Tag: mystery

Het Reisgeschenk, de zesde nacht

Het Reisgeschenk, de zesde nacht


Deze keer keek ik weer naar de ontmoeting van vogels en vissen op het schilderij.

Op youtube tikte ik in: bird and fish, en werd getroffen door een melancholisch lied van Tom Waits over een (bijna) onmogelijke liefde tussen Vogel en Vis. Ik vond het een mooi maar ook droevig beeld, zo droevig dat ik het in eerste instantie niet wilde opschrijven.

>He said, ‘You cannot live in the ocean’
And she said to him
‘You never can live in the sky’
But the ocean is filled with tears
And the sea turns into a mirror
There’s a whale in the moon when it’s clear
And a bird on the tide

Later kwam ik een Native-American verhaal tegen van ‘Raven and Fish-Woman’, hoe Raaf allerlei moeilijke opdrachten vervulde om Fish-Woman te huwen, en gaandeweg de Schepping op gang bracht, dat was dan weer een grappig verhaal.

De ontmoeting van Vogel en Vis doet me denken aan mijn huidige relatie:

We wonen op een paar uur reizen (met OV) of een uurtje (met de auto) van elkaar vandaan in twee heel verschillende steden die elk een eigen mentaliteit hebben. Om praktische redenen kunnen we niet in dezelfde stad wonen, maar daarbovenop komt ook dat ieder voor zich gehecht is aan eigen omgeving.

We hebben grote verschillen in achtergronden en opvoeding, onze roots liggen in twee verschillende werelddelen.

Er zijn van die momenten dat ik ervaar dat we veel moeite moeten doen om elkaar echt te verstaan zoals bedoeld wordt, zonder de filter van ingebakken (voor)oordelen, (oude) trauma’s, gevoeligheden, etc.

Soms lijkt het wel alsof we een compleet verschillende taal spreken, waarbij de tolk en het woordenboek afwezig zijn. Dan onstaan er pijnlijke miscommunicaties.

Maar op andere momenten, als we elkaar echt kunnen ontmoeten, dan vallen al die verschillen weg.

Het Reisgeschenk: de vijfde nacht

Het Reisgeschenk: de vijfde nacht


Voor het eerst sinds enige tijd weer in mijn eigen bed geslapen.

Ik heb namelijk van die periodes dat ik het prettig vind om op de bank te slapen, maar nu was dat weer over.

DROOM:
diverse flarden…
ik waarde rond als energiewolk, dat was een warm & mellow gevoel.
…
ik liep op mijn pantoffels door de drassige tuin
…
Als ik wakker word, voel ik me nog niet helemaal fit, maar wel aan de beterende hand.

Ik ontving van mijn lief een mooi gedicht van de Quaker Gayle Yeoman; de zin die me het meest aansprak was:

“Ik ben de vogel in de lucht en de vis in de zee”.

Dit deed me meteen denken aan een gedicht van Ursula K. LeGuin:

Only in silence the word,
only in dark the light,
only in dying life :
bright the hawk’s flight on the empty sky

.

Als ik dan weer naar het schilderij kijk, hoe het drietal half in zee ligt, moet ik ook denken aan ‘diepzielduiken’, een term dat ontstond in gesprekken met mijn lief, toen we in ons dialoog heel diep in onszelf doken, een bijzonder intensief proces.

Nu valt me op dat de vissen als het ware oplichten in de donkere zee, zoals in de diepzee de lantaarnvis lichtgeeft.
Wat me dan weer herinnert aan een uitspraak van een leraar: in de onderwereld vind je de monsters, maar ook de parels!

Het Reisgeschenk: de vierde nacht

Het Reisgeschenk: de vierde nacht


DROOM:

Molukkers en Javanen werkten samen aan een gezamenlijk project, dat was een hele uitdaging door grote verschillen in cultuur en temperament: Daar waar de Molukkers vaak gepassioneerd zijn, zijn de Javanen vaak ingetogen.

Het merkwaardige in deze droom was dat de Molukkers een ingetogen ritueel hielden, ze waren rustig aan het zingen, neuriën, trommelen. En onder tussen werd een enorme energie aan stille kracht opgebouwd.
…..
Ik kijk naar het schilderij met een deja vue gevoel, ik heb die vrolijke stijl eerder gezien bij Shunyam!

Losse flard gedachte: het drietal heeft geen ogen, maar neemt alles goed waar, de vogels en vissen helpen met kijken.

Ik word wakker met een griepig gevoel, sleep me naar mijn werk; aan het einde van de werkdag ook nog even langs Ma om samen te eten en administratie af te handelen.

Vanavond maar vroeg naar bed, morgen uitslapen, dan zien we wel hoe de dag er uit ziet!

Het Reisgeschenk: de derde nacht

Het Reisgeschenk: de derde nacht


Ik werd wakker met het woord VROLIJK!

Vandaag zie ik vrolijkheid in het schilderij, het drietal lacht naar de hemel.

Afgelopen twee dagen had ik een dip, wat te verwachten was na een intensief ‘high’ weekend.
‘What comes up must come down’

Allerlei miscommunicaties tussen mij en mijn lief, het leek alsof er een jinx tussen zat, zodat veel wat werd gedaan of nagelaten door de een of de ander op een manier werd begrepen die niet de bedoeling was.

Gisteravond kreeg ik een leuk berichtje van mijn jongste dochter, vandaag kon ik het echt binnenlaten.

Allerlei nieuwe inspiraties schieten wortel en komen op.

Ik krijg leuke reacties op mijn spinsels, daar word ik ook vrolijk van!

Op weg naar mijn werk, zat ik wat weg te dromen in het zonnetje op de pont, toen een mooi berichtje van mijn lief binnenkwam, dat was een goed begin van de dag!

Het Reisgeschenk: de tweede nacht

Het Reisgeschenk: de tweede nacht


Na een intensief telefoongesprek met mijn lief duurde het even voordat ik in slaap kon komen.

DROOM:
Ik was op een plek, waarvan de houten vloer bedekt was door losse metalen platen.
Het werd beheerd door een sekteleder, die alle gasten dwong om aanwezig te zijn bij zijn rituelen.
Iemand die tegensprak werd doodgemarteld: zijn mond werd volgestopt met krantenpapier, zodat de scherpe randen zijn tong stuksneden.
De vrouw van de sekteleider wilde in opstand komen, maar werd verraden door een zogenaamde medestander tijdens een geheime bijeenkomst, ze werd gearresteerd tijdens een poging om de leider neer te schieten.
…
Later kon ik toch wegkomen. de medevluchtelingen verzamelden de verspreide kranteknipsels van de platen vloeren om de belangrijke informatie te memoriseren.

Ik werd wakker en schreef deze droom en een aantal losse gedachten op:

Vrijheid versus verbinden, precair evenwicht:

Als ik een relatie/contact (te) veel in de ene pool zit, kan de ander in de andere pool terechtkomen, dan kan de tegenstelling gaan polariseren.

Bijvoorbeeld:
Als ik me heel erg graag wil verbinden, is de valkuil ervan om te gaan claimen, waardoor de ander zich benauwd voelt en naar vrijheid snakt.
Als ik veel behoefte heb aan vrijheid, kan de ander onzeker voelenover onze verbinding, en gaan claimen.

In een polariserende dynamiek van vrijheid versus verbondenheid, kan ik beurtelings extreem in de ene pool of de andere, als dader of als slachtoffer.

Nog een losse gedachte:

Het schilderij zien als metafoor voor de processen die in mij en mijn omgeving zich afspelen, dat kan ook een projectie zijn van mezelf op het schilderij, zoals gebeurt in een Rohrschach test

Het Reisgeschenk: de eerste nacht

Het Reisgeschenk: de eerste nacht


Ik heb het schilderij in mijn woonkamer gezet, daarvoor moesten natuurlijk een groot aantal andere dingen verplaatst worden.

Enige tijd bezig geweest om mooie afbeeldingen van het schilderij op internet te krijgen, dat was een hele klus.
Net toen ik klaar was stuurde mijn lief een heel mooi plaatje, vervolgens kwamen ook heel veel foto’s van de uitvaart van mijn vader afgelopen jaar, dat bracht ook veel herinneringen naar boven.

Aangezien ik regelmatig zomaar zin heb om in de woonkamer te slapen, was ik benieuwd welk impact dit schilderij op mijn dromen zou hebben.

De volgende ochtend kwam het volgende gedicht bij me naar binnen:

wind and water
birds and fishes

Ik zie het drietal rustig dobberend in de zee, terwijl ze opkijken naar de hemel:
Vogels boven hun hoofd, vissen tussen de benen.
Een dynamisch evenwicht tussen zon en zee, verstand en gevoel.

Qabbalistische Sabbat 28 mei 2010

Qabbalistische Sabbat 28 mei 2010


Het was volle maan toen ik met mijn lief fietste naar de Qabbalistische Sabbat bij Geert Kimpen en Christine Pannenbakker.

Het was door de uitgebreide uitleg van Geert en Christine een eenvoudig, goed toegankelijk ritueel, gebaseerd op Qabbalistische duidingen van de traditionele Sabbat-gebruiken: het aansteken van de kaarsen, het wassen van de handen, het zegenen van de partner, het delen van brood en wijn.

Aan onze tafel van acht mensen was er al snel een sfeer van geconcentreerde verstilde aandacht,
Het aansteken van de kaarsen voelde aan als het aanroepen van het licht in de cirkel, hiermee werd Sjekinah als vrouwelijk aspect van het Goddelijke verwelkomd.
Toen mijn handen werden gewassen, hielp dit mij om alledaagse onrust van me af te laten vloeien
Het was een bijzonder magisch moment om de wijnbeker tot aan de rand te vullen als symbool van overvloed die gedeeld kon worden.
Het ontvangen van brood met zout was als een vredewens.
Bij de gezamenlijke maaltijd, onstonden fijne gesprekken met tafelgenoten; het leukste vond ik om via de Indische roots in gesprek te gaan met een bijzondere soulsister, waarvan later bleek dat ze op dezelde dag als ik jarig was!

De afbeelding van de gesluierde Sjekinah, deed me denken aan de processie die ik vorige week liep met het gesluierde beeld van de Godin, zo paste ook dit ritueel naadloos in de stroom waar ik nu in zit

Het Reisgeschenk: intro

Het Reisgeschenk: intro


Zaterdag 29 mei 2010 ontving ik dit bijzondere schilderij.

De bedoeling is, dat ik gedurende een maand opschrijf als het iets met me doet, en dit deel met de gever.

Na een maand geef ik het door aan iemand anders, die iets voor mij betekent, en/of waarvan ik denk dat hij/zij het kan gebruiken; tevens geef ik de spelregels door.

Dit proces kan zich oneindig herhalen.

Eerste indrukken:
Ik was samen met mijn lief voor het eerst op bezoek bij Marco, die een groot aantal hyves-vrienden had uitgenodigd voor zijn verjaardag.
Dit schilderij was 1 van de 3 die Marco door Lucia had laten schilderen; hij zou eentje houden en eentje weggeven.
Het was een bijzonder moment toen Lucia aankondigde dat Marco de keuze zou maken: ik stond erbij, en diep in mijn hart voelde ik dat ik graag zo’n schilderij zou willen ontvangen. Toen Marco zijn keuze voor mij vertelde, was ik diep ontroerd. Lucia gaf me de spelregels en een gedicht, de belangrijkste zin voor mij was ‘verbintenis in vrijheid’, want de vrijdag daarvoor had ik een vergelijkbare intentie uitgesproken naar mijn lief: ‘Verbonden in vrijheid, vrij in verbinding’.
De rest van de avond kwam dit thema telkens weer terug in gesprekken, toen de grote drukte voorbij was:
De uitdaging om in relatie zijn, en tegelijkertijd  zelf vrij zijn en de ander vrijlaten; de confrontatie met de (on)mogelijkheden om anderen buiten de primaire relatie lief te hebben.

Eerste associaties bij het schilderij:
Escher-achtige overgang van vogels naar vissen, van lucht naar water, samenspel lucht en water, fengshui.
Een man met twee vrouwen, of een vrouw met twee mannen?
Vele vogels (gedachten), vele visen (emoties) rondom de relaties.

Randopschriften:

  • In liefde en vertrouwen ontmoet ik jou
  • Niet gehinderd door angst en onzekerheid
  • Deel ik mijn levenslessen en mijn liefde
Gaia’s Kracht

Gaia’s Kracht


Presentatie van Gaia’s kracht:
Roelien had een groot aantal foto’s van krachtplekken van over de hele aarde meegenomen, en gaf een lezing over verschillende krachtplekken binnen en buiten Nederland.

Na de lezing kregen we allemaal de gelegenheid om een foto uit te zoeken van de plek waarheen we zouden willen reizen.

Ik koos voor Mont Saint Michel, het beeld deed me denken aan droomreizen naar Atlantis.

Tijdens de trancereis onder begeleiding van Roelien’s trommel, zocht ik naar antwoorden op de vragen die mijn droomreizen me bezorgden: wie is degene die bij me was in die droom, en wat had ik te doen in die tijd en plaats van droomtijd?
Ik kwam uit op dezelfde intentie als waarmee ik aanwezig was tijdens de (her)inwijding van de Tempel van de Godin te Amsterdam:
De verbinding leggen tussen mijn spirituele weg en maatschappelijk handen, het meehelpen aan de vorming van gemeenschap der mensen, een humane samenleving.
En op die weg kom ik degenen tegen die bij me horen te zijn gedurende deze reis.

De (her)inwijding van de Tempel te Amsterdam

De (her)inwijding van de Tempel te Amsterdam



Vandaag was de grote dag voor de ceremoniele optocht ter inwijding van het altaar voor de Godin.
Liederen werden ingezongen, taken werden verdeeld: Bezemer in de voorhoede, dragers voor de Godin, hoornblazer, trommelaars, banierdragers, escorte en deelnemers.
Een kleurrijke groep mensen verzamelden zich bij de Waag, van hieruit begon de stoet de processie met het gesluierde beeld van de Godin: voorop liep de Bezemer die met zijn hexenbezem de weg vrijmaakte, gevolgd door de Priesteres met haar sjamanentrommel en de overige processiegangers.
De stoet hield even halt bij de Chinese Tempel van GuanYin om ook die manifestatie van de Godin te eren en te groeten, daarna ging het verder via het drakenpad (de leylijn) naar het Mercuriusgebouw.
Na aankomst werd het gesluierde beeld tijdelijk naar de achterzaal gebracht bij de krachtplaats, waar het werd bewaakt door de Bezemer terwijl de overigen verder gingen met de voorbereidingen in de voorzaal bij het altaar, er was er even moment van rust.
De Priesteres deed de aanroepingen van de Machten, ondersteund door het gezang van de overigen.
Toen de tijd zover was, bracht de Bezemer het gesluierde beeld naar het altaar, waar het door de Priesteres werd ontsluierd en geplaatst op het altaar.
Met de spiraaldans werd de krachtplaats met het altaar verbonden, daarna werd de Godin toegezongen met haar vele namen.
De hoorn met mede ging rond voor heilwensen: de Bezemer dronk op de manifestatie van deze ontmoetingsplaats voor een gemeenschap van mensen die willen meewerken aan een humane samenleving.
Tenslotte werden alle aanwezigen (de zichtbare en onzichtbare) bedankt.
Terugblik: het was een ontroerend ritueel, bij het zingen in de cirkel liepen de tranen bij mij, de Bezemer,  over mijn wangen.