In discussie met Adonai


In het boek Job gaat de hoofdpersoon de discussie aan met Adonai, dit thema kom je met name in de joodse cultuur tegen.

De redenering is als volgt:
Wij mensen hebben een convenant met Adonai, waarin wederzijdse rechten en plichten zijn vastgelegd, waarop we elkaar kunnen aanspreken.

Het is een godsbeeld dat me wel aanspreekt!

4 thoughts on “In discussie met Adonai

  1. Ha-Satan komt oorspronkelijk uit het Jodendom, was in de beginfase de agent-provocateur van Adonai (zie Job), pas later dankzij perzische invloeden een soort tegen-god.

  2. In de vroege vermeldingen van Satan (als in Job) lijkt het erop dat de Tegenstander een agent-provocateur in dienst van Adonai is.
    In de Tenach wordt immers gezegd dat zowel vloek als zegen van Adonai komen.
    Satan als een soort Anti-God, die strijd levert tegen Adonai, dat is een beeld dat pas veel later ontstaat tijdens de Babylonische ballingschap, waarschijnlijk onder invloed van het dualisme van de Zoroasters die een tegenstelling postuleren tussen de Goede God en de Kwade God.

    In strikt monotheistische context is het altijd een worsteling om het Kwaad te verklaren, want als je gelooft dat de Almachtige alleen maar Goed is, hoe kan het dat het Kwade wordt gedoogd, hoe kan dat onstaan?

    Als Adonai gedoogt dat Satan de rebel speelt, dan klinkt dat voor mij nogal schizofreen, de Linkerhand die tegen de Rechterhand speelt.

  3. Aangezien ik me hardnekkig agnostisch opstel, ben ik van mening dat STN even (on)waarschijnlijk is als JHVH.
    Menselijke definities over Goed of Kwaad is aan verandering onderhevig, dus het beeld dat mensen hebben over STN of JHVH eveneens.
    Ik zie die principes niet als personages, hooguit (veranderlijke) archetypes, die elkaar nodig hebben om zichzelf te definieren.
    Aangezien ik geen persoonlijke band met die archetypes heb, zie ik geen reden om ze te vereren.

  4. Daemon is van oorsprong een neutraal begrip uit de Griekse filosofie, zo had Socrates een goede daemon waarmee hij in dialoog was, een soort inspirerend spiritueel raadgevend wezen dat advies gaf maar nooit dwong.

    Pas nadat het Christendom staatsgodsdienst werd onder Constantijn de Grote, werden de daemons langzamerhand gezien als uitsluitend slechte wezens, ze werden letterlijk gedemoniseerd.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.