humanism, magick, oracles, shamanism, storytelling
Tag: shaman
Ik ben samen met mijn geliefde op een of ander new-age week-end happening (hier was ik eerder aanwezig tijdens een andere droom).
Ik had gewonnen bij een wedstrijd, maar bij de uitreiking liep een ander programma uit en kreeg ik pas veel later mijn prijs.
Uiteindelijk kreeg ik een gouden langzwaard.
Daarna had ik nog een andere prijs gewonnen, bij de uitreiking zou ik uitgeroepen worden tot Held.
zie ook: Trancereis, op weg naar Temujin | Dreamquest
lang de reis naar yurt
rust van korte duur helaas
trommen roepen mij
Zie ook: Trancereis, op weg naar… | Dreamquest
In de voorbereiding op trancereizen, voelde ik tijdens een wandeling over de Noordermarkt, me geroepen door een Batak-staf, de Tunggal Panaluan. Toen ik deze vasthield, voelde ik meteen dat hij met me mee moest. Deze staf voelde aan als een antenne naar de andere werkelijkheid!
Geinspireerd door de grote staf, ging ik aan de slag met het samenstellen van een kleine staf.
Hierbij werd ik geholpen door beelden van Eshu-Elegbara, opener van de weg, bewaker van de kruiswegen. Deze kleine staf voelt een stuk heftiger aan dan de grote staf, wellicht omdat ik er zoveel energie en creativiteit aan heb besteed!
Gevoel van verwondering…enerzijds laat ik me inspireren door het Noord-europese Spaecraft, anderzijds komen krachtvoorwerpen en symbole op mijn pad, behorende tot andere tradities!
You must be joking…
Voorafgaand aan de trancereis, geluisterd naar een verhaal over Frau Holle.
Lewis Carroll beschrijft een vergelijkbare poort naar Wonderland….
Op trancereis, met als intentie: wat heb ik nodig om mijn spiritueel pad te kunnen volgen?
Een duik in het diepe, door een donkere poort, reizend over het groene land…
Ik kom aan op een geasfalteerde weg, en rijd op een motor samen met een hele colonne Satu Darah totdat het tijd is om terug te keren naar de dagelijkse werkelijkheid.
Overweging: het reizen naar mijn roots in Centraal en Zuidoost Azie, is een belangrijk onderdeel van het proces die ik aanga op mijn pad!
Overdenking:
“Wat is jouw bloei, waartoe voel je geroepen?
Waarin ben je nu aan het bloeien, op je eigen manier?”
Voorafgaande aan de wandeling, met de routeleider de route voorbereiden, rollen en taken verdelen, sparren over het thema.
Ik vond het belangrijk dat deze wandeling plaatsvond in mijn eigen wijk, met start en eindpunt in wereldse omgeving buiten de kerk.
In mijn visie moet spiritualiteit vooral in de dagelijkse werkelijkheid beleefd en tot uitvoering gebracht worden.
En waarover hebben we het eigenlijk als we spreken over ‘ bloei’?
Bloei is een fase van een doorlopende cyclus: een bloem stelt zich met geur en kleur open om bevrucht te worden; in de volgende fase is de bloem uitgebloeid en verwelkt, maar de bevruchte bloemen dragen vrucht voor de volgende fase.
Een mens is geen bloem, maar in de beeldspraak spreken we van iemand die is opgebloeid, die is dan geinspireerd en stelt zich open voor nieuwe mogelijkheden, die later daadwerkelijk uitgevoerd kunnen worden.
Het gaat om ‘bloei’ in het hier en nu, geen ver afgelegen ideaalbeeld!
Goed doorgenomen, wie doet wat wanneer.
Routeleider voorop om tempo en overgangen in de gaten te houden, achterwacht helemaal aan het einde om de achterhoede te bewaken, in het midden een extra steunpunt die ook oplet.
Zo’n route lopen als mede-organisator is toch heel anders dan gewoon als deelnemer meelopen, nu voelde ik me veel meer betrokken en verantwoordelijk om het proces te bewaken en te faciliteren.
Ik moest weer denken aan andere spirituele wandelingen waar ik aan heb meegewerkt, toen was ik vaak in de rol van Wachter; destijds voornamelijk in assisterende rol, nu meer als co-pilot.
Als ritueel begeleider nam ik de verantwoording voor drie mini-rituelen:
Warming-up vooraf: contact met je voeten, gronden, vervolgens vanuit het contact met de aarde je armen strekken, openen als een bloem met het gezicht naar de hemel toe.
Tijdens de wandeling nam iedereen een kleurig stuk lint als focus voor het thema ‘bloei’; voor mij voelde het wel prettig aan om deze aan mijn linkerpols te binden.
Halverwege de wandeling: eenieder die dit wilde, kon de lint (al dan niet beschreven met inzicht, wens of gebed) aan een boom binden.
Daarna vond ik het wel passend om wat water te schenken aan de boom.
Aan het einde van de wandeling ‘cooling down’:
Contact met je voeten, gronden, vanuit het contact met de aarde reiken naar de hemel, de verzamelde energie, inspiratie en inzichten bundelen en tot je nemen.
We sloten af met gezamenlijk brood en soep, op de plek waar we begonnen zijn we geeindigd: Lokaal Spaanders
Inspiratie:
Onlangs zag ik in mijn tuin hoe een hommel in een bloem dook, dit beeld nam ik met me mee tijdens de stiltewandeling. Terwijl een deel van mijn aandacht bezig was met procesbewaking van het wandelen, was een ander deel van mijn aandacht bezig met dit beeld van mezelf openstellen als een bloem, opdat Ibbur zich welkom bij me voelt.
Zie ook: Zinnig Noord – Stiltewandelingen in en om Amsterdam Noord
Ik deed op mijn werk mee met een teambuilding-workshop, die bedoeld was om ons effectiever te laten functioneren op het werk:
We zongen en dansten, er werd muziek gemaakt met trommel en ratel, sommigen maakten tribale staven…
Ik leerde een specifieke trancedans, die krachtig aanvoelde.
Tijdens de dans voelde ik bij mezelf een lichte trance opkomen, maar ik voelde ook dat het belangrijk was om voorzichtig te zijn, wie weet wat zich kon aandienen?
De dans werd widdershins gedaan, en op een gegeven moment verliet ik de kring om door een deur te lopen.
Maar toen ik weer door de deur terug wilde gaan, was deze gesloten, en kwam er een kwaadaardige entiteit doorheen die mij aanviel…
Ik was weer terug in mijn slaapkamer, de entiteit was mij achterna gegaan.
Met behulp van de trancedans, die ik had geleerd, joeg ik de entiteit weg.
I
Ik was aanwezig op een new age bijeenkomst, waar ik was uitgenodigd om een taijiquan-demonstratie te geven.
Maar op het afgesproken tijdstip bleek, dat ze in de grote zaal nog bezig waren met een feest dat helemaal uitliep.
Toen ik de organisator er op aansprak, merkte ik dat hij helemaal onder de drugs zat.
Verder had hij een ontsteking in zijn linker onderkaak, daar was een mechanisch implantaat stukgegaan, hij moest meteen naar de chirurg.
Met een hele groep brachten we hem weg in een VW bestelbus.
II
Ik ging op reis door Indonesia, samen met een Balinese collega en een Hollandse kennis kwamen we aan bij de Molukken.
Daar werden we uitgenodigd bij een welkomsmaaltijd, die deels op het land en deels onderwater zou plaatsvinden.
Samen met de Hollandse kennis snorkelde ik naar de onderwatergrot, daar kookten ze rendang met vulkaanwater.
De kok vertelde dat dit een stunt was voor toeristen, maar het resultaat was dat de rendang te droog werd.
III
Ik deed mee aan een medtiatie & healing-workshop:
Het begon met een ganzenbord-achtig bordspel met kenmerken van het transformatiespel, op elk vakje was een meditatieve vraag.
Vervolgens oefenden we met een pendel, die boven een roulette hing, waarvan elke vakje een duiding had. Daarna liepen we met de pendel door de ruimte.
We deden wat healing-oefeningen, waarbij een specifieke handgebaar werd aangegeven:
Rechterpalm omhoog, tegen de klok in draaien zodat de palm omlaag wijst, de hand ballen alsof je een nat washand uitknijpt.
We sloten af met een deelronde, deels in zang, deels in korte zinnen.
Bij mij kwam diep van binnenuit het oude verdriet om de val van Atlantis.
Deze droom ontving ik na een Seidhr…
Ik werkte bij een overheidsinstantie, en gaf geheime informatie door aan asielzoekers, zodat ze sneller aan een verblijfsvergunning konden komen.
Ze hadden een bijzonder verhaal over de oorzaak van hun ballingschap:
In vroeger tijden woonden ze in Shangri-La, in een afgezonderde streek.
Deze stam leefde rondom een meer in een dal, omringd door hoge bergen.
In de hoge rots die uitkeek over het meer, was een groot hoofd van een beschermgeest uitgehouwen.
Hij had een woest uiterlijk met uitpuilend ogen, in de stijl van de balinese Barong.
Op de plek van zijn derde ook had hij een groot juweel, waarvan de stralen ervoor zorgden dat het leefklimaat van de omgeving goed was.
De stam leefde generaties lang in een paradijselijke omgeving totdat de Engelsen kwamen.
De kolonisten wilden het juweel roven, maar toen ze probeerden om deze uit het beeld te houwen, spatte het juweel in stukken uiteen…
De brokstukken vielen in het meer, en door de sterke straling stierven alle vissen en verdorde het gewas rondom het meer.
De stam kon niet meer blijven in hun geboortegrond, en gingen zwerven als zigeuners.
Maar omdat ze generaties lang in een paradijselijk oord hadden geleefd, hadden ze weinig vaardigheden in het omgaan met de harde wereld, de meesten van hen werden bedelaars.
Hun huidige clanleider droomde nog altijd van het herstel van hun thuisland, hij hoopte dit te bewerkstelligen door alle brokstukken van het juweel te verzamelen, zodat het beeld van de beschermgeest hersteld kon worden.
Terwijl hij op de berg aan het dromen was, werd hij beslopen door een tijger, maar gelukkig werd hij gered door een olifant die de tijger besprong.
Olifant en tijger stortten samen in de afgrond, maar het clanhoofd was gered.
Een brief aan de Hemel, als dank voor de inspiratie en liefde die ik ontving in diverse ontmoetingen met bijzondere mensen, op zoek naar het wonderbaarlijke.
Met nieuwe hoop ga ik het nieuwe jaar in:
Water is leven, bescherm de aarde!
Plannen voor 2017:
Voorbereiden op mijn visionquest.
Verder gaan op het pad van rituelen, meditatie in beweging, aspecteren; meer contact krijgen met mijn wortels, mijn voorouders.
Kennis en vaardigheden uitwisselen met gelijkgezinden.
Rondom Yule voelde ik me opnieuw geroepen om de wederkomst van Licht en Hoop vorm te geven in een ritueel:
“Heb je toevallig inspiratie voor een ritueel rond het thema ‘hoop’? Dan hoor ik het graag”
…
Kern thema voor mij is: hoop vinden/verzamelen en delen in moeilijke tijden:
“waar hoop je op, wat geeft je hoop, wat wil je zelf in concreto doen om de hoop van jezelf en anderen te voeden en te delen?”
Als focus gebruik ik een vuurritueel als symbool voor het licht van Hoop, het plan was als volgt:
Aan het begin staan waxinelichtjes nog niet aangestoken in een kring rond een centrale kaars.
Na een korte meditatie over het thema Hoop, wordt de centrale kaars ritueel aangestoken in de kring, daarna krijgt iedereen de beurt de gelegenheid om een waxinelicht uit de kring aan te steken bij de centrale kaars, met het uiten van Hoop (in woord of stil gebaar) waarna het lichtje weer n een cirkel rond de kaars wordt geplaatst.
Nadat ieder is geweest wordt het ritueel afgesloten met een algemene spreuk van hoop.
…
In deze bijeenkomst stond op de centrale plek de vier advent-kaarsen, en stonden op de vier windrichtingen Wachters geplaatst, die aan het begin de vier kaarsen aanstaken met een spreuk van Hoop.
NOW I WALK IN BEAUTY,
BEAUTY BEFORE ME,
BEAUTY BEHIND ME,
ABOVE AND BELOW ME,
BEAUTY ALL AROUND ME
Zie ook: Zinnig Noord – Home
Welzijnswerk in Amsterdam Westerpark
author + reader
You must be logged in to post a comment.