If I Were A Rich Man



“Dear God, you made many, many poor people.
I realize, of course, that it’s no shame to be poor.
But it’s no great honor either!
So, what would have been so terrible if I had a small fortune?”

If I were a rich man,
Yubby dibby dibby dibby dibby dibby dibby dum.
All day long I’d biddy biddy bum.
If I were a wealthy man.
I wouldn’t have to work hard.
Ya ha deedle deedle, bubba bubba deedle deedle dum.
If I were a biddy biddy rich,
Idle-diddle-daidle-daidle man.

I’d build a big tall house with rooms by the dozen,
Right in the middle of the town.
A fine tin roof with real wooden floors below.
There would be one long staircase just going up,
And one even longer coming down,
And one more leading nowhere, just for show.

I’d fill my yard with chicks and turkeys and geese and ducks
For the town to see and hear.
(Insert)Squawking just as noisily as they can. (End Insert)
With each loud “cheep” “swaqwk” “honk” “quack”
Would land like a trumpet on the ear,
As if to say “Here lives a wealthy man.”

If I were a rich man,
Yubby dibby dibby dibby dibby dibby dibby dum.
All day long I’d biddy biddy bum.
If I were a wealthy man.
I wouldn’t have to work hard.
Yubby dibby dibby dibby dibby dibby dibby dum.
If I were a biddy biddy rich,
Idle-diddle-daidle-daidle man.

I’d see my wife, my Golde, looking like a rich man’s wife
With a proper double-chin.
Supervising meals to her heart’s delight.
I see her putting on airs and strutting like a peacock.
Oy, what a happy mood she’s in.
Screaming at the servants, day and night.

The most important men in town would come to fawn on me!
They would ask me to advise them,
Like a Solomon the Wise.
“If you please, Reb Tevye…”
“Pardon me, Reb Tevye…”
Posing problems that would cross a rabbi’s eyes!

And it won’t make one bit of difference if i answer right or wrong.
When you’re rich, they think you really know!

If I were rich, I’d have the time that I lack
To sit in the synagogue and pray.
And maybe have a seat by the Eastern wall.
And I’d discuss the holy books with the learned men, several hours every day.
That would be the sweetest thing of all.

If I were a rich man,
Yubby dibby dibby dibby dibby dibby dibby dum.
All day long I’d biddy biddy bum.
If I were a wealthy man.
I wouldn’t have to work hard.
Idle-diddle-daidle-daidle man.

Lord who made the lion and the lamb,
You decreed I should be what I am.
Would it spoil some vast eternal plan?
If I were a wealthy man.

Lichtende wielen


Bron:KNMI
Zo nu en dan komen er bij het KNMI vragen binnen waarop geen bevredigend antwoord gegeven kan worden.
Recentelijk werd onze aandacht weer eens gevestigd op een mysterieus verschijnsel: ‘lichtende wielen’.
Al zeker honderd jaar worden er op zee dergelijke verschijnselen waargenomen waarvoor nog steeds geen fatsoenlijke verklaring is.
‘Lichtende wielen’, of ‘phosphorescent wheels/rings’ of ‘oceanic light wheels’, zijn lichtgevende verschijnselen die aan boord van schepen in vooral de Indische Oceaan, Perzische Golf en de Zuid-Chinese Zee zijn waargenomen.
Er is in de loop der jaren veel over geschreven en verschillende mogelijke oorzaken zijn de revue gepasseerd, van biologische tot seismische bronnen en zelfs mogelijke verbanden met UFO’s en graancirkels.

‘Lichtende wielen’ komen voor in veel verschijningsvormen en zijn vaak samen gezien met ‘lichtende parallelle banden’ of ‘lichtende roterende spaken’.
Soms één en soms meerdere wielen, links- of rechtsom draaiend, met een diameter tussen 3m en 200m, soms ogenschijnlijk zich uitstrekkend tot de horizon.
Soms werden deze fenomenen waargenomen onder water, maar ook vlak boven water.
Ook worden in dit verband ‘onder water opstijgende en aan het oppervlak exploderende bollen licht’ en ‘onderzeese lichtstralen’ gezien. Kortom een zeer uiteenlopend, maar ook zeer intrigerend verschijnsel.

Het is opmerkelijk, dat ook in andere landen geen waarnemingen van ‘lichtende wielen’ zijn ontvangen uit de tijd dat er alleen nog maar zeilschepen voeren. Alle waarnemingen komen van gemotoriseerde schepen. Hoewel bioluminescentie (want daar heeft het alles mee te maken) ook in de zeiltijd werd gemeld (melkzeeën en zeevonk), heeft nooit een zeeman ooit van een dergelijk dramatisch verschijnsel gerept.
Verband
Tussen alle vermeldingen van ‘lichtende wielen’ bestaat enig verband.
Zo is de geografische positie meestal in de noordelijke randzeeën van de Indische Oceaan en in de Zuid-Chinese Zee, vooral bij waterdieptes van minder dan honderd vadem (circa 200m),

Verklaringen?
In de loop de jaren zijn er verschillende verklaringen gegeven voor het verschijnsel ‘lichtend wiel’. Tot op heden geeft echter niet een ervan een volledig sluitende uitleg.
Hieronder worden een aantal van de theorieën weergegeven.

Tydeman, Verploegh
Vice-admiraal G.F. Tydeman heeft het verschijnsel beschreven (1911) als een samenspel van lichtende plankton organismen, zeegolven en de boeggolf van het schip.
Later (1921) breidde hij zijn theorie verder uit na een waarneming van een lichtend wiel boven water.
Tydeman verklaarde dit door te veronderstellen dat de golven als een soort lens werkten en het door het plankton uitgestraalde licht op een dunne nevel boven het water projecteerden. Later werd deze theorie door G. Verploegh verder uitgewerkt (1958).

Kalle
De Duitser Kalle beschreef (1960) het verband tussen ‘lichtende wielen’ en ‘uit zee opstijgende lichtbollen’, een ander zelden waargenomen fenomeen.
‘Opstijgende lichtbollen’ worden beschreven als het opstijgen van bollen lichtend water, die aan de oppervlakte lijken te ‘exploderen’ en zich daar cirkelvormig uitbreiden.
Deze verschijnselen hebben mogelijk weer een verband met waarnemingen van ‘aan- en uitflitsende zoeklichten onder water’.
Kalle legde een verband tussen deze verschijnselen en schokgolven, veroorzaakt door zeebevingen.
In diep water, verklaarde Kalle, zouden de schokgolven aanleiding geven tot het ‘opstijgende lichtende bollen’ effect.
In ondiep water echter, zou door de weerkaatsing van de schokgolf tussen de zeebodem en het zeeoppervlak een ingewikkelder patroon, overeenkomend met de ‘lichtende wielen’, ontstaan. Hierbij zou het Moiré-effect een ondersteundende verklaring kunnen zijn.
Het Moiré-effect is de benaming van een optisch verschijnsel, waarbij twee roosters, onafhankelijk van elkaar, over elkaar heen bewegen en min of meer willekeurige patronen tonen.
Otto trekt de veronderstellingen van Kalle echter in twijfel (1979).
Hij merkt op dat waarnemingen van ‘lichtende bollen’ vrijwel uitsluitend worden gemeld van de route tussen Sokotra en Ceylon en vrijwel niet uit de Golf van Bengalen of oostelijker, terwijl de meeste ‘lichtende wielen’ juist oostelijker worden gesignaleerd.
Ook roept het beschreven mechanisme van de schokgolven nog de nodige vragen op en bovenal is tot op heden nog nooit een direct verband aangetoond tussen de optische verschijnselen en zeebevingen.
De meldingen van ‘lichtende bollen en wielen’ overlappen slechts gedeeltelijk de seismisch actieve gebieden.

Verploegh
Verploegh verdedigde (1968) zijn uitgewerkte theorie van Tydeman.
Hij verklaarde daarin vooral de perspectivische vertekeningen, die door de waarnemers van ‘lichtende wielen’ zo vaak werden vermeld (kromme spaken, lichtflitsen), als gevolg van de lenswerking van de golven.

Herring en Horsman
In het blad The Marine Observer werd door de jaren heen geregeld melding gemaakt van lichtende wielen.
Deskundige Herring en Horsman hebben hier geregeld hun deskundige visie op gegeven.
In een interessant artikel (1985) bespreken zij een aantal mogelijke oorzaken.
Zo zou Staples (1966) voorgesteld hebben dat electrolumeniscentie de oorzaak was.
Een schokgolf zou licht kunnen opwekken in zuurstofbellen die door phytoplankton, onder invloed van het zonlicht, overdag worden geproduceerd als gevolg van photosynthese.
Onder speciale omstandigheden zouden geluidsgolven en cavitatie tot zelfde resultaten kunnen leiden.
Herring en Horsman stellen echter dat het onwaarschijnlijk lijkt dat dergelijke zuurstofbellen in tact kunnen blijven tot het donker is (wanneer de verschijnselen gezien kunnen worden) en er geen photosynthese meer plaats vindt.
Zij denken dat het licht door bioluminiscentie, geproduceerd door kleine in het water levende lichtgevende organismen, wordt veroorzaakt.
Vooral Dinoflagellaten, een groep van ééncellige algen, waartoe ook zeevonk behoort, komen hiervoor in aanmerking.

Een ander probleem is de verklaring van de bijzondere patronen.
Een Russische schrijver Tarasov (1956) probeerde ze uit te leggen als zijnde draaibewegingen in het water, terwijl Leslie en Adamski (1953) ze beschouwden als aanwijzingen van buitenaardse bezoeken door UFO’s.
Hilder (1962) interpreteerde de patronen als zijnde een magnetische bijzonderheid, veroorzaakt door een combinatie van plaatselijke variaties in het aardmagnetische veld en de magnetische effecten van staal en ijzer van de schepen.
Dit laatste komt in ieder geval overeen met het feit dat er geen waarnemingen bekend zijn uit de tijd van de houten schepen.
Het geeft echter geen duidelijke uitleg aan de patronen (banden en wielen).

Herring en Widder
Herring en Widder (2001) gaan nogmaals in op de ‘lichtende wielen’.
De schrijvers denken wel in de richting van plankton aan de oppervlakte dat wordt geactiveerd door trillingen, veroorzaakt door scheepsmotoren of door seismische activiteiten, maar kunnen nog geen sluitende verklaring vinden.

Nog niet veel verder
Al met al zijn er verklaringen uit verschillende hoeken, maar nog geen sluitende verklaring voor het gehele fenomeen.
Duidelijk lijkt wel dat er sprake is van bioluminescentie.
Vooral de Coccolithophoren en Dinoflagellaten komen daarvoor in aanmerking.
De eerste groep, de Coccolithophoren, is een algensoort die over de hele wereld (behalve in de poolstreken) voor komt en zelfs vanuit de ruimte te zien is in de vorm van een zgn ‘melkzee’.
Deze bloeigebieden overlappen ook de gebieden waar de ‘lichtende wielen’ worden waargenomen.

Meer waarnemingen
In de loop der jaren zijn er veel waarnemingen van lichtende wielen en vergelijkbare verschijnselen op het KNMI verzameld. Er is een begin gemaakt om deze waarnemingen breder beschikbaar te maken. Deze verzameling breidt zich langzaam uit, zodra meer gegevens digitaal beschikbaar zijn.

Kerwin


While some of them will hunt you down to kill the rest of you the others will hold festivals to have something to do And even while they make of you the very first to die because of age-old Dutch racism we both know it’s a lie And even if it were the truth what would it really change? the jingle of the guilder is the rattle of the chains The chains they used to bind the blacks and certain whites as slaves strange the ways they have devised to get folks to behave Lord knows the list is long no space is left to fill the names of those they’ve wronged the unknown ones they’ve killed A-h-h Europe – your rope – your rope around my people’s neck after all you have taken and done what more do you expect? Yes!!! they come and why not to see theirdiamondstolen sparkle in your sky for us poor / folk / of a darker race it’s always been a place to go and die Kerwin: The 1st black to set a foot in America as a slave was left in trade from a Dutch man-o-war Kerwin: what makes you differ from the others racism had die is that your case of death by race is one they can’t deny A blood-stain on a taxi-seat meant more than your life that’s why you layed down on the street when you were wounded by that knife When they decide that one must die it’s while the blood is wet that we’re obliged to ask ourselves which one of us is next? Remember the friends close to you who did not look like you? who did not treat you as so many of the others do? Friend is a friend is a friend is not a color of a skin but a way of being this! hate cannot relate and this is where racism steps in Racism is one thing we learn from history has done more to damage man than any one disease people live and people die: that is a natural fact but not so if the reason why is just because you’re black Kerwin you were not the first but we want you to be the last we want fascism to stop and we must do it fast Kerwin No one believes it – Kerwin did not – had he – alive he would be – but he didn’t believe – racism – fascism – Adolf Hitlerism or just plain Amsterdam snobism No one really believes there is a thing called racism it’s always something else – it’s not because of your color they say: it’s the way you carry yourself – Who knows what reasons they’ll retrieve racism is something no one believes even when the black lays dying in the street no one believes it Closed eyes don’t see it racial abuse / an excuse no one believes it though it is true – Kerwin didn’t believe / why should you? Plus how could he? no one believes racism to be – like they didn’t believe the Vietnamese pleas to live in peace they didn’t believe blacks should be free after 400 years of misery KERWIN They didn’t believe / they didn’t believe that we too should have a right to breathe – no one believes racism to be / that people are people with a right to be happy and free – happy and free No one believes that to be the way it should be no one believes it possible because no one believes people don’t even believe what their eyes can see the injustice / the waste / the inhumanity they just don’t believe – they just don’t believe The horror is so normal so, so, so informal that the normal horror is believed good even at the cost of blood Maurice Di, 25 August 1984

Book of Shadows, Grimoire, etc.


Ik begon ooit met dagboekaantekeningen, op een gegeven moment heb ik de aantekeningen gecondenseerd en in een grote archiefmap losbladig gezet, langzamerhand een aantal items op mijn website en weblog gezet bij wijze van online grimoire.

Belangrijke draden:

Cirkels
De astrologische cirkel: astrologie, taro, futhark, ogham.
De windroos: fengshui, bagua , seizoensfeesten.

Overeenkomsten
Bruggen tussen diverse systemen: astrologie, taro, futhark, ogham.

Dagelijkse praktijk
Integratie van spiritualiteit in alledaags handelen: maatschappelijke en persoonlijke actie vanuit magisch perspectief, zie Starhawk’s Reclaiming Wicca

Tempeltje / Zeeuwse godin weer thuis


(bron: Koert van der Velde, Trouw 2005-08-13)

Meer dan tweeduizend jaar geleden was de Zeeuwse godin Nehalennia of Neeltje Jans een begrip langs de grote rivieren en de Noordzeekust.
Na vele eeuwen te zijn vergeten, krijgt Neeltje Jans op Colijnsplaat weer een onderkomen.
Morgen opent de Zeeuwse commissaris van de koningin een nieuwe tempel met een traditioneel religieus ritueel.
Is Nehalennia écht helemaal dood?

De namaaktempel aan de jachthaven moet vooral toeristen lokken die naast
watersporten ook graag iets cultureels doen.
Maar de inwoners van Colijnsplaat, gemeente Noord-Beveland, hebben er gul geld voor op tafel
gelegd.

“Het mysterie erachter trekt”, zegt Arianne Jansen van de stichting, die de tempel heeft gebouwd, met een flinke zak geld uit Brussel en de handen van
vele vrijwilligers.
Vlak voor de kust van Colijnsplaat lag immers de verzonken stad Ganuenta, een belangrijk handelscentrum aan het begin van de jaartelling. En vlak buiten Ganuenta heeft de tempel van de godin Nehalennia gestaan.”

Een echt altaar in een vitrine, en de echte oude Romeinse plavuizen die in de vloer zijn verwerkt, moeten de verbeelding in dit ‘educatief centrum’ prikkelen.
De musealisering van de religie is compleet met een authentiek ritueel, dat commissaris van de koningin Van Gelder ter gelegenheid van de opening vandaag zal voltrekken, samen met een acteur die Nehalenniapriester speelt.

Zoals ooit een Romeinse consul of keizer onder toeziend oog van een priester de rechterhand op de deurpost hield en een gebed uitsprak, of een plengoffer van wijn op de drempel sprenkelde toen hij de inmiddels in het water verdwenen tempel van Nehalennia vlak buiten Colijnsplaat opende.

Monty Hansen, die de priesterrol speelt, vertelt dat de commissaris wel met het spel wil meedoen, maar tot op zekere hoogte.
“Met het uitspreken van een gebed aan Nehalennia moeten we anno 2005 uitkijken. Sommige christenen hebben daar moeite mee in dit gebied.”
In het kantoor van de commissaris wordt nog overleg.
De woordvoerder van de stichting wil de uitkomst geheim houden, en spreekt van ‘een verrassing voor het publiek ‘.

Het rituele gedrag van de commissaris ligt niet alleen gevoelig vanwege lange christen-tenen.
In het vaarwater van de musealisering van de Nehalenniacultus vindt ook een bescheiden ‘religiosering’ plaats en daar kan de commissaris zich evenmin mee identificeren.

Hansen bijvoorbeeld, die sinds zes jaar als vrijwilliger in attractiepark Archeon Nehalennia-priester speelt, noemt het brengen van offers, ‘voor tien procent religieus’. In de zomervakanties is offers brengen daar zijn dagelijkse werk.
Af en toe doet hij er een offer op een bruiloft bij.
Hij noemt een offer ,,een educatief-historisch toneelstukje, zonder er verder iets dieps bij te voelen. Gewoon gezellig mijn hobby uitoefenen.”
Maar dat is de ene kant van het verhaal.
,,Als je me vraagt: ‘geloof jij in die godin?’ dan zeg ik nee.
Maar als je me vraagt: ‘Kun je het ook doen in een biertent?’ dan zeg ik ook nee.
Het moet met respect gebeuren.”
En al voelt hij niets ‘dieps’, “voor tien procent heb ik er wel een religieus gevoel bij, en dat houd ik in ere”, zegt hij.
“Ik neem alle oude voorschriften van de Romeinse tempeldienst in acht, doe alles op de juiste
manier.
Ik ben religieus bezig, zoals ik op 5 december met Sinterklaas bezig ben: ik speel hem, en toch is het geen spelletje.”
Sommige bezoekers hebben ook religieuze gevoelens bij de toneelstukjes die hij opvoert, zegt Hansen.
Hij doet dan ook meer dan offers brengen aan Nehalennia.
,,Ik trok eens een orakel voor een vrouw die een naam zocht voor haar bedrijfje.
Ik trok alleen maar kaarten over dood en zo.
Dus ik zeg: ‘Mevrouw, ik weet het niet hoor, hoe het verder moet met die winkel van u’.
Bleek ze een winkel in begrafenisartikelen te hebben.”

Nog meer procenten religieuzer is de fluitist Jules Bitter.
Bitter heeft enkele CD’s gemaakt waarin Nehalennia centraal staat, en hij zal vandaag fluit spelen bij de opening van de tempel.
,,Een vrouwelijke zeegodin past mij als Zeeuw meer dan de vadergod van een woestijnvolk.”
Bitter noemt de hond die Nehalennia vaak vergezeld op altaarafbeeldingen ‘een Keltische totem’, en wijst op de appels, zeesterren, de maan en het brood als Nehalennia’s bekende symbolen.
,,We hebben religieuze symbolen nodig in het leven.
Nehalennia kan ons het gevoel van veiligheid en bescherming geven.”
Volgens Bitter heeft Nehalennia een belangrijke rol te spelen in onze tegenwoordige cultuur.
Hij zegt veel over de godin gelezen te hebben en zo tot een persoonlijke interpretatie te zijn gekomen.
“De dragende, voedende kracht waar zij voor staat, kan een tegenwicht zijn voor de mannelijke op efficiëncy gerichte rechtlijnigheid.”
De tempel in Colijnsplaat kan daarbij helpen, hoopt hij.
“Het zou mooi zijn als mensen via die tempel in contact komen met de vrouw in zichzelf en rust vinden, al zal die in de zomer, wanneer Colijnsplaats wordt overspoeld door toeristen
uit binnen- en buitenland ver te zoeken zijn.”

Danseres Anneke Wittermans gaat nog verder in de religiosering van de gemusealiseerde zeegodin. Ze zal bij de opening van de tempel vandaag haar ‘Nehalennia dans’ opvoeren en zo deze godin eren.
Nehalennia is voor haar ‘zowel mysterie als realiteit’, waarmee zij al dansend in contact probeert te
treden, zegt ze.
De stenen tempel is voor haar geen potentiële cultusplek om met de godin in contact te treden. Liever danst zij op het strand ‘aan de voeten’ van de zeegodin, al doet de plek er uiteindelijk niet toe.
“Het lichaam is als een tempel voor mij. De godin zit in jezelf. Je kunt haar eren met zang en dans. Dat werkt helend.”
Nehalennia verdient bekendheid en erkenning, vindt Wittermans.
,,Door ons erfgoed in ere te herstellen en Nehalennia te gedenken kunnen we van haar
leren.”
Aan stof voor verder fantaseren geen gebrek. Zo put zij uit een
pseudowetenschappelijke traditie die Zeeland als plek aanwijst waar Homerus’
Ilias en Odyssee zich in werkelijkheid zouden hebben afgespeeld. De
vrouwelijke priesters, die er volgens haar wellicht ooit de tempeldienst
deden, zijn met het christendom vervangen door celibataire mannen. En
daarmee is volgens haar een religieuze, met de kern van het bestaan
samenhangende vrouwenwijsheid verloren gegaan. “De Keltische Nehalennia
belichaamt een cultuur, die we vergeten zijn, maar die een wijsheid tot
uitdrukking brengt waar ook wij eenentwintigste eeuwers ons voordeel mee
zouden kunnen doen.”

,,Westerse vrouwen hebben misschien wel een grote mond, maar in feite hebben
ze weinig zelfvertrouwen. Het preutse van vroeger is omgeslagen in het ‘zet
de boel maar open’. Westerse vrouwen hebben zodoende weinig eigenwaarde,
stralen weinig waardigheid uit. De van oorsprong Keltische Nehalennia staat
voor de oervrouw met een krachtige persoonlijkheid, een type dat door het
masculine christendom om zeep is gebracht.”

Het christendom heeft godinnen als Neeltje Jans met Maria laten
samensmelten, maar daarmee heeft Wittermans nooit uit de voeten gekunt, zegt
ze. ,,Maria als maagd die een kind krijgt, daarmee kan ik als vrouw me toch
niet identificeren? Nehalennia heeft niet zulke contradicties, ontleent geen
status aan haar maagdzijn of het moederschap.”

De opening van de replica van de Nehalenniatempel noemt Wittermans ‘een geweldige stap’ in een mogelijke revival van de godin.
Volgens haar is het een kwestie van tijd dat de eerste wicca en andere ‘ heidenen’ de tempel van
Neeltje Jans zullen ontdekken als cultusplaats.

Voorlichter Arianne Jansen van de tempel kan daar echter kort over zijn: ,,Dat staan wij niet toe.” De tempel zal ook bijna altijd gesloten zijn, nieuwsgierigen wordt alleen door een grote glazen deur een blik op Nehalennia gegund.

De Vlissingense handelaar in wereldmuziek en esoterische parafernalia Henk Postma heeft zijn bedenkingen bij het tempelproject.
Hij is al jaren fan van Nehalennia en heeft ook een altaar voor haar opgericht in zijn winkel.
Hij noemt de tempelreplica een ‘gemiste kans’.
“Er is behoefte aan een plek van rust en bezinning rond de godin, en die tempel had dat kunnen bieden.
Van heinde en ver waren er dan belangstellenden naar Colijnsplaat afgereisd.
Een nieuw pelgrimsoord voor de oude zeegodin had Colijnsplaat wereldwijd op de kaart kunnen zetten.
Maar er zit geen visie achter, alleen een zak geld.
Het liefst zouden ze er een eftelingachtige plek van maken.
Zo wordt Nehalennia al aan ‘Zoutbaard’ gekoppeld, een fantasiefiguur uit een
nabijgelegen pretpark, in de hoop op commercieel succes.
Maar Nehalennia zal zo’n succes niet toestaan.
Zij zal er voor zorgen dat het project niet in de golven maar op een eigentijdse manier tenondergaat: in een financiële ramp.”

Zomervakantie 2005


Mijn reismaatje moest met haar dochter aan het begin van de vakantie terug naar Nederland vanwege een zieke in de familie, dat was een domper op de hele vakantie.

Vanwege tropische hitte (40 graden in de schaduw) voornamelijk geluierd in de hangmap lezend in de schaduw van de bomen, zo nu en dan een plons in het zwembad, terwijl de bediening rondrende met drankjes en hapjes, eigenlijk heel decadent (‘de stille kracht’ van Louis Couperus opnieuw gelezen, weergaf de indolente sfeer wel goed weer).

Met mijn pubermeiden shoppen in Kusadasi en Selcuk (kleren, sieraden met namaak-merknamen: puma, d&g, etc), grote lol om de verkopers die zich uitsloven voor mijn meiden (‘hey beautiful, I fall in love with you’) en voor mij (‘special price for you my friend, almost gratis, goedkoper dan blokker’).

Voor mezelf me toch nog cultureel uitgesloofd, in het museum van Selcuk de twee indrukwekkende beelden gezien van de Artemis van Ephesus, in Ephesus zelf zoveel ruines gezien dat ik een beetje depri werd van de vergankelijkheid.

zie Vakantiefotos deel I

gott steht in der gottesgemeinde


gott steht in der gottesgemeinde
im ring des gottwesens haelt er gericht:
biss wann wollt ihr richten falsch
das anlitz des frevler erheben?
fuer die schwachen und weisen, richtet,
die armen, laesset entrinnen.
sie erkennen’s nicht,
haben’s nicht acht,
in verfinsterung gehen sie einher.
goetter seit ihr,
soehne des hoechsten ihr alle,
aber wie menschen musset ihr sterben
wie irgendeiner der fuersten fallen.
erhebe dich gott
und richtet das erdreich
der du bisst
der zu eigen hatt
die weltstaemme alle

Martin Buber & Stefan Rosenzweig, PS 82