Zinnig Noord: De Dode Hoek-00 introductie

Zinnig Noord: De Dode Hoek-00 introductie


De dode hoek is een leergang die in het teken staat van onze persoonlijke en maatschappelijke omgang met de dood.

 

Waarom vind ik dit thema zo belangrijk?

Sinds Corona is de dood heel zichtbaar geworden in het maatschappelijke bewustzijn in het algemeen en in mijn beleving in het bijzonder.

Voorafgaande aan de pandemie had ik een gevoel van dreiging die ik niet concreet kon plaatsen, wel kreeg ik apocalyptische beelden in de droomtijd: de Fimbulwinter komt!

Rondom begin chinees nieuwjaar van de Rat legde ik de link tussen de pandemie en de Vier Ruiters van de Apocalyps.

En hun werd macht gegeven over het vierde deel der aarde om te doden, met het zwaard, met de honger, met de zwarte dood en door de wilde dieren der aarde.

Als tegenhanger van duistere beelden over de dood heb ik behoefte aan een lichtere benadering, meer in de richting van Dia de los Muertos
Kleurig, vrolijk, muziek, zang, dans…

12th_annual_dia_de_los_muertos_celebration_8489

In deze context voelt het voor mij wel passend om bezig te zijn met de personificatie van de Dood, zoals deze zich toont in de vesrchijning van Santa Muerte.
Met name de humoristische variatie van Calavera Catrina spreekt me aan!

Posada2.Catrina

Een andere bijzonder humoristische variant vind ik Death of Discworld

Death-Guitar-A1-400x400

In deze context moet ik ook denken aan Carlos Castaneda:

Death is our eternal companion. It is always to our left, an arm’s length behind us. Death is the only wise adviser that a warrior has. Whenever he feels that everything is going wrong and he’s about to be annihilated, he can turn to his death and ask if that is so. His death will tell him that he is wrong, that nothing really matters outside its touch. His death will tell him, I haven’t touched you yet.’

Ping: De Dode Hoek<

 

40 Dagen Anders-05 vallen en opstaan

40 Dagen Anders-05 vallen en opstaan


Mijn thema voor de  ’40 dagen anders’i s : ‘carpe diem’, het is dus mijn streven om meer vrolijkheid in mijn leven te brengen, want ik ben al meer dan genoeg zwaar op de hand en serieus. Aan de slag met…Voice dialogue: gesprek met de saboteur versus de supporter. Mijn saboteur noem ik de Dominee die me steeds te les leest: “plicht komt voor plezier” De supporter is de Vrolijke Frans die allerlei streken weet uit te halen waar ik om moet lachen. Beiden zijn onderdeel van mij, maar hebben een bloedhekel aan elkaar, het valt niet mee om beiden tegelijkertijd in mij te omarmen. Afgelopen tijd ging had ik te maken met vallen en opstaan…’zeven keer vallen, acht keer opstaan’. We gaan dieper met …automatisch schrijven... We beginnen met het woord VALLEN en beginnen dan onafgebroken zonder zelfcensuur te schrijven. Losse woorden en beelden schieten door mij heen… vallen…in de put (van Holda) …diep omlaag de benedenwereld in…het dodenrijk…de plek van de verloren zielen…de hongerige geesten…Dante Inferno…het rijk van Ereshkigal… in de diepste donkerste laag wordt ik geconfronteerd met de stemmen van de hongerige geesten: “je hebt me in de steek gelaten”… “je hebt gefaald”…”het is jouw schuld”…”je bent zwak” … allemaal saboteurs die ik onder ogen moet zien…hun kille stemmen, hun koude handen…allemaal reiken ze naar mij om de warmte uit mijn ziel te roven…. Later, na een nacht rust komen nog meer beelden boven: Het gevaarlijkste  spook,  de gebbeth…helemaal uitgehold en overgenomen door het numineuze…het is dit spookbeeld wat me vaak weerhouden heeft om me helemaal over te geven aan spontane impulsen! En toch ben ik ervan overtuigd dat ik een beter balans nodig heb tussen Apollo en Dionysos De eerste was tot nog toe teveel overheersend in mijn bewustzijn, waardoor de tweede onderdook in mijn onderbewuste… Hier heb ik nog veel werk te doen! Ping: 40 Dagen anders
40 Dagen Anders-04 Katabasis

40 Dagen Anders-04 Katabasis


Begin deze maand had ik een gesprek, waarin bleek dat een breuk in een vriendschap definitief zou zijn, ‘agree to disagree’, meer zat er niet in.
Ik moest denken aan de uitspraak van Hetty, toen ik me voornam na mijn scheiding nog goede vrienden met mijn ex te blijven:

‘je moet eerst goed scheiden voordat je weer vrienden kan zijn’

Met andere woorden: ik kan het pijnlijke proces van afscheid en rouw niet overslaan, ik ben nu nog niet in staat om een Ode te schrijven.

Mijn thema voor de ’40 dagen anders’: ‘carpe diem’ gaat dan even in de pauze stand, ik moet eerst door een pijnlijk stuk voordat ik weer vrolijk kan zijn.

Het orakel vertelde het me al:

Darkness: Take a moment pause observe the signs and pray to the Protector

Ping: 40 Dagen anders

Ode aan mijn ex (en) – 00

Ode aan mijn ex (en) – 00


Wat zou het mooi zijn als je na het verbreken van je relatie in alle redelijkheid naar elkaar kon kijken. Als het lukte om de terugblik op de mooie momenten te laten prevaleren boven de pijnlijke herinneringen aan de ruzies en de breuk
…

In de begintijd staan pijn en verdriet de mildheid nog akelig in de weg. Als je op dat moment de pen pakt voor een lofzang, wordt het enkel een opsomming van bitterheden
…
Misschien schrijf ik ‘m op een dag, mijn Ode aan de ex.

…

Overdenking:

Ik ben bezig met  kintsugi in mijn innerlijke breuklijnen toe te passen.
Afgelopen jaren lukte het een paar keer om met  exen te kunnen koffiedrinken om bij te praten, dit heeft in ieder geval geholpen om oud zeer te genezen en te waarderen wat goed was.
Er zijn ook nog een paar exen waarmee ik graag een goed afrondend koffiegesprek mee zou willen hebben!
Het gaat me dan niet om herstel van de oude situatie en patronen, want het is natuurlijk niet voor niets dat die verbroken moesten worden.
De oude vorm past niet meer, en het is de vraag of er een nieuwe vorm mogelijk is.

Maar in ieder geval zou ik tegen mijn ex(en) willen zeggen:
We hebben elkaar lief gehad, elk op eigen manier, daar ben ik dankbaar voor.
En het spijt me als ik door mijn onvermogen je hebt gekwetst.

Ping: een ode aan mijn ex | Olga Leever