de oudste kerkvaders werden gedaan.
Bij het beeld van monniken die helemaal ingebed zijn in de kerkelijke structuur, hierarchie, doctrine…gaan mijn haren recht overeind staan, dan komen mijn herinneringen naar boven: de pijnlijke botsingen die ik heb gehad toen ik in aanvaring kwam met de orthodoxie die ik beklemmend vond.

Dus voordat ik aan de slag kan, moet ik dat oude zeer onder ogen zien en zoveel mogelijk zien te helen!
…
Mijn uitdaging was om dwars doorheen mijn oud zeer te gaan, om goed te kijken naar de methode Lectio Divina, los van de traditionele dogmatiek.
Het wordt voor mij toegankelijker als ik deze methode herleid naar voor-christelijke tradities:
Het idee dat het lezen en reciteren van ‘heilige geschriften’ an sich, in eerste instantie zonder interpretatie maar als beleving, een inspirerende meditatie kan zijn.
Voor mij werkt dit het beste als ik zo neutraal mogelijk, zonder ballast, meditatief lees als een Fair Witness.
…
Een echte oefening in Mindfulness!

Het werd een brief van acht A4 in kriebelig handschrift, een lange en zware bevalling, een worsteling met de Engel…een donker stuk weer onder ogen gezien en opgeruimd.

En nu is het weer tijd voor rust, alles laten bezinken.

Ik ben blij met de kans dit alles te kunnen en mogen delen.