Tag: ancestors

Overdenkingen met betrekking tot kristallen schedels

Overdenkingen met betrekking tot kristallen schedels


AfbeeldingO

Er zijn veel verhalen in omloop over de vermeende wonderbaarlijke kwaliteiten van kristallen schedels, veelgehoorde schrijvers hierover zijn :
Eugène Boban, Mitchell-Hedges.

Mijn fascinatie met schedels was al op jonge leeftijd, lang voordat ik ooit hoorde van diverse theorietjes over de kracht van de schedels.

Wat ik hier over de schedels schrijf, zijn mijn persoonlijke duidingen, los van de bestaande theorietjes.

Onlangs kwam opnieuw de impuls in mij op, om serieus te mediteren met een kristallen schedel, met de intentie om bezig te zijn met de voorouders.

19 augustus 2013 was het eindelijk zover, ik besloot om langs te gaan bij een verkoopster van kristallen, Safira.
Ik had meteen een klik met de verkoopster en een amethist schedel die ze wilde verkopen, de koop was snel rond: ik had uitgelegd dat het mijn intentie was om een schedel te kopen om bezig te gaan met de voorouders.
Later ontving ik van haar een mail:
“Zonet werk ik het kaartsysteem bij dat ik heb van elk van mijn schedels (over elke schedel wannneer en van wie ik die heb gekocht, voor hoeveel, en de ervaringen die ik met hen meemaak) en noteer dat de schedel gisteren naar jou is verhuisd.
En wat lees ik op haar kaart als centrale ervaring genoteerd in mijn eigen handschrift: “Wijze oude grootouder”.

Bij thuiskomst heb ik de schedel gereinigd met Floridawater, en een nieuwe naam gegeven:
Adda-Nari, vanwege de androgyne uitstraling.
Afbeelding

 Bij nader onderzoek bleek dit een verbastering te zijn van Ardhanari
Afbeelding
Volle maan, 2013 july: Antwoord

Volle maan, 2013 july: Antwoord


antwoord
Tijdens Vakantie Anders liep ik rond met de volgende kwestie:
Ik voel me geroepen, maar weet ik niet wat mijn roeping precies is.
In verschillende workshops voel ik de aandrang om de cirkel te bewaken voor de veiligheid van mezelf en anderen.

Aan het einde van de eerste week vindt mijn uitwisselingspartner twee steentjes: rozekwarts en bergkristal. Ze krijgt de ingeving om die te delen, en ik neem het kristal in ontvangst.
In week 2 geeft de indische workshopgever de steen een naam: Antwoord.
En in week 3 zie ik tijdens een trancereis de wereldboom, waar Oude Eenoog me komt begroeten en mij een staalblauwe speer geeft.
Op dat moment blijf ik met de vraag wat ik daarmee moet.
Vandaag ontving ik tijdens de maanviering het Antwoord via de Runen:
Ik moet standvastig doorzetten in het pad dat ik in de afgelopen drie weken steeds sterker ben gaan inzetten.
De vraag blijft: ben ik bereid de offers van de roeping te voltrekken?
In mijn jeugd zag ik de prijs die mijn vader betaalde, toen besloot ik om dat niet na te volgen.
Maar gaandeweg ervaar ik de roep steeds sterker, die moet ik beantwoorden, anders schiet ik tekort ten opzichte van mezelf en de Ander.
Wat zal mijn offer zijn?

seizoensrituelen

seizoensrituelen


In neopaganistische kringen is het vrij gebruikelijk om de seizoensrituelen te vieren: lente/herfstequinox, zomer/winter solstitium.

Omdat ik ben opgegroeid in een moessonklimaat, had ik destijds weinig met de neopaganistische seizoenen, die beginnen op equinox en solstitium.

Ik had te maken met regentijd november-april, droge tijd mei-augustus. 
Verder werd er gesproken over het seizoen van een specifieke vrucht: zoals de Mangga omstreeks augustus.

Via de Chinese kant van mijn voorouders heb ik wel iets meegekregen aan seizoensrituelen, die een heel andere benadering hebben van seizoensfeesten.

In de chinese kalender valt de winterzonnewende omstreeks de donkere maan van de elfde maanmaand, terwijl het lentefeest twee maanmaanden erna wordt gevierd tijdens chinees nieuwjaar, in de oude traditie duurde het feest van donkere maan tot volle maan.
Er zijn diverse regionale verschillende rituelen rondom het chinees lentefeest, een aantal veelvoorkomende zijn de volgende:
Grote schoonmaak van het huis, schulden vereffenen, familie-reunie aan de vooravond van de jaarwisseling.
Aan het begin van het jaar: vuurwerk afsteken en de leewendans of drakendans tegen de boze geesten, het verwelkomen van de goede geesten van hemel en aarde (zoals de god van weelde, de keukengod, de oorlogsgod GuanYu),  het uitdelen van rode enveloppen (met geld) aan familieleden.
Op de vijftiende dag na de jaarwisseling wordt de cyclus afgesloten met het Lantaarnfeest, waarbij men met lantaarns door de straten loopt om verdwaalde geesten weer naar de andere wereld terug te sturen.

De lente-equinox wordt in deze traditie gezien als het middelpunt van het lenteseizoen!
In de bronstijd werden tijdens de lente-equinox offers gebracht aan de zon, terwijl tijdens de herfst-equinox offers werden gebracht aan de maan.

Rondom de lente-equinox zijn er wat volksgebruiken:
– rauwe eieren op hun smalle zijde te laten staan.
– plaatjes (van boeren die ploegen met koeien) versturen naar vrienden
– voorouderverering (de graven schoonmaken, offers brengen, picknicken), dit feest wordt 15 dagen na de lente-equinox gevierd.

In de chinese traditie is er geen associatie van hazen met de lente-equinox.
Er is overigens wel de overlevering dat de maangodin gezelschap heeft van een jade-konijn, die voortdurend het elixer van onsterfelijkheid voor haar maakt. In de oude chinese traditie wordt onsterfelijkheid door regelmatige verjonging geassocieerd met maan, water en menstruatie. De verering van deze maangodin wordt echter gevierd met de herfst-equinox, waarbij zwevende lantaarns de lucht in worden gestuurd voor de vruchtbaarheid, maar ook om zwervende geesten naar de andere wereld te gidsen.

Third Goddess Procession Amsterdam

Third Goddess Procession Amsterdam


http://www.goddessprocession.nl/
Preparation:
The day before, I felt the need to go to Haarlem. Surprise! Found a wayang golek representation of Srikandi, the one I have been wishing for, to keep my other wayang golek (Irawan) company.
A beautiful pair! Truly, the spirits guided my feet to the right place, they are really helping me to connect to my roots and my ancestors!
D-Day:
Rainy, cold, clammy… only the real diehard dedicated people showed up. And even then it was not easy to hold the group together during the procession, people have the tendency to straggle, even with a watchdog herding the rearguard.
An aged passer-by asked: ‘is this a Maria procession?’. I nodded Yes, for Maria is another face of the Goddess.
The weather cleared during the procession till the very end in the Green Chapel.
Afterwards it started raining cats and dogs…
Why I am doing this? Because I feel the Call to do this. It is Sacrifice, Worship on the altar Aknostos Theos. It is a way of saying ‘Thank you’ to the Universe.
Q blogspot
Iravan, de eerste ontmoeting

Iravan, de eerste ontmoeting


iravan

Mijn collega de verzamelaar redde deze pop van grofvuil, en bracht het mee naar kantoor, waar het verplaatst werd van de ene kamer naar de andere.

In de eerste kamer liet mijn Molukse collega de pop vallen, compleet met de tas en de fles waar de pop inzat.
Ik zei nog tegen hem: dat brengt ongeluk he, zomaar een wayangpop in huis halen!

In de tweede kamer vond een jonge vrouwelijke collega dat de pop haar teveel aankeek, de pop was teveel ‘aanwezig’.

In de derde kamer zat ik. Inderdaad, de pop heeft sterk sprekende ogen, de aanwezigheid is voelbaar.
De verzamelaar-collega vertelde me dat ze de pop had gewassen met rozenwater, behandeld met Reiki, en extra mooi aangekleed, kortom helemaal opgeladen.
In overleg met deze collega heb ik de pop mee naar huis genomen.

Surfend op internet kwam ik het volgende tegen: Bambang Irawan!

Irawan = Iravan met de volgende thema’s: slangengod, zelfopoffering, orakel-schedel, transgender.

Vooral het laatste thema vind ik toepasselijk! De jonge vrouwelijke collega vroeg me: is het een man of een vrouw?
De pop heeft inderdaad iets androgyn, ambivalent, transgender!

Ik heb Iravan verwelkomd in mijn huis, op mijn huisaltaar, ben benieuwd wat de pop me komt vertellen!

Oud en Nieuw: terugblik 2010, vooruitblik 2011

Oud en Nieuw: terugblik 2010, vooruitblik 2011


Mijlpalen in 2010:

De  40 dagen rouw na het overlijden van mijn vader afgerond met een samenzijn,

Het  plaatsen van de urn van mijn vader in zijn graf.

De vaste hulp van mijn moeder overlijdt in het eerste kwartaal, het wordt steeds duidelijker dat ons traditionele mantelzorgsysteem zo niet veel langer verder kan.

Met mijn geliefde de  qabbalistische sabbat gevierd, dat maakte veel duidelijk mbt de overeenkomsten en verschillen van onze visie op relatie.

Ik ontvang het reisgeschenk, een reizend schilderij dat mij een maandlang inspireert, waarna het weer verder reist.

Als bezemer de weg vrijgemaakt voor de processie naar de Tempel van de Godin, grote schoonmaak in de drie werelden.

Na het afscheid van het reisschilderij, miste ik die specifieke inspiratie, en vraag ik om een nieuwe; ik ontvang mijn  inwijdingsschilderij die voor onbeperkte tijd mijn inspiratiebron mag zijn.

In het laatste kwartaal van dit jaar kan mijn moeder verhuizen naar het bejaardentehuis, dat is een behoorlijke klus voor ons allemaal!
Mijn reismaatje komt weer op mijn levenspad en helpt mij met deze onderneming.

In mijn wijk ontstaan nieuwe creatieve impulsen (verhalenmiddagen, kunstprojecten) waar ik graag contact mee maak en aan wil meewerken.

Mijn oudste dochter wordt gevraagd door haar vriendje, ze zijn verloofd met midwinters volle maan!
Ik moet heel erg wennen aan het idee, weer een mijlpaal in het loslaten van mijn dochter.

De uitvaart van de vader van mijn hartsvriendin, brengt me ook weer in contact met mijn eigen verdriet.

Terugblikkend op 2010 zie ik de volgende thema’s :
de Dood: einde van het oude, begin van het nieuwe.|
de Liefde: verbonden in vrijheid, vrij in verbinding, , poly-amorie in de praktijk ervaren.

Vooruitblik op 2011

Er komen reorganisaties op mijn werkplek, ik neem nieuwe taken en projecten aan, spannend!
Ik wil me openstellen voor nieuwe ervaringen op het gebied van werk, relaties, creativiteit!

QUI, mijn inwijdingsschilderij: de magische kast

QUI, mijn inwijdingsschilderij: de magische kast


Onlangs keek ik naar het eerste deel van Narnia the Lion, the Witch and the Wardrobe en besefte hoe dun de sluier tussen de werelden kan zijn!
Ik kijk naar mijn schilderij en zie een kast met vele geheime lades (zo ben ikzelf ooit beschreven door vrienden).

Afgelopen zondag ontmantelde ik een IKEA-Granemo vitrinekast (ondertussen om begrijpelijke redenen niet meer in de collectie van de fabrikant) in het huis van mijn ouders om te verhuizen naar mijn huis; toen ik de puzzelstukken in mijn woonkamer zag, dacht ik: ik lijk wel gek, waar ben ik aan begonnen, notabene een IKEA kast uitelkaar halen om straks inelkaar te zetten?

Die nacht sliep ik weer in de woonkamer dichtbij mijn schilderij, en kreeg ik een heldere droom.
Misschien was die meegekomen met de kast, en ontsnapt uit de Droomtijd….

—————————————————————————————————————-

DROOM:

Uitvaart van mijn vader vindt plaats in de open lucht op een groot terrein (Openlucht Museum, Stichting Heilige Land, Archeon, Land van Ooit, of zoiets).

De ceremonie begint: “Alle mobieltjes uit svp”

Ik zie mijn oudste hartsvriendin en vraag haar bij me te staan, ik heb haar steun nodig.

Een neef van mijn vader ‘aspecteerde‘ hem door in woord en gebaar even hem te ‘zijn’, compleet met mimiek en spraak, de manier waarop hij keek, zijn hoofd hield, zijn manier van spreken.
Hij keek met liefde met mijn moeder, ze wisselden hun trouwringen uit en plaatsen het aan hun rechterduim, en drukten hun ringen tegen elkaar aan.

Ze toonden een hologram van de laatste momenten van mijn vader (zoals die ook had kunnen gebeuren in de dagelijkse werkelijkheid): Hij is bezig met een preekvoorbereiding thuis, zegt tegen mijn moeder dat hij moe is en wilt slapen; hij legt zijn hoofd in haar schoot en ontslaapt.

…..Diverse toespraken van verschillende mensen die ik  niet heb onthouden….

Een opname met de stem van mijn vader die mij benoemt tot zijn opvolger!

Dan is het mijn beurt om te spreken….

……langzamerhand kom ik in de staat van halfwaak/halfslaap….

”Ik wil hem opvolgen. Misschien niet in de vorm en de stijl die hij voor ogen had, maar wel in zijn geest”

….het laatste stuk maak ik af in wakende staat…

“Ik zal het woord doen als Spreker voor de Doden, hun diepste gevoelens verwoorden: pijn, verdriet, woede, angst, vreugde, passie.
Mijn vader heeft bij zijn emeritaats-toespraak verteld hoe krachtig hij zijn roeping ervaarde, en tegelijkertijd worstelde hij met het gegeven dat hij zijn gezin verwaarloosde.
Bij die toespraak kon ik echt zijn worsteling ervaren en respecteren.
Dat heeft heel veel genezing gebracht in mijn hart, waardoor de pijn van onze verbroken en verstoorde relatie beetje bij beetje werd geheeld

 

QUI, mijn inwijdingsschilderj: Samhain 2010

QUI, mijn inwijdingsschilderj: Samhain 2010


Samhain 2010 is voor mij anders dan andere keren:

Eind vorig jaar overleed mijn vader, deze maand is mijn moeder verhuist naar een verzorgingstehuis.

Het leeuwendeel aan rationele regeldingen is achter de rug, langzamerhand krijg ik meer ruimte voor de emotionele verwerking.

Naast het rouwen om wat er niet meer is, is er ook het waarderen van wat ik heb meegekregen (kennis, ervaring).

Als rite de passage had ik een groot aantal vrienden uitgenodigd, uiteindelijk kwamen precies de juiste mensen:  KarinMaria , Lucia, Zia.

Voor mijn vader had ik een speciaal plekje gereserveerd

Op deze avond ontving ik mijn magisch schilderij QUI, later schrijf ik hier meer over

Twee maanden na het overlijden van mijn vader

Twee maanden na het overlijden van mijn vader


In gesprek met de uitvaartondernemer…

Weer een moment om goed stil te staan bij belangrijke vragen:
Wat zetten we op de bedank-kaartjes voor iedereen die naar de uitvaart kwam?
Wat willen we op de gedenkplaat voor de nis van de urn?
Willen we een ritueel tijdens de plaatsing van de urn?

Binnenkort bezoeken we Zorgvlied om te zien welke mogelijkheden we hebben, en welke wensen we dan willen uitvoeren.

Aan het einde van deze dag voel ik me uitgeput, het is niet zomaar iets regelen en organiseren…

Nagedachten over mijn vader

Nagedachten over mijn vader


Ter nagedachtenis aan dominee Rudy Budiman

“ Maar ik heb de goede strijd gestreden, de wedloop volbracht, het geloof behouden. Nu wacht mij de krans van de gerechtigheid die de Heer, de rechtvaardige rechter aan mij zal geven op de grote dag; en niet alleen aan mij, maar aan allen die naar zijn komst hebben uitgezien.( 2 Timotheus4,7-8) “

Op 10 december overleed volkomen onverwacht dominee Rudy Budiman.
Hij bracht zijn vrouw naar het ziekenhuis. Hij viel daar neer en overleed.
Misschien mag je het en mooie dood voor hem noemen; voor zijn vrouw die erg afhan-kelijk van zijn lieve zorgzaamheid is het niet minder dan een wereldschokkende ramp. Haar hele leven verandert daardoor en op hun kinderen rust nu de taak de zorgen van Rudy voor zijn vrouw over te nemen.

Dominee Rudy Budiman was vele jaren lid van de Raad van Kerken Amstelveen/ Buitenveldert. Hij was geen opvallend lid in de zin dat hij veel sprak. De weinige keren dat hij sprak was het altijd goed en zinvol naar hem te luisteren. Zijn spreken getuigde van zijn diep geloof en grote wijsheid. Zeer indrukwekkend was zijn betoog over de Islam en de christenen op de Molukken. Er waren daar rellen uitgebroken en kerken verwoest. De rellen waren vermoedelijk aangezet door de soldaten als een soort afleidingsmanoeuvre voor politiek problemen in Djakarta. Hij sprak geen onvertogen woord over de Moslims. Hij vertelde dat Moslims en christenen elkaar juist respecteerden wanneer zij trouw en authentiek bleven in hun geloofsbeleving. In plaats van angst voor de Islam te koesteren kunnen we beter meer overtuigend christen worden. Christenen die het niet zo nauw met hun eigen geloof nemen, verdienen een overeenkomstig respect. Overigens sprak hij wel zijn zorgen en medeleven uit met de Indonesische christenen, zowel katholiek als protestant.

Dominee Budiman was een nestor van de Gereja Kristen Indonesia Nederland, een kerkverband dat mede door hem is opgericht, en dat nu meer dan vijf gemeenten telt.
Zijn bekommernis was de troost en de vreugde van het evangelie te brengen aan de Indonesische gemeenschap in Nederland. Hoewel hij kerkelijk gezien protestants was stond zijn hart ook open voor katholieke Indonesiërs. Hij maakte geen onderscheid.

Wie dominee Budiman mocht ontmoeten, trof in hem een beminnelijk, vriendelijk en vooral hoffelijk mens. Een man met een luisterend oor die niet eerder sprak dan wanneer hij doorvoelde wat je hem vertelde. Hij was bedachtzaam in het spreken en wat hij zei was wel over dacht. Hij sprak vanuit zijn hart en hield al van je voor hij je goed ken-de. Hij was zó vol goedheid en vertrouwen naar iedere mens toe!

Hij was in de volle zin een Dienaar van het Goddelijk Woord. De Heer Jezus verkondin-gen was zijn roeping. De Heer Jezus volgen zijn levenswijze. De Heer Jezus dienen zijn grootste verlangen.

Ons meeleven gaat uit naar zijn vrouw en kinderen. Moge onze gebeden voor hen bron van kracht zijn.
Moge Rudy Budiman, die vrede en gerechtigheid verkondigd en gedaan heeft, nu zelf de vrede van de Heer ontvangen. Moge de Heer tot hem zeggen: “goede en rechtvaar-dige dienaar, treedt binnen in het Rijk Gods dat vanaf de grondvesting der wereld op jou wacht en ontvang als hemels loon het eeuwige geluk.”

Moge hem gedenken ons tot zegen zijn.

Pastor Tom Buitendijk

Raad van Kerken Amstelveen-Buitenveldert.