Tag: shaman

Drie Dromen

Drie Dromen


I
Ik was aanwezig op een new age bijeenkomst, waar ik was uitgenodigd om een taijiquan-demonstratie te geven.
Maar op het afgesproken tijdstip bleek, dat ze in de grote zaal nog bezig waren met een feest dat helemaal uitliep.
Toen ik de organisator er op aansprak, merkte ik dat hij helemaal onder de drugs zat.
Verder had hij een ontsteking in zijn linker onderkaak, daar was een mechanisch implantaat stukgegaan, hij moest meteen naar de chirurg.
Met een hele groep brachten we hem weg in een VW bestelbus.

II
Ik ging op reis door Indonesia, samen met een Balinese collega en een Hollandse kennis kwamen we aan bij de Molukken.
Daar werden we uitgenodigd bij een welkomsmaaltijd, die deels op het land en deels onderwater zou plaatsvinden.
Samen met de Hollandse kennis snorkelde ik naar de onderwatergrot, daar kookten ze rendang met vulkaanwater.
De kok vertelde dat dit een stunt was voor toeristen, maar het resultaat was dat de rendang te droog werd.

III
Ik deed mee aan een medtiatie & healing-workshop:
Het begon met een ganzenbord-achtig bordspel met kenmerken van het transformatiespel, op elk vakje was een meditatieve vraag.
Vervolgens oefenden we met een pendel, die boven een roulette hing, waarvan elke vakje een duiding had. Daarna liepen we met de pendel door de ruimte.
We deden wat healing-oefeningen, waarbij een specifieke handgebaar werd aangegeven:
Rechterpalm omhoog, tegen de  klok in draaien zodat de palm omlaag wijst, de hand ballen alsof je een nat washand uitknijpt.
We sloten af met een deelronde, deels in zang, deels in korte zinnen.
Bij mij kwam diep van binnenuit het oude verdriet om de val van Atlantis.

Droom: de zwervers van het verloren paradijs

Droom: de zwervers van het verloren paradijs


Deze droom ontving ik na een Seidhr…
Ik werkte bij een overheidsinstantie, en gaf geheime informatie door aan asielzoekers, zodat ze sneller aan een verblijfsvergunning konden komen.
Ze hadden een bijzonder verhaal over de oorzaak van hun ballingschap:
In vroeger tijden woonden ze in Shangri-La, in een afgezonderde streek.
Deze stam leefde rondom een meer in een dal, omringd door hoge bergen.
In de hoge rots die uitkeek over het meer,  was een groot hoofd van een beschermgeest uitgehouwen.
Hij had een woest uiterlijk met uitpuilend ogen, in de stijl van de balinese Barong.
Op de plek van zijn derde ook had hij een groot juweel, waarvan de stralen ervoor zorgden dat het leefklimaat van de omgeving goed was.
De stam leefde generaties lang in een paradijselijke omgeving totdat de Engelsen kwamen.
De kolonisten wilden het juweel roven, maar toen ze probeerden om deze uit het beeld te houwen, spatte het juweel in stukken uiteen…
De brokstukken vielen in het meer, en door de sterke straling stierven alle vissen en verdorde het gewas rondom het meer.
De stam kon niet meer blijven in hun geboortegrond, en gingen zwerven als zigeuners.
Maar omdat ze generaties lang in een paradijselijk oord hadden geleefd, hadden ze weinig vaardigheden in het omgaan met de harde wereld, de meesten van hen werden bedelaars.
Hun huidige clanleider droomde nog altijd van het herstel van hun thuisland, hij hoopte dit te bewerkstelligen door alle brokstukken van het juweel te verzamelen, zodat het beeld van de beschermgeest hersteld kon worden.
Terwijl hij op de berg aan het dromen was, werd hij beslopen door een tijger, maar gelukkig werd hij gered door een olifant die de tijger besprong.
Olifant en tijger stortten samen in de afgrond, maar het clanhoofd was gered.

Jaarwisseling 2016/2017: terugblik en vooruitzien

Jaarwisseling 2016/2017: terugblik en vooruitzien


lettertoheaven

Een brief aan de Hemel, als dank voor de inspiratie en liefde die ik ontving in diverse ontmoetingen met bijzondere mensen, op zoek naar het wonderbaarlijke.

Met nieuwe hoop ga ik het nieuwe jaar in:
Water is leven, bescherm de aarde!


Zie ook: Jaaroverzicht 2016

Plannen voor 2017:
Voorbereiden op mijn visionquest.
Verder gaan op het pad van rituelen, meditatie in beweging, aspecteren; meer contact krijgen met mijn wortels, mijn voorouders.
Kennis en vaardigheden uitwisselen met gelijkgezinden.

Terugblik op Yule @ Zinnig Noord – 2016

Terugblik op Yule @ Zinnig Noord – 2016


yule

Rondom Yule voelde ik me opnieuw geroepen om de wederkomst van Licht  en Hoop vorm te geven in een ritueel:

“Heb je toevallig inspiratie voor een ritueel rond het thema ‘hoop’? Dan hoor ik het graag”
…
Kern thema voor mij is: hoop vinden/verzamelen en delen in moeilijke tijden:
“waar hoop je op, wat geeft je hoop, wat wil je zelf in concreto doen om de hoop van jezelf en anderen te voeden en te delen?”

Als focus gebruik ik een vuurritueel als symbool voor het licht van Hoop, het plan was als volgt:
Aan het begin staan waxinelichtjes nog niet aangestoken in een kring rond een centrale kaars.
Na een korte meditatie over het thema Hoop, wordt de centrale kaars ritueel aangestoken in de kring, daarna krijgt iedereen de beurt de gelegenheid om een waxinelicht uit de kring aan te steken bij de centrale kaars, met het uiten  van Hoop (in woord of stil gebaar) waarna het lichtje weer n een cirkel rond de kaars wordt geplaatst.
Nadat ieder is geweest wordt het ritueel afgesloten met een algemene spreuk van hoop.
…
In deze bijeenkomst stond op de centrale plek de vier advent-kaarsen, en stonden op de vier windrichtingen Wachters geplaatst, die aan het begin de vier kaarsen aanstaken met een spreuk van Hoop.


Fire, sacred fire
Burning through the night
Come to me in the dreamtime
Bring me visions of light.
De overige aanwezigen staken daarna hun waxine-lichtjes in stilte aan.
Tegen het einde bleken er nog vier lichtjes nog niet aangestoken, die werden aangestoken met het uitspreken met spreuken van Hoop:
– voor Vrede
– voor Gerechtigheid
– voor Hoop
– voor ons allen

NOW I WALK IN BEAUTY,
BEAUTY BEFORE ME,
BEAUTY BEHIND ME,
ABOVE AND BELOW ME,
BEAUTY ALL AROUND ME

Zie ook: Zinnig Noord – Home

Jaaroverzicht 2016

Jaaroverzicht 2016


 

Op zoek naar…nieuwe hoop

Op zoek naar…nieuwe hoop


Tussen Halloween en Yule is de donkerste periode van het Europese jaarwiel.
Het weder wordt slechter, de dagen worden korter, dit alles heeft invloed op mijn stemming.
Dan word ik wel eens somber van  berichten uit de media en het herdenken van overledenen.
“the Dark is rising” , “Winter is coming”, “The lamps are going out all over Europe, and we shall not see them lit again in our lifetime.”

Waar hoop ik op, wat geeft mij hoop, wat wil ikzelf doen om de hoop voor mezelf te voeden en te delen met anderen?

Het gaat mij om hoop vinden, verzamelen en delen in moeilijke tijden.

Voordat ik overga tot directe actie in de alledaagse werkelijkheid, helpt het mij om van tevoren meditaties en rituelen van hoop aan te gaan.

Mijn directe inspiratiebronnen op dit moment:
Water ritueel:
Een van de rituelen die de Lakota op hun heilige grond Standing Rock gebruiken bij hun vreedzaam verzet tegen de invasie van een oliemaatschappij, is een water-ritueel.
Hun belangrijkste leus is: Water is life!
Hierop aansluitend ervaar ik: zonder hoop en zonder water kan je niet leven!
Aangezien ik geen Lakota ben, vind ik het niet passend om hun ritueel te kopieren, in plaats daarvan volg ik de inspiratie van de Reclaiming-traditie:
‘Waters gathered from around the world, mingled together with the blessings of the people and Mystery.
…
Portions of the Waters have traditionally been saved from each mingling of the Waters, ….
Some of us are now storing their Waters, after purifying them completely, in a favorite stream, river and/or lake, from which they can be withdrawn as needed.’

Vuur ritueel:
Vanouds wordt vuur gebruikt om licht te brengen in de duisternis.
Licht, als symbool voor hoop in donkere tijden!
In de new-age beweging wordt graag gebruik gemaakt van Agni-hotra uit de hindoe-traditie, maar aangezien ik geen hindoe ben voelt het voor mij beter om een persoonlijk ritueel te gebruiken:
Onlangs ervoer ik eenvoudig vuur-ritueel: waxine-lichtjes werden aangestoken bij een centrale kaars in de cirkel, met het uitspreken van de hoop die ik wil voeden en delen.

Bovenstaande is bedoeld als inspiratie voor hoop; ik hoop hiermee een aanzet gegeven te hebben ter voorbereiding van directe actie voor een hoopvolle toekomst!

Zie ook: Zinnig Noord – Stiltewandelingen in en om Amsterdam Noord

Taiji-Qigong Herfstweek Duitsland 2016 

Taiji-Qigong Herfstweek Duitsland 2016 


Voorafgaand aan deze week:
Een week voor de trainingsweek ‘s zaterdags op bezoek bij de ouders van een goede vriendin…toen bleek dat het niet goed ging met haar moeder, die acuut opgenomen moest worden in het ziekenhuis.
Op zondag was de situatie kritisch, en op woensdag was ze heengegaan, ze zou op maandag naar haar laatste rustplaats gaan.

Ik ging met bezwaard hart de trainingsweek in, voelde me betrokken met de situatie van die vriendin.

Dagboeknotities
Zaterdag
Wat is mijn intentie voor deze week?
Mijn wens is, om door middel van de beweging, beter contact te maken met mijn Helpers.
Orakelsteen ontvangen: Groene Aventurijn ‘succes, geen woorden maar daden brengen succes’
Droom: Afspraak met mijn oudste dochter en haar nicht, ik moet nog spul afgeven aan een oude vriendin.
Toen ik deze belde bleek haar dochter ziek:
ik: ‘mag ik langskomen?’
zij: ‘dat vind ik een onbeleefde vraag’
ik: ‘je weet toch dat ik het goed bedoel?’
zij: ‘en toch wil ik het niet’
Toen ik haar later weer tegenkwam en vroeg hoe het ermee ging, reageerde ze kattig.

Overdenking:
Ik zou in verband met het sterfgeval graag mijn maatje willen steunen, mijn arm om haar heen te slaan om haar te troosten, maar ik voel dat ze dat niet zou kunnen ontvangen.

Zondag
Observatie:
Voordat de meditatie begint, treft Cosima zorgvuldige voorbereidingen, ze bouwt met aandacht een veilige sfeer op in de ruimte.
Zitmeditatie:
Focus op het voorwerp in het midden van de cirkel, tijdens de visualisatie het voorwerp in gedachten laten bewegen.
Ik kom met halfslaap terecht in Droomtijd, krijg het gevoel dat mijn maatje hulp nodig heeft en stuur haar mijn liefde.
Theorieles:
Relatie tussen Taiji-Qigong en sjamanisme wordt expliciet benoemd:
Als mens functioneer je dan als kanaal tussen Hemel en Aarde.
Nu had ik al jaren het gevoel dat dit er moest zijn, maar kon nergens in het openbaar documentatie vinden, nu wordt het eindelijk openlijk aangegeven!

Maandag
Tijdens de zitmeditatie heb ik een waarneming in de tussenwereld, en zie ik het subtiele lichaam van een witte kat bij een van de deelnemers; dit heb ik bij haar gecheckt, dan geeft ze aan dat dit wel te plaatsen valt door haar contact met een zwerfkat. Later associeer ik deze verschijning met het idee van beschermgeest.

Dinsdag:
Mediteren gaat vandaag beter: nu ik besef dat de uitvaart sinds maandag achter de rug is, kan ik loslaten.
Overdenking:
Kennelijk ben ik in de andere werkelijkheid bezig geweest de overledene en de nabestaanden te helpen met de overgang.
Theorieles:
Cosima laat weer een hint los: Bij  trancereizen is het belangrijk om een anker te behouden in het fysieke lichaam, en om een Beschermer te hebben. In haar geval spreekt ze over de bescherming door lineage van haar leraren, maar het is evengoed mogelijk om andere spirits als beschermer te hebben.
Dit is zeker herkenbaar voor mij!

Woensdag:
Ligmeditatie in een lange rij:
ik lig aan het hoofdeinde, en als de energie van beneden naar boven wordt gestuurd ontvang ik een een grote hoeveelheid; gelukkig komt een van mijn Helpers erbij om eventuele overdosis in zich op te nemen.
Het voelt aan alsof ik hierdoor meer in contact ben gekomen met de Bovenwereld, dit is nieuw voor mij omdat ik voorheen veel bezig was met de Benedenwereld.

Donderdag:
Meditatie op de kaarsvlam, oefening om deze vorm van licht en warmte in me op te nemen en te verzenden. Deze keer stuur ik weer wat naar mijn maatje, die het moeilijk heeft.

Vrijdag:
Terugblik op de intentie die ik aan het begin van deze week uitsprak:
‘…beter contact met mijn Helpers door middel van de beweging’
Wat is er van deze intentie terecht gekomen?
Dankzij oefeningen, meditaties en aanwijzingen van Cosima, krijg ik bevestiging dat ik op mijn manier op het goede spoor zit.
Het contact met mijn Helpers heb ik deze week kunnen inzetten voor mezelf en anderen.

Terugblik op deze week:
Vroeger lag mijn focus op de Taijiquan-vorm, maar in de loop van de jaren ben ik me steeds meer gaan richten op innerlijk energiewerk, waardoor Qigong steeds belangrijker is geworden.
In mijn dagboeknotities zie ik nu dat Qigong op de voorgrond is gekomen; ook al heb ik de Taijquan-vorm uitgebreid kunnen oefenen, de nadruk op intern energiewerk was voor mij het belangrijkste.
Savita was een prima plek om te trainen, de omgeving is heel erg mooi, de medewerkers zijn bijzonder vriendelijk. Het viel me op hoe gedreven de oprichter van deze organisatie zijn idealen nastreeft!
Onze docent Cosima vind ik bijzonder inspirerend, met haar heb ik diepgaande uitwisselingen gehad over de esoterische kant van taijiquan/qigong.

 

Zie ook: Herfstweek Duitsland 2016 | Chi Kung (Qi Gong) | Tai Chi | Meditatie | Bewegingstherapie |Cosima Scheuten | Amsterdam | www.chikungamsterdam.com

 Outsider Art  & Labyrinth @ Hermitage Amsterdam

 Outsider Art  & Labyrinth @ Hermitage Amsterdam


Opnieuw doorleefd:
Eerste Outsider Art Museum in Nederland – Hermitage Amsterdam

Wat me telkens weer treft bij Outsider Art:
Een kijkje in de andere wereld: soms fleurig en opwekkend, soms somber en afschrikwekkend, vaak krachtig verwijzend naar het numineuze.

In het museum: een aantal spirit dolls, waarvan er eentje wel heel levendig was:

spirit doll

In de gallery: een figuur die doet denken aan Davy Jones
deep one
In het grensgebied van museum, gallery en hoftuin:
Het hert met het grote gewei doet me denken aan de ontmoeting van Pwyll met de Grijze Jager .
White Hart

Dit soort kunst confronteert met de diepte van de benedenwereld en het onderbewuste, oeroude thema’s uit verschillende tradities, het fascineert en schrikt af, geeft inspiratie en inzicht als je dwars door de angst en de duisternis heen kan gaan.

Hierop aansluitend het Labyrinth in de Hoftuin gelopen.
Voorafgaand zag ik een gezin met een aantal kinderen, compleet met step en driewieler door het labyrinth heen razen zonder enig respect voor de intentie van dit bouwsel: de kinderen liepen op de afscheidingswanden van het labyrinth, renden en reden rucksichtlos door het pad en er overheen, alsof het een speeltuin met zandbak was!

Ik besloot om in te grijpen:
Toen ik bij het Labyrinth aankwam was het gezin alweer vertrokken, anders had ik hen aangesproken op hun respectloos gedrag.
Lopend door het Labyrinth, ruimde ik de rommel fysiek en energetisch op, en herstelde ik de structuur waar deze was ontregeld.
In het centrum aangekomen, gaf ik de zware energie terug aan de aarde, om als compost te dienen. Daarna pas voelde ik de ruimte om weer verbinding te leggen tussen de drie werelden.
Terugkerend uit het Labyrinth vond ik onderweg een veer, die ik meenam naar de Poort, om daar als Wachter te dienen.

Feedback:
‘terwijl je daar liep, veranderde je, het leek alsof een oude sjamaan van 80 daar liep’
Overdenking:
Het kan best zijn, dat ik op dat moment de Oude aspecteerde.
Deze keer ging ik niet met een vraag of een wens het Labyrinth in, maar met een missie om te danken voor de inspiraties die ik tot nog toe mocht ontvangen.
Het is fijn om dit soort avonturen met elkaar te kunnen delen!

Castlefest 2016

Castlefest 2016


Dit jaar me toch weer laten verleiden om naar Castlefest te gaan.

Eerst had ik er nog geen zin is: last van keuzestress met al die mogelijkheden aan zomer-festivals en andere leuke evenementen en ontmoetingen in.
De zaterdag-kaartjes waren al helemaal uitverkocht, eigenlijk was ik te laat (vroeger kon ik nog op de bonnefooi naar Castlefest maar tegenwoordig moet je al een paar weken van te voren bestellen!)
Maar toen ik hoorde dat andere vrienden en kennissen er graag heen wilden gaan en dat er kaartjes vrijkwamen, heb ik me toch laten overhalen.

In de vroege ochtend opstaan koste wat moeite, de dagen hiervoor ook al actief geweest met uitgaan, dus sliep ik dwars door de wekker heen maar werd ik toch op tijd wakker om zonder ontbijt de deur uit te gaan.

Samen op weg, onderweg medereizigers tegenkomen, de sfeer zit er al snel in naarmate er meerdere creatieve alternatievelingen in fantasierijke kostuums de trein instappen.

Rondlopen bij Castlefest is een overweldigend visueel spektakel!

Kanttekening:
Castlefest was ooit begonnen als antwoord op Elf Fantasy dat te groot en te commercieel werd, maar nu treden dezelfde mechanismen op:
Grote aantallen bezoekers, commerciele prijzen, haperende toiletten, onzorgvuldige hygiene bij de catering.
Dit jaar was er weinig ruimte voor de Wickerman: ik herinner me vroegere edities, dat iedereen op een groot veld rondom het gebeuren in een kring kon staan, maar nu was het ingesloten een kwadrant tussen podium en commercie, dat dwong deelnemers tot dringen in een klein stuk veld, eigenlijk niet verantwoord in het huidige tijdperk van mogelijke aanslagen.

En toch hebben dit soort evenementen nog een beetje magie, als je weet hoe waarop je moet letten!
Aan het begin van mijn excursie vroeg ik me al af met wat voor soort souvernirs ik zou thuiskomen, want deze weerspiegelen thema’s die me bezig houden.

KEY
Mijn eerste aankoop waren twee siersleutels, beiden hebben een hart: bij de een is het hart enigzins verborgen door de tierelatijnen er om heen, bij de ander heeft het hart vleugels.
Associaties:
Petrus, die de sleutels heeft tot de bovenwereld en de benedenwereld.
Sleutels om het hart te openen en vleugels te geven.
Ik heb zo’n gevoel dat ik deze sleutels vroeg of laat aan iemand anders geef, maar voor nu hangen ze bij mijn beeld van Eshu Legbara, Heer van de kruiswegen, Opener van de weg.
Deze sleutels staan voor mijn streven om bepaalde Deuren te openen, en ander te sluiten.
eshu legbaraGaandeweg diverse kennissen tegengekomen bij Castlefest: sommige mensen kom ik altijd tegen, andere mensen moet ik weer missen.
Twee speciale kraampjes gezocht, drie keer in de drukte voorbijgelopen, maar toen het rustiger werd rondom etenstijd toch nog gevonden.
Op de eerste plaats ben ik onder de indruk van het Nehalennia-initiatief!
Te vermelden waard was Lila Pixie: dankzij vrijkomende kaartjes voor Castlefest kon ik dit jaar komen!
HerneIk vond dit masker, of vond dit masker mij? Op het moment dat ik deze op doe, komt de Wilde Jager door!

Tot slot aangeschaft: drank voor de Oude Zwerver
MEAD

Ik maak steeds meer contact met de Spirits van dit land, en tegelijkertijd krijg ik ook meer contact met de Spirits uit het land van mijn voorouders…

Terugblik: Als ik samen met een ingewijde naar zo’n evenement als deze ga, zie ik toch weer meer dan wanneer ik helemaal in mijn eentje ga!

Tariqa

Tariqa


tanah lahir
Today I was invited to join a Tariqa…
Is this an answer of my old dream of community-building? Will this help me to reconnect to my matrilineal ancestors? Am I willing to commit myself to this circle?
Seen this, done that in another lifetime, broke my heart when I had to choose for my own path when it diverged from the common ground.
So I questioned the Ummah: do we share a common vision, do we agree on methods and means?
For sure, I have to reconnect to the times and places when/where I grew up in the years of living dangerously.
I asked the oracle: is this the right path for what I have to do?

The Lady said: ‘Against the driving rain, the traveler returns. Just like a swallow homing to her nest. With clay she builds a rampart to keep out the rain. The rampart falls and is reduced to clay, so all is wasted.’

Comment: It feels like building a house on sand during the rainy season.
I am not so sure about really having a common ground, the grounding seems unreliable.

When asked to do a bonding ritual, it did not feel right to say yes.
Instead I renewed my commitment to my own Path.