Drie introductie workshops ‘Siberisch Sjamanisme’


Op facebook zag ik de oproep: wie gaat er met me mee naar de open dag ‘Siberisch Sjamanisme’ ?
Dit paste precies in de stroom van het moment: de vrager, de oproep en het onderwerp.
Ik voelde me dus geroepen om naar de workshops sjamanisme te gaan, het spoor dat ik op dit moment volg.
Met mijn reisgezel kon ik meteen goed in gesprek komen, de lange reis vloog om!

Hoewel ik geen klik heb met de workshopleider, weet ik wel dat ze een krachtige cirkel van drummers en zangers om zich heen heeft, die klanken helpen me goed bij trancewerk.

Workshop 1: Way of the Heart, hoe ver volg jij jouw hart ?
De trommels en gezangen brachten me snel in contact met Beer, ik voelde zijn kracht door me heen stromen.
Dat is wat ik nodig heb om mijn hart te volgen, het aanboren van mijn innerlijke kracht.

Workshop 2: Totemcall, the call of your totem
Onder begeleiding van de trommels en gezangen liepen we deosil de cirkel.
Deze keer hielp Slang me om mijn orakel te kiezen. Het was Haai!
Beelden: bloeddorst, doelgerichtheid, vasthoudendheid. Kwaliteiten die ik kan inzetten om mijn doel te bereiken.

Workshop 3: Sjamanistische Dromengroep
Oefening in tweetallen: de reiziger gaat in de droom, de passagier zit achter hem en houdt met een hand contact om te voelen wat er met de ander gebeurt, terwijl de trommels en gezangen de droomstaat oproepen.
Over mijn droom zal ik elders uitwijden…

 

Nieuwe maan, augustus 2014


Naar aanleiding van vragen van vrienden en kennissen over mijn invulling van zingeving door middel van spiritualiteit, vertelde ik iets over mijn speurtocht via allerlei vormen van esoterie: hekserij, sjamanisme, maar ik zei er ook bij: eigenlijk moet je het een keer meemaken!
Meteen vroegen ze of ik een trancereis voor hen wilde regelen…
Toegevend aan deze stroom van gebeurtenissen passend bij mijn voorbereidingen voor de Godinnenprocessie, maakte ik meteen een afspraak met nieuwe maan.

In de voorbereidingen voor nieuwe maan, surfde ik op internet naar een passend thema.
Ik kwam een interessante tekst tegen, die me inspireerde:
per corem leonis in signo virginis in sororitatem steallarum te salvamus
“Through the heart of the lion in the sign of the woman we welcome you in the sisterhood of the stars”
Voortbordurend op het thema van de Godinnenprocessie, formuleerde ik de intentie:
“We verwelkomen de wederkomst van de Vrouwe, en reizen haar tegemoet in de medtiatie/trancereis”.

Het liep iets anders:
Toen de gasten bij elkaar kwamen, inventariseerde ik eerst hun vraag/intentie; het kwam er op neer dat ze graag naar de bovenwereld wilden reizen voor nieuwe inspiratie.
Om deze reis zo veilig mogelijk te houden, heb ik extra aandacht gewijd aan het trekken van een cirkel en het aanroepen van goede helpers/beschermers.
Verder hield ik het vrij eenvoudig: Onder begeleiding van de trommel, een geleide meditatie ingezet met veel ruimte voor eigen invulling en beeldvorming:
‘Ga omhoog, per ladder of boom of vogel, voorbij het wolkendek, via het sterrenpad van de melkweg naar de plek waar je wilt zijn, kijk daar goed om je heen: kom je daar iets/iemand tegen die je iets te vertellen hebt?’
Ik voelde me net een reisleider die een heel gezelschap naar een pretpark brengt om ze vervolgens hun eigen gang te laten gaan totdat het tijd werd om naar huis te gaan.
Aan het einde van de periode heb ik ze weer via de omgekeerde weg terug laten komen, onder begeleiding van de trommel.

Diverse ervaringen:
Een ontmoeting met een overleden grootmoeder, die kwam vertellen dat je goed bezig bent.
Een reis door de natuur, onder begeleiding van een witte vogel.
Een tocht naar Italie, waarbij Zeus Pitar aanwezig was.
Gedragen worden door onzichtbare handen.

Evaluatie:
Het verloop van deze reis verliep spontaan, als ‘reisleider’ gaf ik een algemene route aan, waardoor de deelnemers veel zelf konden invullen.
Mijn oorspronkelijke intentie om de Vrouwe te verwelkomen had ik losgelaten.
Iedereen had op eigen manier bijzondere beelden waargenomen, die ik elk ook zou kunnen duiden als boodschappen die ook voor mij van belang zijn:
de bemoedigende woorden van grootmoeder, de begeleiding van de witte vogel, de bescherming van Zeus Pitar, het gedragen worden door vele helpers.

Terugkijkend voel ik weer dankbaarheid voor de inspiratie die ik heb ontvangen!
Nu voel ik de bereidheid om dit soort dingen meer te doen als ik hiertoe word geroepen!

 

 

Aknostos theos: aan de onbekende god


goddess

Op verschillende momenten in mijn leven heb ik gevoeld dat je bij me aanklopte, maar ik heb je vaak afgehouden, ik durfde de deur niet open te doen.
Ik was bang dat je dan mijn hele leven zou overnemen, mij helemaal opeten.
Bij mijn vader heb ik het zien gebeuren: Hij had zich helemaal aan jou gegeven, voor persoonlijk eigen leven bleef weinig over.
Zover wilde ik het dus niet laten komen.
Dus ben ik voorzichtig met het zingen van onbekende mantra’s, als ik niet weet welk aspect van jou opgeroepen wordt.

En toch blijf ik die aandrang voelen, je opzoeken, je roepen.

Ik zong:
Oshun lava meus olhos
Oshun meu coração
Oshun flor das aguas
lava meu coração.

Ik voelde je aanwezigheid, troostend, genezend…en tegelijkertijd voelde ik je roep.
Nu voelde ik diep van binnenuit de roeping, deze keer liet ik je roep toe.
En wederom draag ik de mantel van de wachter, maar nu als de gehoornde.
Zijn kracht voel ik door me heen gaan terwijl ik de cirkel bewaak, dit is waartoe ik ben geroepen.

 

 

IMG_0197.JPG

Zomergathering 2014 – Friendly Heart : Impressies


Een weekje gesurfd op vakantie-opties, met als belangrijkste criterium: ontmoetingen met gelijkgestemden.
Geen zin in kamperen, dus Magical Tours viel af.
Last-minute boeking gedaan voor de zomervakantie: Zomergathering 2014 – Friendly Heart.
Het programma sprak me wel aan: sjamanendrums maken, tantra, zweethut, biodanza.
De organisatie ken ik nog niet, maar ik verwacht wel dat ik bekenden tegenkom uit de alternatieve scene.
Pas nadat ik had geboekt, zag ik op facebook dat een oud dansmaatje er ook heen zou gaan, surprise!

Met OV naar de lokatie is bewerkelijk, slechte aansluiting trein-bus, maar uiteindelijk kwam ik er wel.
Bij aankomst gastvrij opgevangen met kopje thee en een boterham, en nadat ik me op de kamer had geinstalleerd heb ik de omgeving verkend.
Mijn aandacht wordt getrokken door een holle boom die nog vol leven zit! In de loop van de week zal ik hier vaker bij zitten om ernaar te kijken, het is een perfecte boom voor sjamanistische reizen!

hollow

Onverwacht blijkt de beheerder een kennis van vroeger, toen we nog gezamenlijke tochten deden bij de hunebedden. Dit zou ik graag willen doen deze week, maar het weder was te slecht.
Verder ontmoet ik een nieuwe buurvrouw uit mijn wijk, wat een verassing!
Op een gegeven moment ook nog met twee indo’s aan tafel gezeten, dat was ook bijzonder.

Ik laat me verwonderen hoe het werkt, dat ik sommige mensen blijf tegenkomen en anderen (ondanks alle goede voornemens wederzijds) nauwelijks.
Zo kom ik de vrouwelijke helft van de trommelmakers telkens tegen aan tafel, en dus ook bij het trommelmaken.
Nu ben ik niet zo handig met knutselen, gelukkig kreeg ik alle hulp bij het maken van de reistrommel; door er zo mee bezig te zijn heb ik extra binding gekregen met deze trommel.

Vermeldenswaardig is de ontmoeting met de Mapuche, die verschillende rituelen leidt op een manier die krachtiger is dan wat ik gewend ben in de new-age scene. Tijdens een paar gesprekken krijg ik ook de indruk dat ze inhoudelijk ook behoorlijk wat kennis en vaardigheden heeft.
In de grote tent wordt het centrale vuur dag en nacht brandend gehouden, daar ontstond een bijzondere sfeer.
Er het orakel geraadpleegd, ik ontving de vijf van zwaarden. Het thema is voor mij: omgaan met onzekerheden.

Ik ontmoet een paar andere taiji-vogels waarmee ik tussendoor een paar keer leuk heb kunnen trainen en stoeien, altijd inspirerend om dit op niveau te kunnen doen, het meest was ik onder de indruk van de subtiliteit van een vrouw die daarnaast ook rebalancing doet.

Er lopen aardig wat mooie en vriendelijke vrouwen rond, ik laat me betoveren door de aanblik van een vlinder-elfje..

Er worden diverse mantra’s gezongen; bij sommige vraag ik me af of het wel zo verstandig is om om die specifieke manifestatie in die context aan te roepen, met name bij de Afrikaanse Goden (die ik niet zo goed ken) heb ik zo mijn twijfels, zoals het aanroepen van Asesu, de vrouwe van stilstaand water.
Aan de andere kant laat ik me wel raken door de aanroeping van Oshun:

Oshun lava meus olhos
Oshun meu coração
Oshun flor das aguas
lava meu coração.