Als ik Snorri & Heyerdahl serieus moet nemen, zou Odin cs historische personen geweest zijn die vanuit Asia (Anatolia) westwaarts trokken.
Genetisch gezien is het dan denkbaar dat die bloedlijn zowel in West-Europa als in Oost-Azie is terechtgekomen.
Met al die volksverhuizingen is het best wel denkbaar, dat de Groenlandse Vikings en de Turken een gemeenschappelijke voorouderlijke stam hebben, alles terug te voeren op die hypothetische omzwervingen van Odin’s stam.
Op die manier bekeken, is de term Odin’s nazaten wel heel erg multicultureel op te vatten.
Tag: mystery
Die goede oude tijd van het Matriarchaat, een sprookje?
Vreedzame matriarchale culturen, zoals geponeerd door Gimbutas etc, is nog heel veel controverse, de hypothese is tot nog toe onbewezen.
Er zijn wel zogenaamde Matrifocale/Matrilineaire culturen, dwz culturen waar relatief meer focus is op moeders/vrouwen, zonder expliciet dominantie te veronderstellen:
De Nari (Kerala, India), de Wemale (Ceram): van deze stammen is bekend dat de mannen primair professionele krijgers zijn, waardoor er een mannentekort is, wat zou kunnen verklaren dat vrouwen daar meer de boel regelen, dit is dus niet bepaald een vreedzame matriarchaat.
De Trobriand (Nieuw Guinea), de Minangkabau (Sumatra): deze stammen zijn matrilineair, de erflijn gaat via de vrouwelijke tak, maar dat is nog geen matriarchaat in de zin van vrouwenheerschappij, want anders zou je ook Jodendom kunnen rekenen tot matriarchaat.
Nu zijn er wel mythes over matriarchale samenlevingen: Amazones etc., maar of die ooit bestaan hebben?
Er zijn krijgshaftige koninginnen geweest:
Alexander de Grote werd teruggedrongen door de Koningin van Nubia, de Romeinen kregen klop van koningin Boudicca en koningin Zenobia.
Wat dit ook moge bewijzen, in ieder geval geen vreedzame matriarchaten!
Reiki, hoe zit dat?
Reiki is van oorsprong veel meer dan alleen maar een inwijding (ter waarde van een paar duizend eurie) in handoplegging.
Volgens de overlevering:
Usui, een Tendai Boeddhist, mediteert en vast op een berg, en ontvangt inzichten die hem ertoe zetten om zijn spirituele leer te formuleren, waarbij spirituele ontwikkeling centraal staat.
Oorspronkelijk was de Reiki-inwijding ingebed in een complete spirituele leer, waarin men via meditaties en leefstijl de mogelijkheid verwerft om tot (zelf)genezer te ontwikkelen.
Zelfs tijdens het leven van Usui was het systeem continu in ontwikkeling.
Zijn leerling Hayashi, ontwikkelde het systeem meer in de richting van healing, en verliet de oorspronkelijke organisatie na de dood van Usui.
Zo onstond reeds in Japan allerlei afsplitsing van Reiki.
Een belangrijke ontwikkeling werd ingezet door de leerling van Hayashi, Takata: zij introduceerde het sterk veranderde Reiki-systeem in Amerika, compleet met gestructureerde symbolen en hand-opleggingen (en een hoog prijskaartje).
Nu onstond dus een Amerikaanse afsplitsing van Reiki, en dit is de versie die we in Europa het meeste tegenkomen, de Reik Alliantie.
Daarnaast nog allerlei andere afsplitsingen, waarbij het soms lijkt op een wedstrijdje ‘extra geheime symbolen ontdekken/channellen’.
Tenslotte is er ook nog een streven van een aantal groepen om ‘de oorspronkelijke Reiki te herstellen’, een nobel streven met als probleem dat Usui zo weinig documentatie heeft achtergelaten mbt zijn oorspronkelijk systeem en de ontwikkeling daarvan tot aan zijn dood.
http://en.wikipedia.org/wiki/Reiki#History
http://www.aetw.org/reiki_history_tl.html
Totems en krachtdieren, hoe zit dat?
Totem komt uit de Ojibwa-taal, maar hetzelfde idee komt ook voor in andere sjamanistische tradities:
voor hen is een totem verbonden aan de clan binnen de stam.
Het idee van krachtdier komt in meerdere sjamanistische tradities voor waarbij zo’n wezen specifiek is verbonden aan een individu.
Discuzeuren
Als je in een academische discussie een verwijzing doet naar ‘andere bronnen’ om te bewijzen dat het anders ligt dan een reeds geciteerde bron, dan moet dat verifieerbaar zijn met bronvermelding.
Anders kan je net zo goed zeggen dat jouw info afkomstig is van een vizioen, op zich heeft dat ook wel een bepaalde waarde maar dan kom je in een andere soort discussie terecht.
De paradox van Esoterie
Volgens mij is het voor elke stroming onvermijdelijk, dat er verwatering en vermenging onstaat naarmate het onderdeel wordt van het publieke domein.
En bij dat proces hoort het erbij dat de Oldtimers al die nieuwe varianten een stuk minder vinden.
De enige manier om een stroming ‘zuiver’ te houden, is zware geheimhouding en stevige selectie, maar als de groep te selectief is dan sterft het op den duur uit door inteelt.
Dreamquest to unknown Kadath
Voor mij is het boek van Lovecraft een sjamanistische reis door de Droomtijd.
De Dromer ondergaat een queeste door nachtmerries, op zoek naar de stad van de goden, waarbij hij geholpen wordt door Dreamcats.
Uiteindelijk ontdekt hij dat zijn ideale stad is geschapen uit mooie herinneringen aan zijn jeugd.
Vooral het archetype Dreamcat spreekt mij aan, als Beschermer tijdens de Droomreis.
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Dream-Quest_of_Unknown_Kadath
Terugkeer naar Atlantis
Destijds las ik het boek van Hubert Lampo ‘Terugkeer naar Atlantis’, die titel is in mijn geheugen blijven hangen, pas veel later last ik Plato’s oorspronkelijke verhalen hierover in Timaeus & Critias.
Dit thema blijft me bezig houden: het komt steeds weer terug in beelden, gevoelens..
Soms kom ik mensen tegen die dezelfde ‘klik’ ermee hebben in de Droomtijd.
Maar in de alledaagse werkelijkheid ben ik nog niemand tegengekomen die dezelfde droombeelden heeft als ik, iedereen heeft zo zijn/haar eigen droombeelden over Atlantis.
Wellicht is Atlantis een archetype dat alleen in de Droomtijd schijngestalten aanneemt, net zoals andere magische plekken in de Astrale Wereld; Avalon, Shamballa, Shangri-La en andere Droomplaatsen zien er voor iedereen anders uit omdat geen droom dezelfde is voor iedereen.
Aan wie niet bidden met gesloten ogen
Ik zocht naar God, ik heb hem niet gevonden
in synagoge, kerk of in moskee
Waar een rabbijn, imam of dominee
met donderpreken op de kansel stonden
Ik zocht naar God in bundels met gebeden
Ik zocht naar Hem in bijbel en brevier
Maar alles wat ik vond dat was papier
Met woorden die mij bitter weinig deden
Ik zocht naar God, ik vond Hem in de bossen
Hij sprak tot mij in duizend vogelzangen
Ik zag Hem in de bloemen in het perk
Hij speelde met de reeën en de vossen
En met een briesje streek Hij langs mijn wangen
Ik zocht naar God en vond Hem aan het werk
Onzichtbaar voor het oog van theologen
Lacht Hij ons toe en troost ons keer op keer
En Hij vertoont zich alle dagen weer
Aan wie niet bidden met gesloten ogen
© Martijn Breeman
Wat is New Age eigenlijk?
Eigenlijk vind ik New Age een lastige term, omdat het een heel scala aan diverse inspirerende stromingen bevat.
In de ondertiteling van subforum New Age heb ik een voorlopige definitie onder voorbehoud geplaatst, totdat iemand een beter idee heeft.
Ik ben regelmatig mensen tegengekomen die nogal neerbuigend deden over New Age-verschijnselen, dan werden nogal wat algemene vooroordelen geventileerd: zweverig, fluffy etc.
Persoonlijk ben ik van mening dat New Age als verschijnsel niet weggewuifd mag worden, het heeft sinds de zestiger jaren een enorme impact op alternatieve leefstijlen en denkwijzes.
Natuurlijk ben ik niet blind voor het kaf onder het koren, maar dat kom ik ook tegen in stromingen die zichzelf ontzettend serieus en verheven voelen.
Ik krijg de indruk dat vele afstammelingen van de negentiende eeuwse inwijdingstradities zoals Vrijmetselaars, Rozenkruizers, Golden Dawn, Wicca, etc. zich afzetten tegen New Age omdat die tradities van oorsprong onstonden in elitaire gentlemen clubs, terwijl New Age in de zestiger jaren wortel schoot in de subculture/counterculture van de Hippie-beweging.
De diverse New Age stromingen hebben elk hun eigen jargon, in de communicatie met navolgers van de oude occultisten is een enorme vertaalslag nodig om miscommunicaties te vermijden.
Om maar een voorbeeld te noemen:
Als een New Ager bezig is met het ‘channelen van de Akasha-kronieken’, of ‘contact heeft met Ascended Masters’, terwijl de Sjamanist het heeft over ‘trance-reizen’ en ‘gesprekken met de spirits’, dan is het onderscheid tussen overeenkomsten en verschillen wel heel moeilijk aan te geven vanwege de taalverschillen en andere wereldbeelden.
Maar voor een buitenstaander zouden beiden even onbegrijpelijk klinken












You must be logged in to post a comment.